زبور آل محمد(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) - صحیفه سجادیه

[دوست خدا]

سلام به دوستان عزیزم. یکی از کتابهای مقدس ما که بسیار هم محجور مانده و او را به گوشه عزلت فرستاده ایم صحیفه سجادیه است. کتابی سرشار از مظامین اخلاقی. کتابی که برای هر آن کس که قصد سیر دارد استاد اعظم است. کتابی که به عقیده بنده به مراتب مهم تر و بالاتر از مفاتیح الجنان است. حقیقت ان است که این کتاب بیشتر حالت دستوری برای خودسازی دارد تا حالت دعایی. از آنجا که اکثر افراد از محتوای این کتاب و مضامین آن اگاهی چندانی ندارند ( و شاید هم اصلا آگاهی ندارند) بر آن شدم تا در این تاپیک شما را با برخی مضامین آین کتاب شریف آگاه سازم. اگر ممکن است دوستان پستی نگذارند تا مطالب منظم پیش برود ممنون میشوم از همه شما.
امروز متوجه شدم که قبلا در این زمینه کار شده که البته خیلی هم عالیه. یکی از بچه ها که مثل بنده قرار بود فقط متن بزاره ظاهرا دیگه ادامه نداده که انشالله بنده ادامه میدهم به جای ایشان. یکی از دوستان هم ( محیصا خانم )که به نحوی بهتر از بنده کار را مدتها پیش شروع کرده که انشالله این دو پست بتواند ولو به مقدار اندک این کتاب شریف را از انزوا خارج سازد

دعای اول
دعای آن حضرت چون به دعا بر میخواست بدین صورت خداوند متعال را حمد میکرد

حمد خدائی را که اول همه آثار هستی اوست و قبل از او اولی نبوده و آخر است بی آنکه پس از او آخری باشد....... به دست قدرتش آفرینندگان را ایجاد کرد و آنان را بر اساس اراده خود صورت بخشید....... و در مسیر محبت و عشق خود بر انگیخت. موجودات هستی از حدودی که برای آنان معین نموده قدمی پیش و پس نتوانند گذاشت و یرای هر یک از انان روزی معلوم شده ای از باب لطف قرار داد،.....آنگاه زندگی او را زمانی معین مقدر فرمود..... تا چون به آخر رسید..... جانش را می گیرد و او را به سوی انچه بدان فرا خوانده از ثواب بسیار یا عذاب دردناک راهی میکند........سپاس خدای را که اگر عبادش را از معرفت سپاسگذاری بر عطایای پیاپی که به انان داده.....محروم مینمود نعمتهایش را صرف نموده و سپاس نمی گذاردند.....سپاس خدای را بر آنچه از وجود مبارکش به ما شناساند...... و قلب ما را از الحاد و شک در کار خودش دور داشته........سپاسی که به سبب آن تیرگی های برزخ را بر ما روشن کند.......و سپاس خدای را که برای ما زیبائیهای افرینش را اختیار کرد.....و ما را به تسلط بر همه آفریدگان برتری بخشید.بر این حساب تمام آفریدگان او بر اساس قدرتش فرمان بردار ما هستند.......سپاس خدای را که در پیکر ما ابزار گشودن اندام را سوار کرد و آلات بستن آنها را مقرر فرمود...... و اعضای انجام دادن کار به ما به ما مرحمت فرمود......آنگاه به ما دستور داد تا فرمانبرداریمان را بسنجد و از انجام محرمات نهی فرمود تا شکر ما را بیازماید. بعد از این همه لطف از فرمانش سر پیچیدیم و بر مرکب محرماتش سوار شدیم با این همه به عقوبت ما شتاب ننمود .....بلکه....با ما مدارا کرد و از سر مهربانی.....بازگشت ما را از راه خطا انتظار کشید.........در میان ما بد بخت کسی است که برخلاف رضای او ترک طاعت کند و خوشبخت از ما کسی است که به سوی او توجه کند.و سپاس خدای را........سپاسی که به سبب آن در گروه نیکبختان از دوستانش درایم و در سلک شهیدان به شمشیر دشمنانش قرار گیریم...

انشالله ادامه دارد