تالار گفتگوی بیداری اندیشه

نتايج دعا براي فرج :
35- بشارت و مدارا در هنگام مرگ

چند روايت شاهد اين مطلب است از جمله:

در کافي از محمد بن يحيي، از احمد بن محمد، از ابن سنان، [1] از عمار بن مروان است که گفت: شخصي که از حضرت ابي عبد اللَّه صادق‏ (علیه السلام) شنيده بود، برايم نقل کرد که آن حضرت فرمود: به خدا سوگند! از شما قبول مي‏کند و سوگند به خدا که شما را مي‏آمرزد، ميان هر يک از شما و جايگاهي که بر آن مورد غبطه است و خوشي و روشني چشم در آن است جز اينقدر فاصله نيست که جانش به اين‏جا رسد - و با دست به گلويش اشاره کرد - آن‏گاه فرمود: وقتي چنين شود و به احتضار برسد، رسول خدا و علي و جبرئيل و ملک الموت‏ (علیه السلام) نزد او حاضر گردند.

آن‏گاه علي (‏ع) به او نزديک مي‏شود و مي‏گويد: يا رسول اللَّه! اين شخص ما خاندان را دوست مي‏داشت پس او را دوست بدار.

و رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به جبرئيل مي‏فرمايد: اين شخص خدا و رسول او و خاندانش ار دوست مي‏داشته پس او را دوست بدار.

و جبرئيل به ملک الموت مي‏گويد: اين کسي است که خدا و رسول و خاندانش را دوست داشته است پس او را دوست بدار و بر او آسان بگير.

پس ملک الموت به او نزديک مي‏شود و مي‏گويد: اي بنده خدا! آزادي کردنت را گرفتي؟ تذکره تبرئه خود را گرفتي؟ در زندگي دنيا به عصمت کبري متمسّک شدي؟

پس خداوند او را توفيق مي‏دهد که بگويد: آري.

سؤال مي‏کند: آن چيست؟

مي‏گويد: ولايت علي بن ابي طالب‏ (علیه السلام).

ملک الموت گويد: راست گفتي، و از آنچه حذر داشتي خداوند تو را از آن ايمن نمود، و به آنچه اميدوار بودي رسيدي، مژده باد تو را به سلف صالح مرافقت با رسول خدا و علي و فاطمه (‏ع).

سپس به آساني روحش را مي‏گيرد، و بعد کفنش از بهشت و حنوطش از مشک اذفر از بهشت نازل مي‏گردد، که به آن کفن و حنوط تجهيز، و آن‏گاه با حُلّه زردي از حُلّه‏هاي بهشتي پوشانده مي‏شود، و چون در قبرش قرار دهند دري از درهاي بهشت برايش گشوده مي‏شود که از نسيم ملايم و بوي گل‏هاي آن بر او برسد.

سپس به مقدار يک ماه، راه از پيش رويش و از سمت راست و سمت چپش وسعت داده مي‏شود، آن‏گاه به او گفته شود: همچون عروسي که بر رختخوابش آرام گيرد، آسوده بخواب. بشارت باد تو را به آسايش و استراحت و بهشت و نعمت، و پروردگاري که (بر تو) غضبناک نيست.

آن‏گاه آل محمد (علیه السلام) را در جنان رضوي ديدار مي‏کند، با ايشان از غذايشان مي‏خورد و از آبشان مي‏آشامد، و با آنان در مجالسشان سخن مي‏گويد، تا آن هنگام که قائم ما اهل البيت بپاخيزد و چون قائم ما بپاخيزد، خداوند تعالي آنان را برانگيزد، پس لبيک‏گويان گروه گروه به سويش مي‏آيند. در آن هنگام باطل‏جويان به ترديد افتند و هتک کنندگان حرمت‏هاي الهي از هم پاشيده شوند - که اندک خواهند بود - عجله کنندگان هلاک گردند و آن‏ها که فرج را نزديک دانند نجات يابند. از اين جهت است که رسول خدا به علي (‏ع) فرمود: تو برادر مني و وعده من و تو وادي السلام باشد. [2] .

و ...

وجه استشهاد به اين روايت اين‏که، پيش‏تر اشاره کرده‏ايم، و نيز بيان خواهيم کرد که دعا براي حضرت قائم (‏ع) و تعجيل فرج آن حضرت مايه کمال ايمان و ثبوت آن تا هنگام مرگ مي‏باشد.

پس سبب غير مستقيم است براي رستگاري به اين فضيلت، اضافه بر اين‏که خود اين دعا تمسّک به عصمت کبري - يعني ولايت علي بن ابي طالب‏ (علیه السلام) - است، پس سبب رسيدن به اين مقام مي‏باشد.

و نيز از دلايل اين موضوع روايتي است که در اصول کافي به سند صحيحي از ابن ابي عمير از حکم بن مسکين از حضرت ابي عبد اللَّه صادق‏ (علیه السلام) که فرمود: هرکس به مؤمني سروري رساند خداوند - عزّوجلّ - از آن سرور مخلوقي مي‏آفريند که به هنگام مرگ ديدارش کند و به او گويد: مژده باد تو را اي دوست خدا به کرامت و رضوان او.

و هم‏چنان با او خواهد بود تا اين‏که داخل قبرش شود، باز همان سخن را گويد و چون از قبرش برخيزد باز آن سخن را تکرار نمايد. سپس همواره با او بماند و در مواقع ترس او را مژده دهد و همان سخن را بگويد.

مؤمن از او پرسد: تو کيستي خدايت رحمت کند؟

مي‏گويد: من آن سرور و شادماني هستم که بر فلاني وارد ساختي. [3]




مي‏گويم: وجه دلالت اين‏که: بدون ترديد مولايمان صاحب الزمان و پدران گرامي‏اش‏ (علیه السلام) از اين دعا خرسند و مسرور مي‏شوند، پس اين ثواب به نحو اتمّ بر آن مترتب است.




__________________________________________________​____________

[1] منظور از ابن سنان در اينجا محمد بن احمد بن سنان است که از عمار بن مروان روايت مي‏کند - چنانکه در رجال کبير و منتهي المقال تصريح شده است - مي‏گويم: اقوي - به پيروي از عده‏اي از محققين - آن است که به روايت محمد بن سنان اعتماد شود و او مورد وثوق و اطمينان است چنانکه سيد اجل علي بن طاووس و ديگران گفته‏اند، و محمد بن يحيي همان معروف به عطار است و احمد بن محمد همان ابن عيسي اشعري قمي مي‏باشد و عمار بن مروان مولي (=وابسته) بني ثوبان است و همگي آن‏ها - چنانکه علماي رجال گفته‏اند - ثقه هستند. (مؤلف).
[2] فروع کافي: 128:3.
[3] کافي: 191:2.

36- اجابت دعوت خدا و رسول او


خداوند - عزّوجلّ - مي‏فرمايد:

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا للَّهِِ وَلِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما يُحْيِيکُمْ»؛ [1]

اي کساني که ايمان آورده‏ايد! اجابت کنيد خدا و رسول را، هرگاه شما را فراخوانند بدانچه شما را زنده مي‏کند.

بدون شک منظور از زندگي در اين آيه، زندگي ابدي و معيشت خوش و خرّم است که با پيروي کردن از پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) حاصل مي‏گردد، و قبلاً بيان کرده‏ايم که تمام آنچه جانشينان معصوم پيغمبر امر نموده يا انجام داده‏اند، امر و فرمان خدا و رسول است.

و از مباحث گذشته و آينده اهتمام امامان (‏ع) در دعا براي مولايمان صاحب الزمان و تعجيل فرج و ظهور آن حضرت - صلوات اللَّه عليه - معلوم گشته و جايي براي تأمل و ترديد نيست که اهتمام بنده در اين امر بزرگ اجابت دعوت خدا و رسول او (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) مي‏باشد.

اين معني تحت عناوين ديگري نيز در آيات مختلف قرآن آمده است، از جمله فرموده خداي تعالي:

«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الأَمْرِ مِنْکُمْ»؛ [2]

اي کساني که ايمان آورده‏ايد! اطاعت کنيد خدا را و اطاعت کنيد رسول و اولي الامر از خودتان را.

و نيز تمام آياتي که به انجام کارهاي نيک امر مي‏کند و تأسي جستن و پيروي و اظهار محبّت نسبت به پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را دستور مي‏دهد.

__________________________________________________​____________
[1] سوره انفال، آيه 24.
[2] سوره نساء، آيه 59.

37- قرار گرفتن در درجه امیرالمومنین


دليل بر اين‏که دعا کننده براي تعجيل فرج و ظهور مولي صاحب الزمان (‏ع) روز قيامت همراه امير مؤمنان {علی} (‏ع) در درجه‏اش خواهد بود، روايتي است که در کمال الدين از آن حضرت آمده که فرمود: قائم ما را غيبتي است که مدتش طول مي‏کشد، گويي شيعه را مي‏بينم که در دوران غيبت او بسان گوسفندي که دنبال چراگاه مي‏گردد، دنبال چراگاهند امّا آن را نمي‏يابند. توجّه کنيد که هريک از آنان بر دين خود ثابت بماند و دلش بر اثر طول غيبت امامش قساوت نگيرد، روز قيامت با من در درجه‏ام خواهد بود.


سپس فرمود: به درستي که چون قائم ما (علیه السلام) بپاخيزد، براي احدي در گردنش بيعتي نخواهد بود، به همين جهت ولادتش مخفيانه انجام مي‏گيرد و خودش از انظار غايب مي‏شود. [1] .


بيان استدلال به دو وجه است:

يکم: اين‏که دعا براي تعجيل فرج و ظهور مولايمان صاحب الزمان‏ (علیه السلام) نشانه پايداري و ثبات ايمان و دين است.
دوم: اين‏که اين دعا سبب کامل شدن ايمان و ثبوت آن براي انسان مي‏شود، به اين‏گونه که از فتنه‏هاي آخر الزمان نجات مي‏يابد.
همان‏طور که مولاي ما ابومحمد امام حسن عسکري (‏ع) به احمد بن اسحاق قمي فرمود: به خدا سوگند! غيبتي طولاني خواهد داشت که در آن دوران از هلاکت نجات نمي‏يابد مگر کسي که خداوند او را بر اقرار به امامتش ثابت بدارد، و به دعا کردن براي تعجيل فرجش توفيق دهد.


__________________________________________________​​____________
[1] کمال الدين: 303:1.

38- محبوب ترین خلایق نزد خداوند


دعا کننده براي مولاي ما صاحب الزمان (‏ع) و براي تعجيل فرج و ظهور آن جناب محبوب‏ترين افراد نزد خداي تعالي است، زيرا که او به عموم مؤمنين نفع رسانيده، و نيز شادماني و سرور را بر ائمه اطهار و خاندان رسول اکرم‏ (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) وارد ساخته است.


شيخ اقدم ثقة الاسلام محمد بن يعقوب کليني ‏رحمه الله در اصول کافي به سند موثّقي از حضرت ابي عبد اللَّه صادق‏ (علیه السلام) روايت کرده که رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: خلايق عيال خداوند هستند، پس محبوب‏ترين افراد نزد خداوند آن است که به عيال خداوند نفع رساند و خانداني را مسرور نمايد. [1] .

و نيز به سند مرسلي از حضرت ابوعبد اللَّه صادق‏ (علیه السلام) آمده که فرمود:


از رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) سؤال شد: محبوب‏ترين مردم نزد خداوند چه کسي است؟


فرمود: سودمندترين افراد به حال مردم. [2] .

مي‏گويم: سرور و شادماني پيغمبر و امامان (‏ع) به دعا کردن براي حضرت قائم - عجّل اللَّه فرجه الشريف - امري روشن و واضح است. و امّا اين‏که اين دعا نفع دهنده به تمام مؤمنين بلکه همه اهل عالم است، به دو وجه بيان مي‏شود:

اول: تمام اهل عالم از آن حضرت و ظهورش نفع می برند ، پس دعا براي تعجيل آن، سودرساني به اهل جهان است.

دوم: در مکرمت چهل و چهارم خواهد آمد که خداوند متعال به برکت دعا کنندگان براي فرج و ظهور آن حضرت، عقوبت را از اهل زمين دور مي‏سازد.

ان شاء اللَّه تعالي.

__________________________________________________​​​____________
[1] کافي: 164:2.
[2] کافي: 164:2.

39- گرامی ترین خلایق نزد رسول خدا


از آنچه در مکرمت بيست و يکم گفته شد که دعا کننده براي مولي صاحب الزمان (‏ع) از برادران پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) مي‏باشد، اين مکرمت نيز استفاده مي‏شود، چون واضح است که برادران آن حضرت، گرامي‏ترين افراد نزدش مي‏باشند.

و نيز مؤيّد اين معني روايتي است که در بحار به سند خود از رفاعة بن موسي و معاوية بن وهب از حضرت امام صادق (‏ع) آورده که فرمود:

رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: خوشا به حال کسي که قائم اهل بيتم را دريابد در حالي که پيش از قيامش به او اقتدا کرده باشد، دوست او را دوست بدارد و از دشمنش بيزاري جويد و ولايت امامان هدايت کننده پيش از او راداشته باشد. آن‏ها رفقاي من و اهل دوستي و مودّت من و گرامي‏ترين افراد امّتم بر من مي‏باشند (به روايت رفاعه) و گرامي‏ترين خلق خدا نزد من. [1] .

چون دعا براي فرج و ظهور آن حضرت از اقسام اقتدا کردن به او است، چنان‏که در حديث ولادتش آمده که خودش براي اين امر دعا کرد و گفت:

«اَللَّهُمَّ انْجِزْ لِي وَعْدِي، وَأَتْمِمْ لِي أَمْرِي وَثَبِّتْ وَطْأَتِي وَامْلَأِ الأَرْضَ بِي عَدْلاً وَقِسْطاً»؛

پروردگارا! وعده مرا تنفيذ کن و امر [قيام] مرا به اتمام رسان و گام‏هايم را استوار گردان و زمين را به واسطه من پر از عدل و داد گردان. [2] .

و در کمال الدين از عبد اللَّه بن جعفر حميري است که گفت:

از محمد بن عثمان عَمري پرسيدم: آيا صاحب اين امر را ديده‏اي؟

گفت: آري. و آخرين باري که او را ديدم، کنار بيت اللَّه الحرام بود، در حالي که مي‏گفت: بارخدايا! آنچه به من وعده داده‏اي، تنفيذ کن. [3]

و نيز در همان کتاب از عبد اللَّه بن جعفر حميري است که گفت: شنيدم محمد بن عثمان عَمري مي‏گفت: آن حضرت‏ (علیه السلام) را ديدم که به دامن کعبه - رکن مستجار - چنگ زده بود و مي‏گفت: خدايا! از دشمنانم انتقام بگير. [4] .


__________________________________________________​​​​____________
[1] بحار الانوار: 129:52.
[2] بحار الانوار: 13:51.
[3] کمال الدين: 440:2.
[4] کمال الدين: 440:2.

40- داخل شدن به بهشت به ضمانت رسول خدا


دليل بر اين - اضافه بر آنچه قبلاً گذشت که اين دعا مايه شفاعت است - روايتي است که صدوق در خصال مسنداً آورده که رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: هرکس پنج چيز را براي من ضامن شود، بهشت را براي او ضمانت کنم.

گفته شد: يا رسول اللَّه! آن‏ها چيست؟

فرمود: نصيحت براي خداوند - عزّوجلّ -، و نصيحت [و خيرخواهي] براي رسول او، و نصيحت براي کتاب خدا، و نصيحت براي دين خدا، و نصيحت براي جامعه مسلمين. [1] .

مي‏گويم {نویسنده}: نصيحت، خيرخواهي است. و ترديدي نيست که تمام اقسام پنج‏گانه فوق با دعا کردن براي تعجيل فرج مولايمان صاحب الزمان (‏ع) حاصل مي‏شود، زيرا که با ظهور آن حضرت غم و ناراحتي از اولياي خدا برطرف شده و رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) مسرور گشته و احکام کتاب الهي آشکار شده. و دين خدا بر جهان، غالب و فرج براي جامعه مسلمين حاصل خواهد گشت.


41- مشمول دعای رسول خدا


در احتجاج آمده که رسول اکرم‏ (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) پس از ياد کردن ائمه اطهار (علیه السلام) دست‏هاي خود را به دعا برداشت و گفت: خدايا! دوست بدار هرکس خلفاي مرا دوست بدارد و ولاي امامان امتم را پس از من داشته باشد، و دشمن بدار هر آن‏که با آن‏ها دشمني کند، و هرکه آن‏ها را ياري کند ياري‏اش کن و هرکس خواريشان را بخواهد خوارش گردان.... [2] .

و بدون شک دعا براي مولي صاحب الزمان‏ (علیه السلام) موالات و ياري آن حضرت و تمام امامان برحق (‏ع) است. [و چنين کسي مشمول دعاي خير رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) مي‏شود]


__________________________________________________​​​​​____________
[1] خصال صدوق: 294:1.
[2] احتجاج: 98:1.

41- مشمول دعای رسول خدا


در احتجاج آمده که رسول اکرم‏ (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) پس از ياد کردن ائمه اطهار (علیه السلام) دست‏هاي خود را به دعا برداشت و گفت: خدايا! دوست بدار هرکس خلفاي مرا دوست بدارد و ولاي امامان امتم را پس از من داشته باشد، و دشمن بدار هر آن‏که با آن‏ها دشمني کند، و هرکه آن‏ها را ياري کند ياري‏اش کن و هرکس خواريشان را بخواهد خوارش گردان.... [1] .

و بدون شک دعا براي مولي صاحب الزمان‏ (علیه السلام) موالات و ياري آن حضرت و تمام امامان برحق‏ (علیه السلام) است. [و چنين کسي مشمول دعاي خير رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) مي‏شود] .




42- آمرزش گناهان و مبدل شدن سیئات به حسنات

بر اين امر دلالت مي‏کند روايتي که شيخ احمد بن فهد حلّي‏رحمه الله در کتاب عدّة الداعي از رسول اکرم (‏ص) آورده که فرمود: هيچ قومي به ذکر خداي - عزّوجلّ - ننشينند مگر اين‏که فرشته‏اي از آسمان آنان را آواز دهد که: برخيزيد! به تحقيق که سيئات شما مبدّل به حسنات شد و همگي‏تان آمرزيده شديد. [2] .

وجه دلالت اين‏که: دعا براي مولايمان صاحب الزمان‏ (علیه السلام) از اقسام ذکر خداوند است، پس در هر جلسه‏اي که مؤمن براي مولايش دعا کند به اين مکرمت نائل گرديده است. دليل بر اين‏که ياد آن حضرت از اقسام ذکر خدا است، روايتي است که در وسائل و کافي از حضرت ابي عبد اللَّه صادق (‏ع) آمده که فرمود: هر آن گروه که در جلسه‏اي گرد هم آيند و ذکر خدا نکنند و از ما ياد ننمايند، جز اين نيست که آن مجلس روز قيامت مايه حسرت آن‏ها خواهد بود.

سپس فرمود: ابوجعفر (علیه السلام) مي‏فرمود: ذکر ما از [اقسام] ذکر خدا است، و ياد دشمنان ما از [مصاديق] ياد شيطان مي‏باشد. [3] .


__________________________________________________​​​​​​____________
[1] احتجاج: 98:1.
[2] عدّة الداعي: 238.
[3] وسائل الشيعه: 1180:4؛ و کافي: 496:2.

43- وسیله تائید خداوند در عبادات


مداومت در دعا براي مولايمان صاحب الزمان (‏ع) سبب مي‏شود که خداوند متعال انسان را در عبادت تأييد مي‏نمايد.

دليل بر آن روايتي است در عدّة الداعي از پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) آمده که فرمود: خداوند سبحان فرمود: هرگاه بدانم که اشتغال به من در بنده‏ام غالب است، شهوتش را در سؤال و مناجات خودم قرار مي‏دهم، و هرگاه بنده‏ام چنين شد، پس اگر خواست اشتباه کند بين او و اشتباه کردنش حايل شوم. حقّا که آنان اولياي من هستند، حقّا که آنان قهرمانان‏اند. [1] .

بيان دلالت اين‏که: همان‏طور که آيات و روايات دلالت دارند، دعا از مهم‏ترين اقسام عبادت‏ها مي‏باشد و شکّي نيست که ارزنده‏ترين و عظيم‏ترين انواع دعا آن است که براي کسي باشد که خداوند حقّش را بر تمام خلايق واجب ساخته، و به برکت وجود او فيض به همه موجودات رسيده است.

و نيز بدون ترديد مراد از اشتغال به خداوند، مشغول بودن به عبادت او است، و همان است که مداومت بر آن سبب مي‏شود که خداوند انسان را در عبادت تأييد و مدد نمايد و او را از اولياي خود قرار دهد.

نتيجه اين‏که: مواظبت و مداومت در دعا براي مولايمان صاحب الزمان‏ (علیه السلام) و درخواست فرج و ظهور آن حضرت از خداوند موجب حصول اين فايده عظيم مي‏گردد. بنابراين بر اهل ايمان لازم است که در هر زمان و مکان به اين امر اهتمام ورزند.

و از اموري که مناسب و مؤيّد اين مطلب است اين‏که: برادر عزيز ايماني فاضل مؤيّد به تأييد سبحاني، آقا ميرزا محمد باقر اصفهاني [2] - که خداوند بر بزرگي‏اش بيفزايد و آنچه آرزومند است به او عنايت فرمايد - همين روزها برايم نقل کرد که: شبي از شب‏ها در خواب - يا بين خواب و بيداري - مولايم امام همام حضرت امام حسن مجتبي‏ (علیه السلام) را ديدم که نزديک به اين تعبير، فرمود: بر منبرها به مردم بگوييد و به آن‏ها امر کنيد که توبه کنند و براي فرج و تعجيل ظهور حضرت حجّت‏ (علیه السلام) دعا نمايند، و اين دعا مثل نماز ميّت نيست که واجب کفايي باشد و با انجام دادن آن از سوي بعضي از مکلّفين از سايرين ساقط گردد، بلکه مانند نمازهاي يوميه است که بر تمام مکلّفين واجب است آن را انجام دهند.



__________________________________________________​​​​​​​____________
[1] عدة الداعي: 235.
[2] فقيه ايماني مؤلف کتاب الفوز الاکبر فيما يتعلّق بإمام العصرعليه السلام. [از آثار ارزشمندي است که به زبان فارسي تأليف شده و در اين سال‏هاي اخير منتشر شده است. مترجم] .

نقل قول:هرگاه بدانم که اشتغال به من در بنده‏ام غالب است، شهوتش را در سؤال و مناجات خودم قرار مي‏دهم، و هرگاه بنده‏ام چنين شد

منظورتون از بندهام...همون بنده هام است يا چيز ديگه؟؟؟

نقل قول: ونيز بدون ترديد مراد از اشتغال به خداوند، مشغول بودن به عبادت او است، و همان است که مداومت بر آن سبب مي‏شود که خداوند انسان را در عبادت تأييد و مدد نمايد و او را از اولياي خود قرار دهد.

به نظر بنده براي بودن در زمره اوليا الله فقط دست بر دعا داشتن كافي نيست و اين معناي تحت لفظي اين روايت به نظر ميرسد.
مراد از اشتغال به خداوند مشغول بودن به عبادت اوست...حال اينكه اين عبادت فقط در دعا بر سر سجاده و تسبيح و ذكر و ...خلاصه نمي شود.

رفتار و اعمال حسنه هر بنده اي در محضر خداوند ميتواند عبادت محسوب شود؛

امام حسين (علیه السلام) در كلامي جانفزا اينطور فرموده اند:
يك بازاري از زمان بازگشايي محل كسب تا زمان بستن آن ميتواند با كسب روزي حلال و دور از دروغ گويي و كم فروشي و احتكارو ...به عبادت مشغول باشد و در زمره عبادت كنندگان باشد.

پيامبر اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرموده اند:

يك دانشجو؛ با كسب علم جهت تعالي و چشم پاك و رفتار ديني و... و هزاران شخص ديگر در جايگاه خود نيز با رعايت اخلاق و آداب ديني در دسته عبادت كنندگان خداوند قرار دارند.

مگر نه اينكه طبق آن داستان كه بنده چندين بار از برخي وعاظ شنيده ام؛
شخصي چله گرفته بود و شب و روزش در تضرع و زاري ميگذشت تا روي امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) راببيند و در محضر ايشان شرفياب شود،زماني كه توفيق حاصل شد از حضرت خواست كه بيشتر با حضرت ملاقات داشته باشد حضرت ايشان را به بازار برد و كفاشي را نشان آن جناب داد كه حقي را از كسي ضايع نميكرد و براي مشتريانش به نوبت كار را رسيده و ارزان خريدن و گرانفروشي در كارش نبود...

حضرت فرمود شما اينطور باش ما خودمان به ديدارتان مي آييم!!!

حال اينكه اگر مشغوليت به دعا و عبادت مد نظر است،بايد زندگي ديني و رفتار ديني را در بطن زندگي مان جاري و ساري كنيم تا خداوند ما را در زمره اوليا الله قرار داده و وقتي اين زمينه در ما فراهم شد بي شك در زمان جهالت و اشتباه،خداوند حايلي و اصله اي بين اين بنده و گناه بوجود مي آورد.

لازم به ذكر است كه عبادت صحيح در قرآن مجيد به دو صورت مطرح شده است : عبادت ظاهرى ، عبادت باطنى كه توضيح بسيار زيبا و مفصلي دارد.

44- دفع عقوبت از اهل زمین



خداوند متعال به برکت دعا کنندگان براي مولايمان صاحب الزمان‏ (علیه السلام) عذاب و عقوبت را از اهل زمين دفع مي‏نمايد. تقرير اين مطلب دو گونه است:

اول: در آخر حديث قدسي که از عدّة الداعي قبلاً آورديم چنين است:... آن‏هايند که اگر خواسته باشم زمين را به کيفر و عقوبت هلاک گردانم، به خاطر آن قهرمانان از آن‏ها (اهل زمين) دفع نمايم. [1] .

دوم: در کمال الدين به سند خود از حضرت ابوجعفر باقر (علیه السلام) آورده که فرمود: زماني بر مردم خواهد رسيد که امام آن‏ها از ايشان غايب شود، خوشا به حال آنان که در آن زمان بر امر ما پايدار بمانند. کم‏ترين چيز از ثواب که به آن‏ها رسد اين‏که: خداوند متعال به آن‏ها ندا کند: بندگان و کنيزان من! به سرّ من ايمان آورديد و غيب مرا تصديق کرديد. پس بشارت باد شما را به ثواب نيک از من. اي بندگان و کنيزانم! حقّا که از شما قبول مي‏کنم و شما را عفو مي‏نمايم و شما را مي‏آمرزم. و به شما، بندگانم را از باران سيراب گردانم و باد را از آن‏ها دفع نمايم. اگر شما نبوديد عذابم را بر آن‏ها نازل مي‏کردم.... [2] .

وجه استشهاد براي بيان مقصود اين‏که: اهتمام و مداومت در دعا براي حضرت صاحب الزمان‏ (علیه السلام) سبب پايدار ماندن بر سنّت و شيوه امامان‏ (علیه السلام) است، و بدين ترتيب وسيله‏اي مي‏شود براي رسيدن به اين مکرمت ارزنده.


__________________________________________________​​​​​​​​____________
[1] عدّة الداعي: 235.
[2] کمال الدين: 330:1.