عوامل گناه چیست؟ چگونه گناه نکنیم!؟&

[MESSENGER]

الف)عدم ایمان یا ضعف آن به مبدا و معاد و تبعات اعمال

ب)غفلت

ج)ضعف اراده در مقابل کوران غرایز و شهوات

---

توضیح این که:
گروهی از افراد، از آن رو که اساسا انسان‏های بی‏ایمانی‏هستند و یا اگر اعتقادی دارند از قوت لازم برخوردار نیست، تن به گناه می‏دهند.
این گونه افراد علی رغم این که به زبان می‏گویند:خدایی هست و از پس امروزفردایی، در مقابل هر عمل خیر پاداشی و در مقابل هر عمل شر عقوبتی است، ولی وقتی که به قلب آنها مراجعه کنی، خواهی دید که از ایمان خبری نیست و یااگر اعتقادی باشد بسیار ضعیف و کم سوست و آن هم آلوده به بسیاری از اوهام وخیالات و خرافات..
بدیهی است که چنین افرادی هنگامی که لذت‏ها و خوشی‏های زندگی دنیا رابا دستورهای دینی در تعارض ببینند، نمی‏توانند اوامر و نواهی اولیای دین رابر خواسته‏های خود، مقدم بدارند و از لذایذ نفسانی و حیوانی خویش چشم‏بپوشند، بلکه با گفتن جملاتی مانند:
«سیلی نقد به از حلوای نسیه است‏»!
«چه‏کسی رفته و از آن دنیا خبر آورده که این حرف‏ها راست است‏»!
و از این قبیل‏سخنان، بر خر مراد خویش سوار می‏شوند و از ارتکاب هیچ معصیتی فرو گذاری‏نمی‏کنند!

---

گروه دیگر از افراد آن گونه نیستند که مانند گروه مذکور از نظر اعتقادی‏مشکلی داشته باشند، بلکه بر عکس، انسان‏های معتقد و پای بندی هستند، ولی‏مشکل آنها غفلت از معتقدات است!
بدین معنا که امور ظاهری و اشتغالات‏معمولی و روز مره زندگی دنیا، آنها را طوری از یاد خداوند و معاد و عقوبت‏های‏اعمال زشت و ناپسند خود غافل نموده که به چیزی جز خواسته‏های آنی و امورمربوط به زندگی دنیا فکر نمی‏کنند.پیداست که چنین کسانی عملا با دسته اول-که به بی‏اعتقادی یا ضعف ایمان‏مبتلا هستند-هیچ فرقی ندارند و همان گونه که آنان به آسانی مرتکب معصیت‏می‏شوند، اینان نیز به سهولت‏به دام گناه گرفتار می‏آیند.

---

گروه سوم کسانی هستند که نه مثل دسته اول مشکل عقیدتی دارند که‏بی‏اعتقادی یا ضعف اعتقاد، آنها را به عصیان بکشاند و نه مثل دسته دوم مبتلای به‏غفلت هستند که به سبب آن به دام گناه بیفتند، بلکه هم معتقدند و هم متوجه، ولی‏با این همه از آن رو که انسان‏های سست عنصر و بی‏اراده‏ای هستند، در صحنه‏تعارض دین و هوای نفس نمی‏توانند بر خواسته‏های نفسانی خویش غالب آیند وخود را کنترل کرده و از معصیت‏بپرهیزند.

---

چگونگی مقابله با عوامل گناه

اگر شخص گنه‏کار از گروه اول باشد(از نظر اعتقادی‏وضع مطلوبی نداشته باشد)لازم است قبل از هر چیز، خود را به اعتقادات‏صحیح و متقنی که بر دلایل برهانی و محکم استوار باشند، مجهز کند;
بدین معنا که باید با تفکر و تامل در دقایق و ظرایف هستی و مطالعه و تحقیق دردفاتر و کتاب‏هایی که متفکران و اندیشمندان الهی، در اعتقادات و مسائل‏عقیدتی نگاشته‏اند به مرحله‏ای دست‏یابد که خدای تبارک و تعالی را بدون‏هیچ شک و شبهه‏ای باور کند و به راستی به روز رستاخیز معتقد شود و باورداشته باشد که:
فمن یعمل مثقال ذرة خیرا یره و من یعمل مثقال ذرة شرا یره
تا بتواند مواظب خود باشد و از کارهای ناشایست اجتناب کند.در غیر این‏صورت با ایمان تقلیدی و عقیده ناپایدار و خلاصه با تزلزل و تذبذب نمی‏توان‏متقی بود.

به همین جهت، خدای تبارک و تعالی در اول سوره بقره وقتی که اوصاف‏متقین را ذکر می‏کند، نخستین صفتی را که مورد اشاره قرار می‏دهد«ایمان به‏غیب‏»است:
ذلک الکتاب لاریب فیه هدی للمتقین الذین یؤمنون بالغیب و...
این‏کتاب که در آن هیچ تردیدی نیست مایه هدایت تقوا پیشگان است.آنان که به غیب‏ایمان دارند و...

بنابر این، جهت ایجاد تقوا و پرهیزکاری، ابتدا باید ایمان به غیب را که شامل‏ایمان به مبدا و معاد و ایمان به تبعات اعمال است تقویت کرد و گرنه کسی که‏عقیده ندارد و یا از عقیده متزلزل و ناپایداری برخوردار است، نمی‏تواند آن طورکه باید، تقوا را مراعات نماید، لذا خداوند تبارک و تعالی آن جا که خطاب به آنان‏که ظاهرا به اسلام گرویده‏اند می‏فرماید:
یا ایها الذین آمنوا هل ادلکم علی تجارة‏تنجیکم من عذاب الیم‏» نخستین چیزی که مورد تاکید قرار می‏دهد، ایمان جدی و واقعی به خدا و رسول گرامی اوست، زیرا در ادامه می‏فرماید: تؤمنون بالله‏و رسوله...»

---

مراقبه، عامل غفلت زدایی

اما اگر شخص معصیت کار از گروه دوم و جزء کسانی باشد که غفلت ازمعتقدات، آنها را به گناه و عصیان می‏کشاند، لازم است از دستوری که اهل‏سلوک، مراقبه‏اش می‏نامند و آن را مایه سعادت و رکن عمده سیر و سلوک‏می‏دانند، کمک بگیرد، یعنی شخص یاد شده باید هر روز از آن لحظه‏ای که بیدارمی‏شود تا وقتی که می‏خواهد بخوابد، در هر جایی و حالی که هست، همواره‏تمام اعتقادات و باورهایی که بدان‏ها پای بند است پیش خود مجسم کند و تا جایی‏که ممکن است فکر و ذکر و دل خود را به آنها متوجه سازد و بدین ترتیب، ریشه غفلت را-که زمینه ساز گناهان و تخلفات است-در وجود خویش بخشکاند تا برترک گناه و دوری از معصیت توفیق یابد.

---

حسین بن علی علیهما السلام و مرد گنه‏کار

مرحوم علامه مجلسی-رضوان الله تعالی علیه-در کتاب ارزشمند بحار الانوارروایتی از کتاب جامع الاخبار نقل کرده که با موضوع بحث ما نیز بسیار مناسب‏است;لذا در این جا به ذکر آن تبرک جسته و سپس به توضیح آن می‏پردازیم:

روایت‏شده است که مردی نزد حسین بن علی علیهما السلام آمد و گفت:
من مردی‏گنه کارم و نمی‏توانم گناه نکنم، مرا نصیحتی کن.آن جناب در جواب اوفرمود:
پنج کار به جای آور و سپس هر گناهی که خواستی بکن!

---

اول:
رزق و روزی خدا را مخور و سپس هر گناهی را که خواستی بکن!

دوم:
از تحت ولایت‏خداوند خارج شو و آن گاه هر گناهی را که خواستی بکن!

سوم:
برای انجام گناه جایی برو، که خداوند تو را نبیند و بعد از آن هر گناهی که‏خواهی بکن!

چهارم:
هر گاه ملک الموت آمد که جانت را بگیرد، او را از خود دور گردان و هرگناهی که خواستی انجام بده!

پنجم:
چون فرشته موکل بر دوزخ، خواست تو را در آتش افکند، از آن امتناع کن‏و داخل مشو، آنگاه هر گناهی را که خواستی بکن!

---

سید الشهداء علیه السلام در روایت مزبور، مرد گنه کار را به اموری‏تنبه داده است که اگر او در حین ارتکاب گناه، بدان‏ها توجه داشته باشد، قطعا ازگناه دست‏شسته و از انجام دادن آن سرباز می‏زند، و به عبارت دیگر حسین بن‏علی علیهما السلام برای آن که مرد عاصی را از شر گناهان برهاند، او را به عقاید و ندای‏فطرتش-که از آنها غفلت کرده و در نتیجه، به دام معصیت گرفتار آمده-متوجه‏ساخته، و بدو فهمانده است که ریشه گناهانی که از او سر می‏زند غفلت ازمعتقدات است، و با توجه به آنها است که می‏تواند از دام معاصی برهد.

[عالم مقدس ملکوت]

(۳۰/آذر/۹۲ ۰:۲۱)عبدالرحمن نوشته است:  جناب طلبه!

مگر شما معنی غفر را نمی دانید؟

غفران به معنی بخشش نیست

به معنی پوشاندن است

خدا گناه مشرک را نیز در صورت توبه میبخشد

ولی نمی پوشاند

بله ! اصل معنای لغوی غفر یغفر به معنای پوشاندن است و لکن پوشاندن به معنای بخشش و در گذشتن از گناهی است و با ستر یستر متفاوت است ... در این جا طبق قرینه کلامی حضرت حق غفر به معنای امرزش گناه است ... برای استبصار بیشتر به لینک زیر رجوع کنید و بنگرید که همه مفسران قران کریم غفر را در این ایه به معنای پوشش معنی نکردند بکله به معنای امرزش معنا کردند و حال ان که الله تعالی میفرماید هرگز شرک بالله را نخواهد بخشید .... ان شا الله مستبصر شوید !
http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=...541<r2=3

[aboutorab]

قال عالم مقدس ملکوت' :
«بنده طلبه سطح عالی حوزه علمیه هستم و افتخار دارم در این تالار مباحثی را خدمت عزیزان تقدیم کنم که ان شا الله تعالی مورد نیاز ایشان باشد و زمینه ترقی معرفتی همه ما را فراهم کند ...»


قديما هم يه بار ديگر تو فضاي نت خوندم كه يه فردي خودشو جاي طلبه شيعه جا زده بود الان درست اسمش يادم نيست بعد ادعا مي كرد از سادات و طلبه مثلاً فلان سطح در حال تحصيل هست . بعد دوستان چند تا سوال ازش پرسيده بودند مونده بود چي جواب بده . درست مثل من كه از سطوح حوزه هيچ اطلاعي ندارم



نكنه شما هم يه ان قلتي اومدي كه توان ثابت كردنشو نداري


خوب عذر خواهي را براي همين اوقات گذاشتند و هرگز هم شرك حساب نمي شه


يا برامون ثابتش كن كه كجا درس خوندي و استادت كي بوده و اين سطح عالي يعني چند سال ميشه ؟ يا كمي از حوزه ي محل تحصيلت بگو ؟


البته يه حوزه اي من ميشناسم كه الان مدتيه در اطراف مرزها اين كشور عزيز اسلامي داير كردند كه فقط مدرك و رتبه مي دن اصلاً هم نيازي به درس خوندن نداره و به شدت هم از طرف وهابيون و دشمنان داخلي و خارجي اين كشور حمايت و ساپورت ميشه و خروجي هاي زيادي هم داره تازه بورسيه براي كشورهاي خارج هم داره . يعني فقط چند تا كلاس وهابي گري رو پاس كني ميشي طلبه سطح عالي حوزه و بقيه ماجرا .....


نكنه شما هم ....

[عبدالرحمن]

(۳/دی/۹۲ ۲۲:۱۹)عالم مقدس ملکوت نوشته است:  بله ! اصل معنای لغوی غفر یغفر به معنای پوشاندن است و لکن پوشاندن به معنای بخشش و در گذشتن از گناهی است و با ستر یستر متفاوت است ... در این جا طبق قرینه کلامی حضرت حق غفر به معنای امرزش گناه است ... برای استبصار بیشتر به لینک زیر رجوع کنید و بنگرید که همه مفسران قران کریم غفر را در این ایه به معنای پوشش معنی نکردند بکله به معنای امرزش معنا کردند و حال ان که الله تعالی میفرماید هرگز شرک بالله را نخواهد بخشید .... ان شا الله مستبصر شوید !
http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=...541<r2=3

هر گناهی قابل بخششه

البته اگر شخص گناهکار توبه کنه و جبران کنه

اما در مورد چیزی که شما در مورد شرک میگی

ما که گفتیم مشرک کیه

از حدیث معتبر هم گفت حسن آقا

اما اگر واقعا فکر میکنی ما مشرکیم که هیچی!!!

چون دنبال واقعیت نیستی



زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر
تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند


تا آخر عمرم علی گویم
علی جویم به به

[مصطفای جبهه ها]

جزاکم الله.
من جزو گروه دومم اگه خدا بخواد. میشه یکم مراقبه رو تشریح کنید و دستور العمل بدید ؟
ممنون.

[MESSENGER]

(۸/خرداد/۹۳ ۲۰:۴۰)مصطفای جبهه ها نوشته است:  جزاکم الله.
من جزو گروه دومم اگه خدا بخواد. میشه یکم مراقبه رو تشریح کنید و دستور العمل بدید ؟
ممنون.

مراقبه در اخلاق و عرفان اسلامي ،يکي از مراحل تزکيه نفس ،به شمار مي رود. تزکيه نفس که بر طبق ايه شريفه «قد افلح من زکيها»(9/شمس)به هدف رستگاري و فلاح انجام مي گيرد؛ داراي مراحلي از جمله :مشارطه،مراقبه،محاسبه،معاقبه،مجاهده و معاتبه مي باشد.
پس از اينکه سالک با نفس خود،وظايف و نحوه سلوک و راه رستگاري و رسيدن به حقتعالي را شرط کرد(مشارطه)؛بايد به مراقبه و مواظبت بر اعمال خود کند. اين مراقبه ،مستلزم اين است که بدانيم خداي متعال بر ضمير ما اگاه است و مراقب اعمال بندگان مي باشد. هدف از مراقبه نيز ديدن مراقبت کننده (خداي متعال) در همه حال و رسيدن به او مي باشد.
مراقبه انواع مختلفي دارد از جمله :
1.مراقبه صديقان: که دل ايشان، مبهوت جلال صفات خداي متعال گشته و جوارح، تحت تاثير او مي باشد.
2.مراقبه پرهيزکاران:که يقين بر نظارت خداي متعال بر اعمال خود دارند، اما جلال حق ،آن ها را مبهوت نگردانيده است و اين گروه دائما بايد در اعمال خود مراقبت نمايند. (احياء علوم الدين، محمد غزالي، 4/696-709)
مراقبه در اين معنا هم قبل از اعمال و هم بعد از اعمال صورت مي گيرد.در واقع مراقبه در اخلاق و عرفان اسلامي براي پاکسازي جوارح و جوانح از الودگي است تا انسان شايستگي حضور در محضر خداي متعال را پيدا نمايد و در يک جمله مراقبه يعني پاکسازي خود براي رسيدن به خدا..
به بیانی دیگر:

پس از مشارطه بايد در طول روز مراقب شرطي كه كرده ايد باشيد و بدانيد كه عالم محضر حضرت حق است و او مراقب اعمال ماست و اين توجه را تا شب ادامه دهيد. اين همان معناي مراقبه است.

در هنگام شب به محاسبه اعمال روزانه بپردازيد و از نفس خود حساب بكشيد. هر عمل نيكي كه انجام گرفته از خداوند تعالي ببينيد و شاكر او باشيد و هر معصيت يا كوتاهي كه شده عذر خواه درگاه الهي بوده و تصميم بگيريد فردا جبران كنيد.

[مصباح]

بسم الله الرحمن الرحیم

مراقبه رو که خیلی خوب و عالی توضیح دادن

در مورد " محاسبه " هم می تونید به این تاپیک مراجعه کنید. خیلی خوب مباحث و ریزه کاریاشو گفته :

............محاسبه..............

[میثاق]

به نام خدا


ﺍﯼ ﺷﻤﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻩ ﻣﯿﮕﯿﺮﯼ !!!فکر نکن ﺭﻭﺯﻩ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻓﻘﻂ ﻧﺨﻮﺭﺩنه !
30 ﺭﻭﺯ ﺩﺭﻭﻍ ﻧﮕﻮ...
30 ﺭﻭﺯ ﻏﯿﺒﺖ ﻧﮑﻦ...
30 ﺭﻭﺯ ﺗﻬﻤﺖ ﻧﺰﻥ...
30 ﺭﻭﺯ ﭼﺸﻤﺎﺕ ﺭﻭ ﭘﺎﮎ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭ...
30 ﺭﻭﺯ ﯾﺎﺩ ﺑﮕﯿﺮ ﺑﺎ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺯﯼ ﻧﮑﻨﯽ ﻭ ﺩﻝ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﻧﺸﮑﻨﯽ
30 ﺭﻭﺯ ﺁﺩﻡ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻦ


پس نناﺯ ﺑﻪ ﮔﺸﻨﮕﯿﺖ...
.
.
.
.
.

حضرت آیت الله بهجت(رحمة الله علیه):
*خدانکند حرام درنزدانسان زینت داده شود.این یک بیماری قلبی است که انسان بدان مبتلامیشود،و باوجودراههای حلال که نیازش رابرآورده میکندخودرابه حرام گرفتارمی نماید.انسان میتواندبه اختیارخویش همنشین سلمان و ابوجهل گردد*



* * * * *


دوستان عزیز اگه میخواید در مورد گناهان و استغفار و اینکه چه گناهانی رو خدا نمیبخشه و ....پیشنهاد میکنم این کتاب رو حتما حتما حتما بخونید خیلی کمکتون میکنه：
تجربه شیرین ندامت(رمز آشتی با امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و برکات استغفار) تالیف آقای محمدحسین یوسفی
انتشارات دلیل ما...