1 ... عملی که فکر می کنی انجام دادی و قبوله ...

[فاطمه خانم]

سلام ...
.
الان میخواهی بمیری! شوخی هم نداریم !

(فک میکنید جناب عزرائیل چطوری میاد ؟ در میزنند ؟؟؟؟ خیر !!!! )
.
اعمالت رو که فکر میکنی قبوله رو بیار بشمریم ...
.
عملی داشتی که بهش بنازی؟
.
مطمئنی که عملت قبوله ؟
.
چی کار کنم که به واسطه اون خدا منو ببخشه ؟ تو رو خدا راهنماییم کنید !!

[مجتبی110]

سلام مجدد.
در مورد بخش اول صحبتهاتون محل بحثه. بنده کاملا بر این باورم که تمام دستورات الهی بلا شک جنبه دنیوی هم داره.
و این نظر بنده با نظر شما در تناقض نیست . اگر دستورات الهی به درستی اعمال بشه بسیاری از مشکلات دنیوی که در دست انسان هاست حل خواهد شد اما به هر حال درسته، این ارمان شهر اتفاق نخواهد افتاد. بگذریم...
اگر مایل بودید می تونید بحث رو جدا کنید در یک تایپیک جدا بحث کنیم.

در مورد اون بحث معاد جسمانی و روحانی بحث بنده و یکی از عزیزان پیگیری شد اما باز نتیجه خاصی نداشت. البته پیشرفت داشت اما توافقی حاصل نشد. ؛)
(خوبه اوشون چند وقتیه تشریف ندارن وگرنه الان می گفتند اینهمه برات توضیح دادم باز می گی بی نتیجه بود )
تصمیمم بر اینه که مجددا بحث معاد جسمانی و روحانی رو پیگیری کنم.

[حوریه سادات]

تاپیکتون منو به یاد این سخن آقای دولابی انداخت..:

"می گوید یک کاری کن، دعا کن، التماس دعا! هر کس گفت التماس دعا گفتم من مستجاب الدعوه نیستم اما اگر باشم چه دعایی میخواهی بکنم. گفت دعا کن خدا حج مرا قبول کند. گفتم آیا خودت حجت را قبول داری؟ گفت: نه!.. اِه!؟ وقتی خودت قبول نداری من چه بگویم؟ در نماز جماعت می گوید التماس دعا. دعا کن خدا نماز ما را قبول کند. گفتم: آیا خودت نمازت را قبول داری؟ گفت: نه!
یک وقت کلاه سرت نرود به من بگویی التماس دعا. اول خودت را بساز که آنچه را عمل میکنی، مالی را که در راه خدا میدهی، حرفی را که در راه خدا میزنی، خودت قبول کنی. کاری را که خودت قبول نداری من چگونه به خدا غالب کنم. چنان قرص "نه" میگوید که انسان دود میشود. این را به شما میگویم که محرم من هستید.."

[عشقم کربلا]

راستش من اگه یه عملی رو قبلا انجام داده باشم ،
و فکر میکردم که حالا خدا یه گوشه چشمی بهش داره،
سعی میکنم فراموشش کنم...
چون اگه یادم بمونه،
غروری که بعدش بگیرتم،
نه تنها اون عملو که بقیه اعمالمم از بین میبره...
پس چیزی یادم نیست....!

[zahra11]

به به فاطمه خانم عزیز!! درست میبینم!!!

کجایی خواهر جان؟؟

شما که ان شالله صد سال زنده باشی! ولی خودم رو عرض میکنم!واقعا مرگ در لحظه ای انسان رو فرا میگیره بارها دیدم این موضوع رو !!! ما که هیچ چیزی نداریم به درگاه خدا عرضه کنیم به جز اون حبی که به ائمه داشتیم! بقیش یا الوده به ریا بوده یا اشکال و نقص داشته یا حواسمون پرت بوده! یا نیتمون خالص خالص نبوده!

فقط می تونیم به لطف و بخشش خودش امید وار باشیم! البته اگه مادر باشید درک می کنید چی میگم تا حالا شده از یه کار بچتون ناراحت بشید ؟ حتی تو اون لحظه به این فکر میکنید که خدایا نکنه اون موقع دلم شکست یهو بخوای سزای اون کارو به یچم بچشونی خدایا از تقصیر فرزندم میگذرم تو هم ازش بگذر و مجازاتش نکن !! خدایا عاقبت به خیرش کن!! خدایا بهش توفیق توبه بده!! خلاصه اینکه اون بچه نمی فهمه ولی مادره وقتی تقصیر بچه رو می بینه بیشتر دعاش میکنه! و بیشتر دلش به رحم میاد!!

خدایا تو از همه مادرا مهربون تری ما رو ببخش و بیامرز و ببر!!!!

[مصباح]

به نام خدا


یه چن روز بود که حرفای این تاپیک همش تو ذهنم مرور می شد
الانم که فاطمه خانوم این تاپیک رو زدن، گفتم بد نباشه یه بار دیگه مرورش کنیم. خیلی مطلبش عالی و کارگشاست :

برای کسانی که عملشان خالص نیست(پست ویژه)

[قلب]

(۱۵/تیر/۹۳ ۱۲:۱۲)hoorie نوشته است:  تاپیکتون منو به یاد این سخن آقای دولابی انداخت..:

"می گوید یک کاری کن، دعا کن، التماس دعا! هر کس گفت التماس دعا گفتم من مستجاب الدعوه نیستم اما اگر باشم چه دعایی میخواهی بکنم. گفت دعا کن خدا حج مرا قبول کند. گفتم آیا خودت حجت را قبول داری؟ گفت: نه!.. اِه!؟ وقتی خودت قبول نداری من چه بگویم؟ در نماز جماعت می گوید التماس دعا. دعا کن خدا نماز ما را قبول کند. گفتم: آیا خودت نمازت را قبول داری؟ گفت: نه!
یک وقت کلاه سرت نرود به من بگویی التماس دعا. اول خودت را بساز که آنچه را عمل میکنی، مالی را که در راه خدا میدهی، حرفی را که در راه خدا میزنی، خودت قبول کنی. کاری را که خودت قبول نداری من چگونه به خدا غالب کنم. چنان قرص "نه" میگوید که انسان دود میشود. این را به شما میگویم که محرم من هستید.."

سلام
خب این حرف برای بیدار کردن خوبه ولی اصل نیست

چون چند وقت پیش یه چیزی شنیدم به این مضمون دقیقا یادم نیست پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) گفتن اگر خدا منو ببره جهنم من که چیزی نمیتونم بگم
خب با این حساب باید گفت : حق خداوند است یعنی خداوند هر کار کند درست و احسن است

---

حالا با این حساب کاری نمیشه کرد جز انجام واجبات و ترک محرمات
حالا ما تلاشمونو می کنیم دیگه بقیش با ما نیست با خداست
با عزیز دل با تنها حقیقت هستی با تنها ثابت با تنها امید با...

[captaincharisma]

این جهان كوه است و فعل ما ندا * * * باز آید سوی ما از كُه صدا
چو بد كردی مباش ایمن ز آفات * * * كه لازم شد طبیعت را مكافات
از مكافات عمل غافل مشو * * * گندم از گندم بروید جو ز جو
اگر بار خار است خود كشته ای * * * اگر پرنیان است خود رشته ای
و.........

[عبدالرحیم]

بسم الله الرحمن الرحیم

نقل قول:اعمالت رو که فکر میکنی قبوله رو بیار بشمریم ...
.
عملی داشتی که بهش بنازی؟
.
مطمئنی که عملت قبوله ؟
.
چی کار کنم که به واسطه اون خدا منو ببخشه ؟ تو رو خدا راهنماییم کنید !!

برای جواب این سوالات اول جایگاه قبولی و چگونه عملی قبول میشود را بدانیم.

حضرت علی(علیه السلام) می‌فرماید: «كُونُوا عَلَى قَبُولِ الْعَمَلِ أَشَدَّ عِنَایَةً مِنْكُمْ عَلَى الْعَمَل»(خصال‏ صدوق، ج‏1، ص‏14)
دلتان بیش از انجام كار، برای قبولی بسوزد.

البته یک نکته هم دارد این روایت که کیفیت مهمتر از کمیت است
حالا عمل چه كسی قبول می‌شود؟
قرآن می‌فرماید: شروط قبولی عمل تقوا است.
«إِنَّما یَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقینَ»(مائده/27)
خدا عمل را فقط از متقین قبول می‌كند.

شرط دیگر ایمان است.
5 آیه در قرآن در این رابطه داریم.
می‌فرماید: «من یعمل من الصالحات»
كسی كه عمل صالح انجام بدهد «و هو مؤمن» در حالی كه مؤمن باشد،
ما عمل او را قبول می‌كنیم