چرا دغدغه‌ی رهبر انقلاب در دهه‌ی چهارم انقلاب سبک زندگی است؟

[Tolou]

بسم الله الرحمن الرحیم

امروز موضوع سبک زندگی چه اهمیتی دارد؟ چرا دغدغه‌ی رهبر انقلاب در دهه‌ی چهارم انقلاب سبک زندگی است؟

پاسخ از استاد طاهرزاده

جواب: بسم الله الرّحمن الرّحیم

لازم است در مقدمه این نکته را عرض کنم چطور می شود که در تاریخ جدید بحثی به نام سبک زندگی مطرح می‌شود. حتماً می‌دانید که این واژه، واژه‌‌ای است که ابتدا در فرهنگ مدرنیته مطرح شد. بشریت در دویست سال پیش موضوعی به نام سبک زندگی در محاورات خود نداشت و اساساً چنین پرسشی در آن زمان‌ معنا نمی داد. ولی امروز این واژه نه‌تنها معنا می‌دهد بلکه باید به‌طور جدّی به آن پرداخته شود.

در دوران گذشته حساسیت‌های بشر بیشتر در امور حقیقی و معنویِ زندگی بود. بنابراین شکل و ظاهر زندگی خیلی نقش اساسی برای ادامه‌ی زندگی نداشت. برای بشری که بیرون از فرهنگ مدرنیته زندگی می‌کرد بیشتر زندگی بستری بود که بتواند به اهداف عالی و حقیقی خودش برسد.

بنابراین در عین آن‌که زندگی او شکل‌های مختلفی داشت حساسیتی نسبت به ظاهر زندگی از خود نشان نمی‌داد، چون در عالمی ماوراء این عالم، زندگی خود را جستجو می‌کرد و لذا تا این حد از ظاهر و شکل زندگی متأثر نمی‌شد.

دنیای مدرن زندگی را در حد سطح و در حد شکل درآورد، در هیچ دورانی شکل زندگی و ظاهر زندگی این اندازه نقش نداشته که روح و روان بشر بدان مشغول شود و از آن تأثیر بگیرد. وقتی زندگی در حد شکل و سطح تقلیل یافت و نظر به حقایق به حاشیه رفت و ظاهر زندگی مهم شد و نه عمق زندگی، بشر خود را در شکل از زندگی معنا می‌کند و معلوم است که در چنین شرایطی باید زندگی را در شکلی درآورد که جهت‌گیری بشر به‌کلی از بین نرود.

ان شا الله ادامه دارد...

[عبدالرحیم]

بسم الله الرحمن الرحیم

سؤال: جایگاه رسانه و هنر در هندسه‌ی سبک زندگی چیست؟

جواب: به نظرم ابتدا باید یک نوع خودآگاهی برای اصحاب رسانه و هنر به‌وجود بیاید تا هویت عالَم دینی و هویت عالم غربی را بشناسند اصحاب رسانه و هنر باید بتوانند از طریق رسانه و هنر متذکر عهد ما با حقایق ملکوتی شوند.

در فضایی که عهد ملکوتی ما ظهور کند همه‌چیز تغییر می‌کند. آن آسیب‌هایی را که مقام معظم رهبری«حفظه‌الله» فرمودند ملاحظه کنید. ایشان می‌فرمایند: چطور شده است که بعضی‌ها با داشتن توان کار، از کار می‌گریزند؟ علت این پرخاشگری و بی صبری بین ما چیست؟ چرا در رسانه رعایت حقوق افراد نمی شود؟ چرا به قانون احترام نمی گذاریم؟ چرا برخی از حرف‌های خوب نظرهای خوب، ایده‌آل‌های خوب در حد رؤیا و حرف باقی می ماند؟ چرا مصرف گرائی‌ایم؟ چه کنیم که زن در جامعه‌ی ما هم کرامتش حفظ شود و عزت خانوادگی‌اش حفظ بماند و هم بتواند وظایف اجتماعی‌اش را انجام دهد.

بنده ذیل این مطالب نوشته‌ام نباید فکر کنیم که باید به تک تک این نکات به طور جدا جدا بپردازیم، باید بدانیم عالمی باید پیش بیاید که در آن عالَم خود به خود این آسیب‌ها برطرف شود، همان طور که با عالَم غرب‌زدگی این آسیب‌ها پیش آمد، با ظهور عالَم دینی این‌ها بی‌رنگ می‌شوند و می‌روند.
بنده خودم بر همین اساس سعی می‌کنم با نوشته‌هایم یک عالَمی را متذکر بشوم که انسان‌ها بتوانند از غرب عبور کنند و به عالَم دینی وارد شوند، بنده به کسی نصیحت نمی‌کنم که دروغ نگوید معتقدم این فرد باید به جایی برسد که اگر دروغ گفت انس توحیدی‌اش به هم بخورد یا اگر خواست در اینترنت سراغ صحنه‌های مستهجن برود بداند دیگر امام حسین ع ندارد و از آن طرف آن قدر به امام حسین ع نزدیک باشد که حساب کند انس با امام حسین ع اینقدر می ارزد که لذت‌های گناه را پشت سر بگذارد.
.
ان شاءالله ادامه دارد...

[SAViOR]

يكى از عيـــوب ما و جوامع ما در طول زمان اين بوده است كه گاهى فرهنــگ خود را متأثر می كرديــــم

از فرهـنگ بيـــگانگان ، كسانـــى ايــــن را در ميــان جامـعه ى مـــا و كشـور ما به عمــــد ترويــــج كردند؛

مــا را ســــوق دادند بـــه سمت زنـــــدگى كسانى كه دل و جانـــــشان خالـــى بود از نــــور معنــــويت؛

در سبك زندگـى ، در كيفيــت پوشش ، در كيفيت راه رفتن ، در كيفيـت معاشرت ها و ارتباطات اجتماعى.

اگر هم كسى به آنها اعتراض كرد، گفتند كه دنيا امروز اينجورى است. در حالى كه قرآن به ما مى آموزد:

«و ان تطـــــع اكثر من فى الأرض يضلّوك عــــن سبيـــل الله ان يتّبعون الّا الظّــنّ و ان هم الّا يخرصــــون»

آنچـه كه انسان جا دارد آن را فرا بگيرد و اگر لازم بود، از آن تقليــــد كند، عــبارت است از طريق هــدايت؛

«صراط الّذين انعـمت عليهم»؛ اين است كه بايد از آن تبعيت و پيروى كرد. اما اينكه حالا اكثريت مردم دنيا

اينجور حرف ميزنند، اينجور حركت ميكنند ، ايــنجور رفتار ميكنند ، ما بايد عقل خودمان را ، دين خودمان را،

هدايت الهى را معيار قرار دهيم براى رد و قــبول. امت مؤمن و مسلم آن امت و ملتى است كه معيار را

از قــرآن ميگيرد، از هدايت الهى ميگيرد؛ اين ميشود معــيار.

[SAViOR]

درباره‌ى مشكلات اجتماعى‌‌اى كه در كشور وجود دارد، تحقيق كنيم و راه ريشه كن كردن اين‌ها را پيدا كنيم‌

و بـه دنبال ايــن برويـــــم كه راه مبــــارزه با اســـــراف چيـــست. اسراف يــــك بيـــمارى اجتماعـــى است.

راه مبــارزه با مصرف‌‌گرايــى چيست؟ راه مبـــارزه با ترجيـــح كالاى خارجى بر كالاى ساخت داخل چيــست؟

ايــن‌ها تحقيق مى‌خواهد. در دانشگاههــا پــــروژه‌هاى تحقيقى بگيريـــد، استــــاد و دانشجــــو كار كنيــــد،

نتيجه‌ى تحقيــــق را به مسئولان كشور بدهيـــد؛ به رسانه‌ها بدهيد تا سرريـــز شود و فرهنگ‌سازى شود.

اين، مى‌شود پيشرفت.



۱۳۸۵/۰۸/۱۸