تالار گفتگوی بیداری اندیشه

اینجا من سوالی از شما ندارم . چون بنده در مقام اثباتم . سواات من در تاپیک اثبات شیخین موجود است و بسیاری بی جواب . که البته اخر بحث حتما همه اونها رو میارم .
شما در مقام اشکال و سوالید .
منتظر بودم بخش بعدی متنتون رو اونجا بزارید .

به هر حال میل خودتونه که مطالب رو بخونبد یا نه .
انچه لازم بود بنده دارم ذکر میکنم .
خلاصش رو هم در پست قبلی نوشتم .

اگر میخواهید میتونید جواب بدید . اگرم وقت ندارید دیگه خود دانی . بنده خیلی از شما گرفتار ترم . دوستان بعضی در جریانند .

نقل قول: بنابراین این بساط مظلوم نمایی و وحدت گرایی را جمع کنید که ذره ای برای بنده ارزش ندارد.

بساط رو شما مرتب پهن میکنی که میرید پیام خصوصی ۲ تا کاربر دیگه رو میارید اینجا !! به هر حال بنده مطیع رهبرم هستم به دستور وحدت
شما هم مطیح کس دیگری برای به هم زدنش

نقل قول: بنده بیکار نیستم که به کاربران بی نزاکت و بی مطالعه اینجا طرف صحبت شوم.

نشوید !! اصلا شما بت علم و ادب .

دوستان ۱۰۰ بار گفتم پست نزارید . نمیدونم چند بار باید بگم توی بحث معمولا شما رو عصبی میکنند و حاشیه قرار میدن تا کار به دعوا بکشه .
بابا طرف میره پیام خصوصی کل کل ملت رو میاره اینجا بهانه میکنه . اونوقت شما ...

نقل قول: آقای وحید 110 دلایلتان را یکی یکی اقامه کنید تا پاسخ بدهم.

یکی یکی دارم اقامه میکنم .

اول استناد به این ایه بود برای نتایجی که بطور خلاصه در پست قبل نوشتم .

یا حق

حاشیه کافیه . میپردازیم به بحث .

مطالب مهم رو رنگی میکنم که ان شاالله عزیزانی که وقت ندارن فقط اونها رو بخونند

آيه دوم:


يكى از آياتى كه ثابت مى‌كند گزينش «امام» و «خليفه» تنها در اختيار خداوند مى‌باشد، آيه ذيل است:


يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ.
ص/26.


اى داوود، همانا تو را در زمين خليفه- نماينده خود- ساختيم‏.

در اين آيه مباركه،‌ واژه «خلافت» به كار رفته و خداوند جعل خلافت را براى حضرت داود عليه السلام به خودش نسبت داده‌است.
مرحوم طبرسى از مفسران به نام و لغت شناس شيعه، بعد از توضيح معناى «خلافت»، اين آيه را دليل بر نصب الهى خلافت گرفته است:

خليفه كسى است كه تدبير امور را از طرف شخص ديگر و به جاى او بر عهده مى‌گيرد و قتى گفته مى‌‌شود فلان كس خليفه خدا در زمين است به اين معنا است كه خداوند تدبير امور بندگانش را به امر خود، به او سپرده باشد. سپس خداوند به تمام كردن نعمت خود بر حضرت داود پرداخته و مى‏گويد: «اى داود! همانا تو را خليفه در زمين قرار داديم» يعنى تو را خليفه گردانيديم تا به امر من امور بندگان را جانب ما تدبير و مديريت كنى.‏

الطبرسي، أبي علي الفضل بن الحسن (متوفاى548هـ)، تفسير مجمع البيان، ج 8، ص355، تحقيق: لجنة من العلماء والمحققين الأخصائيين، ناشر: مؤسسة الأعلمي للمطبوعات ـ بيروت، الطبعة الأولى، 1415هـ ـ 1995م.


قرطبي: اين آيه نص در نصب امام است


قرطبى از مفسران مشهور اهل سنت، در تفسير آيه 30 از سوره مباركه بقره (إنى جاعل فى الأرض خليفة)، راجع به وجوب نصب امام و خليفه در ميان امت تصريح نموده و مى‌گويد:


مسأله چهارم: اين آيه اصلى است كه دلالت مى‌كند بر نصب امام و خليفه‌اى كه كلام او شنيده مى‌شود و مورد اطاعت قرار مى‌گيرد، تا به واسطه اين امام وحدت كلمه ايجاد شود و دستورات خليفه تنفيذ (استوار و ثابت شود) و هيچ اختلافى در واجب بودن نصب امام در بين امت اسلام و پيشوايان اسلام نيست.

الأنصاري القرطبي، ابوعبد الله محمد بن أحمد (متوفاي671هـ)، الجامع لأحكام القرآن (تفسير القرطبي)، ج1، ص264، ناشر: دار الشعب – القاهرة.

بعد از تذكر اين نكته، چند آيه را دليل بر وجوب نصب امام و خليفه ذكر كرده كه از جمله آنها آيه مورد بحث است:

ودليلنا قول الله تعالى: «إني جاعل في الأرض خليفة» وقوله تعالى: «يا داود إنا جعلناك خليفة في الأرض» وقال: «وعد الله الذين آمنوا منكم وعملوا الصالحات ليستخلفنهم في الأرض». أي يجعل منهم خلفاء إلى غير ذلك من الآي.

دليل ما بر اين مطلب (نصب امام) اين گفته خداوند است كه «من در روى زمين، جانشينى‏ [نماينده‏اى‏] قرار خواهم داد» و اين گفته خداوند: «اى داوود! ما تو را خليفه و (نماينده خود) در زمين قرار داديم.» و همچنين اين سخن خداوند: «خداوند به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‏اند وعده مى‏دهد كه قطعاً آنان را حكمران روى زمين خواهد كرد» يعنى از بين آنها (ازميان كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‏اند) افرادى را به عنوان خلفاء منصوب مى‌كند. و آيات ديگر...


الأنصاري القرطبي، ابوعبد الله محمد بن أحمد (متوفاي671هـ)، الجامع لأحكام القرآن (تفسير القرطبي)، ج 1، ص 264، ناشر: دار الشعب – القاهرة.


قرطبى علاوه بر آيات فوق، واگذارى خلافت توسط ابو بكر به عمر را نيز دليل بر وجوب نصب امام و خليفه عنوان كرده و در پايان بر خلاف عقيده مسلم اهل سنت، تصريح نموده كه امامت ركن از اركان دين است:



پس دلالت مى‌كند بر وجوب امامت؛ اين‌كه آن؛ ركنى (پايه اي) از اركان دين است كه به آن پايدارى و بقاء مسلمانان وابسته است.

الأنصاري القرطبي، ابوعبد الله محمد بن أحمد (متوفاي671هـ)، الجامع لأحكام القرآن (تفسير القرطبي)، ج1، ص265، ناشر: دار الشعب – القاهرة.

تصریح صاحب تفسير روح البيان به اعطائى بودن خلافت

اسماعيل بروسوى از مفسران پر آوازه اهل سنت، خلافت را يك مقام اعطائى از جانب خداوند مى‌داند:

اين آيه به معناهاى مختلفى اشاره دارد؛ از جمله اين‌كه خلافت حقيقى، براى انسان اكتسابى نيست؛ بلكه يك مقام اعطائى از جانب خدا و از فضل اوست كه به هر كسى بخواهد عنايت مى‌كند.؛ چنانچه خداوند فرموده است: من تو را خليفة قرار دادم؛ يعنى به تو خلافت دادم.

حقى بروسوى، اسماعيل (متوفاي قرن12هـ)،‌ تفسير روح البيان‏، ج8، ص21،‌ ناشر: دارالفكرـ بيروت‏، بي تا.
نتيجه:
اولاً: طبق ديدگاه مفسران اهل سنت همانند قرطبى كه سخنش در ذيل آيه بيان شد، وجوب نصب امام و خليفه از اين آيه استفاده مى‌شود؛

ثانياً: تعبير «انا جعلناك» صريح در اين است‌كه مقام امامت الهى است و امام با جعل مستقيم الهى به اين مقام نايل مى‌شود.
سخن اسماعيل بروسوى، صاحب تفسير روح البيان، «ان الخلافة الحقيقية ليست بمكتسبة للانسان وانما هى عطاء وفضل من اللّه يؤتيه من يشاء»
كه مقام خلافت را الهى دانسته اعترافى ديگر بر اين حقيقت و نظريه شيعيان است؛ همچنانكه آلوسى در آيه بعد، به الهى بودن مقام امامت اعتراف كرده است.

سلام آقا وحید
ببخشین من درس متوجه نمیشم منظورتون از ای پستها ک می نویسین چی هست؟؟؟؟

اینا یعنی دلیل امامت خلیفه چهارم؟؟
پس چرا من متوجه نمیشم!

یکی از دوستان پیام خصوصی داده که:

نقل قول:سلام اقا وحید
خوبین؟؟
میگم اقا وحید ای بحث طولانی ک دارین مینویسین تمام نمی کنین؟
خو بچه ها میگن دارین وقت کشی میکنین ک طرف بحثتون خسته شه ...
نمیدونما

ولی اخه اینا ک خیلی دلیل حساب نمیشه ....
اصن نمیدونم منظورتون چیه؟

نقل قول:سلام آقا وحید
ببخشین من درس متوجه نمیشم منظورتون از ای پستها ک می نویسین چی هست؟؟؟؟

اینا یعنی دلیل امامت خلیفه چهارم؟؟
پس چرا من متوجه نمیشم!

ممنون از شما

اول اینکه به احترام دوستان خلاصه بحث رو میزارم .
و مفصل اون رو جدا یه تاپیک میزنم . دلیل طولانی شدنش اشاره به نظرات علمای طراز اول اهل سنته

دوم بنده به عنوان شیعه باید اثبات کنم که خواست خداوند امامت و ولایت و خلافت مولا علی (علیه السلام) بوده است

اول باید اثبات کنم که مقامی به نام امامت یا ولایت یا رهبری یا خلافت وجود داره .

برای اینکه صرفا واژه امام مورد توجه نباشه اول اون رو معنی کردیم

دوم باید اثبات کنم این مقام رو خداوند میده (یعنی رهبری و خلافت خدا و هدایت به سوی خدا )

سوم باید اثبات کنم که پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) باید تشریع و تشریح کند . و کلام ایشان لازم العطاعه است .(که البته بحثی در ان نیست . و مقبول عام است )

خوب اگر اثبات کردیم خداوند خودش این کار رو میکنه و برای اینده هم قول داده این کار رو بکنه باید بگردیم ببینیم چطور این کار رو کرده که اگر نکرده باشه خدای بدقولیه (نعوذ باالله )

الان بنده در صدد اثبات ۲ گزینه اول با استفاده از ایات قران هستم . یعنی اثبات اینکه فقط خداوند است که امامت مومنین را به کسی میدهد .
چون هدایت به خدا طبق ایه صریح قران فقط توسط امام منصوب است
امامت غیر مومنین بحث دیگریست

با تشکر از صحبت های منطقی شما .

التماس دعا

ببینین مساله این هست که این تاپیک الان اصلا صورت مباحثه نداره ....
فکر میکنم از چند صفحه قبل پستها باید حذف بشه یا به تاپیک دیگری (برای شیعیان تالار) منتقل بشه.
یعنی دقیقا از ارسال شماره 23 صفحه سوم دیگه این تاپیک حالت مناظره نداره.
به عبارت دیگه از صفحه سوم این تاپیک ارزش خودش را به عنوان یک بحث و مناظره از دست داده ...
مباحثه به این شکل نیست ....

گذشته از اون شما مدعی هستین در حال اثبات مساله هستین ولی ما نشانی از اثبات نمی بینیم.
و حتی فلسفه وجودی این پستها کاملا نامفهوم هست و به عنوان یک فرد بی طرف اگر به تاپیک نگاه کنیم از چند صفحه قبل ارزش خوندن نداره.

خوب خانم اتوسا گفتن که طولانیه من خلاصه میکنم مشروح مطالب به همراه نظرات بزرگان اهل سنت رو در جای دیگری میاریم .

بنده قصد دارم ثابت کنم مقام رهبری مومنین را خداوند میدهد . البته فکر نمیکنم اشکالی به ان وارد باشد چرا که ایات قران گویای این امر است


۲ نوع امام یا راهبر یا خلیفه در قران داریم . یعنی ریاست دنیوی بر عده ای میتواند این ۲ باشد . و هر کس امام شد صرفا امام یهدون به امر نیست

هر دو هم امامت اخروی دارند یا به اتش یا به بهشت


يك:‌ امام هدايتگر به امر خدا:

وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَأَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَإِقامَ الصَّلاةِ وَإيتاءَ الزَّكاةِ وَكانُوا لَنا عابِدينَ.
(انبياء/ 73)


دو: امام هدايتگر به سوى آتش:
وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَيَوْمَ الْقِيامَةِ لا يُنْصَرُونَ.
(قصص/41)


این ایات اثبات میکند جعل مقام امامت و خلافت به امرنا یا به سوی حق فقط در اختیار خداوند است

ایه اول

وَعَدَ اللَّهُ الَّذینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ


خداوند وعده داده است كساني از شما را كه ايمان آورده‌اند وكارهاي نيكو انجام داده‌اند به خلافت بر گزيند، همان طور كه قبلاً كساني را به خلافت برگزيده است

ایه دوم


إني جاعل في الأرض خليفة

من در زمین خلیفه قرار میدهم

ایه سوم

يا داود إنا جعلناك خليفة في الأرض

ای داود ما تو را در زمین خلیفه قرار دادیم

ایه چهارم


وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَاماً قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِي قَالَ لاَ يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ. (بقره/124)
(به خاطر آوريد) هنگامى كه خداوند، ابراهيم را با وسايل گوناگونى آزمود. و او به خوبى از عهده اين آزمايشها برآمد. خداوند به او فرمود: «من تو را امام و پيشواى مردم قرار دادم!» ابراهيم عرض كرد: «از دودمان من (نيز امامانى قرار بده!)» خداوند فرمود: «پيمان من، به ستمكاران نمى‏رسد!


ایه پنجم

وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَأَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَإِقامَ الصَّلاةِ وَإيتاءَ الزَّكاةِ وَكانُوا لَنا عابِدينَ.
(انبياء/73-)



ایه ششم

وَجَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا لَمَّا صَبَرُوا وَكانُوا بِآياتِنا يُوقِنُونَ.
(سجده/ 24)

و چون شكيبايى كردند و به آيات ما يقين داشتند، برخى از آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما [مردم را] هدايت مى‏كردند

ایه هفتم



وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ‏.
(قصص/5)


ما مى‏خواهيم (به صورت استمراری) بر مستضعفان زمين منّت نهيم و آنان را پيشوايان و وارثان روى زمين قرار دهيم!


ایه هشتم



وَاجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي هارُونَ أَخِي اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي وَأَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيراً.
(طه/29-32)

وزيرى از خاندانم براى من قرار بده؛ برادرم هارون را، به وسيله او پشتم را محكم كن و او را در كار من شريك گردان‏.


ایه نهم


وَالَّذِينَ يقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّياتِنَا قُرَّةَ أَعْينٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا. (الفرقان/74)


«پروردگارا! از همسران و فرزندانمان مايه روشنى چشم ما قرارده، و ما را براى پرهيزگاران پيشوا گردان!»

و ایات دیگر

خوب ایا در این باب که جعل امام و خلیفه ای که هدایت به امر خدا کند سخنی دارید؟

یا حق

---

در این تاپیک (اثبات امامت در قران )‌با شرح و تفصیل و نظر علمای بزرگ اهل سنت ثابت شده است که ولایت امت مومن فقط در دست خداست .
عزیزانی که خواهان تحقیق بیشتر هستند میتونند مراجعه بفرمایند .

الان بنده میگویم امام و خلیفه و سرپرست را خداوند تایین میکند . طبق این ایات قران .

سوالات شما در مرحله بعد است . قبلا هم گفتم چند بار این بحث چند مرحله دارد . اول باید صغرایش اثبات شود تا برسیم به کبری

الان خیلی روشن بفرمایید با این صحبت موافقید یا نه

که طبق این ایات قران خلیفه و امام و سرپرست مومنین را خداوند تعیین میکند ؟

اگر اری که هیچ میریم مرحله بعدی .

اگر نه نه فقط یک ایه که بفرمایید ایات دیگر چه میگویند .

نقل قول: جناب معاون مشخصا بفرمایید از نظرشیعه آیا جانشینی به معنای سیاسی خلافت و زمامداری است ؟

در این پست توضیح دادم کاملا نظر اهل لغت . نظر شیعه و اهل سنت

(۲۸/آبان/۹۲ ۴:۵۸)عایشه نوشته است: [ -> ]

حالاگر شما معتقدیدکه خداوند خودش این جانشینان را بیواسطه معرفی می کند باید بتوانیدنام دوازده امامتان را در قرآن بیابید تا ثابت کنید که صیغه جمع آیه منطبق بر آنان است.

آقای وحید 110 واقعا این سوال شما عجیبه ....
یعنی از پست خانم عایشه نمیشه فهمید که جوابشون به سوال شما منفی هست؟!
وقتی میگن : اگر شما معتقدین یعنی اینکه خودشون معتقد نیستن .....
از طرف دیگه شما این آیه رو به عنوان اثبات امامت ذکرکردین؛ ایشون با طرح پرسشهایی این مساله رو رد کردن ...
شما باید از ادله تون دفاع کنین نه اینکه اونو به موقع دیگه ارجاع بدین ...
تا جایی که دیدم در تاپیک شیخین همین سوالات مطرح شده بود و شما باز پاسخش را به آینده موکول کردین .

---

در ضمن لطفا تاپیک منرا که محب الزهرا بسته (و هر چی دوست داشتین نوشتین ) را باز کنین.