۳/فروردین/۹۳, ۲:۳۷
بسم الله الرحمن الرحیم
پستها رو خوندم بنظرم برای به نتیجه رسیدن بحث باید به این سوال جواب بدید:
برای ازدواج فقط بلوغ جنسی کافیه یا از نظر تفکر هم مواردی لازمه؟
بیشتر توضیح میدم: مثالی که جناب عباسی زدن که خیلی ها تو ذهنشون هست علامه حلی (رحمة الله علیه) و هزاران نفر دیگه که توی نسل پدربزرگها و مادربزرگهای ما فراوون بودن و توی سن پایین ازدواج میکردن و زندگی خوبی داشتن.
ولی زمانه عوض شده اخلاقها و تربیتها عوض شده (هم دختر ها و هم پسر ها)
یه چیزی این وسط لازمه که هر دو طرف از اون فضای بچه گانه اومده باشن بیرون و زندگی رو جدی بگیرن نه بازی و شوخی ، یه فرقی بین همسر و عروسکشون قائل باشن که وقتی سیر شدن نمیتونن بندازنش دور ، صحبت یه عمر زندگیه!
این وسط چندتا دیدگاه وجود داره که نمیشه ساده از کنارش گذشت و ردشون کرد.
اولا دیدگاهی هست که خیلی از بزرگان گفته اند که دختر و پسر تا یه سنی (زیر بیست و هفت هشت سال) شخصیتشون هنوز کامل بسته نشده و میتونن به همدیگه عادت کنن مانند خمیر هستند که به شکل قالب در میان پس هرچه ازدواج زودتر باشه از این لحاظ بهتره.
یه دیدگاه دیگه هم هست که میگه پسر الان توی دوران راهنمایی تحصیلی (که دیگه شده ششم هفتم و اینا) به بلوغ جنسی میرسه حالا این نیاز جنسیش رو اسلام چه راهی براش قرار داده؟ اگه گناه کنه کی جوابگو هستش؟ کسانی که این دیدگاه رو دارن میگن اینجا پدر و مادر باید بیان کمک برای خرج اینها...
پ.ن: پستهای بعضی دوستان رو که میخوندم به این نتیجه رسیدم که همه ی ما یک عبدالرحمن درون داریم

منتها بعضی وقتها این میزنه بیرون بروز میده خودشو
پستها رو خوندم بنظرم برای به نتیجه رسیدن بحث باید به این سوال جواب بدید:
برای ازدواج فقط بلوغ جنسی کافیه یا از نظر تفکر هم مواردی لازمه؟
بیشتر توضیح میدم: مثالی که جناب عباسی زدن که خیلی ها تو ذهنشون هست علامه حلی (رحمة الله علیه) و هزاران نفر دیگه که توی نسل پدربزرگها و مادربزرگهای ما فراوون بودن و توی سن پایین ازدواج میکردن و زندگی خوبی داشتن.
ولی زمانه عوض شده اخلاقها و تربیتها عوض شده (هم دختر ها و هم پسر ها)
یه چیزی این وسط لازمه که هر دو طرف از اون فضای بچه گانه اومده باشن بیرون و زندگی رو جدی بگیرن نه بازی و شوخی ، یه فرقی بین همسر و عروسکشون قائل باشن که وقتی سیر شدن نمیتونن بندازنش دور ، صحبت یه عمر زندگیه!
این وسط چندتا دیدگاه وجود داره که نمیشه ساده از کنارش گذشت و ردشون کرد.
اولا دیدگاهی هست که خیلی از بزرگان گفته اند که دختر و پسر تا یه سنی (زیر بیست و هفت هشت سال) شخصیتشون هنوز کامل بسته نشده و میتونن به همدیگه عادت کنن مانند خمیر هستند که به شکل قالب در میان پس هرچه ازدواج زودتر باشه از این لحاظ بهتره.
یه دیدگاه دیگه هم هست که میگه پسر الان توی دوران راهنمایی تحصیلی (که دیگه شده ششم هفتم و اینا) به بلوغ جنسی میرسه حالا این نیاز جنسیش رو اسلام چه راهی براش قرار داده؟ اگه گناه کنه کی جوابگو هستش؟ کسانی که این دیدگاه رو دارن میگن اینجا پدر و مادر باید بیان کمک برای خرج اینها...
پ.ن: پستهای بعضی دوستان رو که میخوندم به این نتیجه رسیدم که همه ی ما یک عبدالرحمن درون داریم


منتها بعضی وقتها این میزنه بیرون بروز میده خودشو
)
![[تصویر: do.php?imgf=1396810811811.jpg]](http://www.axopic.com/do.php?imgf=1396810811811.jpg)