مناظره ی شیعه(علوی) و سنّی (عباسی)

[محب الزهرا]

علوی: پیامبر صلی‌الله علیه و آله سلم، ابابکر و عمر را لعن نموده است.

عباسی: در کجا آنها را لعن نموده است؟ این تهمتی است بر پیامبر خدا صلی‌الله علیه و آله سلم.

علوی: تاریخ نویسان اهل‌سنت آورده‌اند که پیامبر صلی‌الله علیه و آله سلم، لشکری به فرماندهی «اسامه» آماده نمود.(1) و ابابکر و عمر را نیز جزء لشکریان قرار داد و فرمود: «جهَّزوا علی جیش اسامة لعن الله من تخلف عن جیش أسامه»(2)؛ خدا لعنت کند کسی را که از سپاه اسامه سرپیچی نماید و با او نرود؛ ابوبکر و عمر از رفتن با سپاه سرپیچی نمودند؛ پس لعن پیامبر صلی‌الله علیه و آله سلم شامل آنان گردید و هر که را پیامبر صلی‌الله علیه و آله سلم لعن نموده باشد، هر مسلمانی می‌تواند لعنت کند.

با این سخن، عباسی سر خود را به زیر انداخت و چیزی نگفت.

در این موقع ملک شاه رو به وزیر نمود و سؤال کرد: آنچه علوی گفت صحیح است؟
وزیر: آری! تاریخ نویسان، این قضیه را نقل کرده‌اند.

علوی: اگر لعن صحابه حرام است و باعث کفر می‌گردد، چرا معاویه بن ابوسفیان را کافر نمی‌دانید و فاسق و فاجرش نمی‌شمارید با اینکه او، چهل سال حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه‌السلام را که از صحابه بود لعن می‌نمود و این کار، هفتاد سال رواج داشت؟!

ملک شاه: این سخن را به پایان برید و به موضوع دیگری بپردازید.


اسناد
1- این لشکر در آخرین روزهای حیات پیامبر و برای دفاع از یکی از مرزهای مملکت اسلامی (منطقه شام) که احتمال خطر در آن وجود داشت مهیا گردید.

2- المعیار و الموازنه، ابوجعفر اسکافی، ص211 – شواهد التنزیل، حسکانی، ص338 – جواهر المطالب فی مناقب الامام علی علیه السلام، ابن الدمشقی، ج2، ص173 – الملل و النحل شهرستانی، ج1، ص23 – تاریخ خلیفه ابن خیاط، ص63 – شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج6، ص52 و ...