تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: چگونگی طرح سوالات در جلسه خواستگاری !؟
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13
علی جون چیزی که هست این که خوستکاری که ما داریم با خواستکاری رسمی زمین تا اسمون فرق میکنه.و اصلا فرصت حرف زدن و شناخت نیست.(اگه توضیح در مورد مراسم خواستگاری لازم بود بگید تا مفصل بگم)
[b][b]MESSENGER[/b][/b] دوست عزیز در مورد دوست دختر و اون حرفا خودم شدیدا مخالفم.هرچند که بیشتر دوستام دوست دختر دارن و که یکی شو ن چند وقت پیش باهش ازدواج کرد.
الان من یه مشکل و یه سوال داشتم مشکل اینه که من شناخت طرف مقابلم فقط به خانودم بسپرم و فقط اطلاعات ازونا بگیرم یا نه حتما باید خودم طرف بشناسم
وسوالم اینکه من امسال انشا الله تحصیلات دانشگاهیم تموم میکنم؟به نظر شما تحصیلات بعد از ازدواج برای طرفین مشکل ایجاد میکنه یا نه اصلان میتونه یه ملاک باشه یانه؟چون من با یکی از دوستام که سر این قضیه بحث میکردیم به این نتیجه رسیدیم که مهم نیست که تحصیلات داشته باشه یا نه مهم اینکه فهمیده باشه
(۲۶/شهریور/۹۰ ۱۳:۳۷)محمود نوشته است: [ -> ]آقای مسنجر باید اعتراف کنم دیدم نسبت به این مساله عوض شده اما واقعا اینکه به خانواده و بزرگا بگیم یه فرد مناسب که با خلقیات ما بخوره برامون پیدا کنید میشه ازدواج کرد منظورم اینه که با چند جلسه پرسش وپاسخ ومشاوره طرفین می تونند همدیگه رو بشناسن ممنون میشم اگر پاسخ سوالاتم رو بدین یاحق


(۲۶/شهریور/۹۰ ۱۴:۴۱)hamed313 نوشته است: [ -> ]علی جون چیزی که هست این که خوستکاری که ما داریم با خواستکاری رسمی زمین تا اسمون فرق میکنه.و اصلا فرصت حرف زدن و شناخت نیست.(اگه توضیح در مورد مراسم خواستگاری لازم بود بگید تا مفصل بگم)
[b][b]MESSENGER[/b][/b] دوست عزیز در مورد دوست دختر و اون حرفا خودم شدیدا مخالفم.هرچند که بیشتر دوستام دوست دختر دارن و که یکی شو ن چند وقت پیش باهش ازدواج کرد.
الان من یه مشکل و یه سوال داشتم مشکل اینه که من شناخت طرف مقابلم فقط به خانودم بسپرم و فقط اطلاعات ازونا بگیرم یا نه حتما باید خودم طرف بشناسم
وسوالم اینکه من امسال انشا الله تحصیلات دانشگاهیم تموم میکنم؟به نظر شما تحصیلات بعد از ازدواج برای طرفین مشکل ایجاد میکنه یا نه اصلان میتونه یه ملاک باشه یانه؟چون من با یکی از دوستام که سر این قضیه بحث میکردیم به این نتیجه رسیدیم که مهم نیست که تحصیلات داشته باشه یا نه مهم اینکه فهمیده باشه




باسلام
خیلی برای شما احترام قائلم..خیلی..
ولی یه گله کوچولو!
به این سوالات پاسخ داده شده!
خواهش می کنم این تاپیک رو کاملا از ابتدا مطالعه کنید..
ارزششو داره..
در پناه خدای مهربان
6- «تعهد » را مقدم بر «تفاهم» می دانیم!
قبل از اینکه متوجه شویم که با او تفاهم داریم و قبل از اینکه متوجه شویم که آیا او همسر مناسبی برای ما هست یا نه؛
متعهد به ازدواج با او می شویم و سریع قول ازدواج می دهیم!!!
افرادی بیشتر دچار این اشتباه می شوند که :
- مایل هستند متاهل باشند تا مجرد!
- آرزومند هستند که دیگر سرانجامی بگیرند و سر خانه و زندگی خودشان بروند!
- از خواستگاری خسته شده اند!
- از طرف دیگران برای ازدواج تحت فشار هستند!
- افرادی که فقط و فقط جنبه های مثبت دیگران را می بینند و در هر فردی می توانند چیزی دوست داشتنی پیدا کنند!
- به لحاظ عاطفی به فرد متعهد شده اند!
سلام
دوست عزیز اول عذر خواهی میکنم.چون وقتی پستهای قبلی رو خوندم اول اینکه جواب سوالم پیدا کردم البته یه جورایی.و مورد دیگه اینکه دیدم نسبت به این رسم خودم خیلی بهتر شد بسیاری از نکاتی که شما در مورد مشارک خانوده گفتین در این رسم ما هست یه چیزهم به دوستان تذکر بدم در مورد همسریابی مادران بسیار در این مورد تیز بین و واقع بین هستن در کل خانواده
وفقط یه مشکل هست اونم گفتگوی مستقیم قبل از مراسم خواستگاری وجود نداره الته از راه درست منظورمه.
7- تردیدهای خود را نادیده می گیریم!
وقتی در مورد ازدواج با فردی تردیدهایی داریم ممکن است آنها را نادیده بگیریم!
برخی از افرادی که تمایلات وسواسی دارند به دلیل وسواس ، دائما در تردید به سر می برند... ! از این افراد که بگذریم؛

بی توجهی به احساسات درونی و بی توجهی نسبت به تردیدهایی که داریم یک اشتباه محض است!!!
زمانی که تردیدی قابل تامل وجود دارد، تا آن تردید بر طرف نشود نباید ازدواج صورت پذیرد!
وقتی نسبت به یک نفر شک و تردیدی داریم لازم است با شناخت بیشتر و با زمان بیشتر و پرس و جوی بیشتر بر تردیدها غلبه کنیم..
برخی اوقات ما به تردیدهای خود توجه نمی کنیم، چون اعتماد به نفس ما پایین است!
8- «تفاهم» را بر «علاقه و محبت» مقدم می دانیم!
برخی از افراد به نظر می رسد که تفاهم بسیار زیادی با هم دارند و به دلیل همین تفاهم به آنها پیشنهاد می شود که با هم ازدواج می کنند.
اما علیرغم تفاهم زیادی که با هم دارند علاقه ای به یکدیگر ندارند و یا بهتر است بگوییم برای یکدیگر جذاب نیستند!
معمولا به این افراد توصیه می شود که ازدواج کنند تا پس از ازدواج علاقه و محبت بین آنها ایجاد شود!
لازم است که بدانیم در صورتی که علاقه و محبتی بین دو نفر به طور خاص وجود نداشته باشد با ازدواج هم آن علاقه ایجاد نخواهد شد!
در بسیاری از ازدواجهای بین خویشاوندان یا ازدواجهایی که توسط پدر و مادر ترتیب داده می شود، می توانیم این اشتباه را مشاهده کنیم!
درست است که تفاهم در ازدواج امر بسیار مهمی است اما تنها مورد نیست!!!!
در ازدواج در صورتی که سه عنصر علاقه ، تعهد و تفاهم با هم وجود داشته باشد. آن ازدواج به سامانی موفق خواهد رسید.
9- باور به اینکه او را تغییر خواهیم داد!
یکی از باورهای بسیار رایج و غلط در اکثر فرهنگها این باور است که ما می توانیم با عشق ، توجه و تلاش ، همسر خود را تغییر دهیم.
به خصوص خانم ها مستعد پذیرش این باور غلط در زمان آشنایی و ازدواج هستند!!!

10- باور به اینکه پس از ازدواج مشکلات کم می شود!
بسیاری از ما امیدوار هستیم که با ازدواج همه چیز به خیر و خوشی خواهد گذشت!
حتی اگر قبل از ازدواج مسائل و مشکلاتی وجود داشته باشد و رابطه آنها غیر صمیمانه باشد ، باز هم فکر می کنیم که با ازدواج همه چیز حل خواهد شد!
اما لازم است که به این نکته توجه کنیم که آنچه در خلال آشنایی از فرد می بینیم ، به احتمال بسیار زیاد بعد از ازدواج نیز تداوم خواهد یافت.
یکی از راههای شناسایی فرد مقابل شناخت اوست.
یکی از بهترین شیوه ها برای شناخت فرد مشاهده اوست زمانی که با خانواده اش در تعامل است.
نحوة برخورد فرد با اعضای خانواده و پدر و مادر شاخصی از رفتار آینده او در یک ارتباط صمیمانه است.
نوع برخورد و رفتار فرد در خانواده اطلاعات بسیار زیادی به ما می دهد تا پیش بینی کنیم که بعد از ازدواج این فرد چگونه برخورد خواهد کرد.
اگر فرد در ارتباط با خانواده صادق و راحت باشد احتمالا بعد از ازدواج به همین شیوه رفتار خواهد کرد و اگر فردی با اعضای خانواده اش با تعارض فراوان وضدیت رفتار کند احتمالا همان الگو یز به رابطه زناشویی تسری پیدا خواهد کرد.
بسیاری باور دارند که همه توان خود را بکار خواهند برد تا الگوهای رفتاری خانواده خود را دوباره ایجاد نکنند و در رابطه جدیدشان الگوی جدیدی از خانواده ارائه کنند.
من مثل پدرم نیستم !
یا
من نمی خواهم خانواده ای شبیه آنچه که پدر و مادرم ایجاد کردند داشته باشم !
و یا
به شما خواهم گفت که خانواده یعنی چه !

گفتن این حرفها بسیار راحت تر از به انجام رساندن آنهاست !!!
البته این بدین معنا نیست که انسان قدرت تغییر الگوهای قدیمی یاد گرفته را ندارد؛
بلکه می توان گفت که هر فردی این قدرت را دارد که آنچه را در خانواده یاد گرفته است بشناسد و تغییر دهد.

آشنایی تنها با یک تعامل دو نفره بدست نمی آید!

بلکه ما می توانیم از نظر دیگران ، دوستان و والدین برای شناختن بهتر فرد مقابل خود سود جوییم…
ازدواج بسیار مهمتر از آن است که به شانس و تصادف واگذار شود!!!
وافعا به خاطر این تاپیک از اقای دکتر تشکر میکنم

دوستان مجرد نکته به نکته این تاپیک رو از حفظ کنید . حیفم اومد یه پست برای تشکر نزنم . واقعا ایشون کاربر ارزشمن تالار هستند

برای سلامتیشون یک صلوات بفرستید

یا حق
سلام آقای دکتر. بابت مطالب خوبتون ممنون. .. با توجه به صحبتهاتون، شما مخالف صحبت کردن دختر و پسر به تنهایی هستید و خواستگاری را مرحله اول می دانید. اما چندتا نکته این جا هست. خیلی از موارد در جلسه اول خواستگاری رد میشن. در صورتی که اگر قبلا این دو نفر یک بار باهم صحبت می کردن نیاز به مراسم خواستگاری با اون هماهنگی ها و شرایط خاصشو نداره( به خصوص توی اصفهان که رسم و رسومات دیوانه ات میکنه) بعد از اون هم با فرض انتخاب کردن، نهایتا تا قبل از مراسم عقد یکی دو ماه بیشتر فرصت نیست... وقتی پای خانواده ها وسط میاد، میخوان زود همه چیزو تموم کنن... با وجود این باز هم صحبت کردن خانم و آقا ( منظورم دوست دختر و پسر نیست) را درست نمیدانید؟؟؟
نکته دیگه در همین راستا اینه که وقتی مدام به خواستگاری میروید یا خواستگار می آید، شرایطی پیش می آید که فقط میخواهی تصمیم بگیری.البته این تجربه دوستانمه. همین الان یکی از دوستان نزدیکم به خاطر رفت و آمد زیاد خواستگاران، نهایتا با کسی ازدواج کرد که یادمه بعد از اولین جلسه آشنایی با اون به من گفت: ندا، من عمرا با این آقا ازدواج کنم!!!!!! و الان کاملا مشکلاتشو میبینم... میدونم دوستم اشتباه کرد و باید بیشتردر مقابل مشکلات مقاومت می کرد اما گاهی فرد آنقدر تحت فشار است که فقط میخواهد تصمیم بگیرد...
[font=B Zar][/font]
(۱/مهر/۹۰ ۸:۰۰)neda نوشته است: [ -> ]
سلام آقای دکتر. بابت مطالب....


با سلام و احترام
پاسخ شما در این تاپیک(در صورت مطالعه کامل و از ابتدا) موجوده..
به جهت رعایت ادب در پاسخگویی:
- در این تاپیک موضوع ریاضی(صفر و صدی) ارائه نشده و لذا انعطاف در رفتار هست
- صحبت دختر و پسر با اطلاع والدین(حتی در جلسات "غیر خواستگاری" مرسوم)(و با شرایط مذکور در پست های قبلی)می تونه کمک کننده باشه با این شرط که از همون ابتدا پای "عقل" وسط بیاد و تمام جوانب امر رعایت شه..(که نمیشه!!!)
- ضریب خطا در ارتباطات "دختر-پسری" مورد اشاره شما،بدلایل متعدد(از جمله فوران عواطف و...) بسیار بسیار بالاست!
- یکی از مراحل ازدواج "جلسه خواستگاری" هست نه همه ی اون!!!
این تاپیک به همین موضوع پرداخته!
و لذا "فرآیند ازدواج" باید طی بشه..
در واقع؛
پیش از آنکه قرار باشه شما کسی رو بشناسی،اول باید خودتو بشناسی و آمادگیتو واسه ازدواج "آگاهانه" بسنجی..
- در همه ی این مراحل، انجام "مشاوره" و استمداد از فرد یا افرادی معتمد،عالم،باتجربه وخبره به کار، بسیاری از مشکلات رو به حداقل میرسونه..حتی باعث "تلطیف و تعدیل" خانواده در موارد "آسیب زا" میشه..
در پناه خدای مهربان
صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13
آدرس های مرجع