لطفا قبل از ایجاد یا خواندن موضوع این مطلب را بخوانید

[جبریل]

بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام
از اونجایی که هر از چندگاهی(که کم هم نیستند)در قسمت اصول عقائد شیعه و بخصوص قرآن مجیدبحث هایی بین کاربران ایجاد میشه که تا اونجایی که بنده کنکاش کردم عموما برمی گرده به نا آشنایی با این چند موضوعی که بنده قصد دارم در این تاپیک به شما عرضه کنم
تفسیر چیست؟؟؟
تاویل چیست وچه تفاوتی با تفسیر دارد؟؟؟
آیا علم تفسر و وتاویل توقیفی است؟؟؟؟
به چه تفسیری تفسیر به رای میگویند؟؟؟؟
نمونه ای از اختلافات رو می تونید در این تاپیک مشاهده کنید:

سلسله مباحث « اهل بیت (علیهم السّلام) در قرآن »

وهمچنین این تاپیک

[/url]
[url=http://forum.bidari-andishe.ir/thread-13778.html]پیشگویی واقعه یازده سبتامبر در قرآن (بسیار جالب)



پیشگویی واقعه یازده سبتامبر در قرآن (بسیار جالب)
خب خیلی اختلافات و بحث جدل های بیشتری بود که شکر خدا توسط ناظران حذف شد(البته با ید بیشتر از اینها حذف بشه!!!)
ولی خوب این بحث ها تا زمانی که ما کج فهمانه وارد بحث میشویم اجتناب ناپذیر بوده وپا بر جا خواهد ماند
تعریف تفسیر :تفسیر ؛مصدر باب تفعیل از ماده (ف_س_ر) میباشد و رابطه لغوی تنگاتنگی با ماده (س_ف_ر) دارد
سفر:اظهار شیء محسوس
فسر:اظهار شیء غیر محسوس و در اصطلاح زدون ابهام موجود در دلالت کلام میباشد
چرا ما به تفسیر نیاز داریم؟
خداوند سبحان کتاب قرآن را به گونه ای نازل کرده که نور است و برای مردم هادی وخود مبین وروشنگر خود است پس آیا ما بازهم به تفسیر نیاز داریم؟
بله
ما به تفسیر شدیدا احتیاج داریم واین هیچ منافاتی با این مطالب بالا نداردزیرا که ابهام آن برای ما امریست عارضی وخارج از ذات قرآن و بعضا به سبب شیوه ی بیانی خاص قرآن است که اینگونه ابهامات پیش می آید
یکی از این شیوه های خاص قرآن اجمال است که خود موجب ابهام میگردد
اجمال یکی از سنت های قر آن است از این رو به اختصار سخن گفته وتفصیل جزئیات مطالب را به پیامبر اکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) واگذار نموده است (وما انزلنا علیک الکتاب الا لتبین للناس مانزل الیهم)
یکی از مشهور ترین اجمالات مساله اقامه نماز است که امام صادق میفرمایند:«دستور اقامه نماز بر پیامبر نازل شد اما کیفیت آن مشخص نبود تا اینکه حضرت این دستور را تشریح کردند»
مطلب دوم که باعث ابهام در آیات میشود این است که از سوی دیگر قرآن کریم مشتمل بر مفاهیم ظریف ومعانی دقیق و تعالیم و حکمت های والا درباره حقیقت خلقت واسرار هستی است که توده مردم زمان رسالت از آن سر در نمی وردند به همین دلیل وظیفه توضیح آنها بر رسول الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) وپس از ایشان بر عهده ی امامان(علیم السلام) ودانشمندان هر عصر بود ه است
دلیل سوم گاه در قرآن به منظور تذکر وپند گیری سر گذشت اقوامی آورد ه شده وگاه عادات ورسوم جاهلیت همانند(تاتوا البیوت من ظهورها) آورد ه شده و به شدت مورد محکومیت قرآن قرار گرفته تابه جایی که محو شده اند و دانستن آنها برای ما بسی مشکل است وتنها مفسر است که میتواند این موضوعات را تبیین کرد ه وتعلیم دهد
از همه اینها که عبور کنیم گاه در قرآن با کلمات و اصطلاحات ویا عباراتی بر خورد میکنیم که در عین اینکه در اوج قله فصاحت قرار دارند غریب ونا آشنا هستند
همانند «بحیره»-«سائبه»-«وصیله:» و «حام»
پس بنابر این ما در ظاهر آیات با لایه ای از ابهام مواجه میشویم که اگر نباشد تفسیر و مفسر روز به روز برضخامت این لایه افزوده میشود
ان شاء الله ادامه دارد

...

[جبریل]

تفسیر در دیدگاه بدر الدین زرکشی
تفسیر علمی است که به واسطه آن کتاب خدا شناخته میشود.ما به تفسیر نیاز داریم چون که قرآن در اوج شیوای ودر زمانی که زبان عرب در اوج رونق ورواج خود بوده است نازل شده است . به همین علت افراد معاصر زمان پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) که معاصر با قرآن بوده اند هم در فهم آیات دچار مشکل میشدند . چه رسد به ما
برای مثال پس از نزول آیه :
«احل لکم لیله الصیام الرفث الی نسائکم...وکلو واشربوا حتی یتبین لکم الخیط لابیض من الخیط الاسود من الفجر ...»
یکی از صحابی دو رشته نخ سیاه وسفید زیر بالش خود گذاشت وپیوسته آن دو را نگاه میکرد تا ببیند کی تشخیصشان میدهد ازهم !! صبح به نزد رسول الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) رفته وعرضه داشت:نتوانستم آن دو را از هم تشخیص بدهم تکلیف چیست؟
پیغمبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) هم متوجه شده وموضوع رو برایش روشن ساخت
پس مفسر باید عالم به شناخت واژه ها,ترکیب ها و جملات,آگاهی از شیوه وسبک قرآن و ظاهر وباطن آیات و ...

[جبریل]

تفسیر چیست؟تاویل چیست؟
در دوره متقدمان این دو واژه به صورت مترداف استعمال میشدند اما در اصطلاح متاخرین این دو کلمه در جای مختلفی استعمال میشوند . در دیدگاه متاخران تاویل از تفسیر اخص تر میباشد به این معناکه تاویل علاوه بر زدون ابهام از چهره آیه وظیفه دارد در موارد متشابه از افعال واقوال متشابه دفع شبهه بنماید

[جبریل]

تاویل چیست
تاویل در لغت عرب از ریشه اول است به معنای بازگشت اما در اصطلاح مفسرین تاویل توجیه ظاهر متشابه به گونه ای که معنای اصلی آن آسیب وارد نگردد ووجه تسمیه این عمل هم مان قسمت پایانی است که در نتیجه آن آیه به محل اصلی خود باز میگردد
تشابه چیست:
تشابه در قرآن به دو دسته تقسیم میشود که بنده با عنوان کردن دو مثال مشخص می کنم که معنای تشابه چیست
1.تشابه در قول:این دسته همان متشابهات قرآن هستند که در زمانی ایجاد میشوند که ظاهر تعابیر ایجاد شبهه کند مثل:"فاما الذین فی قلوبهم زیغ فیتبعون ما تشبه منه ابتغاء الفتنة وابتغاء تاویلهوما یعلم تاویله ال الله والراسخون فی العلم یقولون آمنا به کل من عند ربنا"
2. تشابه در فعل:زمانی است که ظاهر یک عملی ایجاد شبهه کند مانند کار های عجیب مصاحب حضرت موسی(علیه السلام)
همچنین است که برای تاویل 4 معنا ذکر شده که از این معانی سه مورد در قرآن بوده ومورد چهارمی که مورد بحث میباشد وضامن عمومیت قرآن میباشد در قرآن اشاره ای بدان نشده است؛وآن اینگونه است
انتزاع یک مفهوم عام از یک عبارت خاص:از این تاویل گاهی به معنای بطن قرآن هم تعبیر شده که در قسمت بعد به ضوابط تاویل کردن خواهیم پرداخت.
(حدیث هایی در رابطه با تاویل :
قال رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم):
ان للقرآن ظهرا وبطنا
وسال سیدنا محمد بن علی (علیه السلام)عن هذه فقال الشریف:
ظهره تننزیله وبطنه تاویله منه ماقد مضی ومنه مالم یکن یجری کما تجری الشمس والقمر
{ظاهر قرآن تنزیل آن است وباطن آن تاویلش است وظاهر آنچه است که گذشته و باطن آن است که پیوسته جاری میباشد همانند جریان وآمد و شد ماه وخورشید}
قال رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ان فیکم من یقاتل علی تاویل القرآن کما قاتلت علی تنزیله وهو علی بن ابی طالب.
همانا در میان شما کسی است که برای تاویل آیات قرآن می جنگد ،آنگونه که من برای ظاهر وتنزیل آیات جنگیدم واو کسی نیست جز علی بن ابی طالب(علیه السلام).)

(ان شاء الله ادامه دارد)

[جبریل]

ضابطه وملاک تاویل
تاویل نوعی دلالت لفظی اما غیر بین است و طی ضوابطی باید از تفسیر به رای جدا شود
1. رعایت مناسبت و ارتباط تنگاتنگ با ظاهر آیه
2.تجرید از قرائن خاصه که در علم منطق سبر و تقسیم ودر علم اصول تنقیح مناط نامیده میشود
3. نسبت تاویل به آیه باید نسبت عام به خاص باشد
تاویل آیه ای :
امام محمد باقر(علیه السلام) درباره تاویل آیه {قل ارئیتم ان اصبح ماءوکم غورا فمن یاتیکم بماء معین} فرموده اند :
منظور فقدان امام معصوم وحجت خدا است
اگر توجه کنیم میبینیم که اولا بین تاویل وظاهر آیه رابطه وجود دارد وهمچنین قرائن خاص که مراد اصلی آیه آیه است تجرید شده اند وهمچنین است که نسبت تاویل به آیه عام به خاص است؛در این تاویل وجود امام معصوم به ماء تشبیه شده است . چقدر زیبا همانطور که آب مایه ی حیات ظاهری است وجود امام مایه ی حیات باطنی میباشد ومی بینیم که در این تاویل هر سه قاعده رعایت شده است