هشداری بسیار جدی به منتظران ظهور(مقاله ویژه)

[علی 110]

بسم الله الرحمن الرحیم

استدعا دارم که این تاپیک را به طور کامل مطالعه بفرماید!!!!!!!!!!!!!!!!

در پی این ارسال یکی از کاربران گرامی و تازه وارد تالار:

پس چی شد ،پس چرا ظهور اتفاق نمی افته

برآن شدم تا مطالب مهمی را در مورد بحث ظهور حضرت حجت تقدیم کنم

ابتدا مباحثی پیرامون این بخش از نظرات ایشون:

(۱۴/آبان/۹۱ ۲۱:۲۷)123 kamran نوشته است:  

باور کنین دیگه خسته شدم انقدر منتظر موندم.

پس چی شد انقدر گفتین ظهور نزدیکه، ظهور نزدیکه؟

پس چی شد حرف های آیت الله بهجت ؟

یکی از شباهت های حضرت حجت با انبیای الهی وجه شباهت ایشان با حضرت نوح علیه السلام است

در کتاب کمال الدین شیخ صدوق، ترجمه كمره‏اى، ج‏1، ص: 235 یکی از وجوه تشابه این چنین ذکر شده است

امام صادق عليه السلام فرمود:

چون خداى تبارك و تعالى نبوت نوح عليه السلام را را آشكار كرد و شيعیانش يقين به فرج نمودند گرفتارى سخت شد تا كار به يك سختى ناگوارى كشيد كه برعلیه شيعیانش چرخيد و مخالفان به نوح هجوم كردند و او را بسختى زدند تا پاره‏اى اوقات سه روز بيهوش افتاده بود و خون از گوشش ميريخت تا بهوش آمد، اين حادثه بعد از سيصد سال از بعثت او رخ داد كه آن حضرت در ميان اين مدت شب و روز آنها را دعوت ميكرد مردم از او میگریختند، پنهانى دعوت مي كرد اجابت نميكردند آشكارا دعوت مى‏كرد رو برميگردانيدند، پس از سيصد سال در دل گرفت كه به آنها نفرين كند و پس از نماز بامداد براى نفرين نشسته بود كه يك دسته از فرشتگان از آسمان هفتم بر وى فرود آمدند و مركب از سه فرشته بودند، بر او سلام كردند و عرض كردند اى پيغمبر خدا ما يك حاجت داريم فرمود چيست؟

گفتند نفرين بر قوم خود را واپس انداز زيرا اين نخست سطوتى است كه خدا در زمين اظهار ميكند

فرمود نفرين بر آنان را سيصد سال ديگر پس انداختم و بسوى آن‏ها برگشت و همان كار دعوت را پيش گرفت و آنها هم همان كارها را كردند تا چون سيصد سال گذشت و از ايمان آنها نوميد شد در هنگام ظهر براى نفرين به آنها نشسته بود كه يك دسته از آسمان ششم بر او فرود آمدند و سه فرشته بودند بر او سلام كردند و گفتند ما يك دسته از آسمان ششم هستيم بامداد بيرون شديم و نيمه روز نزد تو آمديم سپس از او همان درخواست نمايندگان آسمان هفتم را نمودند و آنها را به همان پاسخ آنان پاسخ داد و بسوى قوم برگشت و بدعوت آن‏ها ادامه داد

دعايش جز گريز اثرى در آنها نداشت تا سيصد سال ديگر گذشت كه تتمه نهصد سال بود شيعیانش نزد وى آمدند و از آنچه كه از آزار عامه و سركشان قوم ميكشيدند بوى شكايت كردند و از او خواستند دعا كند تا فرج آيد

آنها را اجابت كرد و دعا كرد، جبرئيل عليه السلام فرمود آمد به او عرض كرد خداى تبارك و تعالى دعوت تو را اجابت كرد به شيعیانت بگو خرما بخورندند و هسته‏اش را بكارند و پرورش دهند تا ميوه دهد، چون ميوه داد فرج آيد،

خدا را حمد و ثنا گفت و به آنها اين موضوع را فهمانيد بدين مژده شاد شدند و خرما خوردند و هسته را كاشتند و پروريد تا ميوه آورد و خرماى آن را نزد نوح عليه السلام بردند و درخواست وفاى به وعده كردند و نوح از خداى عز و جل خواهش فرج كرد

خدا به او وحى كرد به آن‏ها بگو همين خرما را هم بخورند و هسته‏اش را بكارند و چون ميوه آورد به شما فرج مى‏دهم چون گمان بردند وعده نوح خلف شده یک سوم آن‏ها از دين برگشتند و دو سوم آن‏ها باقى ماندند و خرما را خوردند و دانه‏اش كشتند تا چون ميوه آورد نزد نوح عليه السلام آوردند و به او خبر دادند و از او خواهش كردند كه به وعده عمل شود او هم از خداى عز و جل خواهش فرج كرد

و خدا به او وحى كرد به آنها بگو اين ميوه را هم بخوريد و هسته‏اش را بكاريد يك سوم ديگر هم از دين برگشتند و يك سوم بجا ماندند و خرماها را خوردند و هسته آن را كشتند و چون ميوه آورد نزد نوح آوردند و گفتند از ما كمى باقى مانده و ما هم در صورت تاخير فرج بر خود نگرانيم و مى‏ترسيم كه هلاك شويم

نوح نماز خواند و عرض كرد پروردگارا از يارانم جز اين دسته نمانده است مى‏ترسم هلاك شوند اگر باز فرج بتاخير افتد خدا به او وحى كرد من دعاى تو را اجابت كردم اكنون كشتى را بساز ميان اجابت دعا و طوفان هم پنجاه سال فاصله شد

كمال الدين-ترجمه كمره‏اى، ج‏1، ص: 236

مرحوم آیت الله سید محمد تقی موسوی اصفهانی در کتاب بسیار ارزشمند مکیال المکارم در این خصوص می فرمایند:

در حدیثی از امام حسن عسکری علیه السلام آمده است که:

فرج نوح علیه السلام و اصحابش را خداوند آن قدر به تأخیر انداخت تا این که بیشتر معتقدین به آ ن حضرت از او برگشتند. فرج قائم عجل الله فرجه الشریف را نیز خداوند آن قدر به تأخیر می اندازد که بیشتر معتقدین به آن حضرت از او برمیگردند.

این امر دلایل متعددی دارد که یکی از وجوهش در کتاب غیبت نعمانی، ترجمه غفارى، ص: 296 از قول امام صادق علیه السلام چنین بیان میکنند که:

امام صادق عليه السّلام روايت كرده‏اند كه آن حضرت فرمود:

«به خدا سوگند بدون ترديد مانند درهم شكستن شیشه درهم خواهيد شكست البتّه آن شيشه به صورت اوّليه باز گردانده شود (آن را ذوب كرده از نو بسازند) و بدان صورت [چنان كه بوده‏] باز مى‏گردد (قابل ترميم و باز يافتن شكل نخستين خود است) به خدا سوگند حتما درهم خواهيد شكست همچون شكستن سفال (گل پخته)، همانا سفال البتّه مى‏شكند ولى (بدان صورت نخستين) چنان كه بوده است باز نمى‏گردد (قابل ترميم نيست) [و] به خدا قسم حتما غربال خواهيد شد [و] سوگند به‏ خدا بدون شكّ از يك ديگر باز شناخته خواهيد شد [و] به خدا قسم پاكسازى خواهيد گشت تا جايى كه از شما جز اندكى باقى نماند ».



و اما در مورد این مواردی که ذکر کردید:

(۱۴/آبان/۹۱ ۲۱:۲۷)123 kamran نوشته است:  

بعدم با این وضع گرونی ها ادامه خواهد داشتف تحریم ها هم بیشتر خوا هد شد و نفتمونم تا چند وقته دیگر تموم میشه ، و کلی بد بختی که جلوی راه ما جوونا هست ، حالا

اگر این وسط هم یک کشور بخواد حمله کنه قوزه بالا قوز میشه ،تازه برای نشانه های ظهورم انقدر اسم گذاری نکنین ،بداء پیش میاد.

امام صادق علیه السام در ذیل آیه شریفه

وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ (155-بقره)

ما بطور حتم و بدون استثناء همگى شما را يا با خوف و يا گرسنگى و يا نقص اموال و جانها و ميوه‏ها مى‏آزمائيم، و تو اى پيامبر صابران را بشارت ده (155)

می فرمایند:

پیش از قیام قائم علیه السلام، نشانه هایی است که امتحانی از جانب خداوند متعال برای بندگان مومنش می باشد.

راوی میگوید: به حضرت عرض کردم: آن نشانه ها چیست؟

حضرت فرمود: آیه وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ (155-بقره)

است. سپس ادامه دادند وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ یعنی مومنان

بِشَيْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ یعنی از پاداشاهانی از فرزندان فلان در اواخر سلطنتشان

وَ الْجُوعِ به خاطر گرانی کالاهایشان

وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ یعنی بی فایده بودن تجارت ها و کم بودن سود آن

وَ الْأَنْفُسِ یعنی مرگ زود هنگام (و ناگهانی)

وَ الثَّمَراتِ یعنی کم بودن سود چیزهایی که کاشته میشود و کم بودن برکت میوه ها

وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ یعنی به هنگام قیام حضرت قائم علیه السلام.

سپس فرمود: ای محمد! این مطالب تأویل این آیه است و خداوند عز و جل می فرماید: وَ ما يَعْلَمُ تَأْويلَهُ إِلاَّ اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْ (7 آل عمران){ در حالى كه تأويل آن را جز خداى نمى‏داند. و آنان كه قدم در دانش استوار كرده‏ان }



و در همین مورد هم خدا در قرآن میفرماید:

" أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ، فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبِينَ، أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ أَنْ يَسْبِقُونا، ساءَ ما يَحْكُمُونَ" (عنکبوت-4)

آيا مردم پنداشته‏اند به صرف اينكه بگويند ايمان آورده‏ايم رها مى‏شوند؟ و ديگر مورد آزمايش قرار نمى‏گيرند؟ نه، چنين نيست، ما آنها را كه قبل از ايشان بودند نيز بيازموديم، و خدا بايد آنهايى را كه راست گفته‏اند از يك سو، و آنها كه دروغگويند از سويى ديگر جدا و مشخص كند، و يا بدكاران گمان كرده‏اند كه مى‏توانند از ما سبقت بگيرند؟ چه بد حكمى است كه مى‏كنند.



یک نکته ی بسیار مهم در این آیه قرآن و حدیث مربوط به این آیه شریف است

و آن این است که بشارت برای ظهور فقط مربوط به صابران است!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

یعنی اگر کسی اهل صبر بر مصیبت ها و مشکلات نبود

یعنی اگر کسی اهل صبر بر سختی های طاعت فرامین خدا نبود

یعنی اگر کسی اهل صبر بر معصیت نبود و مقابل وسوسه ی نفس صابر نبود

برای چنین کسی ظهور بشارتی ندارد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



و همانطور که در این تاپیک
چگونه از فتنه های آخرالزمان در امان باشیم؟؟!!
هم خدمت دوستان خیلی وقت پیش عرض کردم
فتنه های به مراتب بزرگتری در راه است

و مسلم بر طبق فرمایشات مولا علی در این خطبه
فتنه‏اى اضطراب آور،شكننده و نابود كننده،آغاز خواهد شد!!!!!!!
بدون شک کسانی که مال حرام در شکم خود فروبرند، ولو علامه ی دهر هم که باشند در فتنه ی عظیم آخر الزمان گمراه خواهند شد و نفهم می شوند

اما در کنار این مطالب

دو نکته بسیار حائز اهمیت است

به مراتب برای ما باید مهمتر از خود ظهور حضرت باشد

همانطور هم که در تاپیک
مهم نیست امام زمان کی تشریف می آورند ....!
خدمت دوستان عرض کرده بودم


بسیار مهم هست که ایشان کی می آیند

اما به فرض که دانستیم

خوب که چی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آیا آماده ایم که در رکاب ایشان باشیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آماده بودن ما نشانه هایی دارد یا نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آیا در حال ادای حق الناس و حق الله هستیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

برای بودن در رکاب امام زمان بیش از هر چیز تقوا نیاز هست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

تقوا یعنی مقدم کردن خواست خدا بر خواست نفس!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


دوستان اگر ایشان الان ظهور کنند از ما چه میخواهند؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

میخواهند ما به اوامر الهی تن در دهیم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

مهمّ تر از دعا براى تعجيل فرج حضرت مهدى ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ ، دعا براى بقاى ايمان و ثبات قدم در عقيده و عدم انكار آن حضرت تا ظهور او مى باشد؛

زيرا مردن، تنها قطع حياتِ دنياى چند روزه ى فانى است؛ اما بيرون رفتن از عقيده ى صحيح، موجب هلاكت ابدى از حيات جاويد آخرت و خلود در جهنّم است،

لذا حضرت امير ـ عليه السّلام ـ در ليلةُ المَبيت از رسول اكرم ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ مى پرسد:

«أَفِى سَلامَةٍ مِنْ دِينِى؟»

آيا دين من سالم خواهد بود؟

يعنى از استقامت در دين و ثبات ايمان و عقيده تا مرز شهادت را كه از خود شهادت بالاتر است

به جای اینکه مرتب به فکر این باشیم که حضرت کی ظهور خواهند کرد باید مقداری بیشتر به فکر وظایف منتظران و حفظ ایمان خودمان باشیم چرا که ایمان نیم بند در آخرالزمان نمیتواند انسان را در آن ابتلائات سخت نجات دهد

همانطور که بارها گفته ام بودن در رکاب ولی خدا بسیار سنگین است و سخت و نیاز به ایمان و تسلیم مطلق بودن دارد

چنانچه موسی علیه السلام هم نتوانست بودن در رکاب ولی اعظم خدا را تاب بیاورد چرا که با عقل خود محک میزد اعمال ولی خدا را!!!!!!!!!!!!!!!!!!


اما ادامه ی مطلب در مورد این اظهارات است

(۱۴/آبان/۹۱ ۲۱:۲۷)123 kamran نوشته است:  

فکر نمکنین یک حرکت جهادی عظیم سرتا سر دنیا باید انجام بدین ، و گرنه فقط تو ایران یا یکی دو کشور فایده ایی ندارد.مثلآ همین 40 روز دعای عهد.

بسیار توجه داشته باشید که در عین همه ی اینها حواستان باشد که بر طبق صریح روایات:

امام جواد علیه السلام می فرمایند:

إنَّ الله تبارک و تعالی يَصْلُحُ لَهُ أَمْرَهُ فِي لَيْلَةٍ كَمَا أَصْلَحَ أَمْرَ نَبِيِّهِ مُوسَى ع وَ يُخْرِجُهُ مِنَ الْحَيْرَةِ وَ الْغَيْبَةِ إِلَى نُورِ الْفَرَجِ وَ الظُّهُور

خداوند متعال امر مهدی عج الله تعالی فرجه الشریف را در یک شب اصلاح میکند (زمینه ظهور ایشان را فراهم می آورند) چنانچه كار موسى عليه السلام را درست كرد و او را از حيرت و غيبت به روشنائى فرج و ظهور بكشاند

كمال الدين و تمام النعمة، ج‏1، ص: 153

و این هم در حقیقت یکی دیگر از وجوه شباهت حضرت حجت به حضرت موسی علیها السلام است



و در روایتی دیگر داریم که

امام حسن علیه السلام زمان ظهور را از رسول الله پرسیدند:

يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى يَخْرُجُ الْقَائِمُ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ فَقَالَ ع مَثَلُهُ مَثَلُ السَّاعَةِ الَّتِي لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَة

به پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم گفتند: اى رسول خدا! قائم از فرزندان شما كى خروج مى‏كند؟ فرمود: مثل او مثل قيامت است كه «لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً»(187-اعراف).

بر اهل آسمان و زمین سنگین است و او ناگهانی خواهد آمد

كمال الدين-ترجمه پهلوان، ج‏2، ص: 64



و باید کاملاً هواسمان باشد که از نشانه های ایمان این است که همانطور که ائمه در ادعیه به ما آموزش داده اند، مومن باید حقیقتاً (نه در ظاهر و بر زبان) ظهور را نزدیک بداند!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! و اساساً دشمنان اهل بیت هستند که ظهور حضرت را دور میپندارند

همچنان که در دعای عهد میخوانیم:


انهم يرونه بعيدا و نريه قريبا

اينان ظهورش را دور پندارند ولى ما كه نزديك مى بينيم



بر طبق صریح روایات هیچ چیز مانند دعای حقیقی در تعجیل در فرج اثر ندارد(و دعای حقیقی از نشانه هایش این است که شخص نباید مخالف مقتضای استجابت دعایش عمل کند، آنچه که مایه ی ناخوشنودی خدا و امام زمان است را انجام بدهد و از طرف دیگر به ظاهر دعا کند که میخواهد که در فرج حضرت تعجیل شود)







مخلص کلام اینکه

نباید ظهور را دور دید و نا امید شد

و این خود یکی از وظایف منتظران و مراتب ابتلا و امتحان ایمان است

و روایات هم تصریح دارند که امر ظهور میتواند در یک شب محقق شود و ناگهانی صورت گیرد

(۱۴/آبان/۹۱ ۲۱:۲۷)123 kamran نوشته است:  

اگر تأخیر افتادن ظهور بخاطره گناهان ماست، آدم ها درست نمیشن که هیچی هر روز بدتر از دیروز هم میشن، پس این طوری هم آقا ظهور نمیکنن.

پیشنهاد اکید دارم که پاسخ به این مطلب رو در این تاپیک مطالعه بفرماید:

آیت الکرسی، تعیین کننده ی شرط ظهور امام زمان!!!!!!!

مطالب دیگری هم میخواستم تقدیم کنم که خوب به دلایلی فعلاً....

التماس دعا

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و جعلنا من خیر اعوانه و انصاره والمستشهدین بین یدیه و لعنت علی اعدائهم اجمعین

[وحید110]

نقل قول: شما چرا این تفسیر رو رد کردید الله اعلم

نقل قول: و در تصریح این معنا امام زین العابدین هم در توضیح همین آیه روایتی بدین مضمون در تفسیر نورالثقلین دارند

[aboutorab]

سلام بر مهدي منتظر

[بچه های گمنام]

بسمه تعالی

هر بن‌بستی گشودنی است

درباره انتظار

ولادت اين بزرگوار يك عيد حقيقى است؛ لذا بزرگ‌داشت خاطره‌ى اين روز و اين ساعت هرگز از ياد معتقدان به مهدويت نخواهد رفت. فقط مردم شيعه نيستند كه منتظر مهدى موعود سلام‌اللَّه‌عليه هستند، بلكه انتظار منجى و مهدى، متعلق به همه‌ى مسلمان‌هاست.

فرق شيعه با ديگران اين است كه شيعيان آن منجى را با نام و نشان، با خصوصيات گوناگون مى‌شناسند، اما ديگر مسلمانان كه به منجى هم معتقدند، منجى را نمى‌شناسند. تفاوت اين‌جاست؛ والاّ اصل مهدويت مورد اتفاق همه‌ى مسلمان‌هاست. اديان ديگر هم در اعتقادات خودشان، انتظار منجى را در نهايت زمانه دارند. آن‌ها هم در يك بخش از قضيه، مطلب را درست فهميده‌اند، اما در بخش اصلى قضيه كه معرفت به شخص منجى است، دچار نقص معرفتند. شيعه با خبر مسلّم و قطعى خود، منجى را با نام، با نشان، با خصوصيات، با تاريخ تولد، مى‌شناسد. نكاتى در اعتقاد به مهدويت هست كه من به اجمال آن‌ها را عرض مى‌كنم.

ستاره دنباله‌دار

يك نكته اين است كه وجود مقدس حضرت بقيةاللَّه ارواحنافداه استمرار حركت نبوت‌ها و دعوت‌هاى الهى است؛ از اول تاريخ تا امروز. يعنى همان‌طور كه در دعاى ندبه مى‌خوانيد، از «فَبَعْضٌ اَسْكَنْتَهُ جَنّتُكَ» كه حضرت آدم است، تا «إلى أن اِنْتَهَى الاَمْرُ» كه رسيدن به خاتم‌الانبياء صلّى‌اللَّه‌‌عليه‌‌واله است. و بعد مسأله‌ى وصايت و اهل‌بيت آن بزرگوار، تا مى‌رسد به امام زمان. همه يك سلسله‌ى متصل و مرتبط به هم در تاريخ بشر است. اين بدين معناست كه آن حركت عظيم نبوت‌ها، آن دعوت الهى به‌وسيله‌ى پيامبران، در هيچ نقطه‌اى متوقف نشده است. بشر به پيامبر و به دعوت الهى و به داعيان الهى احتياج داشته است و اين احتياج تا امروز باقى است و هر چه زمان گذشته، بشر به تعاليم انبياء نزديك‌تر شده است.

امروز جامعه‌ى بشرى با پيش‌رفت فكر و مدنيت و معرفت، بسيارى از تعاليم انبيا را كه ده‌ها قرن پيش از اين، براى بشر قابل درك نبود، درك كرده است. همين مسأله‌ى عدالت، مسأله‌ى آزادى، مسأله‌ى كرامت انسان، اين حرف‌هايى كه امروز در دنيا رايج است، حرف‌هاى انبياست. آن روز عامه‌ى مردم و افكار عمومى مردم اين مفاهيم را درك نمى‌كردند. پى‌ در پى آمدن پيغمبران و انتشار دعوت پيغمبران، اين افكار را در ذهن مردم، در فطرت مردم، در دل مردم، نسل به نسل نهادينه كرده است.

آن داعيان الهى، امروز سلسله‌شان قطع نشده است و وجود مقدس بقيةاللَّه ‌الأعظم ارواحنافداه، ادامه‌ى سلسله‌ى داعيان الهى است، كه در زيارت آل ياسين مى‌خوانيد: «السّلام عليك يا داعى‌ اللَّه و ربّانى آياته». يعنى شما امروز همان دعوت ابراهيم، همان دعوت موسى، همان دعوت عيسى، همان دعوت همه‌ى پيغمبران و مصلحان الهى و دعوت پيامبر خاتم را در وجود حضرت بقيةاللَّه مجسم مى‌بينيد. اين بزرگوار وارث همه‌ى آن‌هاست و دعوت و پرچم همه‌ى آن‌ها را در دست دارد و دنيا را به همان معارفى كه انبيا در طول زمان آورده‌اند و به بشر عرضه كرده‌اند، فرامى‌خواند. اين نكته‌ى مهمى است


.

درس اميد

نكته‌ى بعدى در باب مهدويت، انتظار فرج است. انتظار فرج يك مفهوم بسيار وسيع و گسترده‌اى است. يك انتظار، انتظارِ فرجِ نهايى است؛ يعنى اين‌ كه بشريت اگر مى‌بيند كه طواغيت عالم ترك‌تازى مى‌كنند و چپاول‌گرى مى‌كنند و افسارگسيخته به حق انسان‌ها تعدى مى‌كنند، نبايد خيال كند كه سرنوشت دنيا همين است؛ نبايد تصور كند كه بالاخره چاره‌اى نيست و بايستى به همين وضعيت تن داد؛ نه، بداند كه اين وضعيت يك وضعيت گذراست «للباطل جَولَةٌ» و آن چيزى كه متعلق به اين عالم و طبيعت اين عالم است، عبارت است از استقرار حكومت عدل و او خواهد آمد.

انتظار فرج و گشايش، در نهايت دورانى كه ما در آن قرار داريم و بشريت دچار ستم‌ها و آزارهاست، يك مصداق از انتظار فرج است، ليكن انتظار فرج مصداق‌هاى ديگر هم دارد. وقتى به ما مى‌گويند منتظر فرج باشيد، فقط اين نيست كه منتظر فرج نهايى باشيد، بلكه معنايش اين است كه هر بن‌بستى قابل گشوده شدن است. فرج يعنى اين؛ فرج يعنى گشايش. مسلمان با درسِ انتظار فرج مى‌آموزد و تعليم مى‌گيرد كه هيچ بن‌بستى در زندگى بشر وجود ندارد كه نشود آن را باز كرد و لازم باشد كه انسان نااميد دست روى دست بگذارد و بنشيند و بگويد ديگر كارى نمى‌شود كرد؛ نه. وقتى در نهايتِ زندگىِ انسان، در مقابله‌ى با اين‌همه حركت ظالمانه و ستمگرانه، خورشيدِ فرج ظهور خواهد كرد، پس در بن‌بست‌هاى جارى زندگى هم همين فرج متوقَّع و مورد انتظار است.

اين، درس اميد به همه‌ى انسان‌هاست؛ اين، درس انتظار واقعى به همه‌ى انسان‌هاست. لذا انتظار فرج را افضل اعمال دانسته‌اند؛ معلوم مى‌شود انتظار، يك عمل است؛ بى‌عملى نيست. نبايد اشتباه كرد، خيال كرد كه انتظار يعنى اين‌ كه دست روى دست بگذاريم و منتظر بمانيم تا يك كارى بشود. انتظار يك عمل است، يك آماده‌سازى است، يك تقويت انگيزه در دل و درون است، يك نشاط و تحرك و پويايى است در همه‌ى زمينه‌ها. اين در واقع تفسير اين آيات كريمه‌ى قرآنى است كه «و نُريدُ أنْ نَمُنّ عَلى الّذينَ اسْتُضْعِفُوا فِى الأرضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أئمةً وَ نَجْعَلَهُم الْوارِثينَ» يا «انّ الأرضَ للهِ يورثُها مَنْ يشاءُ مِن عِبادِهِ وَ العاقِبَةُ لِلْمُتّقينَ.» يعنى هيچ‌وقت ملت‌ها و امت‌ها نبايد از گشايش مأيوس شوند


.

آن روزى كه ملت ايران قيام كرد، اميد پيدا كرد كه قيام كرد. امروز كه آن اميد برآورده شده است، از آن قيام، آن نتيجه‌ى بزرگ را گرفته است و امروز هم به آينده اميدوار است و با اميد و با نشاط حركت مى‌كند. اين نور اميد است كه جوان‌ها را به انگيزه و حركت و نشاط وادار مى‌كند و از دل‌مردگى و افسردگى آن‌ها جلوگيرى مى‌كند و روح پويايى را در جامعه زنده مى‌كند. اين، نتيجه‌ى انتظار فرج است. بنابراين هم بايد منتظر فرج نهايى بود، هم بايد منتظر فرج در همه‌ى مراحل زندگى فردى و اجتماعى بود. اجازه ندهيد يأس بر دل شما حاكم بشود، انتظار فرج داشته باشيد و بدانيد كه اين فرج محقَّق خواهد شد، مشروط بر اين ‌كه شما انتظارتان انتظار واقعى باشد، عمل باشد، تلاش باشد، انگيزه باشد، حركت باشد


.

او ناظر است

يك نكته‌ى ديگر در مسأله‌ى مهدويت اين است كه عقيده‌ى ما اين است كه امام زمان ارواحنافداه متوجه و ناظر بر رفتار و عمل ماست؛ اعمال ما بر او عرضه مى‌شود. اين جوان‌هاى مؤمن ما كه در ميدان‌هاى مختلف -چه در ميدان معنويت و عبادت و معرفت، چه در ميدان كار و تلاش، چه در ميدان مبارزه و سياست، چه در ميدان جهاد؛ آن روزى كه جهاد مورد احتياج بود- اين‌جور از خودشان اخلاص و شادابى نشان مى‌دهند، امام زمان سلام‌اللَّه ‌عليه را خرسند و خوش‌حال مى‌كنند.

اين‌ كه مردم در كشور اسلامى-


حالا در كشور مسلمانِ ما- تلاششان اين است كه بر اداره‌ى كشور، بر پيش‌رفت امور كشور نظارت داشته باشند، تصميم بگيرند، اقدام كنند، وارد ميدان بشوند و ميدان را رها نمى‌كنند كه ديگران بيايند و براى آن‌ها تصميم بگيرند؛ اجازه نمى‌دهند كه امتداد خواست‌هاى استكبارى و استعمارى در داخل كشور سرنوشت آن‌ها را معين بكند، امام زمان را خوشحال مى‌كنند. امام زمان ناظر است و مى‌بيند. انتخابات شما را امام زمان ديد. اعتكاف شما را امام زمان ديد. تلاش شما جوان‌ها را براى آذين‌بندى نيمه‌ى شعبان، امام زمان ديد. حضورِ شما زن و مرد را در ميدان‌هاى گوناگون، امام زمان ديده است و مى‌بيند. حركت دولت‌مردان ما را در ميدان‌هاى مختلف، امام زمان مى‌بيند و امام زمان از هر آن‌چه كه نشانه‌ى مسلمانى و نشانه‌ى عزم راسخ ايمانى در آن هست و از ما سر مى‌زند، خرسند مى‌شود. اگر خداى نكرده عكس اين عمل بكنيم، امام زمان را ناخرسند مى‌كنيم. ببينيد چه عامل بزرگى است


.

اگر بايستيد[/b]

نكته‌ى ديگر و سخن آخر اين است كه جامعه‌اى كه به مهدويت معتقد است، قوت قلب پيدا مى‌كند. اين قوت قلب براى ملت‌ها خيلى مهم است. بدانيد تسلط استعمار بر كشورهاى اسلامى بعد از آن بود كه توى دل ملت‌ها را خالى كردند؛ آن‌ها احساس ضعف كردند؛ احساس عدم توانايى كردند، بعد اين‌ها آمدند و با قدرت بر آن‌ها مسلط شدند. امروز هم همين‌جور است. ما در روابط سياسى و ديپلماسى دنيا داريم جلوى چشممان مى‌بينيم كه يكى از بزرگ‌ترين شگردهاى استكبار جهانى اين است كه مى‌خواهد دل مسؤولان كشورهاى گوناگون را -حالا در كشورهاى اسلامى- خالى كند و احساس بى‌پشتوانگى به آن‌ها تزريق كند، تا آن‌ها احساس كنند كه چاره‌اى ندارند جز اين ‌كه زير بار مثلاً امريكا بروند. اين احساس ضعف، بلاى بزرگى است. ملت‌ها حركت نمى‌كنند؛ چون احساس ضعف مى‌كنند. ملت فلسطين ده‌ها سال ساكت و آرام نشسته بود؛ چون احساس مى‌كرد نمى‌تواند. آن روزى كه فكرِ توانستن در ملت فلسطين به وجود آمد، قيام كرد و با اين قيام اين‌ همه موفقيت را به دست آورده است. رنج مى‌برد، اما دارد پيش مى‌رود.

فرق است بين ملتى كه حركتى نمى‌كند، سيلى هم نمى‌خورد، اما روزبه‌روز عقب مى‌نشيند؛ روزبه‌روز بدبخت‌تر و زيرِدست‌تر مى‌شود، دلش هم خوش است كه من سيلى نمى‌خورم، با آن ملتى كه سختى راه را تحمل مى‌كند، پايش به سنگ مى‌خورد، خونى هم مى‌شود، اما در راهِ به سمت موفقيت، به سمت سرمنزل سعادت، به سمت عزت، پيش مى‌رود. ملت فلسطين اميد پيدا كرد، حالا حركت مى‌كند و جلو مى‌رود و اين حركتِ به جلو تا هر وقت كه وجود داشته باشد، باعث مى‌شود كه درهاى فرج به روى آن‌ها باز باشد و راه قطعه‌قطعه طى خواهد شد تا إن‌شاءاللَّه به هدف نهاييشان برسند. احساس ضعف براى يك ملت، خيلى احساس خطرناك و سم مهلكى است. يكى از بركات اعتقاد به مهدويت اين است كه انسان احساس اطمينان مى‌كند؛ احساس قوت قلب مى‌كند؛ احساس قدرت مى‌كند و ملت ما بحمداللَّه اين‌گونه است


.

ما در جبهه‌هاى جنگ هم جوان‌هاى خودمان را مى‌ديديم كه به مدد غيبى و به توجه و نظر لطف ولى‌عصر ارواحنافداه اعتقاد داشتند و از همان اعتقاد و از همان قوت قلب هم استفاده مى‌كردند و توانايى مضاعف پيدا مى‌كردند و پيش مى‌رفتند. البته اعتقاد به كمك غيبى اگر معنيش اين است كه انسان بی‌كار بماند؛ درها را ببندد و منتظر باشد كه از غيب كمك بشود، بداند كه از غيب هم كمكى نخواهد شد؛ «وَ ما جَعَلَهُ اللهُ الاّ بُشرى لَكُم وَ لِتَطْمَئِنّ قُلُوبكُم بِهِ». كمك غيبى در ميدان جنگ، در ميدان چالش‌هاى سياسى و در ايستادگى ملت‌هاست كه به سراغ انسان مى‌آيد. اگر بايستيد، كمك غيبى هم هست


.

امروز دنياى استكبار روى نقاط قوت ملت‌ها متمركز شده، تا آن‌ها را از بين ببرد. البته يك جاهايى موفق مى‌شوند، يك جاهايى هم موفق نمى‌شوند. از جمله‌ى جاهايى كه به حول و قوه‌ى الهى موفق نشدند و موفق نخواهند شد، ملت ايران است. [...] اتكاء به خداى متعال و اعتقاد به نگاه رئوفانه و پدرانه‌ى حضرت بقيةاللَّه ارواحنافداه به ملت، اين تأثير بزرگ را در زندگى ما و در رفتار ما دارد كه ما را با قوت قلب در مقابل امواج گوناگون وادار به استقامت مى‌كند. نمى‌توانند ملت ايران را شكست بدهند. به توفيق الهى، مسؤولان كشور، دولت‌مردان مؤمن و صبور، با پی‌گيرى و تلاش بايد بتوانند يكى پس از ديگرى مشكلات اين ملت را حل كنند؛ بايد بتوانند سطح علمى و عملى اين كشور را آن‌چنان بالا ببرند كه به‌كلى طمع دشمنان از اين ملت و از اين كشور قطع بشود


.

ديدار با اقشار مختلف مردم به‌مناسبت نيمه‌ى شعبان

http://farsi.khamenei.ir/special?id=3549