جلسه اول:
قرائت عاصم به روايت حفص:
در ميان هفت قرائت مشهور جهان اسلام،قرائت(عاصم ابن ابي النجود كوفي)از فصاحت واعتبار ويژه اي برخوردار ميباشد.عاصم قرائت را بايك واسطه از حضرت علي(علیه السلام)فراگرفته است.ازميان دوتن از شاگردان ممتاز عاصم يعني(حفص وشعبه )آنچه را كه حفص ازعاصم نقل كرده است.از استحكام وجايگاه بهتري برخوردار ميباشد .به همين جهت دراكثر كشورهاي اسلامي از جمله كشور ما،قرائت عاصم به روايت حفص رايج است .
1-{لذا اين جزوه براساس قرائت عاصم به روايت حفص ميباشد}
2-{مثلا در قرائت سوره مريم عبد الباسط اين نوع اختلاف قرائت وجود دارد}
آغاز تلاوت:
بر اساس تعاليم قرآني،مستحب است كه قاريان قرآن،تلاوت آيات كلام الله مجيد را با استعاذه آغاز نمايند.
استعاذه
استعاذه در لغت به معناي پناه بردن و درقرائت قرآن عبارتست از گفتن جمله:
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
1-{الفاظی كه برای استعاذه در كتابهای علوم قرآنی، علم قراآت ذكر شده متفاوت است كه چند مورد از آنها را در این جا ذكر میكنیم:
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم.
اعوذ بالله السمیع العلیم من الشیطان الرجیم.
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم انّ الله هو السمیع العلیم.
اعوذ بالله السمیع العلیم من الشیطان الرجیم انّ الله هو السمیع العلیم.
نستعیذ بالله من الشیطان الرجیم. }
2-{همچنين در قرآن نيزسفارش شده: فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجِیمِ». }
بسمله:
كلمه بسمله به معناي نام خدا رابر زبان آوردنبوده و در قرائت عبارتست از گفتن جمله:
بِسمِ اللّهِ الرَحمنِ الرَحيمِ
1-{مستحب است قاري قرآن پس از استعاذه و قبل از تلاوت آيه عبارت فوق را بخواند.البته بسملةدر آغاز تمامي سوره هاي قرآن-به غير از سوره توبه-همراه با سوره نازل شده وخواندن آن واجب است.}
2-{سوره توبه برخلاف بقيه سوره هاي قرآن بدون بسملهنازل شده وگفتن بسمله درآغاز آن ممنوع است}
3- {اگر در جزء خواني يا موارد ديگر به سوره توبه رسيديم بايد قبل از رسيدن به سوره توبه چند ثانيه مكث(سكت)كنيم تا مشخص شود كه سوره بعدي آغاز شده است.
وَالَّذِينَ آمَنُواْ مِن بَعْدُ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ مَعَكُمْ فَأُوْلَئِكَ مِنكُمْ وَأُوْلُواْ الأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿75﴾
(چند ثانيه مكث)بَرَاءةٌ مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِكِينَ ﴿۱﴾}
