مشاعره

[دیدگاه نوین]

تو خیلی از تالار های گفتگوی دیگه ، از این دست تایپیک ها زیاده . اما اینجا جاش خالی است ...
به نظرم مشاعره هم یک نوع تقویت ذهن و حافظه است و هم میتونه فرد رو به مطالعه بیشتر دیوان های شعری ترغیب کنه . همین باعث میشه از محتوای اشعاری که دارند کنج کتابخونه هامون خاک میخورند بیشتر استفاده ببریم .
[/font]
اینجا هر کسی که شعر میگه باید یه کلمه رو برای نفر بعدی انتخاب کنه . هر کلمه ای که دوست داشت و نفر بعدی هم باید بیتی بگه که اون کلمه داخلش وجود داره .
نکات مهم :
1) کلمه ای نگین که کسی نتونه شعر بگه ها ... مثلا نگید [font=Andalus]قسطنطنیه
2) اسم شاعر رو حتما حتما حتما باید بگید ..
3) کلمه ای که میگید رو باید اندازه فونتش خیلی خیلی بزرگ باشه و رنگش هم قرمز باشه

[Ali#59]

آتش بلند گشته و در، گُر گرفته بود

قلبت غمی ورای تصور گرفته بود

در دیده ها نشانه ای از درد تو نبود

چشم مدینه رنگ تکاثر گرفته بود

نفرین نکرده ای تو...و گر نه خدای تو

جان های پست را به تلنگر گرفته بود

ای کاش روی پهلوی تو قطع می شد این

باران تازیانه که شرشر گرفته بود

دیدم که جبرئیل ز دستان پاک تو

یک رشته عشق از نخ چادر گرفته بود

***

فتنه

[montazer]

علی مولای مظلومان عالم
بگو از نارفیقان چون بنالم

از آن شامی که سر در چاه کردی
مرا از درد خویش آگاه کردی
طنین ناله در افلاک افتاد
تمام آسمان بر خاک افتاد
پر و بال تو زهرا را شکستند
تو را با ریسمان فتنه بستند
تو را در گوشه عزلت نشاندند
مرا در آتش حسرت کشاندند

مرحوم آغاسى

عشق
( ابياتي با مناسبت اعياد شعبانيه بفرمائيد )

[montazer]

اي بابا توي اين روزاي پر بركت كسي نيست 4 تا بيت شعر خوب بگه استفاده كنيم ؟

[رهگذر.]

ای عاشقان ای عاشقان عالم سراپا ناز شد


سیمرغ قاف عشق را هنگامه پرواز شد



از فرط شادی و شعف عفو گنه آغاز شد


باب الحوائج امد و درهای رحمت باز شد

امید[b]

[حضرت عشق]

دلم را سایه بان غم گرفته

وقلبم ناله ی ماتم گرفته

***

دلم در هاله ای از هوشیاری

فغان در هجر آن آدم گرفته

[مهسا110]

در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است

صراحی می ناب و سفینه غزل است



جریده رو که گذرگاه عافیت تنگ است

پیاله گیر که عمر عزیز بی‌بدل است



نه من ز بی عملی در جهان ملولم و بس

ملالت علما هم ز علم بی عمل است



به چشم عقل در این رهگذار پرآشوب

جهان و کار جهان بی‌ثبات و بی‌محل است



بگیر طره مه چهره‌ای و قصه مخوان

که سعد و نحس ز تاثیر زهره و زحل است



دلم امید فراوان به وصل روی تو داشت

ولی اجل به ره عمر رهزن امل است



به هیچ دور نخواهند یافت هشیارش

چنین که حافظ ما مست باده ازل است


مه