نامه امام علی (علیه السلام) به امام حسن مجتبی(علیه السلام)&*#

[sunrise59]

از:
پدری که در آستانه مرگ ایستاده
و عبور شتابناک زمان به باور جانش نشسته
و تسلیم روزگار گشته
و پای در رکاب عزیمت فردا نهاده
و تن به اسارت مرگ داده
و جانشین مردگان گردیده است(همه ی این صفتها و مختصاتی که حضرت علی (علیه السلام) برمیشمرند،ترسیم و توصیف وضعیت انسان است در زندگی مادی و حیات معنوی)

وصیت و سفارش من به تو:
پروای از خدا
و پایبندی به دستورات او
(اهل معرفت معتقدند که همین دو جمله،برای رسیدن به سعادت،کاملترین کلام است،1)پروای از خدا 2) پای بندی به دستورات او.)
و آباد ساختن دلت با یاد او
(حضرت علی(علیه السلام) در جای دیگری می فرمایند:هر که دلش را به تداوم یاد خدا آباد سازد،رفتارش در آشکار و پنهان زیبا می شود)
و به چنگ آوردن دست آویز او
و میان خود و خدایت کدام رابطه محکمتر و کدام واسطه ی مطمئن تر از حبل الله پیدا می کنی،اگر به آن دست پیدا کنی؟
(واعتصمو بحبل الله جمیعا و لاتفرقوا
کسی از پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) پرسید:این ریسمان الهی چیست که خداوند فرموده:در آن چنگ بزنید و پراکنده نگردید؟
در آن حال ،حضرت علی (علیه السلام) در کنار پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نشسته بود.پیامبر دست بر شانه ی علی (علیه السلام) گذاشت و فرمود:حبل الله،علی(علیه السلام) است،اگر نجات و رستگاری می خواهید،چنگ در دامن علی (علیه السلام) بزنید.
دلت را با نصیحت زنده گردان
(و فرمود:هر که دلش بمیرد،به آتش جهنم وارد می شود.
و فرمود:نصیحت،حیات بخش دلهاست.
و فرمود:نتیجه ی نصیحت،هشیاری و بیداری است.)
اگر خدا بخواهد،ادامه دارد....

[علی 110]

ما اینگونه پست ها رو در بخش در محضر مولا علی قرار میدهیم ولی با توجه به عظمت این نامه و معارف ناب آن از ادغام این نامه ی گرانسنگ و منشور کم نظیر هدایت خود داری میکنیم
از حسن سلیقه ی sunrise گرامی هم ممنونم
همینطور به مرور مطالب رو قرار بده و فرازهایی را که برای خودت جالبتر و اثربخش تر هست رو بلد و رنگی و بزرگتر کن تا همه از فرمایش مولا بهره مند شویم
یا علی

[sunrise59]

ممنون...
بله تصمیم دارم به مرور مطالب رو بذارم..
اگر دوستان قدری حوصله به خرج بدن،به فرازهای فوق العاده و ناب این نامه می رسیم که حضرت علی (علیه السلام) به امام حسن(علیه السلام) درس زندگی [/size]میدن... اگر بدونین چه مطالب جالبی توش داره!!!!
درس زندگی،اخلاق اجتماعی و....[/color]

[sunrise59]

دلت را با نصیحت زنده گردان
و با زهد و بی رغبتی به این جهان،بمیران.
(حضرت علی (علیه السلام) در تعریف زهد می فرمایند:اصل زهد،حسن اشتیاق است به آنچه در نزد خداست.
و به عبارت دیگر:زهد،کوتاه کردن آرزوها،شکر بر نعمتها و مقاومت در مقابل حرامهاست.
و به تعبیر دقیقتر:هرکس غصه ی گذشته را نخورد و دل به آینده خوش نکند،زهد را از هر دو سو دریافته است.
معنای حقیقی زهد،حتی نداشتن دنیا نیست،بلکه تعلق نداشتن به دنیا و دل نسپردن به دنیاست.دقیق ترین مصداق این تعریف،سیره ی حضرت علی (علیه السلام) است در تعامل با دنیا.)


و با یقین قوتش ببخش.
(حضرت علی (علیه السلام) می فرمایند:کسی که یقین کند به آنچه ماندنی است،بی رغبت می شود به آنچه نابود شدنی است.
و می فرمایند:پایداری و استحکام دین،بستگی دارد به قوت یقین.)


و با حکمت،چراغانی اش کن.
(حضرت علی می فرمایند:حکمت،اسباب رشد و تعالی آدمی است.
و فرمودند:حکمت را فرا بگیر از هرکه و هرجا که ممکن است.چه بسا در سینه ی منافق باشد.زیرا حکمت در سینه منافق آنقدر بی تابی می کند و پرپر می زند تا در جایگاه اصلی خود،یعنی سینه ی مومن قرار گیرد.
و می فرمایند:این دلها نیز همچون بدنها خسته می شوند،با حکمتهای نغز به دادشان برسید.)


و با یاد مرگ هوای طغیان و عصیان از او بستان و خوارش گردان.
(و به دل بفهمان که:مرگ نابود کننده ی لذتها و دور کننده مطالبات و متفرق کننده جماعات شماست .)


و از او اقرار و اعتراف بگیر به میرندگی و نابودی .
(از دل بپرس که : کجایند آنها که در دنیا به همه ی خواسته های خود رسیدند؟!
کجایند پادشاهان و خسروان ؟!)


و دیده اش را بر فجایع دنیا باز کن.
(و بپرس که:کجایند آنها که خوشنام تر،خوش رفتارتر،عادل تر و مقتدرتر بودند؟!!!)

اگر خدا بخواهد،ادامه دارد...

[sunrise59]

یه توضیح کوتاه در مورد این تاپیک بدم،اونم این که تمام مطالبی که اینجا با رنگی نوشته می شه،از کتاب غررالحکم برداشت شده که همه چیز تمام و کمال از
مولا علی (علیه السلام) باشه.

[sunrise59]

و دیده اش را بر فجایع دنیا باز کن

و از دگرگونی روزگار،و زشتی های گردش شب و روز او را بترسان
(کجایند آنها که پشت و پیشانی دشمنانشان را به خاک مالیدند؟)


و اخبار و احوال گذشتگان را برایش ترسیم کن.
(و بگو که:"کجایند آنها که از ممالک خویش حراست کردند و به ساختن راهها و جاده ها پرداختند و به داد مظلومان رسیدند.....؟
همه ی غفلت انسانها در دنیا از این نقطه نشات میگیرد که زندگی موقت دنیا را اصل می شمارد و خود را در این جهان جاودان می شمارد.)


و آنچه که بر سر پیشینیان آمده،به یادش آور.
(و بگو که:کجاست آنکه ثروت اندوخت و بر اندوخته هایش افزود و داشته هایش را ذخیره ساخت و از آنها محافظت کرد به امید آنکه این همه را برای فرزندانش می کند؟!!!)


در دیار و آثار ویران رفتگان،گردش کن و بیندیش که آنها چه کردند؟ از که جدا شدند؟ به کجا کوچ کردند و در کدام منزل فرود آمدند؟!


بی تردید به این نتیجه خواهی رسید که :آنان از جمع دوستان جدا شدند و به دیار غربت سفر کردند و چنان است که تو در اندک زمان،یکی از آنان خواهی بود...


پس جایگاه ابدی ات را سامان ببخش.
(حضرت علی (علیه السلام) دنیا را معبر و گذرگاه می داند و آخرت را محل ماندن و اقامت.)


و آخرتت را به دنیایت مفروش.
(حضرت علی(علیه السلام) می فرمایند:هر که آخرتش را به دنیایش بفروشد،هر دو را زیان کرده!!!
و می فرمایند:دنیا و آخرت،دو دشمن ناهمگون اند و دو راه مختلف.هرکه دل به دنیا بسپارد و ولایت دنیا را بپذیرد،به دشمنی با آخرت برخاسته است.
دنیا و آخرت همانند مشرق و مغرب اند،و رهرو به هرکدام که نزدیک شود از دیگری دور می شود.)


و آنچه نمی دانی نگو.
(حضرت علی (علیه السلام) در تعریف عقل می فرمایند:عقل یعنی فقط آنچه را که می دانی بگو و به گفته ی خودت هم عمل کن.)


[size=medium]و سخنی را که وظیفه نداری،نگو!!!
([color=#FF1493]حضرت علی (علیه السلام) می فرمایند:عاقل سخن نمی گوید مگر به حاجت یا حجت.)


اگر خدا بخواهد،ادامه دارد...

[sunrise59]

و سخنی را که وظیفه نداری،نگو


و در جاده ای که از گمراهی در آن می ترسی،قدم مگذار،زیراخودداری به هنگام سرگردانی و گمراهی،بهتر از سقوط در تباهی هاست....


(عده ای بر این باورند که:همه ی راهها به خدا منتهی می شود و بر اساس این جمله ی به ظاهر زیبا و عوام پسند چنین نتیجه می گیرند که :پس باکی نداشته باش از قدم گذاشتن در هر راهی و نوشیدن هر مشربی و ارتزاق از هر مکتبی و تلمذ و شاگردی نزد هر استادی و تجربه کردن هر سیر و مسیر و سلوکی
اما دیدگاه حضرت علی(علیه السلام) و توصیه ی ایشان چنین است:چپ و راست گمراهی است و مسیر مستقیم،جاده ی منتهی به مقصد است...)

[sunrise59]

این قسمت رو از بقیه ی قسمتها به این دلیل جدا کردم که نگاه ویژه ای بهش بشه
ما که دنبال پیدا کردن راههای مختلف برای رسیدن به خدا هستیم،باید این قسمت رو چندین و چندبار با دقت بخونیم....

[sunrise59]

تمام قسمتهایی که تا الان نوشته شده،از حضرت علی(علیه السلام)،به عنوان مراحل خودسازی یاد شده.
مرحله ی بعدی که انشاالله به زودی شروع می کنم به نوشتنش،مرحله ی اخلاق اجتماعی [color=#000000]است که با امر کردن حضرت امیر به نیکی کردن به دیگران شروع می شه...

[sunrise59]

اخلاق اجتماعی
به نیکی ها امر کن و خود نیکوکار باش و با دست و زبان بدی ها را انکار کن و بکوش از بدکاران به دور باشی
(حضرت علی (علیه السلام) می فرمایند:بدکاران را با رفتار خوبت اصلاح کن و با کلام زیبایت به سوی خیر رهنمون باش)


و در راه خدا آنگونه که شایسته است،تلاش کن
(خداوند در وعده هایش که خلاف نیست چنین فرموده:آنان که در راه ما تلاش می کنند،راههایمان را نشانشان خواهیم داد/سوره ی عنکبوت آیه 69)


و هرگز سرزنش ملامت گران تو را از تلاش در راه خدا باز ندارد
(کلام کامل خداوند چنین است:ای کسانی که ایمان آوردید،هر که از شما دست از دین خود بردارد،به زودی خدا قومی را جایگزینشان می کند که محب و محبوب خداوندند،در پیشگاه مومنان،فروتن و در مقابل کافران عزتمند،در راه خدا تلاش و جهاد می کنند و از نکوهش ملامتگران نمی هراسند.این است فضل خدا که به هرکس بخواهد،عطا می کند و خدا وسعت بخش داناست.
سوره مائده آیه 54)


برای حق در مشکلات و سختی ها شنا کن


شناخت خود را در دین به کمال برسان
(حضرت علی (علیه السلام) می فرمایند:هرگاه خدا برای بنده اش خیری ویژه بخواهد،به او تفقه در دین و مقام یقین مرحمت می کند)


و خود را به صبوری در مشکلات عادت ده که بهترین اخلاق تلاش برای شکیبایی است در مسیر حق....