رحمت واسعه (40)

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

شوق زيارت

در امامزاده، سنگ ریزه هایی بود که مردم آن سنگ ها را روی دست می گرفتند و حاجتی را از ذهن می گذراندند. می گفتند اگر بنا باشد حاجتی برآورده شود، این سنگ ها تکان می خورند.

سنگ ها را برداشتند و هر یک آن را امتحان کردند. روی دست بعضی ها تکانی هم خورد. یکی گفت: سنگ را به این بچه هم بدهید ...

ان شاء الله ادامه دارد ...

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

سر مویی محبت

مرگ ترسی ندارد. از نظر ظاهر همان خواب است. [1] در خصوص مشکلات پس از مرگ هم به اندازه یک مو، محبت اهل بیت (علیهم السلام)، برای نجات کافی است و آن مقدار محبت را [هم که ما] داریم.

ان شاء الله ادامه دارد ...

---

[1] "... فَاِنَّ النَّومَ اَخُ المَوت؛ ... همانا خواب برادر مرگ است"؛ بحارالانوار، ج73، ص189؛ مستدرک الواسئل، ج5، ص123.

[Anti gods]

سلام خسته نباشید مرسی از موضوع و تاپیک خوبتون....یه سوال داشتم نمیدونم جاش هست یا نه:

قطعاً کافر محب و غیر محب علی و اهل بیت (علیه السلام) در عذاب با هم فرق دارند. هرچند کافر استحقاق عذاب و خلود جهنم را دارد، اما ایا فعلیت عذاب هم برای او ثابت است؟!


در مورد فعلیت عذاب میشه بیشتر توضیح بدین؟ممنون.

[در جستجوی سختی]

(۴/فروردین/۹۵ ۱۷:۰۶)Anti gods نوشته است:  سلام خسته نباشید مرسی از موضوع و تاپیک خوبتون....یه سوال داشتم نمیدونم جاش هست یا نه:

قطعاً کافر محب و غیر محب علی و اهل بیت (علیه السلام) در عذاب با هم فرق دارند. هرچند کافر استحقاق عذاب و خلود جهنم را دارد، اما ایا فعلیت عذاب هم برای او ثابت است؟!


در مورد فعلیت عذاب میشه بیشتر توضیح بدین؟ممنون.

بسم الله

سلام

در مورد سوالی که پرسیدید به این روابت که در کتاب "آثار اعتقاد به امام زمان" نوشته آقای هادی قندهاری اکتفا می کنم
اگر باز هم جای سوال باقی ماند در حد توانم پاسخگو هستم

محبت اهل بيت (عليهم السلام) آن چنان رحمت الهي را بر انسان سرازير مي کند که حتَّى اگر غير مسلماني يافت شود که محب اهل بيت باشد، گر چه به علت عدم ايمان به ديگر مباني دين، راهي به بهشت برين الهي ندارد، ولي با محبت اهل بيت، از عداب الهي در جهنم مصون خواهد ماند. ابن عباس گويد: مردي يهودي بشدت به حضرت علي عليه السلام علاقه داشت، ولي قبل از اينکه مسلمان شود مرد. بعد از مرگ او، خداي بزرگ فرمود: اما او را از بهشت من بهره اي نيست، ولي اي آتش او را بي قرار مکن. [1]

منبع

---

[1] بحارالانوار، ج39، ص258.

[Anti gods]

(۴/فروردین/۹۵ ۱۹:۳۳)در جستجوی سختی نوشته است:  بسم الله

سلام

در مورد سوالی که پرسیدید به این روابت که در کتاب "آثار اعتقاد به امام زمان" نوشته آقای هادی قندهاری اکتفا می کنم
اگر باز هم جای سوال باقی ماند در حد توانم پاسخگو هستم

محبت اهل بيت (عليهم السلام) آن چنان رحمت الهي را بر انسان سرازير مي کند که حتَّى اگر غير مسلماني يافت شود که محب اهل بيت باشد، گر چه به علت عدم ايمان به ديگر مباني دين، راهي به بهشت برين الهي ندارد، ولي با محبت اهل بيت، از عداب الهي در جهنم مصون خواهد ماند. ابن عباس گويد: مردي يهودي بشدت به حضرت علي عليه السلام علاقه داشت، ولي قبل از اينکه مسلمان شود مرد. بعد از مرگ او، خداي بزرگ فرمود: اما او را از بهشت من بهره اي نيست، ولي اي آتش او را بي قرار مکن. [1]

منبع

---

[1] بحارالانوار، ج39، ص258.

مرسی ازتون
ولی میشه یکم بیشتر بسطش بدین....یعنی همچین فردی ممکنه بعد از مدتی که در جهنم بوده ب بهشت ببرنش یا نه؟در اینجا مطمنا منظور از بی قراری شدت عذابه ولی بازم به هرحال یه جوری عذابه, بودن در جهنم

[mahdy30na]

(۴/فروردین/۹۵ ۱۷:۰۶)Anti gods نوشته است:  سلام خسته نباشید مرسی از موضوع و تاپیک خوبتون....یه سوال داشتم نمیدونم جاش هست یا نه:

قطعاً کافر محب و غیر محب علی و اهل بیت (علیه السلام) در عذاب با هم فرق دارند. هرچند کافر استحقاق عذاب و خلود جهنم را دارد، اما ایا فعلیت عذاب هم برای او ثابت است؟!


در مورد فعلیت عذاب میشه بیشتر توضیح بدین؟ممنون.

با سلام .
تشکر از در جستجوی سختی

شما این رو توجه بفرما که دودسته در جهنم فرستاده میشن ، چرا تقسیم کردم به دو قسمت ؟ چون بعد از مدتی از اونجا خارج میشن و مدتی هرچند زیاد و یا کم طعم لذت بهشت رو میچشن چه طبقات بالا و چه طبقات پایینش رو . اما برخی هم از دسته دیگه برای همیشه در این مکان باقی میمونن و حسرت بهشت براشون باقی میمونه .
این رو که من میگم طبق ایات کریه قران مجید عرض میکنم خدمت شما ،

و آنها که آيات ما را تکذيب کنند، و در برابر آن تکبّر ورزند، اهل دوزخند؛ جاودانه در آن خواهند ماند.
اعراف، 36.
وَ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ اسْتَکْبَرُوا عَنْها أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فیها خالِدُون

کسانى که آيات ما را تکذيب کردند، و در برابر آن تکبّر ورزيدند، (هرگز) درهاى آسمان به رويشان گشوده نمى‏شود؛ و (هيچ گاه) داخل بهشت نخواهند شد مگر اينکه شتر از سوراخ سوزن بگذرد! اين گونه، گنهکاران را جزا مى‏دهيم!
اعراف، 40.


إِنَّ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ اسْتَکْبَرُوا عَنْها لا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوابُ السَّماءِ وَ لا یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى یَلِجَ الْجَمَلُ فی‏ سَمِّ الْخِیاطِ وَ کَذلِکَ نَجْزِی الْمُجْرِمین‏
آنها که گفتند: «خداوند همان مسيح بن مريم است»، بيقين کافر شدند، (با اينکه خود) مسيح گفت: اى بنى اسرائيل! خداوند يگانه را، که پروردگار من و شماست، پرستش کنيد! زيرا هر کس شريکى براى خدا قرار دهد، خداوند بهشت را بر او حرام کرده است؛ و جايگاه او دوزخ است؛ و ستمکاران، يار و ياورى ندارند.

مائده، 72.


لَقَدْ کَفَرَ الَّذینَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسیحُ ابْنُ مَرْیَمَ وَ قالَ الْمَسیحُ یا بَنی‏ إِسْرائیلَ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّی وَ رَبَّکُمْ إِنَّهُ مَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَیْهِ الْجَنَّةَ وَ مَأْواهُ النَّارُ وَ ما لِلظَّالِمینَ مِنْ أَنْصار
تو این ایات شما متوحه میشی که در بهشت و راه رسیدن به بهشت بسته شده هست براشون . یعنی ؟
بعدشم نمیخوام بحث رو بازش کنم اما شما یه فرقی هم بین کافر و مشرک قائل بشین چون باز کافر راهش با مشرک زمین تا اسمونه ها
امام این که محبین اعل بیت وبا غیر محبین اهل بیت عذلبشون فرق داره بله ، حتی بین خود محبین هم درجات فرق میکنه چه برسه به معاندین و مخالفین شیعه

نقل قول:علامه حلي براي نجات مؤمنان از جهنم دو دليل اقامه نموده است:
1. انساني كه هم ايمان و عمل صالح دارد و هم گناه، به خاطر ايمان و عمل خويش مستحق پاداش است و به خاطر انجام گناهش مستحق عذاب است و در نتيجه اگر اول وارد بهشت شود براي دريافت پاداش اعمال و بعد جهنم رود درست نيست (چنان كه در مقدمه سوم بيان شد كه) به اتفاق مسلمين كسي از بهشت آخرتي خارج نمي شود و اگر برعكس شود كه اول جهنم رود و بعد از مدتي وارد بهشت شود اين مشكلي ندارد و مورد نظر ما مي باشد، صورت سوم اين است كه عذاب و پاداش با هم باشند كه اين امكان ندارد و محال است، تنها راه همان راه دوم است.
2. دليل دوم اين است كه بر خداوند قبيح است كه بنده خود را به خاطر يك خطا و يا چند خطا كه از او سر زده، با اين كه ايمان و عمل صالح دارد براي هميشه در جهنم نگهدارد و با كسي كه در تمام عمر مشرك و كافر بوده است يكجا عذاب نمايد و امر قبيح و زشت نسبت به خداوند محال است و از او صادر نمي شود.(كشف المراد، ص 414).
در نتيجه ممكن است اگر شيعه از گناه خويش توبه نكند و شفاعت و دستگيري او را نكند مدتي در جهنم بماند و بعد از پاك شدن نجات يابد.
در باره اقسام كافران و چگونگى محاكمه آنها در قيامت توجه شود:
1) كفارى كه جاهل قاصرند و نتوانسته‏اند راه حقيقت و ايمان را - آن چنان كه بايد - دريابند و از همين رو در كفر خود فرومانده‏اند. اين گروه در قرآن «مرجون لامر الله» معرفى شده‏اند و بعيد نيست نسبت به اعمال صالح خود - در صورتى كه با انگيزه‏هاى خائنانه همراه نباشد و مثلا بر اساس عواطف پاك انسانى و نوع دوستى باشد - به گونه‏اى متناسب حالشان پاداش داده شوند. و در صورتي كه حق پذير و داراي قلب سليم باشند ولي در دنيا به حق دسترسي نداشته اند؛ در صحنه قيامت حق بر آنها عرضه مي شود و پس از اعتراف به اين كه آنچه به دنبالش بودند همين است چه بسا قابليت راهيابي به بهشت را نيز پيدا مي كند.
2) دسته ديگر معاندان و مكابران حق ستيزند. يعنى كسانى كه راه حق برايشان آشكار بوده يا مى‏توانستند به خوبى آن را باز شناسند و ايمان آورند ولى در برابر راه خدا از روى عمد و علم به مبارزه و پيكار برخاسته و بر گمراهى خود تعصب و لجاجت ورزيده‏اند. اين گروه به كلى حسن فاعلى را از دست داده‏اند و گرفتار چنان ظلم عظيمى گشته‏اند كه هيچ عمل نيكى برايشان سودمند نيست. از اين رو قرآن مجيد درباره آنان مى‏فرمايد: «فلانقيم لهم يوم القيامة وزنا؛ در قيامت براى آنان ميزان سنجش كردار قرار نمى‏دهيم» كهف، آيه 105). زيرا وضع آنان بدتر از آن است كه اين اعمال جزئى برايشان سودمند افتد.
اولا: چه دليلى هست كه اديسون به جهنم مى‏رود؟ جهنم مخصوص كسانى است كه از روى علم و عمد با حق وحقيقت مخالفت نموده و يا با امكان شناخت و پيروى راه حق از آن سرباز زده‏اند. ليكن ما نمى‏دانيم اديسون جزوكدامين دسته است
ثانيا: پاداش هر كس متناسب با انگيزه‏هايى است كه بر اساس آن تلاش نموده و خواست هايى كه در جستجوى آن بوده. بنابراين اگر اديسون براى رضاى خدا و خدمت به خلق او تلاش نموده پاداش او با خداست ولى اگر اصلا هدف او اشتهار نام آورى و ... باشد در واقع براى خدا و آخرت خويش كارى نكرده تا خداوند به او پاداشى دهد بلكهپاداشش همان اشتهار و نام‏آورى خواهد بود. همچنانكه در اين دنيا پاداش عمل هر كسى به عهده كسى است كه براىاو كار كرده نه ديگرى.
ثالثا: خدمات علمى و تكنيكى خدمت صرف نيست بلكه دو وجهى است و در پناه آن هزاران خيانت و بلا براىبشريت نيز پديد مى‏آيد. در اين جا ممكن است گفته شود كه مخترع و دانشمند مسئول اين امور نيست زيرا قصد اوخدمت است و بس. گوئيم البته در مواردى چنين است ليكن از اين جا همان نكته پيش به دست مى‏آيد كه ملاك ارزشكار دانشمند همان نيات و مقاصد اوست و اسلام بر اين مساله تاكيد ورزيده «كه اعمال آدميان بر اساس نياتشانمحاسبه مى‏شود».
رابعا: تصور عاميانه و خام اين است كه ابتكارات اختراعات و پيشرفتهاى علمى را تماما منسوب به شخص مخترع و دانشمند مى‏دانند در حالى كه اين نگرش هم از چشم انداز جامعه شناسى علم نادرست است و هم از نظردينى.
الف) از نظر جامعه شناسى علم، علم هويتى جمعى و تاريخى دارد ور شد آن متعلق به تمام بشريت و همه ادوار است يعنى عوامل گوناگونى درپويايى آن نقش داشته و زمينه‏هاى ايجاد جرقه‏اى در ذهن دانشمند را پديد مى‏آورد و تلاشها و مطالعات شخص دانشمند جزئى از هزارانمقوله موثر در رشد دانش است.
ب ) در چشم‏انداز دينى نيز عوامل اشاره شده در بالا خلاقيت ذهنى عالم و مبتكر ما توان و اراده وى و هر امر موثر ديگر همه و همه از آن خداونداست و اگر او استعداد كافى سلامت و ديگر شرايط لازم را در اختيار وى قرار ندهد به نتيجه‏اى نخواهد رسيد. البته اين نافى اختيار و تلاشخود شخص نيست، ليكن بايد توجه داشت كه جهت انتساب اين امور به خداوند بسيار قوى‏تر از جهت انتساب به شخص عالماست.
مسأله قبولى اعمال مطلبى است و پاداش مناسب داشتن مطلب ديگر, به همين جهت مشهور در مـيـان دانـشمندان اسلام اين است كه مثلا نماز بدون حضور قلب و يا با ارتكاب بعضى از گناهان مـقـبـول درگـاه خـدا نيست با اينكه مى دانيم چنين نمازى شرعا صحيح است, و اطاعت فرمان خـداست و اطاعت فرمان خدا بدون پاداش نخواهد بودبنابراين قبول عمل همان مرتبه عالى عمل است , پس اگر خدمات انسانى و مردمى با ايمان همراه باشد عالي ترين محتوا را خواهد داشت ولى در غير اين صورت بكلى بى محتوا و بى پاداش نخواهد بود. در مورد ورود در بهشت نيز چنين است كه پاداش عمل لازم نيست منحصرا ورود در جنت باشد. تفسير نمونه ج 10 ص 317، مكارم شيرازى - ناصر و ديگران

[فاطمه خانم]

(۵/فروردین/۹۵ ۱۰:۲۹)Anti gods نوشته است:  مرسی ازتون
ولی میشه یکم بیشتر بسطش بدین....یعنی همچین فردی ممکنه بعد از مدتی که در جهنم بوده ب بهشت ببرنش یا نه؟در اینجا مطمنا منظور از بی قراری شدت عذابه ولی بازم به هرحال یه جوری عذابه, بودن در جهنم

ببینید رحمت خداوند مثل بارون هست و همه جا و به روی هر کسی میباره. منتها عده ای خودشون رو محروم کردند و رفتند زیر سایه بون! یعنی خودشون خودشون رو دچار نارسایی کردند.
ایشون مسلمون نبوده و فقط محبت امیرالمومنین () رو در دل داشته. یعنی قسمتی رو گرفته و قسمی رو رها کرده.
اون دنیا بهترین چیزی که همه دوست دارند بهش برسند لطف و توجه و قرب خداوند هست و لذیذ ترین لذت همین هست. مثل یک آهنربا با مغناطیس قوی خداوند همه رو میکشه. طبیعتا کسی که با خداوند سنخیت نداره، بیتاب اون لذت عمیق میشه و ازش بی بهره میمونه. چون سنخیت و اون رنگ ِخدایی رو در دنیا باید کسب میکرده و نکرده.
این بی قراری هم همینه. میبینه ولی نمیتونه بهش دست پیدا کنه.

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

محبت صادقانه

محبت صادقانه این است که محبِ مخالف در آن نباشد. هر کس به هر کدام از این چهارده معصوم (علیهم السلام) محبت داشته باشد، کارش تمام است، فقط شرطش این است که محبتش راست باشد.

ان شاء الله ادامه دارد ...

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

مفت از دست ندهیم!

خدا کند این توجه و ارادت و محبت نسبت به اهل بیت (علیهم السلام) در ما باقی بماند! اهل مکه و مدینه هم نعمت ولایت و اهل بیت (علیهم السلام) را داشتند، ولی در روایت آمده است که آن ها از نعمت ولایت قدردانی نکردند؛ لذا به اعاجم [1] منتقل گردید [2]. خدا کند ما عجم هم نعمت مفت به دست آمده را مفت از دست ندهیم!

ان شاء الله ادامه دارد ...

---

[1] غیر عرب ها.
[2] ابوهریره می گوید: "قال ناس من اصحاب رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): یا رسول الله، من هولا الذین ذکر الله ان تولینا استبدلو بنا ثم لا یکونوا امثالنا؟ قال: و کان سلمان بجنب رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم). قال: فضرب رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فخذ سلمان و قال: هذا و اصحابه. و الذی نفسی بیده لو کان الایمان منوطا بالثریا لتناوله رجال من الفارس؛ جمعی از اصحاب رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) گفتند: یا رسول الله، آن کسانی که خداوند آنان را در کتابش یاد کرده که اگر ما روی برگردانیم، آنان جایگزین ما می شوند و دیگر مانند ما نخواهند بود، چه کسانی هستند؟ ابوهریره گوید: سلمان در کنار رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بود، پس رسول الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بر ران او زد و فرمود: این شخص و یارانش. به آن خداوندی که جانم در دست اوست، اگر ایمان به ستاره ثریا آویزان باشد، مردانی از فارس به آن دست یابند."؛ سنن ترمذی، ج5، ص60؛ نک: کافی، ج1، ص380؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج5، ص73 و 74؛ بحارالانوار، ج489، ص232.

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

التزام قلبی، بر اصل نماز مقدم است (1)

مرتبه اول در اعتقاد به امامت ائمه (علیه السلام)، التزام قلبی به وصایت و خلافت ائمه اطهار (علیهم السلام) و سفارش رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به آن ها و [تصریح] به نام هایشان و نام پدران بزرگوارشان و مرجعیت ایشان است. مرحله بعد التزام عملی به متابعت از آن ها است، نه اینکه نماز بخوانیم و آن ها و امامت آنان را قبول نداشته باشیم؛ بلکه باید بدانیم که نماز را به ترتیب دستور آن ها باید انجام دهیم.

ان شاء الله ادامه دارد ...

[در جستجوی سختی]

بسم الله الرحمن الرحیم

بیان خصائص رحمت واسعه خدا
حضرت سید الشهدا (علیه السلام)
در اشارات فقیه عارف
حضرت آیت الله العظمی محمد تقی بهجت

التزام قلبی، بر اصل نماز مقدم است (2)

این التزام قلبی، بر اصل نماز مقدم است؛ زیرا فاسق تارک الصلاة [نه کافر] اگر در راه ائمه (علیهم السلام) باشد، در راه نجات است. بر عکس، کسی که به آن ها اعتقاد نداشته باشد و از امامت انحراف داشته باشد، هلاک است، اگرچه نماز بخواند؛ چون اعتقادش خراب است. [1]
وای بر کسانی که مدعی قرب خدا هستند؛ اما ولی او را نمی شناسند!

ان شاء الله ادامه دارد ...

---

[1] امیر المومنین (علیه السلام): "لَو اَنَّ رَجُلًا قَامَ بَینَ رُّکنِ وَ المَقَامِ وَ صَامَ الدَّهرِ وَ کُلَّهُ وَ لَم یَکُن عَلَی وِلَایتِنَا مَا اَغنَی ذَلِکَ عَنهُ شَیئاً؛ اگر مردی [همیشه] بین رکن (کعبه) و مقام [حضرت ابراهیم (علیه السلام)] نماز گزارد و تمام عمر روزه دار باشد، ولی بر ولایت ما نباشد، عبادتش هیچ فایده ای برایش ندارد"؛ بشارة المصطفی، ص250 و نیز نک: کفایة الاثر، ص85؛ بحارالانوار، ج24، ص149.