شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
توجه : توضیحاتی رو که داخل { } می نویسم از خودم هستش .
نتايج دعا براي فرج :
21- برادری پیغمبر اکرم
دليل بر اين در بصائر الدرجات از حضرت ابوجعفر باقر(علیه السلام) آمده که فرمود: روزي رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در حالي که جمعي از اصحابش در خدمتش بودند، دو بار گفت: خدايا! برادرانم را به من بنمايان.
اصحابي که دور و برش بودند عرض کردند: ما برادران تو نيستيم يا رسول اللَّه؟
فرمود: نه؛ شما اصحاب من هستيد و برادرانم قومي در آخر الزمان ميباشند که به من ايمان آورند در حالي که مرا نديده باشند، خداوند نامهاي آنان و نامهاي پدرانشان را به من شناسانده پيش از آنکه آنان را از پشت پدران و رَحِم مادرانشان بيرون آورده باشد. هريک از آنان نگهدارياش از دين خود بيشتر و شديدتر از دست کشيدن بر بوته خار در شب تاريک و يا به دست گرفتن آتش فروزان ميباشد، آنان چراغهايي در تاريکي هستند، خداوند آنان را از هر فتنه و آشوب تيره ظلماني نجات ميدهد. [1] .
در بيان دلالت اين حديث بر مقصود :
ميگويم {نویسنده} : رسول اکرم (ص) در این حديث برادري را شاخه و فرع کمال ايمان معرفي کرد. و قبلاً ذکر کرديم که دعا براي حضرت صاحب الزمان (ع) نشانه و مايه کمال ايمان در انسان است - که ايمان شخص دعا کننده فزوني مييابد -.
در بيان معني برادري ياد شده به طوري که از روايات استفاده کردهايم :
1- منظور صداقت و دوستي واقعي باشد که لازمه آن محبّت و ياري دوست نسبت به دوستش باشد در غياب و حضور او که برادر به معني دوست باشد.
2 - مراد اخوّت و برادري ايماني است که بين اهل ايمان هست، و برادري حاصل نمي شود مگر در وقتي که دو برادر در يک جهت و نسبت خاصّي با هم مشترک باشند، و ترديدي نيست که اين امر جز بر اثر ايمان پايدار و واقعي تحقق نمييابد، پس اگر ايمان به اين نحو ثابت گردد، برادري با پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) نيز به ثبوت ميرسد،
از همين روي در خبر عبد العزيز بن مسلم از حضرت رضا (علیه السلام) وارد شده که فرمود: امام برادر{ی} مهربان است.
و بدون شک اين مقام تنها بر اثر صحابه پيغمبر يا امام بودن حاصل نميگردد، بلکه بايد ايمان ثابت قطعي تامّ بوده باشد، که اگر اين امر تحقق يافت ديگر فرقي نميکند که يک برادر ديگري را ملاقات نمايد يا نه، همچنان که رابطه برادري بين دو برادر نسبي - در حال جدا بودن زمان يا مکان آنها - از هم گسسته نميشود.
______________________________________________________________
[1] بحار الانوار: 123:54؛ بصائر الدرجات: 84.
{با عرض معذرت از دوستان که بعضی اوقات تاخیری وجود داره ولی خداییش خیلی گرفتارم. برام دعا کنید}
توجه : توضیحاتی رو که داخل { } می نویسم از خودم هستش .
نتايج دعا براي فرج :
23- پیروی از پیغمبران و امامان
دعا براي تعجيل فرج مولاي غايب ما حضرت ولي عصر - عجّل اللَّه فرجه الشريف - تأسّي جستن به پيغمبر اکرم و امامان - صلوات اللَّه عليهم اجمعين - ميباشد و در اينجا فقط به يک حديث اکتفا ميکنيم :
شيخ نعماني در کتاب الغيبه به سند خود از يونس بن ظبيان از حضرت امام صادق (علیه السلام) آورده که فرمود: چون شب جمعه شود پروردگار متعال فرشتهاي را به آسمان دنيا ميفرستد، وقتي فجر طالع گشت آن فرشته روي عرش بر فراز بیت المعمور مينشيند، و براي محمد و علي و حسن و حسين -عليهم السلام- منبرهايي از نور نصب ميشود که بر آنها بالا ميروند، و فرشتگان و پيامبران و مؤمنين براي آنها جمع ميگردند، و درهاي آسمان گشوده ميشود، هنگامي که خورشيد به وقت زوال ميرسد رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ميگويد:
پروردگارا! وعده ات را که در کتاب خود آن را آوردهاي وفا کن و آن اين آيه است:
«وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَُيمَکِنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضي لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً»؛ [1]
خداوند به کساني از شما که ايمان آورده و عمل صالح انجام داده باشند، وعده کرده که در زمين خلافت دهد، همچنان که به کساني که پيش از شما بودهاند خلافت بخشيد و دينشان را که پسنديده، تمکين و تسلط خواهد داد و ترسشان را به امنيت مبدّل خواهد ساخت.
فرشتگان و پيغمبران هم همين را ميگويند سپس محمد و علي و حسن و حسين -عليهم السلام- به سجده ميافتند و ميگويند: پروردگارا! غضب کن که به تحقيق حرمتت درهم شکسته و برگزيدگگانت کشته شده و بندگان صالحت خوار گرديدهاند، پس خداوند آنچه بخواهد ميکند و آن روز معلوم است. [2] .
______________________________________________________________
[1] سوره نور، آيه 55.
[2] غيبت نعماني: 147.
توجه : توضیحاتی رو که داخل { } می نویسم از خودم هستش .
نتايج دعا براي فرج :
24- وفا نمودن به عهد و پیمان الهی
دعا کردن براي فرج مولاي ما حضرت صاحب الزمانعليه السلام وفا نمودن به عهد و پيمان الهي است که از اهل ايمان گرفته شده. و بررسي اين مطلب در چند قسمت بيان ميگردد :
اول: ترديدي نيست که وفاي به عهد خداوند واجب است، به مقتضاي قرآن کريم و به حکم عقل سليم اين امر مسلّم است، خداوند - عزّوجلّ - ميفرمايد:
«وَأَوْفُوا بِالعَهْدِ إِنَّ العَهْدَ کانَ مَسْؤُولاً»؛ [1]
وفاي به عهد کنيد که از عهد پرسيده ميشود.
و باز فرموده:
«وَالَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثاقِهِ وَيَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ أُولئِکَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ»؛ [2]
و آنان که پس از پيمان بستن، عهد خدا را شکستند، و هم آنچه را که خداوند به پيوند آن امر کرده گسستند و در زمين فساد نمودند، آنها را لعنت خدا و منزلگاه دوزخ نصيبت است.
دوم: در روايات متعددي که از ائمه اطهار (علیه السلام) روايت شده عهد، به ولايت امامان تفسير گرديده است.
چنانکه در کافي از حضرت امام صادق (ع) آمده که فرمود: و ما ذمّه و حرمت خدا هستيم و ما عهد الهي هستيم، پس هرکه به پيمان ما وفا کند عهد الهي را وفا نموده، و هرکس آن را بشکند حرمت و عهد الهي را شکسته است. [3] .
و در مرآة الانوار از امام صادق (ع) درباره آيه شريفه:
«إِلاَّ مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً»؛ [4]
مگر آن کس که نزد خداوند عهدي گرفته باشد.
فرمود: يعني آنکه به ولايت علي و امامان بعد از او (علیه السلام) براي خدا دينداري کند که همان است عهد او نزد خداوند.
و نيز از کنز الفوائد از امام صادق (علیه السلام) درباره فرموده خداوند:
«وَأَوْفُوا بِالعَهْدِ إِنَّ العَهْدَ کانَ مَسْؤُولاً»؛ [5]
و به عهد وفا کنيد که حتماً از عهد سؤال ميشود.
آمده که فرمود: عهد آن است که پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بر مودّت ما و اطاعت امير المؤمنين {علی} (ع) از مردم گرفته است.
و اخبار بسيار ديگر.
و ظاهراً بيان اين مطلب به خصوص از باب ذکر اهمّ افراد و اعظم مصاديق است، نه اينکه پيمان و عهد منحصر در همين باشد، واللَّه العالم.
سوم: وفاي به عهد ياد شده با شش امر حاصل ميگردد:
1 - يقين قلبي به امامت و ولايت آنها و تسليم به آنچه از آنها وارد شده است.
2 - مودّت قلبي نسبت به آنان.
3 - بغض دشمنانشان و کساني که بر آنان جلو افتادند [و خلافت را غصب کردند] .
4 - اطاعت و پيروي از آنان در تمام اوامر و نواهي ايشان.
5 - اظهار اعتقاد قلبي به آنان به وسيله زبان و اعضاي بدن - به مقدار توانايي و استطاعت -.
6 - ياري کردن آنها در هر حال به مقتضاي آن
. و اين عناوين ششگانه در دعا براي مولايمان صاحب الزمان (ع) و درخواست تعجيل فرج آن حضرت از خداوند تحقق مييابد و اين مطلب روشن است و نيازي به بيان ندارد.
______________________________________________________________
[1] سوره اسراء، آيه 34.
[2] سوره رعد، آيه 25.
[3] کافي: 221:1.
[4] سوره مريم، آيه 87.
[5] سوره اسراء، آيه 34.
توجه : توضیحاتی رو که داخل { } می نویسم از خودم هستش .
نتايج دعا براي فرج :
26- رعایت و ادای امانت
امام (ع) امانت الهي است، چنانکه در زیارت جامعه آمده: شماييد روشنترين مسير و استوارترين راه و شهداي دار فاني (دنيا) و شفعاي دار باقي (آخرت) و رحمت پيوسته و آيت مخزون و امانت حفاظت شده. [1] .
شيخ ابوالحسن شريف در کتاب مرآة الانوار و مشکاة الاسرار گفته: امانت، به خود امامان و ولايت و امامت ايشان تأويل گرديده است، که هر جايي - با رعايت تناسب - تأويل خاصّ خود را دارد. در بعضي از اخبار است که امامان امانت سپرده شده هستند، که خداوند آنان را به اولياي مؤمن خويش در زمين سپرده است.
چنانکه در حديث ثقلين که بين خاصّه و عامّه مشهور است اين معني وارد شده است. [2] .
و در تفسير فرات از امام باقر (علیه السلام) است که فرمود: ماييم آن امانتي که بر آسمانها و زمين و کوهها عرضه شد.... [3] .
جان کلام اينکه بايد گفت: بيترديد رعايت امانتها - به حکم عقل و آيات و روايات - واجب است. و نيز ترديدي در اين نيست که رعايتها و حفاظتها نسبت به انواع و اصناف گوناگون امانتها مختلف ميباشد. بنابراين هر امانتي به نحوه خاصّ خودش رعايت ميگردد، و رعايت ا ين امانت الهي به اظهار محبّت و جدّيت در نصرت و اطاعت است. و چون اين عناوين با مداومت و جدّيت در دعا براي تعجيل فرج مولاي ما صاحب الزمان (ع) تحقق مييابند، به طور حتم با اين عمل رعايت اين امانت انجام ميگيرد.
و اگر تفصیل این مطلب را خواسته باشی ...
______________________________________________________________
[1] بحار الانوار: 129:102.
[2] عبارت حديث ثقلين - بنابر يکي از روايات - چنين است: «إنّي تارکٌ فيکم الثقلين کتاب اللَّه وعترتي ما إن تمسّکتم بهما لن تضلّوا أبداً ولن يفترقا حتّي يردا عليّ الحوض؛ من دو شيء گرانبها در ميان شما ترک ميگويم که اگر به هر دو تمسک جوييد، هيچگاه پس از من گمراه نخواهيد شد، کتاب خداو عترتم را و اين دو از هم جدا نخواهند شد تا اينکه کنار حوض (کوثر) بر من بازگردند. اين حديث را اغلب علماي عامه و خاصه در اعصار مختلف روايت کرده اند.
[3] تفسير فرات: 147.
توجه : توضیحاتی رو که داخل { } می نویسم از خودم هستش .
نتايج دعا براي فرج :
26- اشراق نور امام در دل دعا کننده
اين مطلب با بيان سه نکته روشن ميشود:
اول: اينکه بدون ترديد، حالتها و تغييرات مختلفي به سبب اعمالي که از انسان صادر ميشود در دل او حاصل ميگردد، واين معني را با وجدانمان درک ميکنيم. اضافه بر اين آياتي از قرآن و احاديثي از خاندان عصمت (علیه السلام) بر آن دلالت دارد.
خداوند متعال در وصف اهل ايمان فرموده:
«اَلَّذِينَ إِذا ذُکِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ»؛ [1]
آنان که چون خداوند ياد شود دلهايشان را ترس ميگيرد.
و درباره اهل کفر و طغيان فرموده:
«ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُکُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ فَهِيَ کَالحِجارَةِ»؛ [2]
سپس با آن همه آيات دلهايتان قساوت گرفت که همچون سنگ يا سختتر از آن شد.
و آيات ديگر....
و از رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) آمده که فرمود: يکديگر را ديدار کنيد و مذاکره و گفتگو نماييد که حديث کردن مايه جلاي دل است، و به تحقيق که دلها سياه ميشوند همچنان که شمشير سياه ميگردد.
و اخبار در اين باره بسيار است ...
دوم: هر قدر که عمل صالح نزد خداوند ارزندهتر و عظيمتر باشد، تأثيرش هم در روشنايي دل بيشتر و تمامتر است. لذا بعد از معرفت خداوند و معرفت پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) چيزي مهمتر از محبّت و ولايت امير المؤمنين {علی} و اولاد طاهرينش (علیه السلام) نيست.
به همين جهت مولاي ما حضرت ابوجعفر باقر (علیه السلام) به ابوخالد کابلي فرمود: اي ابوخالد! به خدا سوگند! که نور امام در دلهاي مؤمنين از آفتاب درخشنده در روز، روشنتر است و آنها (امامان) به خدا قسم! دلهاي مؤمنين را نوراني ميکنند. خداوند - عزّوجلّ - نورشان را از هر که بخواهد باز ميدارد، پس دلهاي آن کسان تاريک ميگردد.
واللَّه اي ابوخالد! هيچ بندهاي ما را دوست ندارد و به ما تولّي نجويد تا آنکه خداوند دلش را پاک سازد، و خداوند دل هيچ بندهاي را پاک نمينمايد تا اينکه تسليم ما شود و با ما سازگاري کند، پس هرگاه چنين شد که با ما سازگاري نمود، خداوند او را از سختي حساب نگه دارد و از هراس بزرگ روز قيامت ايمني بخشد. [3] .
و از اموري که شاهد بر اين معني است، روايتي است در خرايج از ابوبصير که گفت: با حضرت ابوجعفر باقر (علیه السلام) داخل مسجد شدم در حالي که مردم وارد و خارج ميشدند.
پس آن حضرت به من فرمود: از مردم بپرس آيا مرا ميبينند؟
و من هر که را ديدم گفتم: آيا ابوجعفر (علیه السلام) را ديدي؟
ميگفت: نه - با اينکه آن حضرت کناري ايستاده بود - تا اينکه ابوهارون مکفوف (نابينا) وارد شد.
حضرت فرمود: از اين بپرس.
به او گفتم: ابوجعفر را ديدي؟
گفت: مگر اين نيست که ايستاده؟!
گفتم: از کجا دانستي؟
گفت: چگونه ندانم و حال آنکه او نور درخشنده است. [4] .
سوم: عظمت و اهمّيت اين عمل شريف، يعني مداومت و اهتمام در دعا براي مولاي غايب از ديدگان (علیه السلام) نزد خداوند معلوم ميشود. و با توجه به آيات و اخبار فوايد و آثار آن به دست ميآيد که پس از اين همه براي کسي ترديدي نميماند که اين عمل ارزنده مايه زياد شدن اشراق نور امام (علیه السلام) در دل دعا کننده خواهد شد به خاطر کمال ايمان او که بر اثر اين عبادت و احسان او به مولاي خودش به مقدار توانش حاصل ميگردد، و موجب توجّه امام برحقّ (علیه السلام) به او و اشراق نور حضرتش در دل او خواهد شد، ان شاء اللَّه تعالي.
______________________________________________________________
[1] سوره انفال، آيه 2.
[2] سوره بقره، آيه 74.
[3] کافي: 194:1.
[4] خرايج: فصل اعلام محمد بن علي الباقرعليه السلام.
توجه : توضیحاتی رو که داخل { } می نویسم از خودم هستش .
نتايج دعا براي فرج :
27- مایه طول عمر
اهتمام و مداومت در دعا براي حضرت قائم (علیه السلام) و تعجيل فرج و ظهور شريفش، مايه طول عمر، و نيز ساير آثار و فوايد صله رحم است. ان شاء اللَّه تعالي.
و دليل بر اين معني به طور خصوص روايتي است که در فضيلت دعاي منصوصي آمده. و آن اينکه: در مکارم الاخلاق مروي است که هرکه اين دعا را پس از هر نماز واجب بخواند و بر آن مواظبت کند، آنقدر زنده خواهد ماند که از زندگاني سير و ملول شود و به ديدار مولي صاحب الزمان - عجّل اللَّه فرجه الشريف - مشرّف گردد. دعا چنين است:
اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، اَللَّهُمَّ إِنَّ رَسُولَکَ الصَّادِقُ المُصَدَّقُ صَلَواتُکَ عَلَيْهِ وَآلِهِ قالَ إِنَّکَ قُلْتَ: ما تَرَدَّدْتُ فِي شَيْءٍ أَنَا فاعِلُهُ کَتَرَدُّدِي فِي قَبْضِ رُوحِ عَبْدِيَ المُؤْمِنِ يَکْرَهُ المَوْتَ وَأَنَا أُکْرِهُ مَساءَتَهُ، اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَعَجِّلْ لِأَوْلِيآئِکَ الفَرَجَ وَالنَّصْرَ وَالعافِيَةَ، وَلا تَسُوؤُنِي فِي نَفْسِي وَلا فِي فُلانٍ»، به جاي کلمه فلان نام هر کس را بخواهد ميبرد. [1] .
براي کاوشگران در روايات و اخباري که از امامان برحق (ع) رسيده و دعاهايي که از ايشان نقل شده ترديدي نيست که: منظور از وليّ - در آنجا که به طور مطلق بيايد مثل همين مورد - خصوص مولي صاحب الزمان (ع) است.
براي روشن شدن صحّت مطلب به دعاي مولاي ما حضرت ابوالحسن علي بن موسي الرضا (علیه السلام) و دعايي که بعد از نماز شب روايت شده، و زيارت روز جمعه و... مراجعه شود.
آنچه به طور عام در فضيلت صله رحم و احسان به نزديکان رسيده که مايه طول عمر است، ميباشد. به ضميمه آنچه در روايات آمده که صله نزديکان پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و امير المؤمنين {علی} (علیه السلام) از صله خويشاوندان نسبي بهتر است.
پس هرگاه صله رحم و محترم شمردن پيوندهاي نسبي موجب طول عمر باشد، احسان به نزديکان پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به طريق اولي اين اثر را دارد، و در نزديکان پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و امير مؤمنان {علی} (علیه السلام) کسي بهتر از مولاي ما صاحب الزمان (ع) نيست. بنابراين آن حضرت از مهمترين مصاديق اين عنوان است.
و در اينجا درباره چند موضوع بحث ميکنيم:
اول: در بيان اينکه صله رحم مايه طول عمر است.
دليل بر اين موضوع به سند صحيحي از محمد بن عبيد اللَّه منقول است که گفت: حضرت ابوالحسن الرضا (علیه السلام) فرمود: بسا مردي که سه سال از عمرش باقي مانده رَحِمش را صله ميکند، پس خداوند عمرش را سي سال قرار ميدهد و خدا هرچه که بخواهد ميکند. [2] .
و ...
دوم: بيان اينکه صله رحم پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) مؤکّدتر و بهتر است.
و دليل بر اين موضوع به سندصحیحی علي بن الحسين (علیه السلام) فرمود: به درستي که حق نزديکان ابوين دينمان محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و علي (علیه السلام) از قرابتهاي ابوين نسبي ما برتر و سزاوارتر است.
ابوين دينمان ابوين نسبي ما را راضي خواهند کرد، ولي ابوين نسبي ما نميتوانند ابوين دينمان را از ما راضي نمايند.
سوم: بيان اينکه دعا کردن، صله و احسان است.
احسان و صله به دو امر حاصل ميشود:
1- منفعت رساندن به ديگري.
2- دفع زيان از غير
و اين هر دو با دعا کردن حاصل ميگردد.
چون از منافع بزرگ و ارزشمند، احترام است، و بدون ترديد دعا کردن نوعي احترام است، همچنين قبلاً گذشت که دعا براي تعجيل ظهور حضرت صاحب الزمان - عجّل اللَّه فرجه الشريف - با شروطي که مقرّر شده، سبب جلو افتادن آن است و با آن، همهگونه خير و برکت آشکار ميگردد و همه ضررها از بين ميرود. و نيز از جمله آثار دعا مسرّت و خرسندي کسي است که برايش دعا ميشود، و سرور آن حضرت خود منفعتي عظيم است.
______________________________________________________________
[1] مکارم الاخلاق: 284.
[2] کافي: 150:2.
توجه : توضیحاتی رو که داخل { } می نویسم از خودم هستش .
نتايج دعا براي فرج :
29- تعاون در نیکی ها و تقوی
دعا کردن براي تعجيل فرج حضرت قائم (ع) کمک و تعاون بر نيکي و تقوي است که خداوند متعال به آن امر فرموده است:
«تَعاوَنُوا عَلَي البِرِّ وَالتَّقْوي»؛ [1]
در نيکي و تقوي يکديگر را ياري کنيد.
30- یاری خداوند متعال
اين دعا موجب نصرت و ياري خداوند تعالي براي دعا کننده، و پيروزي او بر دشمنانش ميباشد، دليل بر اين فرموده خداي تعالي:
«وَلَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ»؛ [2]
و به تحقيق هرکه خدا را ياري کند او را کمک خواهد کرد.
و نيز فرموده:
«إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْکُمْ»؛ [3]
اگر خدا را ياري کنيد او هم شما را ياري خواهد فرمود.
توضيح اينکه: بيترديد خداوند - تبارک و تعالي - نيازي به ياري احدي از خلايق ندارد، پس مراد به ياري و نصرتي که امر فرموده، آن است که اولياي او را ياري کنند. و چون دعا براي تعجيل ظهور صاحب الزمان (ع) از اقسام نصرت و ياري به زبان است از مصاديق اين عنوان ميباشد.
شاهد اين مطلب احاديث بسياري است، از جمله:
1 - در فوائد المشاهد از مولاي مظلوم ما حضرت ابي عبد اللَّه الحسين (ع) آمده که در شب عاشورا فرمود: جدّم به من خبر داد که: فرزندم حسين (ع) در تَف کربلا غريب، تنها و تشنه کشته ميشود، پس هرکه او را ياري کند مرا ياري کرده و فرزندش قائم (علیه السلام) را نيز ياري نموده است، و هرکس با زبان ما را ياري کند روز قيامت در حزب ما خواهد بود.
2 - فرموده حضرت رضا (علیه السلام) به دعبل: «مَرْحَباً بِناصِرِنا بِيَدِهِ وَلِسانِهِ»؛ آفرين به ياري کننده ما به دست و زبانش. [4] .
و ...
______________________________________________________________
[1] سوره مائده، آيه 2.
[2] سوره حج، آيه 40.
[3] سوره محمد، آيه 7.
[4] بحار الانوار: 257:45.
توجه : توضیحاتی رو که داخل { } می نویسم از خودم هستش .
نتايج دعا براي فرج :
31- هدایت به نور قرآن مجید
دعا براي حضرت قائم (علیه السلام) موجب فزوني اشراق انوار الهي در دل ميگردد، و چون زمين دل به نور پروردگارش روشن و درخشان شود، انسان به نور کلام مجيد خداوند هدايت و راهنمايي گردد، بهطوري که به راه ديگري نرود. و از قرآن چيزهايي خواهد فهميد که ديگران نميفهمند، و قرآن بر دردهاي دلش شفا و رحمت خواهد بود.
و نيز، شکّي نيست که هرقدر ايمان کاملتر و تمامتر باشد، استفاده شخص از قرآن و بهرهورياش از آثار آن بيشتر و بهتر است.
و هر قدر که ايمان کاملتر شود، صاحب بينش و علم وانتفاع و هدايت بيشتري يابد، خداوند - عزّوجلّ - در بيان اين امر فرموده:
«قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ آمَنُوا هُديً وَشِفآءٌ وَالَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ فِي آذانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَميً»؛ [1]
بگو: اين قرآن براي آنها که ايمان آوردهاند هدايت و شفا است، و کساني که ايمان نميآورند گوشهايشان سنگين است و اين موجب کوري و جهل آنان است.
و چون در گذشته بيان داشتيم که اهتمام در دعا براي مولايمان حضرت صاحب الزمان - عجّل اللَّه فرجه الشريف - از اموري است که مايه کمال ايمان است، پس هدايت شدن کامل به قرآن بر آن مترتّب ميباشد.
و شاهد بر اين فرموده خداي - عزّوجلّ - است که:
«ذلِکَ الکِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُديً لِلمُتَّقِينَ»؛ [2]
آن کتاب هيچ ترديدي در آن نيست که روشنگر راه تقوي پيشگان است.
و نيز در روايتی از امام صادق (ع) است که فرمود: غيب، حجّت غايب است. و شاهد آن فرموده خداوند - عزّوجلّ - ميباشد که:
«وَيَقُولُونَ لَوْلا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَقُلْ إِنَّمَا الغَيْبُ للَّهِِ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَکُمْ مِنَ المُنْتَظِرِينَ»؛ [3]
و (کافران) ميگويند: چرا آيتي از پروردگارش بر او نازل نميشود؟ پس بگو! منتظر باشيد که من نيز از منتظران هستم.
______________________________________________________________
[1] سوره فصلت، آيه 44.
[2] سوره بقره، آيه 2.
[3] سوره يونس، آيه 20.
توجه : توضیحاتی رو که داخل { } می نویسم از خودم هستش .
نتايج دعا براي فرج :
32- شناخته شدن نزد اصحاب اعراف
چون با دعا کردن مولايمان صاحب الزمان - عجّل اللَّه فرجه الشريف - اصحاب اعراف را ياري کرده و نزد آنان شناخته شده است، پس در حقّ او شفاعت ميکنند و به شفاعت آنها وارد بهشت گردد. خداوند - عزّوجلّ - فرموده:
«وَعَلَي الأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ کُلاًّ بِسِيماهُمْ»؛ [1]
و بر اعراف رجالي هستند که هريک را به چهرههايشان ميشناسند.
اول، معني اعراف:
علي بن ابراهيم قمي در تفسير خود به سند صحيحي از حضرت ابي عبد اللَّه صادق (ع) آورده که فرمود: اعراف بلندياي است بين بهشت و جهنّم، و رجال امامان (ع) ميباشند.... [2] .
دوم، رجال اعراف کيانند؟:
چنانکه در حديث فوق - در روايت علي بن ابراهيم - دانسته شد آنها امامان (علیه السلام) هستند.
و نيز در مجمع البيان از حضرت ابوجعفر باقر (علیه السلام) است که فرمود: آنان آل محمد (علیه السلام) هستند، داخل بهشت نشود مگر کسي که ايشان را شناخته و آنها او را شناخته باشند، و به جهنم داخل نشود مگر آن کس که آنان را انکار کند و آنان او را انکار نمايند. [3] .
و روايات در اين باره بسيار است.
سوم، دعا براي صاحب الزمان (علیه السلام) مايه شفاعت اصحاب اعراف است :
در مجمع البيان مرفوعاً از اصبغ بن نباته روايت است که گفت: در حضور علي (ع) نشسته بودم که ابن الکوّا به خدمتش آمد و درباره اين آيه «وَعَلَي الأَعْرافِ...» از آن حضرت پرسيد.
فرمود: خدا بر تو رحم آرد اي ابن الکوّا! ما روز قيامت بين بهشت و جهنم ميايستيم، پس هرکه ما را [در دنيا] ياري کرده از چهرهاش ميشناسيم و او را وارد بهشت ميکنيم و هرکه ما را دشمن داشته از چهرهاش ميشناسيم و به جهنم روانه ميسازيم. [4] .
وجه دلالت اين حديث اينکه سابقاً گفتيم : دعا براي مولايمان صاحب الزمان (ع) از اقسام ياري آن حضرت به زبان است، و چون ياري کردن - در اين روايت - وسيله رستگاري به شفاعت و شناخته شدن نزد اصحاب اعراف شمرده شده، پس دعا کننده مشمول آن ميگردد.
______________________________________________________________
[1] سوره اعراف، آيه 46.
[2] تفسير قمي: 231:1.
[3] مجمع البيان: 423:4.
[4] مجمع البيان: 423:2.
نتايج دعا براي فرج :
33- ثواب تحصیل علم
هرگاه دعا کننده براي تعجيل فرج و ظهور مولي صاحب الزمان - عجّل اللَّه فرجه الشريف - قصدش اين باشد که با ظهور آن حضرت، علوم برايش کشف و روشن گردد - که علوم حقّه و حقيقي جز به ظهورش آشکار نميشود - ثوابهاي بسياري که براي طالب علم بيان شده است به او عطا خواهد شد.
34- ایمنی از عقوبت های اخروی
از آثار دعا براي تعجيل فرج حضرت قائم (ع) ايمني از عقوبتهاي اخروي و اهوال روز قيامت است. شاهد بر اين معني چند آيه است:
آيه شريفه در سوره احقاف:
«إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ»؛ [1]
به تحقيق آنان که گفتند: پروردگار ما «اللَّه» است، آنگاه استقامت کردند، پس هيچ ترسي بر آنها نيست و نه اندوهگين شوند.
به جهت روايتي که در اصول کافي از محمد بن مسلم آمده که گفت: از حضرت ابي عبد اللَّه صادق (ع) درباره فرموده خداي - عزّوجلّ -: «اَلَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا» پرسيدم.
فرمود: در اعتقاد به امامان يکي پس ازديگري استقامت نمايند. [2] .
و همچنين از روايات متعددي اين مطلب به دست ميآيد.
از جمله: شيخ ثقه جليل علي بن ابراهيم قمي در تفسير خود به سند صحيحي درباره آيه شريفه:
«وَعَلَي الأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ کُلاًّ بِسِيماهُمْ»؛ [3]
و بر اعراف مرداني هستند که هريک را به چهرههايشان ميشناسند.
از امام صادق (ع) روايت کرده که فرمودند: اعراف توده ريگي بين بهشت و جهنم است و مردان امامان (ع) هستند که بر اعراف با پيروانشان ميايستند.
ترديدي نيست که دعا کردن براي تعجيل فرج و ظهور مولايمان صاحب الزمان (ع) دليل و نشانه استقامت دعا کننده بر اعتقاد به امامان (ع) است. از آیات دیگری نيز ميتوان اين مکرمت ارزنده را استفاده کرد که از ترس اطاله سخن از ذکر آنها صرف نظر کرديم.
______________________________________________________________
[1] سوره احقاف، آيه 13.
[2] کافي: 220:1.
[3] سوره اعراف، آيه 46.