تالار گفتگوی بیداری اندیشه

(۳/دی/۹۰ ۲۱:۲۰)said_siraj نوشته است: [ -> ]

ز هوشیاران عالم هر که را دیدم غمی دارد،
دلا دیوانه شو دیوانگی هم عالمی دارد.

---

سلام محمد (و سایر رفقا که این پست رو میخونید)
نماز جعفر طیار امروز خوندی
من توفیق نداشتم
حتی یادم رفت که مقارن با غروب آفتاب روز جمعه که دعا مستجاب است دعای فرج بخونم
حتی نماز هفت قل هو الله بین نماز ظهر و عصر که مستحب است اگر در روز جمعه خوانده شود از بلایای هفته مصون خواهی شد رو توفیق نیافتم که بخوانم

و از همه فاجعه بار تر دیشب حال خواندن سوره ی اسرا که مداومت تلاوت آن در شب جمعه باعث قرار گرفتن در خیل یاران حضرت است را هم نداشتم و نخوانده خوابیدم
مثل یک گاو!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
نماز صبح هم لب طلایی خواندم
نماز شب و سحر خیزی پیش کش
اینها میدونی یعنی چه
یعنی توفیق رو به زوال رفته!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
یعنی به قول استاد
سر زبانم یه چیزهایی است و با آنها دلم را خوش کرده ام
برایم دعا میکنی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
جان من برام دعا کن!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!​!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

من آدم مغروری هستم و حاضر نیستم که بعضی چیزام را اعتراف کنم
ولی:

خوب چه غلطی بکنیم؟
چه خاکی بر سرمون بریزیم؟

بسم الله النور
ببخشید که دخالت میکنم ولی.........
چند وقته روحم بدجوری به هم ریخته ست.
یه کاری بکنیم.
یه دعای دسته جمعی،توبه دسته جمعی،احسان دسته جمعی،عمل دسته جمعی و...
علی آقا شما تسلطتون رو ادعیه بیشتره.یه کار خاص.
من تنهایی هرکاری از دستم بر میومد انجام دادم.
فایده ای نداشت...
انگار دلم سخت شده.مثل کلوخ های ترک خورده کویر.
حس میکنم احتیاج به یه کار دسته جمعیه.
تو یه روز خاص و ساعت خاص و همگی باهم.
و چقدر خوب میشه اگه جمعیتمون به چهل نفر برسه.
دعاهای چهل نفره غوغا میکنن.
من خیلی نگرانم.میترسم دیر بشه.نمیدونم چی کار کنم.
واقعا احتیاج به کمک دارم.

سلام برادر
امیدوارم فراموش نکرده باشی که امشب سوره ی اسرا را بخوانی
درحال تلاوتش هستم
مداومت بر آن در شبهای جمعه باعث میشه تا در رکاب حضرتش باشیم بنا بر روایات
یا علی

---

إن شاء الله...................

روایت مربوط به سوره اسرا رو میشه بیارین

(۱۴/بهمن/۹۰ ۱۲:۱۱)ali.khm نوشته است: [ -> ]روایت مربوط به سوره اسرا رو میشه بیارین

در کتاب مصباح صفحه 441 و تفسیر روایی البرهان جلد 2 صفحه 289 و تفسیر روایی صافی جلد 1 صفحه 1000 و ثواب الاعمال و مجمع البیان به روایت از حضرت امام صادق علیه السلام مذکور است که:
هر کس بخواد سوره ی بن اسرائیل را در هر شب جمعه نمیرد تا در یابد قائم آل محمد صلوات الله علیه را و از اصحاب آن حضرت باشد.

---

راستی محمد توفیق شد امروز (جمعه) در حرم عبد العظیم حسنی نماز جعفر طیار رو بخونم
شما چی برادر
خوندی؟

رُوِيَ عَن عَليٍّ عَليه السّلام قال:

اَلمُؤمِنُ دَأبُهُ زِهادَتُهُ وَ هَمُّهُ دِيانَتُهُ وَ عِزُّهُ قناعَتُهُ وَ جِدُّهُ لِآخِرَتِهِ ، قَد كَثُرَت حَسَناتُهُ وَ عَلَت دَرَجاتُهُ

ما در باب اوصاف مؤمن روايات متعدده داريم که اوصاف متعدده اي هم براي مؤمن نقل مي كنند که انسان با توجّه به اين اوصاف خودش مي تواند تشخيص بدهد كه مؤمن هست يا نيست. در اين روايت كه از اميرالمؤمنين عليه السلام منقولست حضرت چند صفت را براي مؤمن مي فرمايند.

اوّل: المؤمن دأبُهُ زِهادَتُه .

دأب يعني خو، عادت. به تعبير ما فرق بين خو و عادت و غير آن، اين است كه بطور بسيار آسان يك روش را، كاري را كه آدم مي كند، فشاري هم برايش ندارد. مي فرمايد مومن دأب و روش و خو و عادتش يك عادت اينطوري است كه زاهدانه است. يك آدمي نيست كه از نظر دلبستگي اش به دنيا، طوري باشدكه اگر مثلاً فرض كنيد چيزي از امور دنيايي از دستش برود، فشاري رويش و بيايد ناراحت بشود.

يا اگر دنبالش باشد به آن نرسد. توجه كنيد از نظر دروني. از نظر ظاهري هم چون لوازم وجودي اش بقول ما اين است كه با يك روش ساده اي زندگي را مي گذراند و هيچ ناراحت هم نمي شود. عمده اينست . مسأله دروني است دأب كه مي فرمايند خيلي معمولي است. ناراحت هم نيست اصلا و ابدا . دأبش اين است. خود ما هم اين اصطلاح را بكار مي گيريم، فلاني دأبش اين است . يعني معمولي است برايش. المؤمن دأبُهُ زِهادَتُه. مؤمن اينطوري است اصلاً. بدون فشار ، بدون ناراحتي.

2- و هَمُّهَ دِيانَتُه .

آنچه كه مشغوليّت ذهن برايش مي آورد امور دنيايي نيست . همّ و غمِ او آخرتش است. نكند آنجا سابيده شود. اگر اينجا سابيده شود توجّه نمی کند. فهميدي؟ آنجا سابيده نشود. و هَمُّهَ دِيانَتُه. دنبال این است که يك وقت نكند ضربه دینی به او بخورد. از دنیایش سابیده بشود مهم نیست از دینش سابیده نشود. نکند يك واجبي را ترك كند، نكند يك وقت دستش آلوده به گناهي شود. همّ وغمّ او دينش است .

و عِزُّهُ قِناعَتُه.

مؤمن ا‌ز آنهايي نيست كه خيال كند عزّت با مال و رياست بدست مي آيد. خصوصاً امور مالي. نه! او عزّت را در قناعت مي بيند. اين را عزّت مي بيند. يعني به آنچه كه خدا داده است راضي است . به حسب ظاهر ، معمول، طبق موازين شرعي كارش را مي كند، آنچه را كه خدا روزي او كرده قسمت او كرده، به همان مي سازد. عزت را در ثروت نمي بيند.

و جِدُّهُ لآخِرَتِه.

حضرت از نظر خارجي وارد مي شود. كوشش او يعني تلاش بيروني اش براي آخرتش است. آنها همه دروني بود، هر سه تايي كه حضرت فرمود دأب و همّ وعزّت همه دروني بود . حالا آمد بيروني . كوشش بيروني اش براي آخرتش است .

بعد مي فرمايد قدكَثُرََت حَسَناتُه. چون كوشش او روي آخرتش است لذا ضريب حسناتش مي رود بالا. نتيجه اش اينست ديگر. بسيار خوب. حالا حسنات رفت بالا چي مي شود؟

و عَلَت دَرَجَاتُه. وقتي حسنات رفت بالا خودش هم مي رود بالا. چقدر زيبا اميرالمؤمنين مي فرمايد. حسنات رفت بالا زياد شد، آن زياد مي شود و اين بالا مي رود. كثرت در آن بكار برده. حسناتش كه زياد شد او درجاتش بالا مي رود . اينجا مرتبه اي بلند پيدا مي کند. توجه كنيد . اگر بخواهد علوّ درجات پيدا كند مي فهمد با كثرت حسنات است.

منبع: دفتر اطلاع رسانی آیت الله حاج آقا مجتبی تهرانی

سلام
تا اون جایی که میدونم خداوند در قران فرموده اند که :
مومنان کسانی هستند که یاد خدا ( نام خدا ) دل های آنها را می لرزاند