تالار گفتگوی بیداری اندیشه

ابو حمزه ثمالى نقل می کند:
ديدم حضرت سجّاد، عليه السلام، را كه نماز مى‏خواند، پس عباى آن حضرت افتاد، حضرت آن را درست نفرمود تا اینکه از نماز فارغ شد.
پس، از آن بزرگوار درباره آن سؤال كردم،
فرمود: «واى به تو! آيا مى‏دانى در حضور كى بودم. همانا از بنده قبول نمى‏شود نمازى مگر آنچه را توجه قلب كرده از آن.»

عرض كردم: «فدايت شوم، هلاك شديم ما!»
فرمود: «هرگز، همانا خداوند تمام مى ‏فرمايد آن را براى مؤمنين به واسطه نافله ‏ها.»
وسائل الشيعة، ج 4، ص 688

آیت الله بهجت (رحمة الله علیه) فرمود:

هر وقت نیمه شب بی اختیار بیدار شدید، سریع نخوابید.

چون ملکی به اذن خدا شما رو بیدار کرده تا با خدا هم صحبت بشی ...

اگه خیلی برات سخته بیدار شدن، لااقل بلند شو بهشون سلام کن، بعد دوباره بخواب ...

اهمیّت به نماز

هنگامی که علامه طباطبائی برای عمل جراحی چشم به خارج سفر کردند در راه نماز را در هواپیما خواندند و از این جهت خیلی غمگین و ناخرسند شدند. پس از عمل، طبیب جراح به ایشان گفت: خوشبختانه جراحی چشم شما با موفقیت همراه بود. علامه فرمودند:
اما من بسیار ناراحتم!
طبیب علت ناخرسندی ایشان را پرسید و ایشان گفتند:
هنگام آمدن، نماز را در هواپیما خواندم و نتوانستم آن گونه که شایسته بود، انجام دهم. از این که در بازگشت هم باید نماز را در هواپیما بخوانم، افسرده ام!
آن طبیب با شرکت هواپیمای گفت و گو می کند تا شرکت، پرواز را تنظیم و در جایی توقف کند تا علامه نمازشان را روی زمین بخوانند؛ اما شرکت پاسخ می دهد که برایش ممکن نیست.
دکتر، بار دیگر با یک شرکت هواپیمایی خصوصی صحبت می کند و آنان میپذیرند که در میان راه، در فرودگاه توقف کنند تا علامه طباطبائی نمازشان را روی زمین و آن گونه که می پسندند، به جا آورند.