مشاعره

[دیدگاه نوین]

تو خیلی از تالار های گفتگوی دیگه ، از این دست تایپیک ها زیاده . اما اینجا جاش خالی است ...
به نظرم مشاعره هم یک نوع تقویت ذهن و حافظه است و هم میتونه فرد رو به مطالعه بیشتر دیوان های شعری ترغیب کنه . همین باعث میشه از محتوای اشعاری که دارند کنج کتابخونه هامون خاک میخورند بیشتر استفاده ببریم .
[/font]
اینجا هر کسی که شعر میگه باید یه کلمه رو برای نفر بعدی انتخاب کنه . هر کلمه ای که دوست داشت و نفر بعدی هم باید بیتی بگه که اون کلمه داخلش وجود داره .
نکات مهم :
1) کلمه ای نگین که کسی نتونه شعر بگه ها ... مثلا نگید [font=Andalus]قسطنطنیه
2) اسم شاعر رو حتما حتما حتما باید بگید ..
3) کلمه ای که میگید رو باید اندازه فونتش خیلی خیلی بزرگ باشه و رنگش هم قرمز باشه

[Sakineh]

دردم از یار است و درمان نیز هم

دل فدای او شد و جان نیز هم


حافظ

ناله

[رهجو]

مردم از درد و نمی آیی به بالینم هنوز/مرگ خود می بینم و رویت نمی بینم هنوز(رهی معیری)
ز بده!

[sagheb]

(۲/آبان/۹۲ ۲۲:۴۰)Arianna نوشته است:  

آن قصر که جمشید در او جام گرفت
آهو بچه کرد و روبه آرام گرفت
بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر
دیدی که چگونه گور بهرام گرفت

خیام
پیاله

اشتباه دیدم!

ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم
ای بی خبر ز لذت شرب مدام ما

هر گز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریده ی عالم دوام ما

[پرنیان]

یک جرعه می ز ملک کاووس به است
از تخت قباد و ملکت طوس به است

هر ناله که رندی به سحرگاه زند
از طاعت زاهدان سالوس به است

خیام



کوه

[sagheb]

دریا و کوه در ره و من خسته و ضعیف

ای خضر پی خجسته مدد کن به همتم

حافظ

عیب

[پرنیان]

جز این قدر نتوان گفت در جمال تو عیب
که وضع مهر و وفا نیست روی زیبا را

در آسمان نه عجب گر به گفته حافظ

سرود زهره به رقص آورد مسیحا را





حافظ


رعنا

[sagheb]

گفتی به رنگ من گلی هرگز نبیند بلبلی
آری نکو گفتی ولی ما نیز هم بد نیستیم

تا چند گویی ما وبس کوته کن ای رعنا و بس
نه خود تویی زیبا وبس ما نیز هم بد نیستیم

سعدی


ارادت

[پرنیان]

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

که هر چه بر سر ما می‌رود ارادت اوست

نظیر دوست ندیدم اگر چه از مه و مهر
نهادم آینه‌ها در مقابل رخ دوست

حافظ


جوانمرد

[nasimesaba]

یکی را کرم بود و قوت نبود
کفافش بقدر مروت نبود

که سفله خداوند هستی مباد
جوانمرد را تنگدستی مباد

کسی را که همت بلند اوفتد
مرادش کم اندر کمند اوفتد


سعادت

[sagheb]

هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ
از یمن دعای شب و ورد سحری بود

حافظ


قبول