آيا ما به زمان ظهور نزديك شده ايم؟شرایط عمومی جهان در آخرالزمان

[علی 110]

آيا ما به زمان ظهور نزديك شده ايم؟
برخي از علايم و اوضاع عمومي جوامع بشري در عصر آخرالزمان در كلام امام جعفر صادق عليه السلام:

- قرآن فرسوده شود و درست معني نمي شود

- دين همچون ظرف خالي بي محتوا شده

- منكر آشكار شده و از آن نهي نمي كنند و بدكاران باز خواست نمي شوند

- قطع صله رحم و قطع پيوند خويشاوندي شود

- بدكاران را ستايش كنند و سخنِ بدش به او باز نگردد

- نوجوانِ پسر همان كندكه زن مي كند

- زنان با زنان ازدواج مي كنند

- مداحي دروغين از اشخاص زياد مي شود

- مردان از مردان و زنان از زنان لذت مي برند

- زندگي مرد از راه لواط و زندگي زن از راه زنا تأمين ميشود

- مؤمن خوار و ذليل شمرده مي شود

- زنا امري آشكار مي باشد

- حلال خداوند حرام و حرام خداوند حلال گردد

- دين بر اساس ميل اشخاص معني شود وكتاب خدا و احكامش تعطيل گردد

- واليان در قضاوت رشوه گيرند

- پست هاي مهم واليان بر اساس مزايده است نه شايستگي

- مرد از بدكارگي همسرش نان مي خورد

- زن بر شوهر خود مسلط شود، كارهايي كه مورد رضاي همسر نيست انجام دهد و به شوهرش خرجي دهد

- سوگند هاي دروغ به خداوند بسيار گردد

- آشكارا قمار بازي شود

- زنان مسلمان خود را به كافر مي بخشند

- مردم محترم، توسط كسي كه مردم از سلطنتش ترس دارند ، خوار شوند

- شنيدن سخن حق بر مردم سنگين است ولي شنيدن سخن باطل برايشان آسان و سهل

- همسايه از ترس زبان بد همسايه او را احترام كند

- غيبت، سخن خوش آنان گردد

- معاش انسان از كم فروشي بدست مي آيد

- نماز را سبك شمارند

- انسان ثروت زيادي جمع كرده ولي از اول تا آخر زكاتش را نداده است

- با حيوانات آميزش شود

- بر سر كسبهاي حرام آشكارا رقابت كنند

- فقيه براي دين علم نمي آموزد وطالب حرام ، ستايش واحترام مي گردد

- طالب حلال ، مذمت و سرزنش گردد و طالب حرام ستايش و احترام مي شود

- در مكه و مدينه كارهايي ميكنند كه خداوند دوست نداردو كسي از آن جلوگيري نمي كند

- آلات موسيقي و لهو در مكه و مدينه آشكار گردد

- مرد راه حق وآشكار ميرود و امر به معروف ونهي از منكر مي مكند ولي مردم او را از اين كار نهي ميكنند و باز مي دارند

- سال به سال بدعت ها بيشتر شود

- مردم و جماعت جز از سرمايه داران پيروي نكنند

- مردم مانند حيوانات در انظار عمل جنسي مي نمايند و كسي از ترس مردم از آن جلوگيري نميكند

- انسان در راه غير خدا بسيار خرج ميكند ولي در راه خدا از اندك هم مضايقه دارد

-عقوق پدر و مادر رواج دارد و فرزندان هيچ احترامي برايشان قايل نيستند، بلكه نزد فرزند از همه بدترند

- زن ها بر مسند حكومت بنشينند و هيچ كاري جز خواسته آنان پيش نرود

- به وسيله شراب بيماران را مداوا كند، و براي بهبودي بيمار آن را تجويز نمايند

- مردم درمورد امر به معروف و نهي از منكر و ترك دين بي تفاوت و يكسانند

- مسجد پر است از كساني كه از خدا نترسند و غيبت يكديگر نمايند

- بر روي منبر ها از پرهيز كاري سخن گويند اما گويندگان آن خود پرهيزكار نيستند


- همت و هدف مردم شكم و شهواتشان باشد و...



علامه، اين حديث را از كتاب كافي (بخش روضه آن) به نقل از امام صادق عليه السلام ذكر كرده است.
متن و ترجمه كامل براي كساني كه حوصله بيشتري دارند:
http://lib.eshia.ir/12016/5/396

قال : إلى متى هؤلاء یملکون أو متى الراحة منهم؟ فقلت : ألیس تعلم أن لکل شیء مدة؟ قال : بلى ، فقلت : هل ینفعک علمک ـ إن هذا الأمر إذا جاء کان أسرع من طرفة العین؟ إنک لو تعلم حالهم عند الله عز وجل ، وکیف هی کنت لهم أشد بغضا ـ ولو جهدت وجهد أهل الأرض ـ أن یدخلوهم فی أشد ما هم فیه من الإثم لم یقدروا ، فلا یستفزنک الشیطان ـ فإن العزة لله ولرسوله وللمؤمنین ـ ولکن المنافقین لا یعلمون ، ألا تعلم أن من انتظر أمرنا ، وصبر على ما یرى من الأذى والخوف هو غدا فی زمرتنا؟


1. فإذا رأیت الحق قد مات وذهب أهله،

2. ورأیت الجور قد شمل البلاد،

3. ورأیت القرآن قد خلق ـ وأحدث فیه ما لیس فیه ووجه على الأهواء ،

4. ورأیت الدین قد انکفأ کما ینکفئ الإناء

5. ورأیت أهل الباطل قد استعلوا على أهل الحق ،

6. ورأیت الشر ظاهرا لا ینهى عنه ویعذر أصحابه ،

7. ورأیت الفسق قد ظهر ـ واکتفى الرجال بالرجال والنساء بالنساء ،

8. ورأیت المؤمن صامتا لا یقبل قوله ،

9. ورأیت الفاسق یکذب ولا یرد علیه کذبه وفریته ،

10. ورأیت الصغیر یستحقر بالکبیر ،

11. ورأیت الأرحام قد تقطعت ،

12. ورأیت من یمتدح بالفسق یضحک منه ولا یرد علیه قوله ،

13. ورأیت الغلام یعطی ما تعطی المرأة ـ

14. ورأیت النساء یتزوجن بالنساء ،

15. ورأیت الثناء قد کثر ،

16. ورأیت الرجل ینفق المال فی غیر طاعة الله ـ فلا ینهى ولا یؤخذ على یدیه ،

17. ورأیت الناظر یتعوذ بالله ـ مما یرى المؤمن فیه من الاجتهاد ،

18. ورأیت الجار یؤذی جاره ولیس له مانع ،

19. ورأیت الکافر فرحا لما یرى فی المؤمن ، مرحا لما یرى فی الأرض من الفساد ،

20. ورأیت الخمور تشرب علانیة ـ ویجتمع علیها من لا یخاف الله عز وجل ،

21. ورأیت الأمر بالمعروف ذلیلا ،

22. ورأیت الفاسق فیما لا یحب الله قویا محمودا ،

23. ورأیت أصحاب الآیات یحقرون ویحقر من یحبهم ،

24. ورأیت سبیل الخیر منقطعا وسبیل الشر مسلوکا ،

25. ورأیت بیت الله قد عطل ویؤمر بترکه ـ

26. ورأیت الرجل یقول ما لا یفعله ،

27. ورأیت الرجال یتمنون للرجال والنساء للنساء ،

28. ورأیت الرجل معیشته من دبره ـ ومعیشة المرأة من فرجها ،

29. ورأیت النساء یتخذن المجالس کما یتخذها الرجال ،

30. ورأیت التأنیث فی ولد العباس ـ قد ظهر وأظهروا الخضاب ـ وامتشطوا کما تمشط المرأة لزوجها ، وأعطوا الرجال لأموال على فروجهم ، وتنوفس فی الرجل ، وتغایر علیه الرجال ،

31. وکان صاحب المال أعز من المؤمن ،

32. وکان الربا ظاهرا لا یعیر ،

33. وکان الزنا تمتدح به النساء ،

34. ورأیت المرأة تصانع زوجها على نکاح الرجال ،

35. ورأیت أکثر الناس وخیر بیت من یساعد النساء على فسقهن ،

36. ورأیت المؤمن محزونا محتقرا ذلیلا ـ

37. ورأیت البدع والزنا قد ظهر ،

38. ورأیت الناس یعتدون بشاهد الزور ،

39. ورأیت الحرام یحلل ، والحلال یحرم ،

40. ورأیت الدین بالرأی وعطل الکتاب وأحکامه ،

41. ورأیت اللیل لا یستخفى به من الجرأة على الله ،

42. ورأیت المؤمن لا یستطیع أن ینکر إلا بقلبه ـ

43. ورأیت العظیم من المال ینفق فی سخط الله عز وجل ،

44. ورأیت الولاة یقربون أهل الکفر ویباعدون أهل الخیر ،

45. ورأیت الولاة یرتشون فی الحکم ،

46. ورأیت الولایة قبالة لمن زاد ،

47. ورأیت ذوات الأرحام ینکحن ویکتفى بهن ،

48. ورأیت الرجل یقتل على التهمة وعلى الظنة ـ ویتغایر على الرجل الذکر فیبذل له نفسه وماله ،

49. ورأیت الرجل یعیر على إتیان النساء ،

50. ورأیت الرجل یأکل من کسب امرأته من الفجور یعلم ذلک ویقیم علیه ،

51. ورأیت المرأة تقهر زوجها ـ وتعمل ما لا یشتهی وتنفق على زوجها ،

52. ورأیت الرجل یکری امرأته وجاریته ـ ویرضى بالدنی من الطعام والشراب ،

53. ورأیت الإیمان بالله عز وجل کثیرة على الزور ،

54. ورأیت القمار قد ظهر ،

55. ورأیت الشراب یباع ظاهرا لیس له مانع ،

56. ورأیت النساء یبذلن أنفسهن لأهل الکفر ،

57. ورأیت الملاهی قد ظهرت یمر بها لا یمنعها أحد أحدا ـ ولا یجترئ أحد على منعها ،

58. ورأیت الشریف یستذله الذی یخاف سلطانه ،

59. ورأیت أقرب الناس من الولاة ـ من یمتدح بشتمنا أهل البیت ،

60. ورأیت من یحبنا یزور ولا تقبل شهادته ،

61. ورأیت الزور من القول یتنافس فیه ،

62. ورأیت القرآن قد ثقل على الناس استماعه ـ وخف على الناس استماع الباطل ،

63. ورأیت الجار یکرم الجار خوفا من لسانه ،

64. ورأیت الحدود قد عطلت وعمل فیها بالأهواء ،

65. ورأیت المساجد قد زخرفت ،

66. ورأیت أصدق الناس عند الناس المفتری الکذب ،

67. ورأیت الشر قد ظهر والسعی بالنمیمة ،

68. ورأیت البغی قد فشا ،

69. ورأیت الغیبة تستملح ویبشر بها الناس بعضهم بعضا ،

70. ورأیت طلب الحج والجهاد لغیر الله ـ

71. ورأیت السلطان یذل للکافر المؤمن ،

72. ورأیت الخراب قد أدیل من العمران ،

73. ورأیت الرجل معیشته من بخس المکیال والمیزان ،

74. ورأیت سفک الدماء یستخف بها ،

75. ورأیت الرجل یطلب الرئاسة لغرض الدنیا ـ ویشهر نفسه بخبث اللسان لیتقى وتستند إلیه الأمور ،

76. ورأیت الصلاة قد استخف بها ،

77. ورأیت الرجل عنده المال الکثیر لم یزکه منذ ملکه ،

78. ورأیت المیت ینشر من قبره ویؤذى وتباع أکفانه ،

79. ورأیت الهرج قد کثر ،

80. ورأیت الرجل یمسی نشوان ـ ویصبح سکران لا یهتم بما الناس فیه ،

81. ورأیت البهائم تنکح ،

82. ورأیت البهائم تفرس بعضها بعضا ،

83. ورأیت الرجل یخرج إلى مصلاه ویرجع ـ ولیس علیه شیء من ثیابه ،

84. ورأیت قلوب الناس قد قست ـ وجمدت أعینهم وثقل الذکر علیهم ،

85. ورأیت السحت قد ظهر یتنافس فیه ،

86. ورأیت المصلی إنما یصلی لیراه الناس ،

87. ورأیت الفقیه یتفقه لغیر الدین ـ یطلب الدنیا والرئاسة ،

88. ورأیت الناس مع من غلب ،

89. ورأیت طالب الحلال یذم ویعیر ـ وطالب الحرام یمدح ویعظم ،

90. ورأیت الحرمین یعمل فیها بما لا یحب الله ـ لا یمنعهم مانع ولا یحول بینهم وبین العمل القبیح أحد ،

91. ورأیت المعازف ظاهرة فی الحرمین ،

92. ورأیت الرجل یتکلم بشیء من الحق ـ ویأمر بالمعروف وینهى عن المنکر ـ فیقوم إلیه من ینصحه فی نفسه فیقول : هذا عنک موضوع ،

93. ورأیت الناس ینظر بعضهم إلى بعض ویقتدون بأهل الشر ،

94. ورأیت مسلک الخیر وطریقه خالیا لا یسلکه أحد ،

95. ورأیت المیت یهز به فلا یفزع له أحد ،

96. ورأیت کل عام یحدث فیه من البدعة والشر أکثر مما کان ،

97. ورأیت الخلق والمجالس لا یتابعون إلا الأغنیاء ،

98. ورأیت المحتاج یعطى على الضحک به ـ ویرحم لغیر وجه الله ،

99. ورأیت الآیات فی السماء لا یفزع لها أحد ـ

100.ورأیت الناس یتسافدون کما تسافد البهائم ـ لا ینکر أحد منکرا تخوفا من الناس ،

101.ورأیت الرجل ینفق الکثیر فی غیر طاعة الله ـ ویمنع الیسیر فی طاعة الله ،

102.ورأیت العقوق قد ظهر واستخف بالوالدین ـ وکانا من أسوإ الناس حالا عند الولد ـ ویفرح بأن یفتری علیهما ،

103.ورأیت النساء وقد غلبن على الملک وغلبن على کل أمر لا یؤتى إلا ما لهن فیه هوى ،

104.ورأیت ابن الرجل یفتری على أبیه ـ ویدعو على والدیه ویفرح بموتهما ،

105.ورأیت الرجل إذا مر به یوم ـ ولم یکسب فیه الذنب العظیم ـ من فجور أو بخس مکیال أو میزان أو غشیان حرام ـ أو شرب مسکر کئیبا حزینا ـ یحسب أن ذلک الیوم علیه وضیعة من عمره ،

106.ورأیت السلطان یحتکر الطعام ،

107.ورأیت أموال ذوی القربى ـ تقسم فی الزور ویتقامر بها وتشرب بها الخمور ،

108.ورأیت الخمر یتداوى بها ویوصف للمریض ویستشفى بها ،

109.ورأیت الناس قد استووا فی ترک الأمر بالمعروف ـ والنهی عن المنکر وترک التدین به ،

110.ورأیت ریاح المنافقین وأهل النفاق قائمة ـ وریاح أهل الحق لا تحرک ،

111.ورأیت الأذان بالأجر والصلاة بالأجر ،

112.ورأیت المساجد محتشیة ممن لا یخاف الله ـ مجتمعون فیها للغیبة وأکل لحوم أهل الحق ـ ویتواصفون فیها شراب المسکر ،

113.ورأیت السکران یصلی بالناس ـ وهو لا یعقل ولا یشان بالسکر ـ وإذا سکر أکرم واتقى وخیف وترک لا یعاقب ویعذر بسکره ،

114.ورأیت من أکل أموال الیتامى یحمد بصلاحه ،

115.ورأیت القضاة یقضون بخلاف ما أمر الله ،

116.ورأیت الولاة یأتمنون الخونة للطمع ،

117.ورأیت المیراث قد وضعته الولاة ـ لأهل الفسوق والجرأة على الله ـ یأخذون منهم ویخلونهم وما یشتهون ،

118.ورأیت المنابر یؤمر علیها بالتقوى ـ ولا یعمل القائل بما یأمر ،

119.ورأیت الصلاة قد استخف بأوقاتها ،

120.ورأیت الصدقة بالشفاعة ـ ولا یراد بها وجه الله ویعطی لطلب الناس ،

121.ورأیت الناس همهم بطونهم وفروجهم ـ لا یبالون بما أکلوا وما نکحوا ،

122.ورأیت الدنیا مقبلة علیهم ،

123.ورأیت أعلام الحق قد درست فکن على حذر ـ واطلب إلى الله عز وجل النجاة ، واعلم أن الناس فی سخط الله عز وجل ـ وإنما یمهلهم لأمر یراد بهم فکن مترقبا ـ واجتهد لیراک الله عز وجل فی خلاف ما هم علیه ـ فإن نزل بهم العذاب ـ وکنت فیهم عجلت إلى رحمة الله ، وإن أخرت ابتلوا ـ وکنت قد خرجت مما هم فیه من الجرأة على الله عز وجل ـ واعلم أن الله لا یضیع أجر المحسنین ، وأن رحمة الله قریب من المحسنین.





هر زمان دیدی حق مرده و اهلش از بین رفته‌اند
و جور و ستم همه جا را فرا گرفته
و قرآن کهنه شده و چیزهایی در آن پدید آمده که در آن نیست
و دیدی که قرآن طبق هوا و هوسها توجیه و تفسیر می‌شود
و دیدی که دین وارونه شده،آن چنان که کاسه وارونه می‌شود
و دیدی که اهل باطل بر اهل حق آقایی و سروری می‌کنند
و دیدی که شر ظاهر گشته و از آن نهی نمی‌شود بلکه از اهل شر دفاع می‌شود
و دیدی که فسق علنی شده
و مردان به مردان و زنان به زنان (در مسائل جنسی) اکتفا می‌کنند
و دیدی که مؤمن سکوت کرده، چون گفتارش پذیرفته نمی‌شود
و دیدی که فاسق دروغ می‌گوید و پذیرفته می‌شودو کسی دروغ و افترای او را رد نمی‌کند
و دیدی که صغیر بزرگتران را تحقیر می‌کند
و دیدی که قطع رحم همگانی شده
و دیدی که وقتی کسی را به فسق می‌ستایند خود او می‌خندد و سخن گوینده را رد نمی‌کند
و دیدی که به پسر همان را می‌دهند که به زن می‌دهند
و دیدی که زنان با زنان ازدواج می‌کنند
و دیدی که مدح و ثنا بسیار شده
و دیدی که مرد مال خود را در غیر راه اطاعت خدا انفاق می‌کند و کسی نیست که او را نهی کند و دست او را بگیرد
و دیدی که مردم وقتی مؤمن را می‌بینند که در حال تلاش در مسیر بندگی است، پناه به خدا می‌برند از اینکه مثل او باشند
و دیدی که همسایه، همسایه‌اش را می‌آزارد و کسی نیست جلویش را بگیرد
و دیدی که کافر وقتی وضع رقت بار مؤمن را می‌بیند از وضع خود خوشحالی می‌کند و چون فساد را در پهنای زمین گسترده می‌بیند مسرور می‌شود
و دیدی که شراب‌های گوناگون علناً نوشیده می‌شود و مردمی بر سفره شراب جمع هستند که از خدای عز و جل هیچ پروایی ندارند
و دیدی که امر به معروف زایل شده
و دیدی که فاسق در اعمالی که خدا دوست ندارد نیرومند و مورد حمایت و مدح قرار می‌گیرد
و دیدی که دارندگان آیات مورد تحقیر واقع می‌شوند و هر کسی هم آنان را دوست بدارد تحقیر می‌شود
و دیدی که راه خیر بسته شده و راه شر باز و پر رهرو است
و دیدی که خانه کعبه معطل مانده و مردم از رفتن به زیارت آن نهی می‌شوند و به ترک آن تشویق و مامور می‌گردند
و دیدی که هر کس به دیگری آنچه را که خود نکرده می‌گوید
و دیدی که مردان خود را برای (بهره‌بردن جنسی دیگر) مردان آماده می‌کنندو زنان برای زنان
و دیدی که مرد از راه مقعد خود روزی به دست می‌آورد و زن از راه فرجش.
و دیدی که زنان برای خود مجالس ترتیب می‌دهند آن چنان که مردان تشکیل می‌دهند
و دیدی که در دودمان بنی العباس عمل لواط و زن شدن مردان شایع و علنی گشته و به همین منظور خود را خضاب می‌کنند و شانه می‌زنند آن چنان که زنان برای شوهر خود شانه می‌زنند و مردان مالها به خاطر فروج خود خرج می‌کنند و چند نفر بر سر یک مرد تنازع می‌کنند و بر سر او، این علیه آن دیگری و آن علیه این غیرت به خرج می‌دهد.
و دیدی که صاحب مال محترم‌تر از مؤمن است
و ربا علنی معامله می‌شود و کسی سرزنش نمی‌کند
و دیدی که زنان به خاطر دادن زنا ستایش می‌شوند و زن شوهرش را در عمل لواط با مردی دیگر کمک و همکاری می‌کند
و دیدی که در نظر اکثریت مردم بهترین خانواده‌ها آن خانواده‌ای است که زنان را بر کار فسق کمک می‌کنند.
و دیدی که مؤمن همواره در اندوه و تحقیر شده و خوار است
و دیدی که بدعت‌ها و زنا علنی شده
و مردم را دیدی که با شاهدی که به دروغ شهادت می‌دهد به یکدیگر تجاوز می‌کنند
و دیدی که حرام حلال و حلال حرام شده است
و دیدی که هر کس دین را با رأی و نظر خود برای خود توجیه می‌کند و کتاب خدا و احکامش تعطیل شده.
و دیدی که در ارتکاب گناه از تاریکی شب استفاده نمی‌شود بلکه در روز روشن گناه می‌کنند
و دیدی که مؤمن جز با قلبش نمی‌تواند منکر را انکار کند
و دیدی که مال بسیار هنگفت در راه خشم الهی خرج می‌شود
و دیدی که والیان ولایت و سرپرستی مردم را قباله کسی بدانند که قدرتش بیشتر است
و دیدی که محرم به محرم خود اکتفا کند و با او ازدواج نماید
و دیدی که مردم به صِرف تهمت و بر اساس گمان حاکم یا صاحب قدرتی کشته می‌شوند
و دیدی که مردم بر سر عشق ورزیدن به یک پسر با یکدیگر به ملاک غیرت می‌ستیزند و حتی بر سر این عشق جان و مال فدا می‌کنند.
و دیدی که مردم کسی را که شهوت خود را با رفتن نزد زنان خاموش می‌کند سرزنش می‌نمایند
و دیدی که مرد با زنا دادن همسرش پول در می‌آورد و زندگی می‌کند با علم به اینکه او زنا می‌دهد و حتی بر این کار او نظارت دارد
و دیدی که زن قاهر و مسلط بر شوهرش می‌شود و بر خلاف میل او کارها می‌کند و علیه او پولها خرج می‌کند
و دیدی که مرد همسر و دختر- کنیز- خود را کرایه می‌دهد و در ازای آن به طعام و نوشیدنی پست راضی می‌شود
و اگر دیدی که سوگند به دروغ به خدای عز و جل بسیار و شایع شده
و دیدی که قمار علنی و آشکار گشته
و دیدی که شراب علنا فروخته می‌شود و کسی از آن منع نمی‌کند
و دیدی که زنان مسلمان ناموس خود را به اهل کفر می‌دهند.
و دیدی که لهو و لعب و رقص و آوازه‌خوانی علنی شده،مسلمانان از آن عبور می‌کنند و احدی، احدی را منع نمی‌کند و احدی جرات بر منع آن ندارد
و دیدی که افراد شریف و آبرومند به وسیله کسانی که از قدرت آنان می‌ترسند توهین شده و خوار می‌شوند
و دیدی که نزدیک‌ترین افراد به درگاه والیان آن کسی است که با بدگویی به ما اهل بیت آن والیان را مدح می‌گویند
و دیدی که شنیدن صوت قرآن بر مردم سنگینی می‌کند و در مقابل شنیدن آوازهای باطل برایشان آسان و خفیف است.
و دیدی که همسایه را از ترس زبانش احترام می‌کنند
و دیدی که راستگوترین مردم دروغ سازانند
و دیدی که شر علنی و بازار سخن چینی رایج شده
و دیدی که بغی و ستم آشکار گشته
و دیدی که غیبت کردن نوعی ملاحت و خوش‌اخلاقی تلقی می‌شود و مردم یکدیگر را به خاطر آن بشارت می‌دهند
و دیدی که حج و جهاد جنبه غیر خدایی به خود می‌گیرد
و دیدی که سلطان به خاطر کافر، مؤمن را توهین نموده و خوار می‌سازد
و دیدی که خرابی بر عمران مسلط شده
و دیدی که زندگی یک فروشنده از راه خیانت در کیل و وزن اداره می‌شود
و دیدی که خونریزی یک امر آسان و پیش پا افتاده تلقی می‌شود.
و دیدی که اگر کسی به طلب ریاست برمی‌خیزد عوضش تنها دنیا است و خود را مردی بد زبان معرفی می‌کند تا کسی جرات اعتراض کردن نداشته باشد و نیز امور به او نسبت داده می‌شود
و دیدی که به نماز بی اعتنایی می‌شود
و دیدی که ثروتمند مال بسیاری نزدش جمع شده و از روزی که مشغول جمع آوری آن شده، زکاتش را نداده
و دیدی که میت را از قبرش بیرون می‌کشند و آزارش داده، کفن‌هایش را می‌فروشند
و دیدی که هرج و مرج بسیار شده
و دیدی که افراد در صبح و عصر مست هستند و هیچ اهتمامی به وضع مردم ندارند
و دیدی که با چهار پایان جماع می‌کنند
و دیدی که چهار پایان به جان یکدیگر می‌افتند و یکدیگر را پاره می‌کنند.
دیدی که مرد به نمازخانه‌اش می‌رود و بر می‌گردد در حالی که جامه‌هایش را ربوده‌اند
و دیدی که دلهای مردم قساوت و چشمهاشان خشک شده و ذکر خدا بر آنان سنگین می‌آید و حرام خواری علنی گشته و بر سر آن از یکدیگر پیشی می‌گیرند
و دیدی که نمازگزار اگر به نمازخانه می‌رود برای آن است که خود را به مردم نشان دهد، مردم او را ببینند که نماز می‌خواند
و اگر دیدی که فقیه برای غیر هدف دین تفقه می‌کند، یعنی به این منظور فقه می‌خواند که دنیا و ریاست به دست آورد
و دیدی که مردم به سوی آن کسی می‌شتابند که غالب باشد و قدرت داشته باشد و هر یک از دو طرف نزاع غلبه کند مردم با او باشند، چه غلبه‌اش حق باشد و چه باطل.
و دیدی که طالب حلال مورد مذمت و سرزنش و طالب حرام مورد مدح و احترام قرار گیرد
و دیدی که در دو حرم کعبه و مدینه کارهایی صورت می‌گیرد که خدا دوست نمی‌دارد و هیچکس جلوگیر آنان نیست و حتی بین آنان و آن عمل زشت کسی حائل نمی‌شود
و دیدی که در دو حرم شریف ساز و آواز علنی ارتکاب می‌شود
و دیدی که افرادی سخن از حق می‌گویند و امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند ولی از پای خطابه‌اش کسی برمی‌خیزد در حالی که خود را خیرخواه و دلسوز او می‌داند از در خیرخواهی و نصیحت می‌گوید: خدا از تو نخواسته که این حرف‌ها را بزنی
و دیدی که مردم در اقتدای به اهل شر به یکدیگر هم چشمی می‌کنند
و دیدی که راههای خیر از رهرو خالی است و احدی به آن راه نمی‌رود.
و دیدی که جنازه را به اهتزاز در می‌آورند و کسی از این عمل ناراحت نمی‌شود
و دیدی که هر سالی که می‌گذرد بدعت‌های بیشتری از سال قبل باب شده و شر بیشتری پیدا می‌شود
و دیدی که خلق و جمعیت‌ها جز اغنیا را پیروی نمی‌کنند،
دیدی که حاجت محتاج را در برابر مسخره کردن او و خندیدن به او بر آورده می‌کنند و ترحمشان برای غیر رضای خدا است
و دیدی که آیات آسمانی الهی رخ می‌دهد ولی کسی از آن نمی‌ترسد
و دیدی که مردم با یکدیگر (در ملأ عام) جفت‌گیری می‌کنند، آن طور که چهار پایان می‌کنند و کسی این عمل را زشت ندانسته و اگر زشت بداند از ترس مردم نهی نمی‌کند
و دیدی که افراد اموال بسیار در غیر راه خدا انفاق می‌کنند ولی در راه خدا از انفاق مالی اندک مضایقه می‌کنند
و اگر دیدی که رنجاندن و عقوق پدر و مادر علنی و خوار شمردن آنان شایع شده و والدین در نظر فرزندان بدترین مردم تلقی می‌شوند، حتی فرزند خوشحال می‌شود از اینکه بر پدر و مادرش تهمت زده شود
و دیدی که زنان بر حکومت و سلطنت چیره شده‌اند و بر هر امری که هوا و هوس آنان را تامین کند مسلط گشته‌اند.
و دیدی که فرزندان به پدر و مادر خود افترا می‌بندند و پدر و مادر خود را نفرین می‌کنند و از شنیدن خبر مرگشان خوشحال می‌شوند
و اگر دیدی که وضع به اینجا کشیده که اگر شخصی روزی بر او بگذرد که در آن روز مرتکب گناه بزرگی نشود، فسق و فجوری انجام ندهد، کم‌فروشی و خیانتی ننماید، به حرامی دست نیافته و یا شراب مسکری ننوشد، در غم و اندوه فرو می‌رود و می‌پندارد که آن روز او به بطالت گذشته و یک روز از عمرش ضایع شده است
و دیدی که سلطان خوردنی‌ها را احتکار می‌کند
و دیدی که اموال ذوی القربای رسول خدا (صلوات الله علیه و آله) در ناحق تقسیم می‌شود و با آن اموال قمار می‌کنند و شراب می‌نوشند.
و دیدی که با شراب خود را معالجه می‌کنند و برای مریض تعریف و توصیف می‌کنند که فلان شراب برای تو بسیار نافع است و از شراب شفا می‌طلبند
و اگر دیدی که مردم در ترک امر به معروف و نهی از منکر و ترک اعتقاد به وجوب آن با هم برابرند
و دیدی که باد به بیرق منافقین و اهل نفاق می‌وزد، ولی بیرق اهل حق حرکتی ندارد (یعنی بازار منافقین گرم و پُرطرفدار است، بلعکس اهل حق)
و دیدی که مؤذن‌ها و نمازخوان‌ها در برابر مزد اذان می‌گویند و نماز می‌خوانند.
و دیدی که مسجدها پر است از مردمی که از خدا نمی‌ترسند در آنجا جمع شده‌اند، برای غیبت و خوردن گوشت اهل حق و در آن از خوبیهای شراب مسکر، سخن می‌گویند
و دیدی که پیشنمازی مست بر مردم نماز می‌خواند، در حالی که نمی‌فهمد چه می‌خواند و کسی هم او را ملامت نمی‌کند بلکه اگر مست شود مردم از ترس، احترامش می‌کنند و او را وا گذاشته، تعقیبش نمی‌کنند و بلکه معذورش می‌شمارند
و اگر دیدی که فردی را دارند به صلاح و خوبی مدح و ثنا می‌کنند که اموال ایتام را می‌خورد
و دیدی که قاضیان به خلاف آنچه خدا دستور داده قضاوت می‌کنند
و دیدی که والیان به انگیزه طمع، افراد خائن را امین خود می‌سازند.
و دیدی که والیان میراث (به جای اینکه ارث را کما فرض الله و طبق فرمان خدا در بین ورثه تقسیم کنند) تنها به وارثی می‌دهند که اهل فسق و جرات بر خدای تعالی باشد، (رشوه و حق و حساب خود را از او می‌گیرند) و او را آزاد می‌گذارند تا با حق سایر ورثه هر کاری که خواست بکند
و دیدی که در منبرها مردم را به تقوا امر می‌کنند ولی خود گویندگان به آنچه می‌گویند عمل نمی‌کنند
و دیدی که نماز در اوقاتش خوانده نمی‌شود، به اول وقت خواندن اهمیتی نمی‌دهند
و دیدی که صدقه‌ها به سفارش و شفاعت داده می‌شود و در آن رضای خدا مقصود نیست و بلکه به این جهت داده می‌شود که مردم از او طلب می‌کنند (برای حفظ آبرو و یا کسب وجهه)
و اگر دیدی که مردم در شکم و شهوت آزادند، باکی ندارند از اینکه چه می‌خورند و چه نکاح می‌کنند
و دیدی که دنیا به مردم روی آورده.
و دیدی که شعائر دین کهنه و بر افتاده،
در چنین روزگاری بر حذر باش، و برای درخواست نجات از خدا به خدا متوسل شو و بدان که مردم در چنین روزگاری غرق در سخط الهی هستند
و اگر خدای تعالی مهلتشان داده، از این کار منظوری دارد
و تو منتظر تحقق آن منظور باش
و کوشش کن تا خدای عز و جل تو را در وضعی ببیند که خلاف وضع مردم باشد
تا اگر عذاب در آنان نازل شود تو زودتر به رحمت خدای تعالی برسی
و اگر عذابشان تاخیر بیفتد آنها مبتلا شوند و تو از آنچه آنها در آن هستند بیرون شده باشی (یعنی تو مثل آنان بر خدای عز و جل جرات نکرده باشی)
و بدان که خدای تعالی اجر نیکوکاران را ضایع نمی‌سازد و رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است.
منبع:
تفسیر المیزان (علامه طباطبایی): ج5، ص 296 به نقل از کتاب کافی (ثقة الاسلام کلینی): ج8، ص 36






http://lib.eshia.ir/12016/5/396
http://lib.eshia.ir/11005/8/36

[علی 110]

آيا ما به زمان ظهور نزديك شده ايم؟
بخوانید و خود قضاوت کنید


فراز هايي از خطبه ي پيامبر در حجة الوداء: ابن عباس ميگويد حجةالوداع، با رسول خدا مشغول انجام مناسك حج بوديم كه حضرت حلقه ي در كعبه را گرفته و به ما روكردند و فرمودند:آيا ميخواهيد شما را از نشانه ها وحوادث پيش از ظهور با خبر كنم؟!!!

سلمان كه از همه جلو تر ايستاده بود گفت: بله يا رسول ا...


ايشان فرمودند:از جمله ي آنها ضايع و تباه كردن نماز ها ، تبعيت از شهوت ها ، ... تكريم و بزرگداشت ثروتمندان و مال پرستان و فروختن دين به قيمت دنياست ... وبه دنبال آن حاكمان ستمگر و وزيران فاسق و كارگزاران ستمكار پيدا ميشوند و مردم به خيانت كاران ، اعتماد ميكنند،... درآن زمان منكرات، معروف(و مطلوب)و معروف واعمال پسنديده، منكر و ناپسند شمرده ميشوند. شخص خائن معتمد و شخص امين خائن شمرده ميشود. دروغگو را تأييد و راستگو را طرد ميكنند . زنان فرمانروا ميشوند و سروري ميابند... و كودكان بر منبر مينشينند... شخص به والدينش ستم ميكند و در عين حال به دوستش خدمت[i] ... بازارها به هم نزديك ميشوندو يكي ميگويد:چيزي نفروختم و ديگري ميگويد :سودي نبردم و چيزي جز شكايت كردن از خدا ديده نخواهد شد... نه به كوچكتر ها رحم مي كنند و نه به بزرگتر ها احترام مي گذارند... در آن زمان مردان به مردان و زنها به زنها (براي ارضاء شهوات) مشغول ميشوند... مردان به زنان و زنان به مردان شبيه ميشوند...درآن زمان مساجد را همانند كليساها و كنيسه ها تزيين ميكند... خطوط و دسته ها زياد ميشوند...مردان و پسران امتم براي زينت از طلا استفاده ميكنند و حريرو ديبا و ابريشم مي پوشند و با بيگانگان متحد مي شوند ... ربا علني ميشود... دين رها ميشود و مقام و منزلت دنيا رفيع ميشود... طلاق زياد ميشود و حدود اقامه و اجرا نمي شود... زنان آوازه خوان ميشوند و آلات موسيقي جلوه ميابند... ثروتمندان امتم براي تفريح و سياحت و افراد عادي براي تجارت و درآمد و فقرا براي ريا و خودنمايي به حج و عمره مي روند... قرآن را با آواز و غنا ميخوانندو به خاطر دنيا بر سر هم ميريزند و با هم درگير ميشوند... درآن زمان به محارم تجاوز ميكنند... اشرار بر خوبان مسلط مي شوند . دروغ علني ميشوند... با لباس به هم فخر ميفروشند... آلات موسقي مورد پسند واقع ميشوند. امر به مروف و نهي از منكر را انكار مي كنند، به طوري كه مؤمن خوار تر از كنيز مي گردد... در آن زمان ثروتمند از وضعيت فقير هراسان نمي شود(و برايش اهميتي ندارد).
[/u]



اين حديث شريف را علامه طباطبايي از تفسير قمي نقل كرده است كه حديثی نبوی است از رسول خدا صلوات الله عليه و آله در حجت الوداع:
http://lib.eshia.ir/12016/5/394

براي كساني كه حوصله بيشتري دارند براي مطالعه كامل حديث، متن و ترجمه آن:

كما رواه القمي في تفسيره عن أبيه ، عن سليمان بن مسلم الخشاب ، عن عبد الله بن جريح المكي ، عن عطاء بن أبي رياح ، عن عبد الله بن عباس قال : حججنا مع رسول الله صلى‌الله‌عليه‌وآله حجة الوداع ـ فأخذ باب الكعبة ثم أقبل علينا بوجهه ـ فقال : ألا أخبركم بأشراط الساعة؟ وكان أدنى الناس منه يومئذ سلمان رضي الله عنه ـ فقال : بلى يا رسول الله ـ.

فقال صلى‌الله‌عليه‌وآله : إن من أشراط القيامة إضاعة الصلاة ، واتباع الشهوات ، والميل مع الأهواء ، وتعظيم المال ، وبيع الدين بالدنيا ـ فعندها يذاب قلب المؤمن وجوفه ـ كما يذوب الملح في الماء ـ مما يرى من المنكر فلا يستطيع أن يغيره ـ.

قال سلمان : وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ قال صلى‌الله‌عليه‌وآله : إي والذي نفسي بيده يا سلمان إن عندها يليهم أمراء جورة ، ووزراء فسقة ، وعرفاء ظلمة ، وأمناء خونة.

فقال سلمان : وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ قال صلى‌الله‌عليه‌وآله: إي والذي نفسي بيده ـ يا سلمان ـ إن عندها يكون المنكر معروفا والمعروف منكرا ، واؤتمن الخائن ، ويخون الأمين ، ويصدق الكاذب ، ويكذب الصادق.

قال سلمان ، وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ قال صلى‌الله‌عليه‌وآله: إي والذي نفسي بيده يا سلمان فعندها إمارة النساء ، ومشاورة الإماء ، وقعود الصبيان على المنابر ، ويكون الكذب طرفا والزكاة مغرما ، والفيء مغنما ، ويجفو الرجل والديه ، ويبر صديقه ، ويطلع الكوكب المذنب.

قال سلمان : وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ قال صلى‌الله‌عليه‌وآله: إي والذي نفسي بيده ـ يا سلمان وعندها تشارك المرأة زوجها في التجارة ، ويكون المطر قيظا ، ويغيظ الكرام غيظا ، ويحتقر الرجل المعسر ، فعندها يقارب الأسواق إذا قال هذا : لم أبع شيئا وقال هذا : لم أربح شيئا فلا ترى إلا ذاما لله.

قال سلمان : وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ قال صلى‌الله‌عليه‌وآله: إي والذي نفسي بيده يا سلمان فعندها يليهم أقوام إن تكلموا قتلوهم ، وإن سكتوا استباحوهم ـ ليستأثروا بفيئهم وليطؤن حرمتهم ، وليسفكن دماءهم وليملؤن قلوبهم رعبا ـ فلا تراهم إلا وجلين خائفين مرعوبين مرهوبين ـ.

قال سلمان : وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ قال صلى‌الله‌عليه‌وآله: إي والذي نفسي بيده ـ يا سلمان إن عندها يؤتى بشيء من المشرق ـ وشيء من المغرب يلون أمتي ، فالويل لضعفاء أمتي منهم ، والويل لهم من الله ، لا يرحمون صغيرا ، ولا يوقرون كبيرا ، ولا يتجاوزون عن مسيء أخبارهم خناء ، جثتهم جثة الآدميين ، وقلوبهم قلوب الشياطين.

قال سلمان : وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ قال صلى‌الله‌عليه‌وآله : إي والذي نفسي بيده يا سلمان ـ وعندها يكتفي الرجال بالرجال والنساء بالنساء ، ويغار على الغلمان ـ كما يغار على الجارية في بيت أهلها ـ وتشبه الرجال بالنساء والنساء بالرجال ، ويركبن ذوات الفروج السروج ـ فعليهن من أمتي لعنة الله.

قال سلمان : وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ فقال صلى‌الله‌عليه‌وآله: إي والذي نفسي بيده يا سلمان إن عندها تزخرف المساجد ـ كما تزخرف البيع والكنائس ، وتحلى المصاحف وتطول المنارات ، وتكثر الصفوف بقلوب متباغضة وألسن مختلفة ـ.

قال سلمان : وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ قال صلى‌الله‌عليه‌وآله: إي والذي نفسي بيده ـ وعندها تحلى ذكور أمتي بالذهب ، ويلبسون الحرير والديباج ـ ويتخذون جلود النمور صفاقا ـ.

قال سلمان : وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ قال صلى‌الله‌عليه‌وآله: إي والذي نفسي بيده يا سلمان وعندها يظهر الربا ، ويتعاملون بالغيبة والرشى ، ويوضع الدين ويرفع الدنيا.

قال سلمان : وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ فقال صلى‌الله‌عليه‌وآله: إي والذي نفسي بيده يا سلمان ـ وعندها يكثر الطلاق فلا يقام لله حد ، ولن يضر الله شيئا ـ.

قال سلمان : وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ قال صلى‌الله‌عليه‌وآله: إي والذي نفسي بيده يا سلمان ـ وعندها تظهر القينات والمعازف ويليهم أشرار أمتي ـ.

قال سلمان : وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ قال صلى‌الله‌عليه‌وآله: إي والذي نفسي بيده يا سلمان ـ وعندها يحج أغنياء أمتي للنزهة ، ويحج أوساطها للتجارة ، ويحج فقراؤهم للرياء والسمعة ـ فعندها يكون أقوام ـ يتعلمون القرآن لغير الله ويتخذونه مزامير ، ويكون أقوام يتفقهون لغير الله ، ويكثر أولاد الزنا ، ويتغنون بالقرآن ، ويتهافتون بالدنيا ـ.

قال سلمان : وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ قال صلى‌الله‌عليه‌وآله: إي والذي نفسي بيده يا سلمان ـ ذاك إذا انتهك المحارم ، واكتسبت المآثم ـ وسلط الأشرار على الأخيار ، ويفشو الكذب ، وتظهر اللجاجة ، وتفشو الفاقة ويتباهون في اللباس ، ويمطرون في غير أوان المطر ، ويستحسنون الكوبة والمعازف ، وينكرون الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر حتى يكون المؤمن في ذلك الزمان أذل من في الأمة ، ويظهر قراؤهم وعبادهم فيما بينهم التلاؤم ، فأولئك يدعون في ملكوت السماوات : الأرجاس والأنجاس ـ.

قال سلمان : وإن هذه لكائن يا رسول الله؟ فقال صلى‌الله‌عليه‌وآله: إي والذي نفسي بيده يا سلمان ـ فعندها لا يخشى الغني إلا الفقر ـ حتى أن السائل ليسأل فيما بين الجمعتين ـ لا يصيب أحدا يضع في يده شيئا ـ.

قال سلمان : وإن هذا لكائن يا رسول الله؟ قال صلى‌الله‌عليه‌وآله: إي والذي نفسي بيده يا سلمان ـ عندها يتكلم الرويبضة ،

فقال : وما الرويبضة يا رسول الله فداك أبي وأمي؟ قال صلى‌الله‌عليه‌وآله : يتكلم في أمر العامة من لم يكن يتكلم ـ فلم يلبثوا إلا قليلا حتى تخور الأرض خورة ـ فلا يظن كل قوم إلا أنها خارت في ناحيتهم ـ فيمكثون ما شاء الله ثم ينكتون في مكثهم ـ فتلقي لهم الأرض أفلاذ كبدها ، قال : ذهب وفضة ثم أومأ بيده إلى الأساطين ـ فقال : مثل هذا فيومئذ لا ينفع ذهب ولا فضة فهذا معنى قوله : « فَقَدْ جاءَ أَشْراطُها ».




ابن عباس نقل می‌کند که در حجت الوداع با رسول خدا صلوات الله علیه و آله بودیم
حضرت درب کعبه را گرفت و سپس روی خود را به طرف ما کرد و فرمود: می‌خواهید شما را خبر دهم از علامات آخرالزمان!؟
و در آن روز سلمان رضی الله عنه از هر کس دیگر به آن جناب نزدیک‌تر بود، لذا او در پاسخ رسول خدا (صلوات الله علیه و آله) عرضه داشت: بله یا رسول الله،
حضرت فرمود: از علامت‌های آن این است که
نماز (در نزد مسلمین بی‌اهمیت و) ضایع می‌شود
و از شهوات پیروی می‌شود
و مردم به سوی هواها میل می‌کنند،
مال در نزدشان مقامی عظیم پیدا می‌کند،
دین به دنیا فروخته می‌شود،
در آن زمان است که دل افراد با ایمان در سینه‌هاشان آب می‌شود چنانچه نمک در آب حل می‌گردد، به علت کثرت منکراتی که می‌بینند و نمی‌توانند آن را تغییر دهند.

سلمان با تعجب عرضه داشت: یا رسول الله: به راستی چنین روزی خواهد رسید؟
فرمود: آری، به آن خدایی که جانم به دست او است،
ای سلمان در آن هنگام سرپرستی و ولایت مسلمانان را امرای جور به دست می‌گیرند
امرایی که وزرایی فاسق و در ستمگیری شهره و امنایی خائن دارند.


سلمان پرسید: براستی چنین وضعی پیش خواهد آمد یا رسول الله؟ فرمود: آری به آن خدایی که جانم به دست او است ای سلمان
در این موقع منکر، معروف، و معروف، منکر می‌شود،
خائن امین قلمداد می‌گردد و امین خیانت می‌کند،
دروغگو تصدیق می‌شود و راستگو تکذیب می‌گردد.

سلمان با حالت تعجب پرسید: یا رسول الله به راستی چنین چیزی خواهد شد؟ فرمود: آری به آن خدایی که جانم به دست او است ای سلمان
در آن روزگار زنان به حکومت می‌رسند
و کنیزان طرف مشورت قرار می‌گیرند
و کودکان بر فراز منبر می‌روند
و دروغ نوعی زرنگی
و زکات خسارت،
و خوردن بیت المال نوعی غنیمت شمرده شود،
مرد به پدر و مادرش جفا ولی به دوستش نیکی می‌نماید
و ستاره دنباله دار طلوع می‌کند.

سلمان باز پرسید: یا رسول الله آیا چنین چیزی خواهد شد؟ فرمود: آری به آن خدایی که جانم به دست او است ای سلمان!
در این موقع زن با شوهرش در تجارت شرکت کند
و باران در فصلش نیامده بلکه در گرمای تابستان می‌بارد
و افراد کریم سخت خشمگین می‌گردند،
مرد فقیر تحقیر می‌شود،
در این هنگام بازارها به هم نزدیک می‌شوند (همه در پی خرید و فروش و امور دنیا هستند.)
(و در این بازارهای آخرالزمانی) یکی می‌گوید: من چیزی نفروختم و دیگری می‌گوید: من سودی نبرده‌ام و چیزی جز بدگوی و گلایه از خداوند در میانشان نمی‌بینی!!

سلمان پرسید: آیا حتما چنین وضعی خواهد شد یا رسول الله؟ فرمود: آری به آن خدایی که جانم به دست او است، ای سلمان
در این هنگام اقوامی بر آنان مسلط می‌شوند که اگرمردم لب به اعتراض بجنبانند به امر آنان کشته می‌شوند
و اگر چیزی نگویند و اعتراضی نکنند دشمنان همه چیزشان را مباح و برای خود حلال می‌کنند
تا از بیت المالشان کیسه‌های خود را پر کنند
و به ناموسشان تجاوز نموده،
خونشان را بریزند
و دلهاشان را پر از وحشت و رعب کنند
و در آن روز مردم را جز در حال ترس و وحشت و رعب و رهبت نمی‌بینی.

سلمان عرضه داشت: یا رسول الله آیا چنین خواهد شد؟ فرمود:
آری به آن خدایی که جانم به دست او است ای سلمان
در این هنگام چیزی از مشرق می‌آورند و چیزی از مغرب تا امت اسلام را سرپرستی کنند،
در آن روز وای به حال ناتوانان امت من، از شر شرقی و غربی‌ها
و وای به حال آن شرقیان و غربیان از عذاب خدا،
آری نه صغیری را رحم می‌کنند
و نه پاس حرمت کبیری را دارند
و نه از هیچ مقصری عفو می‌کنند،
اخبارشان همه فحش و ناسزا است،
جثه آنان جثه و بدن آدمیان است ولی دلهاشان دلهای شیاطین.


سلمان عرضه داشت: یا رسول الله آیا چنین روزی خواهد رسید؟
فرمود: آری به آن خدایی که جانم به دست او است ای سلمان،
در این هنگام مردان به مردان اکتفا می‌کنند
و زنان به زنان
و همانطوری که پدر و اهل خانواده نسبت به دختر غیرت به خرج می‌دهند نسبت به پسر نیز غیرت به خرج می‌دهند،
مردان به زنان شبیه می‌شوند
و زنان به مردان
و زنان بر مرکب‌ها سوار می‌شوند که از طرف امت من لعنت خدا بر آنان باد.

سلمان از تعجب پرسید: یا رسول الله آیا چنین وضعی پیش می‌آید؟
فرمود: آری به آن خدایی که جانم به دست او است ای سلمان،
در این هنگام مساجد طلا کاری و زینت می‌شود آن چنان که کلیساها(ی مسیحیان) و کنیسه‌ها (و معابد یهودیان) زینت می‌شود،
قرآنها به زیور آلات زینت
و مناره‌ها بلند
وصف‌های (جماعت مساجد) طولانی می‌شود
اما با دلهایی که نسبت به هم خشمگین است
و زبان‌هایی (و اندیشه‌هایی) که مختلفند (و اختلاف نظر دارند. کنایه از اینکه قلوب، اندیشه‌ها و زبان مسلمینی که در کنار یکدیگرند مختلف و غیر متحد است.)

سلمان پرسید: یا رسول الله آیا این وضع پیش می‌آید؟
فرمود: آری به آن خدایی که جانم به دست او است،
در آن روز مردان و پسران امت من با طلا خود را زینت می‌کنند و حریر و دیبا می‌پوشند و پوست ببر (و دیگر حیوانات که لباس از آنها حرام است) کالای خرید و فروش می‌گردد. (یعنی مردان مسلمان آخرالزمانی در پوشش هیچ حرمتی قائل نیستند و مرتکب حرام می‌شوند.)


سلمان پرسید: یا رسول الله آیا این نیز واقع خواهد شد؟
فرمود: آری به آن خدایی که جانم به دست او است، ای سلمان
در آن روز ربا یک عمل آشکار و علنی می‌شود
و معاملات با غیبت و رشوه انجام می‌شود
و دین خوار و خفیف و بی‌ارزش
و دنیا بلندمرتبه و عزیز می‌شود.

سلمان گفت: یا رسول الله آیا این نیز واقع خواهد شد؟
فرمود: آری به آن خدایی که جانم به دست او است
ای سلمان در این هنگام طلاق زیاد می‌شود
و هیچ حدی جاری نمی‌گرددو البته این مسئله ضرری را به خدای متعال بی‌نیاز نمی‌رساند (بلکه ضررش و عواقبش دامن خود مسلمین را می‌گیرد.)

سلمان عرضه داشت: یا رسول الله آیا این نیز واقع خواهد شد؟
فرمود: آری به آن خدایی که جانم به دست او است ای سلمان
در این زمان زنان آوازه‌خوان و نوازنده پیدا می‌شوند
و اشرار امت من بر امت، ولایت و حکومت می‌کند.

سلمان پرسید: یا رسول الله آیا چنین وضعی خواهد شد؟
فرمود: آری به آن خدایی که جانم به دست او است ای سلمان
در این موقع اغنیای امت من صرفاً به منظور گردش و تفریح به حج می‌روند
و طبقه متوسط برای تجارت و
فقرا به منظور خودنمایی و ریا حج می‌روند،
در این هنگام است که اقوامی قرآن را برای غیر خدا می‌آموزند
و با آن نوعی مزمار و آلت موسیقی استفاده می‌کنند.
اقوامی دیگر به تعلم فقه اسلامی می‌پردازند اما برای غیر خدا
در آن روزگار زنا زادگان زیاد می‌شوند
با قرآن آوازه‌خوانی می‌کنند
و بر سر دنیا سر و دست می‌شکنند.

سلمان عرضه داشت: یا رسول الله آیا چنین وضعی خواهد شد؟
فرمود: آری به خدایی سوگند که جانم به دست او است ای سلمان
آخرالزمان وقتی است که حرمت‌ها و قرق‌ها شکسته شود
و مردم از روی عمد و آگاهی در پی ارتکاب گناه باشند
و اشرار بر اخیار مسلط شوند،
دروغ فاش و بی پرده بیان شود
و لجاجت‌ها ظاهر گردد
و فقرا فقر خود را علنی کنند،
مردم در لباس به یکدیگر مباهات کنند
و باران در غیر فصل ببارد
و مردم شطرنج و نرد و موسیقی را کاری پسندیده بشمارند
و در مقابل امر به معروف و نهی از منکر را عملی نکوهیده بدانند
تا آنجا که یک فرد با ایمان ذلیل‌ترین و منفورترین فرد امت شود
و قاریان و عابدان را ملامت و سرزنش کنند
این مردمند که در ملکوت آسمانها ناپاک‌ها و نجاست‌ها نامیده می‌شوند.


سلمان از در تعجب پرسید: یا رسول الله آیا چنین وضعی پیش می‌آید؟
فرمود: آری به آن خدایی که جانم به دست او است ای سلمان
در این هنگام است که توانگر هیچ دلواپسی جز فقیر شدن ندارد،
حتی یک سائل در طول یک هفته مداوم درخواست می‌کند و احدی نیست که چیزی در دست او بگذارد.

سلمان باز پرسید: یا رسول الله آیا چنین روزگاری خواهد رسید؟
فرمود: آری به آن خدایی که جانم در دست او است ای سلمان
در این زمان رویبضة تکلم می‌کنند،
پرسید: یا رسول الله پدر و مادرم فدای تو، رویبضه چیست؟
فرمود: چیزی و کسی به سخن در می‌آید و در امور عامه سخن می‌گوید که هرگز سخن نمی‌گفت،
در این هنگام است که مردم، دیگر زیاد زنده نمی‌مانند ناگهان زمین نعره‌ای می‌کشد و هر قومی چنین می‌پندارد که زمین تنها در ناحیه او نعره کشید
بعد تا هر زمانی که خدا بخواهد هم چنان می‌مانند و سپس واژگونه می‌شوند و زمین هر چه در دل دارد بیرون می‌ریزد-
و خود آن جناب فرمود: یعنی طلا و نقره را- آن گاه با دست خود به ستونهایی که در آنجا بود اشاره نموده و فرمود مثل این،
ولی در آن روز دیگر نه طلایی فائده دارد و نه نقره‌ای، این است معنای آیه: فقد جا اشراطها- علامت‌هایش بیامد.

[بیداری اندیشه]

بسیار عالی بود علی جان. قبلا این حدیث رو دیده بودم. واقعا جای تاسفه که این همه نشانه های اون به وقوع پیوسته. اگرچه نوید آخرالزمان رو میده اما واقعا درد آوره وضعیت مردم آخرالزمان.
البته بعضی موارد بالا بود که به نظرم باید bold میشد. مطمئنم مردم زمان پیامبر باور این چیزها براشون غیر ممکن بود. اگرچه خیلی از موارد بالا محقق شده اما کاملا مشخصه که چند تای باقی مونده هم محقق خواهد شد.
مثلا اینها:

- زنان مسلمان خود را به كافر مي بخشند
- زندگي مرد از راه لواط و زندگي زن از راه زنا تأمين ميشود

شاید الان خیلی رایج نباشه اما کاملا واضحه با این سراشیبی انحطاطی که مردم با شتاب دارن به پایین میرن این نیز به زودی محقق میشه. بیخود نبود که پیامبر فرمودند من میان دو عصر جاهلیت مبعوث شدم که جاهلیت دوم به مراتب بدتر از جاهلیت اول هست.
اون موقع پیامبر میان مردمی مبعوث شد که جاهل بودند و به جز عده ای معاند، کسی ادعایی نداشت. اما امام زمان عزیز ما زمانی خواهند آمد که نه تنها مردم در جهل عمیقتری به سر می برند بلکه همه ادعای دانایی هم دارند و امام در صورت دعوت مردم به سنت الهی، با مخالفتهای عالمان و مردم عصر خودشون مواجه میشن که همگی البته خودشون رو عالم می دونن کما اینکه امروز هم چنین هست...
آدم مونده چه دعایی کنه. آقای بهجت زمانی فرمودن نمی دونم آرزو کنم زنده بمانم تا ظهور امام رو ببینم یا اینکه آرزو کنم بمیرم و این همه جهالت و ظلم و ستم رو نبینم.
اما ناامیدی در دل ما نیست که گناهی است بزرگ. هر کدام از ما مامور به تکلیف خودش هست خواه زمان ظهور رو درک کنیم خواه نه. فقط می تونیم دعا کنیم برای سلامتی و فرج امام همیشه حاضرمان مهدی...

[علی 110]

رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلوات الله عليه و آله:
زماني فرا مي رسد كه در آن
رسيدن به سلطنت ممكن نيست،‌ مگر با سركش و كشتار،‌
توانگري ممكنت، مگر با بخل ورزيدن و خوردن مال و حق ديگران،
دوستي و محبت ممكن نيست مگر با كنار گذاشتن دين و پيروي از خواهش هاي نفس،
هركس در چنين زماني باشد و
با تنگدستي بسازد در حالي كه مي تواند ثروتند باشد،
با دشمني مردم بسازد، در حالي كه مي تواند از دوستي آنان برخوردار باشد و
با خواري بسازد، در حالي كه توانايي بر بزرگي و عزت دارد
خداوند متعال ثواب پنجاه صديق را كه به من ايمان آورده اند به او مي دهد.

سَيَأتي عَلَى النّاسِ زَمانٌ لايُنالُ المُلكُ فيهِ إلّا بِالقَتلِ وَ التَّجَبُّرِ، و لَا الغِنى إلّا بِالغَصبِ وَ البُخلِ، و لَا المَحَبَّةُ إلّا بِاستِخراجِ الدّينِ وَ اتِّباعِ الهَوى؛ فَمَن أدرَكَ ذلِكَ الزَّمانَ فَصَبَرَ عَلَى الفَقرِ و هُوَ يَقدِرُ عَلَى الغِنى، و صَبَرَ عَلَى البِغضَةِ و هُوَ يَقدِرُ عَلَى المَحَبَّةِ، و صَبَرَ عَلَى الذُّلِّ و هُوَ يَقدِرُ عَلَى العِزِّ، آتاهُ اللّهُ ثَوابَ خَمسينَ صِدّيقا مِمَّن صَدَّقَ بي.

الكافي: ج3، ص 234

[naji.eslam]

فکر کنم همه ی علائم با زمان ما تطابق داره
من توی یکی از سخنرانی های ایت الله بهجت(رحمت الله علیه) شنیدم که فرمودن : زمان ظهور انقدر نزدیک است که حتی برخی از پیران ما(کهنسالان)شاهد ظهور خواهند بود.

[hamed]

این لینک هم بسیار زیبا بیان میکنه http://www.tarikh-ayande.blogfa.com/post-86.aspx

[بیداری اندیشه]

(۱۶/آبان/۸۹ ۲۳:۰۱)naji.eslam نوشته است:  فکر کنم همه ی علائم با زمان ما تطابق داره
من توی یکی از سخنرانی های ایت الله بهجت(رحمت الله علیه) شنیدم که فرمودن : زمان ظهور انقدر نزدیک است که حتی برخی از پیران ما(کهنسالان)شاهد ظهور خواهند بود.

دوست عزیز یه لطفی می کنین فایل صوتی ایشون رو بذارین. ممنون میشم.

[مهدی]

آيت الله ناصري در یک سخنراني مطالبي را به نقل از آیت الله بهجت درباره ظهور بيان نموده بودند.


مقام معظم رهبری و آیت الله بهجت


آیت الله ناصری ، آیت الله بهشتی و مقام معظم رهبری


آيت الله ناصري-از علما و اساتید اخلاق اصفهان- در یک سخنراني كه رجب سال 1382هـ.ش در مدينه منوره ایراد گردید، مطالبي درباره ظهور حضرت بقية الله ‌الاعظم-ارواحنا فداه- بيان نمودند.
متن سخنان ایشان از این قرار است:
«محضر آیت الله بهجت بودیم.
بنده سؤال کردم حاج آقا! مبشّراتی راجع به امام زمان(نزدیک بودن فرج) خدمتتون هست؟
فرمودند: بله!
بهشون عرض کردم که میشه بفرمایید؟
فرمودند من یک دوستی دارم تشرف محضر حضرت دارند. آیت الله بهجت فرمودند. آمد منزل ما؛
ازش سؤال کردم تازگی تشرف داشتی محضر امام زمان؟ گفت چرا.
گفتم از فرج و ظهورشون سوال نکردید؟ گفت چرا.
گفتم حضرت چه فرمودند؟
گفت من سوال کردم یابن رسول الله! فرج شما برای عامه مسلمونها چه وقته؟ فرمودند نزدیک است.
عرض کردم یابن رسول الله! من هم زمان ظهور شما رو درک می‌کنم؟ فرمودند پیرمردتر از شما هم درک می‌کنند.
بنده از آقای بهجت سوال کردم این دوست شما که این تشرف رو داشته، چند سالشونه؟
ایشون فرمودند 62 سال تقریبا.
برادرها فرج نزدیک است! دعا کنید آقا! عرضه متوقف بر تقاضاست...».


چند فایل با کیفیتهای مختلف:
http://media.farsnews.com/Media/8708/Sou...382879.wma
http://www.askdin.com/attachment.php?att...1267764309
http://www.4shared.com/file/193032147/fb...aseri.html


در مورد این سخنرانی مستند که صدای ایشان هم کاملا مشخص و واضح است در بعضی سایتها و بلاگها شبهاتی مطرح شده ولی من هنوز تکذیبیه ای از دفتر ایشان ندیدم.
پس سخنرانی 100% واقعی بوده است

[علی 110]

سلام
دوستان خواسته بودند که منبع رو هم ذکر کنم
این حدیث در منابع زیادی آورده شده و حقیر آن را از منبع زیر نقل کرده ام
تفسیر الميزان، ج‏5، ص 648 ، ذیل آیات 51 تا 54 سوره ی مائده
در ضمن به همه ی خوانندگان این پست پیشنهاد میکنم نگاهی هم به علایم آخرالزمان از قول صادق آل محمد بیاندازند ذکر بعضی از این علائم در زمان امام صادق حقیقتاً بسیار جالب و شگفت انگیز است.

[Ramin_Ghn]

حجت الاسلام و المسلمین شیخ علی بهجت فرزند آیت الله بهجت از علت انجام این مصاحبه را اتمام حجت برای کسانی دانست که جواب شایعات را نمی دانند و هم چنین تاکید کرد که کسانی که دست به چنین سخنانی می زنند اگر دست برندارند، برای مردم پشت پرده این نسبت های خلاف را خواهم گفت.

حجت الاسلام و المسلمین شیخ علی بهجت گفت: در زمان آیت الله بهجت شایعاتی نسبت به ایشان روا شده است که ناحق بوده و ایشان همیشه توصیه می کردند که به این شایعات جواب ندهم.

وی تصریح کرد: کسانی هستند که در ظاهر به ایشان تواضع می کنند ولی در باطن بزرگترین خنجرها را به ایشان می زنند که من می دانم این هاچه کسانی هستند.

وی در تکذیب اولین شایعه ابراز داشت: عده ای با ظرافت خاصی، روز جمعه ای را در تقویم مشخص کرده اند و آن روز در سال 1414 را روز ظهور امام زمان مشخص کرده اند. این افراد اول این مطلب را از قول آقای بهجت نقل و به ایشان منسوب کردند و بعد با تقویم ثابت کردند این تاریخ در روز جمعه قرار داشته و مخاطب هم این مطلب را به راحتی باور می کرد.

وی ادامه داد: شایعه دیگری که منتسب به ایشان کرده بودند، این بود که ایشان گفته است در کرمان بناست زلزله ای رخ دهد که در پی انتشار این شایعه تماس های مکرری گرفته می شد برای اطلاع یابی از صحت این خبر.

وی افزود: این افراد در ساختن شایعات به اینجا هم بسنده نکردند و در ادامه گفتند که آقای بهجت رفتن به خیابان صفاییه را حرام اعلام کرده است. یک وقتی ایشان بعد از نماز با جوانی مواجه شدند و آن جوان گفت که آقا شما چرا رفتن به این خیابان را حرام اعلام کرده اید؟ آیت الله بهجت گفتند که من این را گفته ام؟ آن جوان گفت از قول شما گفته اند که در آن خیابان مغازه هایی وجود دارد که ویترین ها جالبی ندارد.

وی ادامه داد: آیت الله بهجت در جواب این شخص گفت که حالا اگر همین مغازه ها در خیابان های دیگری وجود داشته باشد چه؟ باز هم رفتن به آن خیابان ها حرام است؟ این در صورتی است که منزل آیت الله بهجت در همین خیابان صفائیه قرار دارد.

شیخ علی بهجت شایعه دیدن قاتل امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و بیهوش شدن موقع گرفتن وضو را نیز تکذیب کرد.
وی افزود: بازهم شایعات را بردند بالا و به بحث های مالی رساندند و گفتند که آقای بهجت این قدر از وجوهات مردمی دریافت کرده است وقتی ما حساب کردیم در 15سال مرجعیت ایشان حتی نصف این مال را هم به ایشان به عنوان وجوهات از سوی مردم نداده اند.

وی شایعه ای که ایشان در نظرات فقهی شان است که باید در عصر غیبت خمس را در زیر خاک پنهان کرد تا خود امام زمان تشریف بیاورد را رد کرد و اظهارداشت: ایشان معتقد بودند که در زمان غیبت کار مسلمانان نباید لنگ بماند و اصل ولایت فقیه را قبول داشتند.

وی شایعه تعطیلی دفتر آیت الله بهجت را نیز از سوی دفتر مقام معظم رهبری تکذیب کرد و افزود عده ای با پخش این شایعه قصد ضربه زدن به ایشان را داشتند و مقام معظم رهبری نیز در این حادثه مظلوم واقع شد.

وی در پاسخ به این سووال که می گویند ایشان دیانت را از سیاست جدا می دانست صحیح است یا خیر اظهار داشت: ایشان در سیاست کاملا صاحب نظر بود و نظرات را خود را هم اعلام می کرد، ولی به اهلش نه به رسانه ها و تلوزیون که به هیچ کاری نیاید.

وی ادامه داد: این که می گویند ایشان در انتخابات شرکت نمی کرد نادرست است.آیت الله بهجت شرکت نکردن در انتخابات را حرام می دانست. ولی ازآنجایی که از دوربین ها فراری بود لذا در انظار عمومی رای نمی داد.

وی بحث موت اختیاری را از آنجایی مورد تایید قرار داد که امام خمینی نقل کرده اند و افزود عارفی بود که می گفت که من 25 مقام از ایشان می شناسم که عهد کردم که به کسی نگویم.

وی کراماتی نظیر طی الارض و چشم بصیرت ایشان را نیز تایید کرد و افزود علاوه بر اینها دیدارهایی هم ایشان با امام زمان داشته اند که متاسفانه عده ای از صحت این رویداد ها سوء استفاده کردند.

وی شایعه نماز خواندن پشت سر امام زمان را بی اطلاع دانست و ابراز کرد در تاریخ بودند کسانی که پشت سر امام زمان نماز خواندن ولی حداقل بنده اطلاع ندارم که ایشان نماز خوانده اند یانه؟

وی در پاسخ به این سووال که آیا آیت الله بهجت در مورد رییس جمهور و یا شخصیت های دیگر کشور اظهار نظری کرده بودند گفت: ایشان به هیچ عنوان در مورد اشخاص اظهار نظر نمی کرد.

وی شایعات دیگری نظیر معتقد بودن ایشان به قمه زنی و رد نظریه ولایت فقیه و دیدن قاتل امام زمان هنگام وضو و بیهوش شدندش را نیز تکذیب کرد.

وی ابراز داشت: در نقل و قول این شایعه ای که گفته شده است آیت الله بهجت از یکی از دوستانش در مورد ظهور می پرسد و او می گوید که امام زمان فرموده پیرمردها هم امید داشته باشند مقداری اشتباه صورت گرفته شده است و ایشان از کسی این سووال را نپرسیده بلکه درستش این است که آیت الله ناصری از آیت الله بهجت پرسیده آیا بشارتی از ظهور دارید که ایشان می گوید کسی بعد از نماز آمد کنار محراب و گفت امام زمان گفته است پیرمردتر از تو و آیت الله بهجت هم امید داشته باشند که ظهور را درک خواهند کرد.


دفتر آیت الله بهجت تاکید می کند که این شایعه متاسفانه این طور نبوده که آیت الله بهجت قصد انتشارش را داشته باشد و بعد از شنیدن این خبر هم ایشان بسیار ناراحت می شوند و می گویند که اگر می خواستم که کسی بداند می گفتم

منبع : شبکه خبری تابناک
اینجـــــــــــــا