اثبات امامت مولا علی (علیه السلام) مباحثه

[عایشه]

(۸/آذر/۹۲ ۱۰:۴۶)وحید110 نوشته است:  قبلا اثبات کردیم که امامت خلافت یا هر اسمی که میخوانیدش با خداوند است . شاهد هم ایات قران بی هیچ تفسیری . خود ایات گویا بودند

بسم الله الرحمن الرحیم

اگر واقعاً امامت يکی از اصول دين به شمار می رود و از طريق نص ثابت شده است،پس چرا اميـر المؤمنينعلی رضی الله عنه اين اصل مهم دينی را به فرزندش«محمدبن الحنيفه»ابلاغ نکرد وآن را ازوی مخفی نگه داشت واز سعادت ونجات وی که فرزندش بود، چشم پوشيد؟!

تا جـائي که همين بی خبـری و بی اطلاعی«محمد»منجر به نزاع و اختلاف با «علی بن حسين رضی الله عنه » گرديد و مسئله بجائی رسيـدکه حجرالاسود را حکم و داور قرار دادند!

( تفصيل اين اختلاف در اصول کافی ص 192 طبع قديم ايران ذکر شده است)

واگر مسئله امامت منصوص می بود و يکی از اصول دين بشـمارمی رفت بـر امـام معصوم! حضرت سجاد نيز فرض بود که پسرش زيد را از اين مسئله فوق العاده مهم واقف و آگاه سازد و نـگذارد تـا کار به برادر بزرگوارش امام محمد باقر برسد و جريان انکار امامت وی از سوی«زيد»، پيش بيايد .

چنانچه کلينی در کافی الحجه ص 82 از ابان رجال کشی ص163 می نويسد که هشام احول گفت: مرا زيدبن علی بسوی خودش دعوت داد تا بـااو همکاری نمـوده وجهاد کنم امـا من نپذيرفتم و ازمعاونت وطرفـداری از او سر بـاز زدم.زيـد گفت :مگر تو جانت را از من عزيزتر داری؟! احـول در پاسخ گفت :مرا يک جان هست وبر روی زمين حجت خدا(حضرت باقررضی الله عنه )موجود است.پس بودن و نبودن من با تو يکسان است . زيد گفت :پدرم مرا چنان دوست می داشت که حتی لقمه نان را با دست مبارکش در دهان من می گذاشت چطورممکن است پدر درحق من چنان بی توجه باشد که راجع به آينده و سرانجام من هيچ انديشه وفکری نداشته باشد واز اينکه در اثرعدم آگاهی ازيک اصل مهم دين راهی جهنم بشوم، هيچگونه خوف وترسی در قلبش احساس ننمايد ؟!

همين طور ياران وشاگردان حضرت صادق رضی الله عنه پس ازرحلت وی در امر امامت اختلاف کردند .

عمرابن سعد مدائنی معتقد بود که بعداز حضرت صادق رضی الله عنه امام، پسر وی عبدالله است و علی ابن ابی حمزه و علی ابن رباح وغيره برآن بودندکه امام، موسی است. همينطور دامنه اختلاف در مسئـله امامت گسترش يافت وبعد از رحلت موسی جمعی از شاگردان او از جمله احمدابن ابی بشر، سراج، ابو جعفر، حسين ابن مهران،محمدابن نصر سکونی، عثمان ابـن عيسی، ابو عمرو عامری، صفوان ابـن يحيی وغيره هم قائل بـودند که امامت بر موسی ختـم شده و شاگردان ديگر موسی گفتند: خير بلکـه امام، علیاست وحسين بن علی بن وصال شاگرد حضرت رضا وشاگرد جوادالائمه بطورکلی امامت امام باقررضی الله عنه و«زيد»هر دو را تـکذيب می کـرد واز شاگردان صادق وکاظم بن مهـران حضرمی وعثمان بن عيسی منکر امامت«حضرت رضا» بودند.

خلاصه پيرامون مسئله امامتِ ائمه اهل تشيـع بقدری اختلاف است که ذکـر همه آنها ميسر نيست. بنابراين محال است که يک امرمنصوص تا اين حد مورد اختلاف باشد .