فقط اونهایی که کم آوردند بیان داخل (ویژه ی منتظرانی که ... هستند)!

[علی 110]

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم

... لا تَيْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لا يَيْئَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلا الْقَوْمُ الْكَافِرُونَ (یوسف 87)
از فرج خدا نوميد مشويد، كه جز گروه كافران از گشايش خدا نوميد نمى‏شوند، (87)

استادِ استاد ما میگن:

نقل قول:
مردمى كه مى‏خواهند در راه خدا قدم بگذارند، اى كاش نصف آن مقدار كه از گمراه كردن شيطان مى‏ترسند، به حفظ و هدايت خداى متعال وثوق و اعتماد مى‏كردند.
خداى متعال در قرآن شريف درباره‏ى شيطان مى‏فرمايد:
«إن كيد الشّيطان كان ضعيفا»
"همان بی شک که کید شیطان ضعیف است"
و در جاى ديگر مى‏فرمايد:
«إن عبادى ليس لك عليهم سلطان»
"(ای شیطان) بی شک تو را بر بندگانِ من غلبه و سلطانی نیست"
پس چه‏طور ممكن است بنده‏ى خاكى ضعيف، او را قصد كند و خداى دانا و قادر و كريم، بنده‏اش را به خود راه نداده، او را رها كند تا گرفتار سگ‏هاى اطراف خانه‏اش شود؟!
هر گاه يك مرد چادرنشين صحرايى متوجه شود كسى به ديدن او مى‏آيد يا با او كارى دارد، فورا سگ پاسبان خانه‏ى خود را در بند مى‏كند يا پاى خود را روى گردن سگ مى‏گذارد تا شخص غريب به سلامت بر او وارد شود و گزندى به او نرسد، آن‏وقت خداى خبير قادر و كريم رؤوف، واردين بر خود و قاصدين جنابش را حفظ نمى‏كند؟! و آيا قدرت شيطان در جنب قدرت او - جلت عظمته - بيشتر از قدرت آن سگ است نسبت به مرد صحرانشين؟!
و يا اينكه علمش به مقاصد عباد احاطه ندارد و از حال آنها بى‏خبر است؟!
بلى، اين دو سگ، سگ مرد صحرا نشين و سگ خدا يعنى ابليس لعين، هر دو پاره كننده‏اند، ولى نه هر واردى را، بلكه آن كسى را كه به قصد دزدى و يا به جهت مقاصد غير مرضى خدا حركت نمايد.
پس اول نيت را در قصد كردن جنابش خالص كن
و بعد بگو: صاحب‏خانه! سگ خود را بگير كه من مى‏خواهم بنا به خواسته‏ى جنابت كه فرموده‏اى: «و ما خلقت الجن و الانس الاّ ليعبدون» "خلق نکردیم جن و انس را مگر برای عبادت" به فرمانت سر بسپارم.
بگو و بخواه و زارى كن كه او خود فرموده است: «ادعونى أستجب لكم»"بخوانید مرا تا استجابتتان کنم".
[/font]
[font=B Mitra]

خوب و اما چرا یأس از رحمت خدا این قدر گناه عظیمی است ؟
اساساً بر سر در یکی از درب های جهنم نوشته شده: اینجا جایگاه کسانی است که از رحمت خدا مأیوسند!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
اولین مأیوس از رحمت خدا هم همین ابلیس لعین است و میخواهد هر که را میتواند با همین چاه به قعر شقاوت بکشاند!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

بچه ها وقتی ما از آدم شدن خودمون مأیوس میشیم بعد از تلاشی که کردیم البته، اگر این یأس منتهی شود به عجز و لابه و انابه و تضرع بیشتر به درگاه خدا و توسل خاضعانه و مضطرانه به درگاه اهل بیت ، این خوب است و رشد دهنده!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
اما...................

پناه بر خدا اگه این یأس از آدم شدن بره به سمت حرکت نکردن ما و نا امیدی
این یه جورایی یأس از رحمت خدا است که از مهمترین مکرهای شیطان و از عظیم ترین گناهان کبیره و از بزرگترین توهینها به ساحت ربوبی الله جل جلاله است!!!!!!

اما چرا؟
چرا مأیوسان از رحمت خدا کافرند؟
و چرا از بزرگترین توهین ها به ساحت ربوبی است یأس از رحمت خدا و از بزرگترین گناهان کبیره محسوب میشود؟

چون شما رسماً و عملاً دارید به خدا میگید "البته نعوذاً بالله"
ببین خدا تو و رحمت تو از گناهان و گاگولیت من کوچیکتر و حقیرتری!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

پس به کوری چشم ابلیس
ما از رحمت خدا مأیوس نمیشیم!!!!!!

این داستان هم بخوانید خوب است:


مصباح الشریعة / ترجمه و شرح عبد الرزاق گیلان، ص: 488
روایت است که معاذ بن جبل که از بزرگان صحابه است، روزى گریه‏کنان داخل مجلس حضرت شد و سلام کرد. حضرت بعد از ردّ سلام، فرمود که: سبب گریه تو چیست اى معاذ؟
معاذ گفت: یا رسول اللَّه جوانى نوخطّ خوش‏صورت، در در خانه ایستاده است و مانند زن بچه مرده، گریه و زارى مى‏کند و اراده ادراک ملازمت شریف دارد و من از گریه او گریه مى‏کنم.
حضرت کس فرستاد و او را طلب کرد.
جوان همچنان گریه‏کنان داخل مجلس شریف شد و به حضرت سلام کرد.
حضرت بعد از جواب سلام، فرمود که: چه چیز تو را مى‏گریاند اى جوان؟
جوان گفت: اى حضرت چون نگریم و حال آنکه من کارى کرده‏ام که اگر خداى تعالى مرا به آن مؤاخذه نماید، مرا داخل جهنّم کند و مى‏دانم به یقین که مرا به آن کردار بد، خواهد گرفت و از جهنّم خلاصى نخواهم داشت.
حضرت فرمود که: آیا شرک به خدا آورده‏اى؟
جوان گفت: پناه مى‏برم به خدا از شرک به خدا آوردن.
حضرت فرمود که: پس مؤمنى را به ظلم کشته‏اى؟
گفت: نه.
حضرت فرمود که:
پس دیگر هر چه کرده‏اى خدا تو را مى‏آمرزد، هر چند گناه تو به قدر کوههاى بلند باشد.
جوان گفت: گناه من عظیم‏تر از کوههاى بلند است.
حضرت فرمود که: خدا تو را مى‏آمرزد هر چند گناه تو به قدر هفت طبقه زمین و دریاها باشد.
جوان گفت: گناه من عظیم‏تر از آن است.
حضرت فرمود که: خدا مى‏آمرزد گناهان تو را هر چند گناهان تو مثل آسمان‏ها و ستاره‏ها باشد و مثل عرش و کرسى باشد. جوان گفت: گناه من از این‏ها عظیم‏تر است.
حضرت غضب آلود شد و گفت: واى بر تو اى جوان، گناه تو بزرگتر است یا خداوند عالم؟
جوان سر پیش انداخت و گفت:
خداوند از همه چیز عظیم‏تر است.
حضرت فرمود که: پس گناه هر چند عظیم است که خداوند عالم از او عظیم‏تر است و امید عفو است.
جوان گفت: نه یا حضرت. و ساکت شد.
حضرت گفت: واى بر تو اى جوان، خبر کن مرا به یک گناه از گناهان خود.
جوان گفت: بلى خبر مى‏کنم، بدان یا حضرت که من نبّاش قبورم (قبر کن هستم) و هفت سال است که کار من نبش قبور است و دزدیدن کفن موتى. تا آنکه دخترى از انصار فوت شد و بعد از آنکه او را دفن کردند و اقوامش به خانه‏هاى خود رفتند و شب تاریک شد، بر سر قبر او رفتم و قبر او را شکافتم و میّت را از قبر بیرون آوردم و کفنها از او جدا کردم و او را برهنه بر لب قبر گذاشتم و رفتم، چند قدم که رفتم شیطان مرا وسوسه کرد که تو این دختر را خوب نگاه نکردى و او در حسن و جمال مشهور بود، بازگشتم و... مواضع بدن او را به من جلوه نمود، تا مرا از راه برد و با او جماع کردم و به همان جا گذاشتم.
پس ناگاه صدائى از او شنیدم که گفت: اى جوان واى بر تو و از سزا و جزا دهنده روز قیامت که در آن روز میان من و تو، به عدل حکم کند، که مرا در میان گروه مرده‏ها برهنه گذاشتى و کفن از من سلب کردى و مرا جنب تا روز قیامت بردادى. من گمان ندارم که از این عمل که تو کردى، هرگز بوى بهشت به مشام تو برسد، این است کار من یا حضرت، چه مى‏فرمائى؟ حضرت فرمود که:
دور شو از من اى فاسق نابکار که مبادا که از آتش تو، ماها بسوزیم. چه نزدیکى تو، به جهنّم و به عذاب جهنّم.!؟ و این را حضرت چند مرتبه تکرار فرمود تا آنکه آن جوان از نزد حضرت برخاست و متوجّه مدینه شد و در مدینه تردّد مى‏کرد تا روزى به بالاى کوهى رفت و در آنجا به عبادت مشغول شد و پلاسى پوشید و دستها را به گردن چنبر کرد و به حضرت پروردگار مناجات مى‏کرد و مى‏گفت:
خداوندا! من بنده عاصى توام، بهلول، ایستاده‏ام نزد تو، دستها به گردن غل کرده و تو خداوند عالمى و به همه چیزها دانائى و از من چنین خطائى صادر شده است و از کرده خود پشیمانم و به خدمت پیغمبر تو رفتم، مرا راند و از پیش خود دور کرد و مرا بیشتر ترسانید. و سؤال مى‏کنم به حقّ نامهاى بزرگ تو و به حقّ سلطنت و بزرگوارى تو، که مرا ناامید نکنى، و دعاى مرا باطل نکنى، و از رحمت خود محروم برنگردانى. تا چهل روز و شب در آن سر کوه، این چنین استغاثه و ناله‏ مى‏کرد و درنده‏ها و وحوش صحرا به گریه او گریه مى‏کردند و
در روز چهلم دستها را به جانب آسمان برداشت و گفت: خداوندا چه کردى در حاجت من؟ اگر اجابت دعاى من کرده‏اى و مرا آمرزیده‏اى، پس وحى فرست به پیغمبر خود تا مرا معلوم شود که اجابت کرده‏اى، و اگر اجابت نکرده‏اى و اراده عذاب من دارى در روز قیامت، پس در دنیا آتشى فرست و مرا بسوزان و کار مرا به آخرت مینداز.
پس توّاب على الاطلاق و رحیم بالاستحقاق وحى فرستاد به پیغمبر صلّى اللَّه علیه و آله و این آیه نازل شد:

وَ الَّذِینَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَکَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ (آل عمران- 135)،
و آنان كه چون كار زشتى كنند، يا بر خود ستم روا دارند، خدا را به ياد مى‏آورند و براى گناهانشان آمرزش مى‏خواهند- و چه كسى جز خدا گناهان را مى‏آمرزد؟ ...(135)
حضرت جبرئیل از نزد ملک جلیل، به پیغمبر صلّى اللَّه علیه و آله نازل شد و گفت که: خداوند عالم دعا مى‏رساند و مى‏گوید که: بنده من نزد تو مى‏آید که شفیع او شوى، از پیش خود مى‏رانى پس به کجا رود؟! و به جانب که قصد کند؟! و آمرزش گناه خود از که خواهد؟! این آیه که به حضرت نازل شد و این خطاب عتاب آمیز که از جانب عزّت به او رسید، از شهر بیرون رفت و از اصحاب مى‏پرسید که: کیست از شما که دلالت کند مرا به جوان نبّاش توبه‏کار؟
معاذ گفت: یا رسول اللَّه من خبر دارم که او در فلان موضع است.
حضرت با اصحاب به آنجا رفت. نگاه کرد، دید که جوان ایستاده است بر بالاى دو سنگ و دستها را به گردن غل کرده و از زحمت گرسنگى و برهنگى، رنگش سیاه شده و از بسیارى گریه مژه‏هاى چشمش ریخته و به مناجات مشغول است، و مى‏گوید: خداوندا، خوب خلق کردى مرا و صورت مرا زیبا کردى، کاش مى‏دانستم که در جهنّم خواهى سوخت مرا؟ یا در همسایگى خود جا خواهى داد مرا؟
خداوندا، احسان بسیار به من کردى، و نعمتهاى عظیم به من دادى، کاش مى‏دانستم که آخر من به کجا خواهد رسید؟ آیا بهشت روزى من خواهى کرد؟ یا به سوى جهنّم خواهى راند مرا؟
خداوندا، گناه من از آسمان‏ها و عرش و کرسى تو بزرگتر است کاش مى‏دانستم که خواهى آمرزید مرا در روز قیامت یا رسوا خواهى کرد مرا. این چنین مى‏گفت و مى‏گریست و خاک بر سر مى‏کرد و دور او حیوانات درنده احاطه کرده بودند و در بالاى سر او، مرغان صف بسته و همه این‏ها به گریه او گریه و زارى مى‏کردند.
حضرت نزدیک او رفت و دستهاى او را از گردن جدا کرد و به دست مبارک خود خاک و خاشاک از سر او پاک کرد و گفت: اى بهلول! بشارت باد تو را که تو آزاد کرده خدائى از آتش دوزخ، و تو را خداى تعالى آمرزید و از تقصیر تو گذشت.
بعد از آن به اصحاب خود گفت: توبه این چنین مى‏باید و تدارک گناه را چنین باید کرد

دیگه اینقدر که خرابکاری نکردیم بابا!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
تازه اگه هم میکردیم دیدید که خدا چه قــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ.....ــــــدر باحاله
مهم اینه صادقانه بگیم خدایا میخوایم بگردیم
می خواهم برگردم خدایا! (دلو به دریا زدم و هر هفتاد بند رو قرار دادم همراه با متن عربیشون)

با فرض این که کسی که از آدم شدن مأیوس شده از خدا هم رویگردان شده در عمل این دو را هم به دقت بخوانید:
خداوند میفرماید:
اگر آنانکه از من روي برگرداندند اگر ميدانستند که چقدر مشتاق آنانم. هر آيينه از شوق جان ميسپردند.

(۱۴/بهمن/۹۰ ۱:۳۸)علی 110 نوشته است:  دوستان من
میدانید حنان یکی از اسامی خداوند است
اما آیا میدانید حنان به چه معناست
حنان یعنی بسیار بازگشت کننده به سوی کسی که از او دوری میگزیند
الله اکبر
چقدر این نام خدا زیبا است
از وقتی معنی این نام خدا را فهمیدم مرتب با این نام خدا را صدا میزنم
چون خودم را میشناسم که با اعمال و رفتار و گفتارم در عمل کسی هستم که از خدا دوری میگزیند
اما وقتی خدا را با این اسم صدا میزنم معنایش این است که :
اوست کریم خودت گفتی بسیار بازگشت کننده ای به سوی منی که عملم در حال دوری گزیدن از تو هستم در پیچ و خم های امتحانات زندگی
اما معتقدم که تو خدایی هستی که بسیار بازگشت کننده ای

و کلام آخر حقیر با خودم و همه ی دوستان
جمع کنید این حالت قنوط و یأس بی پایه و اساس را تا نگفتم یکی بیاد هممون رو یه کتک اساسی بزنه....

به قول یکی میگفت:
علی تو گِل خیلی خوبی داری ولی لگد کم خورده!!!!!!

تکانی بخوریم
100 بار اگر خوردیم زمین
یه آقایی داریم که اساساً کارشان بلند کردن کسانی است که زمین میخورند
و خدایی داریم که....
یَا مَنْ لَیْسَ غَیْرَهُ رَبٌّ یُدْعَى

ای خدایی که غیر تو نیست پروردگاری که او را بخوانند
"مفاتیح‏الجنان ص ۴۱ نماز حضرت فاطمه صلوات الله علیها"


یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ وَ سَتَرَ الْقَبِیحَ یَا مَنْ لَمْ یُؤَاخِذْ بِالْجَرِیرَة

ای خدایی که نیکویی را اشکار میکنی. و زشتی را پنهان می سازی ای خدایی که به گناهان مواخذه نمیکنی وپرده را نمی دری
مفاتیح‏الجنان ص۴۳

یَا مَنْ عَفَا عَنِ السَّیِّئَاتِ وَ لَمْ یُجَازِ بِهَا

ای خدایی که از گناهان میگذری وکیفر نمیکنی
مفاتیح‏الجنان ص ۳۹


یَا مَنْ لا یَشْغَلُهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْعٍ وَ یَا مَنْ لا یُغَلِّطُهُ السَّائِلُونَ وَ یَا مَنْ لا یُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّینَ أَذِقْنِی بَرْدَ عَفْوِکَ وَ حَلاوَةَ رَحْمَتِکَ وَ مَغْفِرَتِک‏

ای خدایی که تو را سخنی از سخن دیگر باز ندارد وای خدایی سخن سخنگویی تو را به اشتباه نمی تواند بیاندازد و ای کسی که اصرار محتاجان تو را خسته نمی کند

یَا مَنْ بِیَدِهِ نَاصِیَتِی…

ای کسی که زمام اختیارم بدست اوست
مفاتیح‏الجنان ص : ۶۶

یَا مَنْ إِلَیْهِ مَفَرِّی‏
ای پناهگاه و فرارگاه من!
مفاتیح‏الجنان ص ۱۱۴

یَا مَنْ إِلَیْهِ مَلْجَأُ الْعِبَاد

ای کسی که پناه بندگان هستی
مفاتیح‏الجنان ص : ۱۶۷

یَا مَنْ أَرْجُوهُ لِکُلِّ خَیْرٍ وَ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ [مِنْ‏] کُلِّ شَرٍّ یَا مَنْ یُعْطِی الْکَثِیرَ بِالْقَلِیلِ یَا مَنْ یُعْطِی مَنْ سَأَلَهُ یَا مَنْ یُعْطِی مَنْ لَمْ یَسْأَلْهُ وَ مَنْ لَمْ یَعْرِفْهُ تَحَنُّنا مِنْهُ وَ رَحْمَة

ای خدایی که از او امید هر خیر واحسان دارم ونزد هر شری از خشم او ایمنی میجویم ای کسی که عطا میکنی بسیار را به کم ای انکه هرکس سوال بکند عطا میکنی ای انکه به هر کس که سوال هم نکند تو را هم نشناسد عطا میکنی
مفاتیح‏الجنان ص ۱۳۷
یا من عبد فشکر و یامن عصی فغفر

ای خدایی که اگر عبادت شوی پاداش میدهی و اگر معصیتت را بکنن می بخشی

خودت در قران گفته ای:

نبا عبادی انی انا الغفور الرحیم

(ای پیامبر) به بندگانم خبر بده که من بسیار بخشنده و بسیار مهربان هستم

و بند ۱۱ جوشن کبیر که خیلی زیباست:

یَا عُدَّتِی عِنْدَ شِدَّتِی یَا رَجَائِی عِنْدَ مُصِیبَتِی یَا مُونِسِی عِنْدَ وَحْشَتِی یَا صَاحِبِی عِنْدَ غُرْبَتِی یَا وَلِیِّی عِنْدَ نِعْمَتِی یَا غِیَاثِی عِنْدَ کُرْبَتِی یَا دَلِیلِی عِنْدَ حَیْرَتِی یَا غَنَائِی عِنْدَ افْتِقَارِی یَا مَلْجَئِی عِنْدَ ضْطِرَارِی یَا مُعِینِی عِنْدَ مَفْزَعِی

اى ذخیره من هنگام سختى ام

اى امید من در برابر پیش آمدهاى ناگوار
اى همدم من هنگام ترس و وحشت
اى رفیق من در غربتم
اى صاحب اختیار من در نعمتم
اى فریادرس من در غم و اندوه
اى دلیل و راهنمایم هنگام سرگردانى
اى توانگرى من هنگام ندارى
اى پناه من هنگام درماندگى
اى کمک کارم در بیچارگى و پریشانى

استدعا دارم بروید سراغ این پست
بسیار بسیار بسیار بسیار حیاتی است
خط به خطش را به دقت با چشم دلتان بخوانید

مؤمن به هر خير و خوبى دنيوى و اخروى كه نایل میشود بر اثر...

ختم کلام، بیایید بپریم در آغوش رحمت خدای خوب و مهربانمان در این ماه اجابت دعا

[در جستجوی سختی]

نمی دونم چرا فکر می کنم تمامی این تاپیک هایی که ایجاد میشه یه جورایی به بنده و امثال بنده مربوط میشه
یعنی عنوانی داره که من رو به خودش جذب میکنه.
پس حتماً بنده یه مشکلی دارم که ازاین عنوان ها خوشم میاد

برای طالبان انصراف از گردانها بابت حق الناس

(B+)علل باز ماندن افراد، از ياري رساندن و بودن در رکاب امامِ زمانشان

امروز برای ظهور امام زمانت چکار کردی؟؟

منتظران بی بخار و با بخار بیاید حداقل در این تاپیک

(C+)اظهار دوستی با من می کنند ولی با خدا مخالفت می کنند!!!

مگه من و تو چه تغییری کردیم که منتظر یک تغییریم؟؟؟؟؟؟؟؟؟
علی110 فعلاً شرایط عضویت در گردان ویژه را ندارد، شما چه طور؟
فقط گناهکاران بخوانند!
حاضر نیستی دو تا چمدون برای امام زمان بلند کنی....!!!!!!!!!!
فقط اونهایی که کم آوردند بیان داخل (ویژه ی منتظران گاگول)!
چرامن هرچی خداروصدا میکنم دعا میکنم و...جواب نمیگیرم؟؟؟
یک هشدار بسیار جدی به همه ی کسانی که فکر میکنند بنده هستند!!
یک چکی بکنید این تاپیک رو ، نکند جزو کافران باشیم ...!

و خیلی از تاپیک های دیگه ای که اینجا نیاوردم


بهتر نیست یه بار دیگه همه این موضوع ها رو پیش خودمون مرور کنیم ؟!!!

[میلاد.م]

بسم الله
.
.
دم شما گرم علی جان.......
این تاپیک مخصوص منه..........
خدا خیرت بده.......
.
پیامبر خدا صلی الله علیه وآله فرمودند:
هر آینه شادی خداوند از توبه بنده خود بیشتر است تا شادی نازایی که بچه بدست می آورد و گم کرده‌ای که گمشده خود را می‌یابد و تشنه‌ای که به آب می‌رسد.
.
کنزالعمال
.
.
کاش خدا،خودش یه توانی بده واسه آدم شدن.......
به قول علی 110 ما باید آویزون بشیم....(فقد استمسک .....).......
آویزون که بشیم خودشون میکشنمون بالا....
آویزون ائمه شدن راه میان بره......
من تو همین آویزون شدن هم موندم......
خدا ،خودت یه چیزی به ما بده که کمک کنه تو این راه.......
.
.
.
برای رفتن بغل خدا:

نقل قول:
علی 110 نوشته است :

4 راهکار پیشنهاد میکنم برای تغییر، کاملاً عملیاتی و کاربردی

مبتنی بر توصیه های آیات و روایات

1- برای جلوگیری از خورده شدن در روزمرگی و فراموشی اهداف دیدارهای دائمی با کسانی که مثل شما دل در گرو یوسف زهرا دارند و در این جلسات ، قرآن بخوانید همراه با تفسیر، ذکر فضیلت اهل بیت کنید، از وظایف منتظران بگویید، و از یوسف زهرا بگویید و برای یکدیگر و برای خود مولا دعا کنید تا میتوانید

2- ساعت خلوت با خدا همراه با توسل به اهل بیت، شدیداً بشکنید و خاشعانه و ذلیلانه به درگاه خداوند بروید در این ساعات خلوت از خدا توفیق بندگی و عبد شدن بخواهید و استغفار کنید تا میتوانید

3- گریه بر سید الشهدا و شهدا و مصیبت زدگان کربلا تا میتوانید مبتلا به بلای کربلا شوید که راه میانبر و آسانترین راه سنخیت با حجت بن الحسن است

4- خدمت کنید برای رضای خدا به هر کسی که دست نیاز به سمت شما دراز میکند و شما میتوانید کمکش کنید که اینها پیک خدا هستند برای غرق کردن شما در رحمت خدا .

من هم یکی اضافه کنم.....
5-دعا برای دیگران.........
.
.
خدایی این راه کار ها خیلی خوبن .....و خیلی کار آمد...
دعا کنید بشه این رهکار ها رو رو خودمون پیاده کنیم....
.
التماس دعا...

[بی نام]

یکی از علل یاس درک نکردن عظمت کسیه که
تونست دو چیز متضادو کنار هم بزاره
موجوی درست کنه به اسم انسان
که در یک لحظه میتونه
از فرش به عرش بره و تو یه لحظه
از عرش به فرش بیفته

رحمت چنین کسیو یادمون میره که نا امید میشیم....

[علی 110]

(۱۰/خرداد/۹۱ ۱۲:۲۷)در جستجوی سختی نوشته است:  نمی دونم چرا فکر می کنم تمامی این تاپیک هایی که ایجاد میشه یه جورایی به بنده و امثال بنده مربوط میشه

یه روز یه طلبه ی جوان میاد پیش استادش
میگه حضرت استاد ملاقلی فلان کار رو کرد
ملاقلی بیسار کار رو کرد
ملاقلی...
حرفاش که تموم شد
حضرت استادش گفت
میدونی چیه؟

کُلُنا ملّاقلی

همه ی ما ملّاقلی هستیم

خدا همه ی ما را به حق 14 معصوم و به رحمت رحیمه ی واسعه اش از این گاگولیت خارج کنه إن شاء الله

برای آقایمان و یکدیگر بیش از پیش دعا کنیم

[mohammad reza]

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
بازم برادر علی زلزله 110 طوفان بپا کرد
به خود گاگولم گفتم پاشو
باورم نمیشه و نمیشوده که خدا نمیبخشه
آخه ما که جز درگاه جل و جلاله اش که آخه جائی رو نداریم
کجا بریم به کی پناه ببریم کی حفظمون میکونه از غضبش جز خود حق تعالی کی توانه کمک داره
خدارا 100هزار بار شکر که شیعه به دنیا اومدیم
کاش قدر بدونیم
حداقل 14 تن داریم که پیش خدا آبرو دارن خدا دست رد به سینشون نمیزنه
کاش به این اوروتل وسقا چنگ بندازیم آخه لن فسام لها
دیشب فکر میکردم کاش میشد با این ملعون نجفی تماسی داشت حداقل بهش میگوفتم توبه کنه تا اون دنیاش رو از دست نده
خدا خیلی بزرگه برادرم علی 110 راست میگه ما که
دیگه اینقدر که خرابکاری نکردیم بابا!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!​!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
تازه اگه هم میکردیم دیدید که خدا چه قــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ.....ــــ​ــدر باحاله
مهم اینه صادقانه بگیم خدایا میخوایم بگردیم
می خواهم برگردم خدایا! (دلو به دریا زدم و هر هفتاد بند رو قرار دادم همراه با متن عربیشون)
یا آقا صاحب الزمان می خوام بلند شم دستم رو بلند کردم یا ولی امر یا امیر المومنین دستم رو بگیر یا یوسف زهرا
صلوات
اللهم عجل لولیک الفرج
یا الله

[شهرام]

سلام
دوست عزيز استاد استاد گفته كه
و آيا قدرت شيطان در جنب قدرت او - جلت عظمته - بيشتر از قدرت آن سگ است نسبت به مرد صحرانشين؟!
و يا اينكه علمش به مقاصد عباد احاطه ندارد و از حال آنها بى‏خبر است؟!
بلى، اين دو سگ، سگ مرد صحرا نشين و سگ خدا يعنى ابليس لعين، هر دو پاره كننده‏اند، ولى نه هر واردى را، بلكه آن كسى را كه به قصد دزدى و يا به جهت مقاصد غير مرضى خدا حركت نمايد.
ولي به نظرم
شيطان قدرتش به هيچ وجح اينقدرا هم نيست
اصلا" من مطمئن هستم شيطان هيچ قدرتي نداره
به هر حال اين نظر منه و هيچوقت هم عوض نميشه.

[علی 110]

(۱۰/خرداد/۹۱ ۱۳:۰۲)شهرام نوشته است:  اصلا" من مطمئن هستم شيطان هيچ قدرتي نداره
به هر حال اين نظر منه و هيچوقت هم عوض نميشه.

نظر شما مخالف صریح آیات قرآن است دوست عزیز
شیطان به اذن خدا قدرت دارد
شیطان بر هر کسی که بر خدا متوکل نیست قدرت دارد بر طبق آیات قرآن
خود خدا به شیطان قدرت داده
البته نه بی قید و شرط
سگ خداست

---

در عرصه ی بندگی خدا گام اول این است که نظرات شخصی خود را به سطل آشغال بریزیم و ببینیم خدا چه مسائلی را به عنوان اعتقادات حق بیان کرده
إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ ﴿۴۲- حجر﴾

در حقيقت تو را بر بندگان من تسلطى نيست مگر كسانى از گمراهان كه تو را پيروى كنند (۴۲)

این آیه ی شریف به صراحت میفرماید که شیطان سلطان و قدرت دارد بر کسانی که توکل بر خدا ندارند و تبیعیت از ابلیس میکنند



اساساً شیطان در خواستهایی داشته در هنگام اخراجش از درگاه خداوند که با استعانت از آنها بنی آدم را گمراه کند

میتواند وسوسه کند

توانستند هم نشان از قدرت دارد

و البته میتواند کارهای دیگری هم بکند با کسانی که توکل بر خدا ندارند و ولایت الله را نپذیرفته اند!!!!

[شهرام]

دوست عزيز وقتي شيطان حق تسلط بر انسان را ندارد و
خدا اين اجازه رو هم به شيطان كور نداده و
تنها كارش وسوسه هست
پس قدرتي ندارد
در مقايسه با قدرتي كه خدا براي مقابله با شيطان در وجود انسان قرار داده
من هميشه به جاي فكر در مورد قدرت شيطان به قدرت انسان بودنم فكر ميكنم
درضمن
ممنون ميشم كه اون ايه اي رو كه فرموده:شیطان بر هر کسی که بر خدا متوکل نیست قدرت دارد
چون
در اين ايه فرموده:تسلط شيطان بر پيروان شيطان هست.
چون ممكن هست انساني باشد كه در گذشته به دليل جهل نميتوانسته بر خدا توكل كندو شيطان رو هم دشمن خود ميدونسته
پس شيطان باز هم حق تسلط بر انسان را ندارد مگر پيروانش

[بی نام]

(۱۰/خرداد/۹۱ ۱۲:۵۷)mohammad reza نوشته است:  حداقل 14 تن داریم که پیش خدا آبرو دارن خدا دست رد به سینشون نمیزنه

اللهم عجل لولیک الفرج
یا الله

حاجی
این 14 تا حد اقل نیستن
حد اکثرن

ولی بهتره برا شادی اونا هم که شده
جای یاس و ناامیدی
گناه نکنیم
چون شفاعت ما
اونا رو ناراحت میکنه