تحقیقی کوچک در معنای قرائت و تلاوت

[paradise]

بسم الله الرحمن الرحیم

معنی قرائت و تلاوت:

قرائت:
عرب وقتی که حوض را پر از آب می کند می گوید قرأت الماء فی الحوض (نهج البیان عن كشف معانی القرآن ج‏1 25)
و قریه را هم از این جهت می گویند که مانند حوضی مردم را در بر می گیرد. (و منه اشتقاق القریة، لاجتماع النّاس بها. (نهج البیان عن كشف معانی القرآن ج‏1 25) )
لذا می توان گفت قرائت به معنی این است که ظرفی، مظروفی را در بر گیرد و قرائت قرآن به این معنی است که دلِ انسان، ظرفِ قرآن شده و ماء معین قرآن را در حوض دل جای دهد نه صرف روخوانی کلمات آن.
البته برخی قرائت را به معنی جمع کردن گرفته اند (و قال أَبو إسحاق: الَّذی عندی فی حقیقة هذا أَنَّ القَرْءَ، فی اللغة، الجَمْعُ. (لسان العرب ج‏1 131)) که طبق قرینه مقابله بین جمع و قرائت در سوره قیامت، این سخن پذیرفته نیست. (إِنَّ عَلَیْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ (القیامة 17- 18))
پس آن چیزی که مهمّ است و ثواب دارد این است که قرآن در جان ما نفوذ کند و دل صندوقی شود که گنج قرآن در آن قرار گیرد و صرف خواندن حروف و کلمات قرآن دردی را دوا نمی کند؛ البتّه روخوانی قرآن پله شروع است و باید به آن بی توجّهی نشود ولی نباید فراموش کرد که بر پلّه اوّل ایستادن هنری نیست و باید پلّه ها را یکی یکی طی کرد تا به اوج معارف و قرائت قرآن رسید.


تلاوت:
تلو یعنی پیروی یعنی پشت سر کسی بدون فاصله حرکت کردن و به مادرها هم متالی می گویند زیرا بچه هایشان پشت سر آنها حرکت می کنند. (تَلَاهُ: تبعه متابعة لیس بینهم ما لیس منها(المفردات فی غریب القرآن، ص: 167) تلا الشی‏ء: تبعه تلوا...و الأمهات هن المتالی، تلاهن أولادهن، الواحد.(متل كتاب العین، ج‏8، ص: 134))
و به ما گفته اند قرآن تلاوت کنید یعنی پشت سر آیات قرآن حرکت کرده و تالی آن باشید.
مثلا وقتی قرآن به شما می گوید:
لا یَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً(الحجرات : 12) بگوییم چشم و دیگر غیبت نکنیم
یا اگر به ما امر می کند که (جاهِدُوا فِی اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ (الحج : 78)) باید برخیزیم و به جهاد برویم
یا با شنیدن (وَ أَقیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعینَ (البقرة : 43)) بایستی نماز را اقامه کنیم و این تلاوت و پیروی از قرآن است نه صرف روخوانی و روانخوانی و بالا و پایین کردن صدا.

.
.
.
.
.
اما ...
.
.
.
.
.

به ما گفتند قرائت یعنی پر کردن حوض دل از زلالِ آیاتِ قرآن؛
و تلاوت یعنی حرکت نمودن پَس ِ آیات فرقان؛
و ما نشسته، دست بناگوش، نعره زدیم؛
نه قرائتی؛ نه تلاوتی؛

آری؛ قرائت، حسین می خواهد که قاری است و قرآن؛ امّا - فدایش شوم - بر روی نی؛
و تلاوت زینب می خواهد که تالی است و مست از قرائت حسین؛ لیک، بی جام و بی می؛
سر می زند بر، دیوار محمل؛ افسوس و صد آه؛ افغان و صد هی...


منبع

[azade]

(۱۰/مرداد/۹۱ ۱۶:۰۳)paradise نوشته است:  

بسم الله الرحمن الرحیم

به ما گفتند قرائت یعنی پر کردن حوض دل از زلالِ آیاتِ قرآن؛
و تلاوت یعنی حرکت نمودن پَس ِ آیات فرقان؛
و ما نشسته، دست بناگوش، نعره زدیم؛
نه قرائتی؛ نه تلاوتی؛

آری؛ قرائت، حسین می خواهد که قاری است و قرآن؛ امّا - فدایش شوم - بر روی نی؛
و تلاوت زینب می خواهد که تالی است و مست از قرائت حسین؛ لیک، بی جام و بی می؛
سر می زند بر، دیوار محمل؛ افسوس و صد آه؛ افغان و صد هی...


منبع