مبانی و چهارچوب های وحدت اسلامی

[سید ابراهیم]

. .بِسْمِ اللَّـهِ الرَّ‌حْمَـٰنِ الرَّ‌حِيم

دوستان گرامی و عزیزم، یکی از مهمترین مباحث از صدر اسلام و تا به امروز، مسئله وحدت اسلامی بوده است. خب این یک موضوع کلی است... شاید در وهله اول بسیار منطقی و بدیهی باشد که بلاخره در مواجهه با دشمن باید اندک اختلاف ها را حل کرده و به اتحادی موثر برسیم...ولی حد این وحدت تا کجاست؟؟؟؟ با ای مشکل در همین تالار خودمان هم مواجه بودیم و هستیم.

داشتم روی مباحث فکر میکردم تا اینکه دیدم چقدر زیبا شهید بزرگوار استاد مطهری فرموده اند و بنده دیگه گستاخی نکرده و عین مطلب ایشان را در بخش اول می آورم... به شدت هم مایلم دوستان بیان و نظراتشون را ارائه بدهند.

مقصود از وحدت اسلامى چيست؟ آيا مقصود اين است: از ميان مذاهب اسلامى يكى انتخاب شود و ساير مذاهب كنار گذاشته شود؟ يا مقصود اين است كه مشتركات همه مذاهب گرفته شود و مفترقات همه آنها كنار گذاشته شود و مذهب جديدى بدين نحو اختراع شود كه عين هيچ يك از مذاهب موجود نباشد؟ يا اينكه وحدت اسلامى به هيچ وجه ربطى به وحدت مذاهب ندارد و مقصود از اتحاد مسلمين اتحاد پيروان مذاهب مختلف در عين اختلافات مذهبى، در برابر بيگانگان است؟

مخالفين اتحاد مسلمين براى اينكه از وحدت اسلامى مفهومى غيرمنطقى و غيرعملى بسازند، آن را به نام وحدت مذهبى توجيه مى‏كنند تا در قدم اول با شكست مواجه گردد.

بديهى است كه منظور علماى روشنفكر اسلامى از وحدت اسلامى، حصر مذاهب به يك مذهب و يا اخذ مشتركات مذاهب و طرد مفترقات آنها- كه نه معقول و منطقى است و نه مطلوب و عملى- نيست. منظور اين دانشمندان متشكل شدن مسلمين است در يك صف در برابر دشمنان مشتركشان.

اين دانشمندان مى‏گويند مسلمين مايه وفاقهاى بسيارى دارند كه مى‏تواند مبناى يك اتحاد محكم گردد. مسلمين همه خداى يگانه را مى‏پرستند و همه به نبوت رسول اكرم ايمان و اذعان دارند، كتاب همه قرآن و قبله همه كعبه است، با هم و مانند هم حج مى‏كنند و مانند هم نماز مى‏خوانند و مانند هم روزه مى‏گيرند و مانند هم تشكيل خانواده مى‏دهند و داد و ستد مى‏نمايند و كودكان خود را تربيت مى‏كنند و اموات خود را دفن مى‏نمايند و جز در امورى جزئى، در اين كارها با هم تفاوتى ندارند. مسلمين همه از يك نوع جهان‏بينى برخوردارند و يك فرهنگ مشترك دارند و در يك تمدن عظيم و باشكوه و سابقه‏دار شركت دارند. وحدت در جهان‏بينى، در فرهنگ، در سابقه تمدن، در بينش و منش، در معتقَدات مذهبى، در پرستشها و نيايشها، در آداب و سنن اجتماعى خوب، مى‏تواند از آنها ملت واحد بسازد و قدرتى عظيم و هايل به وجود آورد كه قدرتهاى عظيم جهان ناچار در برابر آنها خضوع نمايند، خصوصاً اينكه در متن اسلام بر اين اصل تأكيد شده است‏

[عبدالرحمن]

بسم الله الرحمن الرحیم

از پراكندگى بپرهيزيد كه‏«انسان تنها»بهره شيطان است چنانكه گوسفند تك رو طعمه گرگ! آگاه باشيد كسى كه به اين شعار (تفرقه)دعوت كند گرچه زير اين عمامه من باشد،وى را بكشيد.

نهج البلاغه خطبه 127