به مناسبت دهمین سالگرد تولد تالار بیداری اندیشه

[سدرة المنتهی]

مهدی

سلام پدر زمینی ام
سلام بر فرمانده ی سپاه نور و پاکی

سلام بر تویی که بروزترین، قوی ترین و پویاترین انسان ها احاطه ات کرده اند،
کسانی که عشقشان به دیگران همچون خداوند بی نیاز و از سر سوز دل برای خلق نزدیک است جانشان از کالبد خارج شود.

انقدر نیامدی که
به خشک سالی اخلاق
قحطی حیا
و کمبود وجدان دچار شده ایم.

دوستان و ارادتمندان دیرینت، آن حکیمان درخشان...
از بی آبی الکل در پایین یخچالشان گذاشته اند و بجای آب بعد از غذا می خورند. همان هایی که روزگاری حرفش را هم که می شنیدند یا برافروخته می شدند یا می گریختند. دستشان دادند و کم کم برایشان عادی و عادت شد، یادشان رفت که چه انواری بودند و نفهمیدند از اثر سو و ضد اخلاقی آن بر روح و ذاتشان.
بشکند آن دست های دهنده ... لال شود آن زبان های نرم و پرفریب و اغواگر، به اسم علم و زمانه و واقعیت گرایی چه سم ها که به خورد انسان پاک ندادند...

امام من
اگر رفتی از این بیابان
سلام ما را رسان لطفا به باران
برایمان دعا کن،
از آن مدل دعاها که دستی بیاید، ما را بیابد
و با قدرت مطلق بیرون بکشد تا نور درونمان دوباره آشکار شود و اطراف را روشن کند.

ای برادر، چراغی بیفروز
تو مگو همه به جنگند و زِ صلح من چه آید
تو یکی نِه‌ای هزاری تو چراغِ خود برافروز
به شبه فراق سوزان
تو چو شمع باش تا روز


ای مهربانه پنهان،
ما را دعا کن تا به جای ماندن در سیاهی
چراغی بشیم
تا وقتی دست تو آمد
ما را بشناسه و برداره

امام زمانم، سردار بی سایه ام
ما را در این تاخیر تنها نگذار
رد پا بگذار،
نشانه بده،
نفس بفرست که اینجا دیگه هوا یی نیست

تا بدانیم هنوز ما را می‌بینی
و هنوز ارزش داریم که برایمان..... دعا شود.

ای صاحبه زمان
تا تو بیایی
من با همین دل شکسته و تن زخمی
به عشق تو ادامه می دهم
می ایستم
و به نامت چراغی هرچند کوچک
در دل این شب طولانی روشن می‌کنم.....

فردا روز مخصوص تو و تمام تسلیم شدگان خداست
فردا برای من، عزیزانم و باران برای کشور دعا کن ای صاحب آبرو در پیشگاه خدا
خدا ظهور ناگهانی ات را برساند

---
---

دعا کنیم برای باران، شنیدم در 60 سال اخیر بی سابقه بوده که تهران این همه مدت بدون بارش باشه، نمیدونم چرا انقدر قدرت دعا رو دست کم گرفتیم. چرا حتی، حتی سرمونم رو به بالا نمی گیریم و به آسمون خدا نگاه نمی کنیم. چی شده مردم؟ ما رو چی شده؟ از کی انقدر بی حوصله شدیم؟ این همه عجله برای رسیدن برای چیه؟ از همه چی زدن برای رسیدن ، ... رسیدن به چی؟ بهش فکر کردین؟ این همه بدو بدو که زودتر برسیم سرکار ، عجله و بدو بدو که زودتر برگردیم خونه ، که چی؟ چرا بابت این زودتر شدنه داریم از همه چی فرار می کنیم؟ مگه زندگی این بود؟ مگه اومده بودیم که تو این سیکل صبح زود پاشیم و شبم بدو بدو برگردیم؟ واقعا تهش چیه؟ چرا بابت این عجله ذاتمون رو دستکاری کردیم جوری که نسبت به همه چی سرسری بشیم و اجازه ندیم به ذهنمون برای تامل کردن ... ارزششو داره؟ و الله که نداره. استپ کنیم، کات بدیم، بشین با خودت فکر کن داری با خودت چیکار می کنی...

من برای تمام کشورم دعا می کنم، باران برای تهران
من کسی نیستم اما قدرت شنونده ی دعایم فوق العاده و بی نهایته.
قطعا دعا توسط خدا شنیده میشه
و امیدوارم که وقتی بارون اومد
بیشتر از این از ایمانمون، یقین و صلابت الهی مون نخشکه،
حیامون بازگرده و گناه برامون دوباره غیرعادی و ارتکابش سخت بشه،
وجودمون از عشق واقعی انقدر لبریز و سیراب بشه که هیچ زخمی نمونه که بخوایم بخاطر فراموشی دردش به مُسکِن گناه متوسل بشیم.


امیدوارم این قطرات باران که بر جسم و لباس تو میریزه بر جان تو اثر کنه و به قلبت بره.
برام دعا کن عزیز خدا، که من همیشه دعاگویتانم.


---
---

بنده در همین فضایی که در اختیار دارم و برای رضای خدا مطالبی رو قرار میدم. اینکه مورد بازدید شحص یا چه تعدادی افرادی قرار بگیره اصلا برای بنده محل توجه و اعراب نیست و برای من اثبات شده اونچه که خدا بخواد با قدرت و نفوذ فوق العاده اش بر قلب و ذهن، به هرکس که اراده کنه میرسونه و من هیچ نقشی جز انجام وظیفه رو ندارم.

با توجه به اینکه امکان فیدبک گرفتن در تالار دیگه میسر نیست من به طور موقت فرمی رو برای ارسال پیام ناشناس برای خوانندگان ایجاد کردم، از طریق این فرم می تونین دیدگاه ها، انتقادها و یا هر مطلبی که مدنظرتونه رو به گوش من برسونین.

از مالکین تالار بابت اینکه اجازه فعالیت رو تا به امروز دادند کمال تشکر رو دارم.
با امید و دعا برای ظهور مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، خالصانه.