|
هدف خلقت#
|
|
۱۱:۴۴, ۲۷/فروردین/۹۰
(آخرین ویرایش ارسال: ۲۴/اردیبهشت/۹۰ ۲۳:۵۶ توسط علی 110.)
شماره ارسال: #1
|
|||
|
|||
|
به نام خدای مهربان
دوستان هدف از خلقت چه بوده و چرا خداوند انسان را خلق کرد؟ این سوال که ذهن بسیاری از انسان های جویای حقیقت را به خود مشغول کرده است در جوابش کتاب ها ومطالب بسیار نگاشته شده و علما ودانشمندان بسیاری از ادیان مختلف بر این موضوع بحث کرده اند . که در اینجا مجال پرداختن به آن نیست . اما ..... خدواند در قرآن می فرماید : ((وما خلقتُ الجن والإنس إلا ليعبدون ٭ ما أريد منهم من رزق وما أريد أن يُطعِمون ٭ إن الله هو الرزاق ذو القوة المتين : و جن و انسان را نیافریدم ، مگر برای آنکه مرا عبادت کنند . از ایشان نه روزی طلب نمودم و نه طعام که تنها خداوند ، روزی دهنده و قدرتمند و تواناست )) در آیه ی اول ، خداوند متعال به بیان هدف آفرینش جن و انسان می پردازد و آن را « عبادت » معرفی می نماید و در آیات دوم و سوم ، بر بی نیازی خداوند به عبادت انسان ها شدیدا تأکید شده است . حال که هدف از خلقت انسان در قرآن عبادت آمده است . سوال این است :چرا عبادت؟ در واقع « عبادت » ، هدفی است که نتیجه ی آن به خود انسان باز می گردد و نه به خداوند . محمد بن عمارة روایت می کند که از جعفر بن محمد الصادق عليه السلام پرسیدم : « لم خلق الله الخلق ؟ : چرا خداوند انسان را آفرید ؟ » . ایشان پاسخ دادند : « إن الله تبارك وتعالى لم يخلق خلقه عبثا ولم يتركهم سدى ، بل خلقهم لإظهار قدرته وليكلفهم طاعته فيستوجبوا بذلك رضوانه ، وما خلقهم ليجلب منهم منفعة ولا ليدفع بهم مضرة بل خلقهم لينفعهم ويوصلهم إلى نعيم الأبد : خداوند بزرگ و بلند مرتبه ، انسان ها را بیهوده نیافریده و آنها را به حال خود رها نگذاشته است . بلکه ایشان را آفرید تا قدرت خود را به معرض نمایش بگذارد و انسان ها را به اطاعت و عبادت خود موظف گرداند تا از این راه ، سزاوار و مستوجب رحمت و عنایت او گردند . خداوند ، انسان را به خاطر کسب منفعت و سود و یا دور ساختن ضرر و خسارت نیافریده است . بلکه انسان را آفریده است تا او را به منفعت و نعمت و رحمت ابدی و اخروی در آورد ». مولوی نیز در ابیاتی به زیبایی ، این مفهوم را بیان کرده و از زبان خداوند می گوید : من نکردم خلق تا سودی کنم | بلکه تا بر بندگان جودی کنم من نگردم پاک از تسبیحشان | پاک هم ایشان شوند و دُرفشان » طبق فرمايش معصومين (علیه السلام) عبادت بر سه قسم هست : عبادت عبيد ، عبادت تجار و عبادت احرار عبادت عبيد ، عبادت كساني است كه خدا رو از ترس جهنم مي پرستند ؛ عبادت تجار ، عبادت كساني است كه خدا رو به شوق بهشت عبادت مي كنند و عبادت احرار - يا عبادت كرام -عبادت بندگاني است كه خداوند رو تنها براي خودش عبادت مي كنند چون او رو شايسته عبادت مي دونند ؛ با توجه به اين مقدمه و نيز با توجه به توضيحات مفسران ، بنظر مي رسد مراد از عبادت در اين آيه شريفه ، عبادت كرام ، يعني برترين نوع عبادت است به اين معنا كه هدف خلقت ، وصول انسان به چنين عبادتي است تا در سايه آن انسان به شناخت بيشتر و بهتر از ذات باريتعالي نائل شود واين نوع عبادت مي تواند انسان را به برترين جايگاه خود برساند همان كه عاليترين شخصيت خلقت حضرت نبي اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به آن مقام نائل شدند. می توان گفت بهترین نوع عبادت که عبادت احرار است زمانی حاصل می شود که انسان نسبت به معبود خود شناخت داشته باشد و هر جه میزان این شناخت و معرفت بیشتر باشد عبادت والاتر واثرات آن در ارتقای روح او ونزدیکی به معبود بالاتر خواهد. حلال چگونه می توان شناخت خود را نسبت به معبودمان بالا ببریم؟ همان طور که پیامبر می فرمایند : من عرف نفسه فقد عرف ربه. هر کس خود را شناخت معبودش را شناخته است . این خود که وجود انسان است دو جنبه دارد : یکی جنبه معنوی و دیگری جنبه ی مادی .زمانی شناخت نسبت به خود کامل می شود که هردو جنبه وجودی انسان شناخته شود. |
|||
|
| آغاز صفحه 3 (پست فوق، اولین پست این موضوع می باشد) |
|
۲۲:۲۱, ۱۵/اسفند/۹۰
(آخرین ویرایش ارسال: ۱۶/اسفند/۹۰ ۱:۱۱ توسط yashar1374.)
شماره ارسال: #21
|
|||
|
|||
|
توي قرآن به جاي مردم خلق بود كه فكر كردم كل مخلوقات رو ميگه !
مگه تا حالا نشده قلاب رو بندازي به جاي ماهي اشتباهي لنگه كفش بگيري ![]() شما راست ميگيد . اشتباه از من بود . من بايد بيشتر توجه ميكردم واقعا هم عذر ميخوام ( هم از آقا علي هم از بقيه ي دوستان كه وقتشون رو ميزارند تا پيام منو بخونند ) |
|||
|
|
۲۲:۲۹, ۱۵/اسفند/۹۰
(آخرین ویرایش ارسال: ۲۲/فروردین/۹۱ ۱۲:۱۹ توسط حسن.س..)
شماره ارسال: #22
|
|||
|
|||
(۱۰/اسفند/۹۰ ۱۴:۰۵)yashar1374 نوشته است: به نام خدا تمام فرشتگان و جنیان به خاطر انسان کامل که وجه الله اعظم است خلق شده اند.پس خلقت آن ها در راستای طولی آفرینش نور محمدی(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و مرتب محض با این خلقت است. (۱۰/اسفند/۹۰ ۱۴:۰۵)yashar1374 نوشته است: [b]چون وقتي در روز قيامت صور اسرافيل زده ميشه همه و همه ، همه چيز و حتي خود اسرافيل ميميره و تنها خدا ميمونه . دوما مردن فرشته ها و بازهم زنده شدن اونها چه دليلي داره ؟ سوما مردن انسانها چه دليلي داره ؟ مثلا به جاش ميتونستند كه با دميدن اولين شيپور همرو زنده كنند ! ديگه لازم نبود همه بميرن ! البته ميدونم كه همه ي اين سوالها جواب داره و هدفم ايجاد شبهه و شك در دل بقيه نيست . فقط جوابشو ميخوام بدنم . يا حق عرض کنم در صور دمیدن یعنی انتقال از عالم مثال برزخی به عالم آخرت کبری . پس مردن با این دمیدن مرگ از عالم برزخی به تجرد عقلیه کامله است و نه مرگ با تعریف عوام محدثان که نیست شویم و جز خداوند عالم تنها شود که این عمل صورت نمی گیرد و از محالات است چه آنکه قرآن تصریح دارد. وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ و در صور دميده مىشود پس هر كه در آسمانها و هر كه در زمين است بيهوش درمىافتد مگر كسى كه خدا بخواهد سپس بار ديگر در آن دميده مىشود و بناگاه آنان بر پاى ايستاده مىنگرند----زمر 68---- پس کسانی که به مرتبه ی قیامت کبری رسیده اند دیگر نفخه ی صور برای آن ها نیست و اگر است عبوری از نشئه ی مثالی به مراتب والاتر است که خداوند از انجام کار بی دلیل انجام منزه است ونفخ در صور معنی عرض شده را دارد. |
|||
|
|
۲۲:۳۵, ۱۵/اسفند/۹۰
شماره ارسال: #23
|
|||
|
|||
|
یاشار جان نمیدانم
اما فکر میکنم در سایت تبیان بتونی یه چیزایی بپرسی یه سرچی در گوگل بزن برادر اگه کسی هم میدونه چه سایتی به سوالات مربوط به قرآن پاسخ میده بگه |
|||
|
۱۷:۴۵, ۲۰/فروردین/۹۱
(آخرین ویرایش ارسال: ۲۰/فروردین/۹۱ ۱۷:۵۴ توسط salehne.)
شماره ارسال: #24
|
|||
|
|||
(۱۰/اسفند/۹۰ ۱۴:۰۵)yashar1374 نوشته است: به نام خدا بسم الله الرحمن الرحیم و لاحول و لاقوة الّا بالله العلی العظیم با عرض سلام -دلیل اینکه همه و همه میمیرند و فقط خداوند زنده می ماند فکر می کنم این باشه که: "تا فانی بودن همه (به غیر از خداوند!) و صفت «حی لایموت» خداوند به اثبات برسه." که البته منطقی هم هست! -و اما دلیل مردن همه ی انسان های زنده، و زنده شدن مجدد همه ی آنها -العیاذ بالله- کار بیهوده ای که نیست!، میتونه به خاطر صفت "عادل" بودن پروردگار یکتا باشه؛ تا همه ی انسانها بدون تبعیض واقعه ی مرگ را تجربه کنند. امیدوارم که دیگه جواب سؤالتون رو گرفته باشید! التماس دعا، موفق باشید... |
|||
|
|
۱:۰۶, ۲۲/فروردین/۹۱
(آخرین ویرایش ارسال: ۲۲/فروردین/۹۱ ۱:۰۸ توسط salehne.)
شماره ارسال: #25
|
|||
|
|||
(۱۵/اسفند/۹۰ ۲۲:۲۹)حسن.س. نوشته است: پس کسانی که به مرتبه ی قیامت کبری رسیده اند دیگر نفخه ی صور برای آن ها نیست و اگر است عبوری از نشئیه مثالی به مراتب والاتر است که خداوند از انجام کار بی دلیل انجام منزه است ونفخ در صور معنی عرض شده را دارد. بسم الله الرحمن الرحیم و لاحول و لاقوة الا بالله العلی العظیم با سلام من که درست متوجه نشدم منظورتون چیه؟! چون متنتون روون نیست و معنی بعضی از کلمات نظیر «نشئیه» رو حتی توی فرهنگ لغات هم نتونستم پیدا کنم!! ولی از متنتون استنباط میشه که نفخه ی صور فقط برای انسانهای زنده ی روی زمین هست (البته اگه اشتباه متوجه نشده باشم!). اما روایتی از امام سجاد (علیه السلام) داریم که می فرمایند: «صور شاخ بزرگی است که یک سر و دو طرف دارد، و میان طرف پائین که در سمت زمین است تا طرف بالا که در سمت آسمان است به اندازه ی فاصله ی اعماق زمین تا فراز آسمان هفتم است، و در آن سوراخ هایی به تعداد ارواح خلایق می باشد» و روایت دیگری وجود دارد که قسمتی از آن به این صورت است(البته ممکنه که ادامه ی روایت قبلی که از امام سجاد(علیه السلام) نقل کردیم، باشه!) : «هنگامى که در آن سوى زمین مى دمد موجود زنده اى بر زمین باقى نمى ماند، و هنگامى که در آن سر آسمانى مى دمد اهل آسمانها همه مى میرند، و بعد خداوند فرمان مرگ به اسرافیل مى دهد و مى گوید بمیر او هم مى میرد». پس مشخص می شود که نفخه ی صور برای آسمان های دیگر نیز می باشد! و حتی کسانی را که آیه ی قرآن به صورت «مگر کسی که خدا بخواهد» مستثنی می کند، نیز می میرند؛ به طوری که در سرتاسر عالم هستی هیچ کس زنده نمی ماند به غیر از خدای یکتا، که هماطور که در پست قبلی گفتم : «صفت «حی لا یموت» خداوند به اثبات می رسد (البته قسمت آبی رنگ نظر خودمه!!!)» توجه: منابع روایات از توی تفسیر نمونه ی آیت الله مکارم شیرازی، قسمت تفسیر «آیه ی 68 سوره ی زمر» می باشد. التماس دعا... |
|||
|
۱۳:۴۱, ۲۲/فروردین/۹۱
(آخرین ویرایش ارسال: ۲۲/فروردین/۹۱ ۱۴:۲۸ توسط حسن.س..)
شماره ارسال: #26
|
|||
|
|||
(۲۲/فروردین/۹۱ ۱:۰۶)salehne نوشته است: بسم الله الرحمن الرحیم و لاحول و لاقوة الا بالله العلی العظیم سلام علیکم حق با شماست کلمه ی نشئه ی را نوشتم نشئیه . اگر دقت می فرمودید خط یکی مانده به آخرکامنت قبلی ام صحیح آن را نوشته بودم!!!! اما در اینجا ......در هر صورت تصحیح کردم.اما سخن بنده در این نبود که تنها اهل زمین با نفخه ی صور دگرگون می شوند بلکه هر کسی که به طور کامل وجه قیامتی پیدا نکرده باشد چه اهل زمین چه برزخ و چه آسمان داخل در تاثیرات نفخه ی صور هستند.لیکن مطلب پیرامون استثنائات این اتفاق بود.به آیه زیر توجه فرمایید: وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِيَامٌ يَنظُرُونَ و در صور دميده مىشود پس هر كه در آسمانها و هر كه در زمين است بيهوش درمىافتد مگر كسى كه خدا بخواهد سپس بار ديگر در آن دميده مىشود و بناگاه آنان بر پاى ايستاده مىنگرند(زمر 68) همچنین به این آیه توجه فرمایید: وَيَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَمَن فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَن شَاءَ اللَّـهُ وَكُلٌّ أَتَوْهُ دَاخِرِينَ و (به خاطر آورید) روزی را که در «صور» دمیده میشود، و تمام کسانی که در آسمانها و زمین هستند در وحشت فرو میروند، جز کسانی که خدا خواسته؛ و همگی با خضوع در پیشگاه او حاضر میشوند! (۸۷-النمل) همانطور که در این آیات شریف آمده است کسانی هستند از این امر در امانند و چه کسی از معصومین(علیه السلام) والا مقام تر است؟؟؟که در توحید صدوق صفحه ی 105 آمده است که ما اهل البیت همان وجه الله هستیم که هلاک نمی شویم.كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَه(القصص-88) یا علی |
|||
|
|
۱۲:۴۹, ۵/اردیبهشت/۹۱
شماره ارسال: #27
|
|||
|
|||
|
به نام الله به نظر من هدف از آفرینش انسانها ، پیشگیری از پرسیدن هدف از نیافریدن موجوداتی با اراده هست ![]() خدا باید هر نوع موجودی رو بیافرینه تا صفات خوبی داشته باشه . به نظر من به خاطر این خداوند هنگام آفریدن انسان ها به خودش آفرین گفت که ، تونسته ( هدف از کلمه ی " توانستن " این نیست که انجام این کار سخت بود بلکه فقط انجام دادن است ) با آفریدن انسان صفات خوب بیشتری را نمایان کند . یعنی اگر انسانرو ( با اراده ) خلق نمیکرد مثلا صفت "رحمان الرحیم" یا "برترینی که در بخشش برتر است " را نمایان نکرده بود . البته اینجا برام یه سوال پیش اومد که : اگر نظرم درست باشد پس خداوند چرا مخواهد با این کارها رئوف بودن خودشرو مشخص کنه ؟ که اینجا به درست بودن نظرم شک کردم ! و سوالی مجزا از این داشتم که چرا خداوند به ما محبت میکند ؟ و اگر به ما محبت نمیکرد چه میشد ؟ ( از این مطمعا هستم که اگه خدا مارا نمی آفرید اتفاقی مهم میافتاد و با آفردین ما وضعیت چیز مهمی تغییر کرد چون کاری که خداوند انجام میدهد بیهوده نیست ) |
|||
|
۰:۳۰, ۸/اردیبهشت/۹۱
شماره ارسال: #28
|
|||
|
|||
|
سلام
بالاخره جواب سوالمو گرفتم :چرا خداوند به ما محبت میکند ؟ چون محبت کردن در ذات است . اگر به ما محبت نمیکرد چه میشد ؟ آنوقت خدا نبود ! البته روی این سوال بحث طولانیی کردیم و نمیشه با این دو تا جمله پاسخشو داد اما جواب نهایی این بود . |
|||
|
|
۱۰:۳۶, ۸/اردیبهشت/۹۱
(آخرین ویرایش ارسال: ۱۶/اردیبهشت/۹۱ ۱۹:۱۳ توسط freewish.)
شماره ارسال: #29
|
|||
|
|||
|
آیت الله مصباح در هدف درونی خدا از خلقت 2 هدف قابل فهم رو برای انسان ذکر می کنند:
1- از دید خارجی خدا هیچ هدفی ندارد. 2- هدف خدا درونی است و چیزی غیر از خودش نمی باشد، پس هدف خلقت می شود چون خدا خودش را دوست دارد خلقت را انجام می دهد. |
|||
|
|
|
|
|
| 1 میهمان |










. من بايد بيشتر توجه ميكردم



