تالار گفتگوی بیداری اندیشه

تالار گفتگوی بیداری اندیشه > سبک زندگی اسلامی-ایرانی > خانواده > چگونگی طرح سوالات در جلسه خواستگاری !؟
مشاهده تالار در قالب اصلی: چگونگی طرح سوالات در جلسه خواستگاری !؟
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13

MESSENGER

۲۴/شهریور/۹۰, ۱۸:۱۳
با سلام
به نکات بسیار خوبی اشاره کردید..
البته که این تاپیک با موضوع "جلسه خواستگاری" ایجاد و بحث های خوبی هم توسط دوستان محترم انجام شد..
این همه ی ماجرا نیست و 100% با شروع زندگی موانع و مشکلات خاص خودش پیش میآد و...

واما ؛
یک فرد مومن و باخدا و با نماز به مفهوم واقعی(نه مشهور به....!!!) تمامی آنات و لحظات زندگیش بوی خدا میده و لذا مطمئن باشید اونچه در جلسه خواستگاری میگه ، در صحنه واقعی زندگی مشترک با همه ی مشکلات و کمبودی ها و... رو حرف و قولش می مونه...
مشکل و مسئله به یدک کشیدن نام مقدس دین هست! چون من حقیر...!
خدا همه ی ما رو عاقبت بخیر کنه..انشاءالله...بحق اهل بیت عصمت و طهارت..آمین

MESSENGER

۲۵/شهریور/۹۰, ۰:۲۴
در فرآیند آشنایی چند اشتباه بزرگ ممکن استکه عبارتند از :
1- سؤالات کافی پرسیده نمی شود!
بسیاری قبل از شروع یک ارتباط حتی به اندازه زمانی که می خواهند یک دست لباس بخرند! هم سؤال نمی پرسند!با این اشتباه ما فرصت کشف چیزهایی را از دست می دهیم که می تواند درباره شریک زندگی ما حیاتی باشد.
به نظر می رسد نپرسیدن سؤالات کافی به چند دلیل باشد :
الف- پرسیدن سؤال جنبه های عاشقانه ارتباط را مخدوش می سازد!
سؤال پرسیده نمیشود! چون ترس از بین رفتن رابطه عاشقانه وجود دارد!
پرسیدن سؤال فضای ارتباط را تبدیل به فضای یک مصاحبه می کند و ما نمی خواهیم که فضای عاشقانه را تبدیل به یک فضای مصاحبه ای کنیم اما سؤال کردن از همسر آینده به منظور شناخت او شاید عاشقانه نباشد!!! اما تنها راه هوشمندانه برای شناخت اوست.
ب- نمی خواهیم جواب سؤالهای خود را بدانیم!
برخی اوقات ما در فکر این هستیم که حتما با فردی مقابل ازدواج کنیم و نمی خواهیم رابطه با پایان برسد! نمی خواهیم چیز بدی بشنویم!
به همین دلیل به طور ناخودآگاه تلاش می کنیم که سؤال نپرسیم!
ممکن است بعد از مدتها کسی را یافته باشیم که به ما قول ازدواج داده باشد و می خواهیم سرانجامی بگیریم بنابراین از پرسیدن سؤالاتی که ممکن است این رابطه را خراب کند پرهیز می کنیم!
ج- می ترسیم متقابلا از ما نیز همان سؤالات پرسیده شود!
وقتی از خود و زندگی خودمان راضی نیستیم یا از گذشته خود شرمسار هستیم و یا با آن کنار نیامده ایم زمانی که احساس گناه می کنیم و احساسی خوبی نسبت به خودمان نداریم به طرزی ناخودآگاه از پرسیدن سؤال طفره می رویم تا از ما نیز همان سؤالات پرسیده نشود!
اگر فردی به این دلایل از پرسیدن سؤال طفره برود ، مورد مهمی است چرا که وقتی ما احساس عزت نفس و احترام به خود را از دست بدهیم احتمال اینکه درگیر یک ازدواج نا موفق شویم بسیار زیاد است.
د- نمی دانیم درباره چه موضوعاتی باید سؤال کنیم!
این به معنی استکه ما از ازدواج تصویر روشنی نداریم و نمی دانیم در زندگی مشترک چه اموری از اهمیت برخوردار است که درباره آنها سؤال بپرسیم.
به نظر می رسد افرادی که به این دلیل سؤال نمی پرسند افرادی هستند که یا نیاز به آموزش جدی دارند و یا اینکه هنوز به پختگی کامل درباره ازدواج نرسیده اند!
پرسیدن سؤال؛ شاهراه شناخت دیگری است!
هر چه اطلاعات شما درباره یک فرد بیشتر باشد بهتر می توانید درباره او تصمیم بگیرید!
و هر چه اطلاعات شما در مورد فردی اندک باشد احتمال اینکه در رابطه با او عصبانی یا مایوس شوید بیشتر خواهد بود.

ادامه دارد...

MESSENGER

۲۵/شهریور/۹۰, ۱۴:۴۶
2- نشانه های هشدار که حاکی از مشکلات بالقوه هستند را نادیده می گیریم!
نا دیده گرفتن نشانه های هشدار دهنده یکی از خطرناک ترین اشتباهاتی است که ما در هنگام ازدواج مرتکب می شویم!
ما چیزی را از فرد مقابل خود می بینیم که نشانگر این واقعیت است که باید محتاط تر باشیم!
اما خودآگاه یا ناخودآگاه از آن چشم پوشی می کنیم!

ما این کار را به یکی از روش های زیر انجام می دهیم:
الف- مسائل را کم اهمیت جلوه می دهیم:
* آن قدرها هم خشمگین نیست!
* آن قدرها هم مواد مصرف نمی کند!
ب- کارهای او را توجیه می کنیم!
* کودکی بدی داشته به همین خاطر زود عصبانی می شود!
* زود استرس کاری زیادی دارد فعلا کمی مواد مصرف می کند!
ج- کارهای او را منطقی جلوه می دهیم!
* او واقعا با هوش است!
* حیف است که به کارهای نامناسب بپردازد!
* اگر کار نمی کند در عوض بسیار مطالعه می کند!
* او مرد است و مردها به طور طبیعی خیلی به زنهای دیگر نگاه می کنند!
د- مشکلات و مسائل را انکار می کنیم!
* هیچ کسی تا به حال همانند او مرا دوست نداشته است. چه کسی گفته او خیلی عصبانی است!؟
* او معتاد نیست فقط بعضی وقتها به طور تفریحی مواد مصرف می کند!
معمولا در زمان آشنایی و نامزدی مشکلات یک ازدواج خود را به صورت برخی از نشانه ها بروز می دهند اما بسیاری اوقات افراد از دیدن و توجه به آنها اجتناب می کنند.
خراب شدن یک رابطه همانند رشد سلولهای سرطانی است.
سرطان به طور ناگهانی ایجاد نمی شود بلکه در طول زمان ایجاد می شود.
خراب شدن یک رابطه نیز همین گونه است و ما معمولا در رابطه هایی که به ویرانی منجر شده اند می توانیم نشانه های هشیار را در آغاز رابطه ببینیم.
در زیر برخی از نشانه های هشدار دهنده و معنای آنها ذکر می شود:
علامت هشدار دهنده :
از صحبت کردن در مورد گذشته خود اجتناب می کند. از پاسخ به سؤالات طفره می رود یا اینکه آنها را کم اهمیت جلوه می دهد.
جزئیات سوابق خانوادگی خود را فاش نمی کند. زیاد خانواده اش را نمی بیند یا با آنها صحبت نمی کند.
همچنان با نامزد/ همسر قبلی خود تماسهای مکرر برقرار می کند: مرتب با او صحبت می کند یا به او تلفن می زند و شما را در دوستی با او وارد نمی کند یا معرفیتان نمی کند.
بسیار مطیع اعضای خانواده خود است و به نظر می رسد که زیاده از حد به آنها حرف می زند.
به آنها اجازه می دهد که به او امر و نهی کنند و آنها نیز حد و مرزی در این رابطه نمی شناسند.
قادر نخواهد بود که بدون «مهمان بازی» و «پهن کردن بساط» در کنار دیگران باشد.
چشم چرانی ، نیاز شدید به توجه از جانب دیگران
بدهکار و مقروض بوده و برگه های جریمه پرداخت نشده! بسیاری دارد.
از لحاظ اقتصادی بی ثبات بوده و مدام شنیده می شود که : «موقتا دستم تنگ است»!
می خواهد که همه جا رئیس باشد. همیشه خود را خیلی قوی جا می زند و همواره «می داتند که چه می خواهد» و هیچ گونه احساس ترس یا آسیب پذیری بروز نمی دهد.
عاشق کنترل کردن دیگران است. در شروع احساس می کنید که از شما مراقبت می کند اما دیری نمی پاید که می بینید با یک دیکتاتور زندگی می کنید.

MESSENGER

۲۵/شهریور/۹۰, ۱۹:۰۵
3- سازش های عجولانه و زود هنگام انجام می دهیم.
یکی دیگر از اشتباهاتی که در زمان آشنایی مرتکب می شویم این است که ارزشها ، رفتارها و عادتهای خود را به سرعت تغییر می دهیم تا وانمود کنیم که با فرد مقابل توافق و هماهنگی داریم.
در ابتدای آشنایی با چشم پوشی و کوتاه آمدن از آنچه که برایمان اهمیت دارد سعی می کنیم که رابطه را حفظ کنیم وقتی متوجه می شویم که عقاید و باورها و علایق ما به مذاق فرد مقابل خوش نمی آید، ممکن است که برای عقاید ، باورها و علایق خود اهمیت کمتری قائل شویم تا وانمود کنیم که بسیار با هم تفاهم داریم!
البته کاملا آشکار است که این یک تفاهم سطحی و ناپایدار است.
سازشهای عجولانه معمولا در موارد زیر خود را نشان می دهند:
الف- چشم پوشی از باورها و ارزش های خود
وقتی که می خواهیم با کسی ازدواج کنیم باورها ، نگرش ها و عقاید خود را با او در میان می گذاریم و درباره باورها ، نگرش ها و عقاید او نیز اطلاعاتی بدست می آوریم.
اما همین که برخی از ارزش ها و نگرش ها از هم خوانی کافی برخوردار نباشد ما تنها دو حق انتخاب بیشتر نداریم:
اول اینکه باورها و ارزش ها خود را حفظ کنیم
و دوم اینکه برای رسیدن به آن فرد از باورها و ارزش های خود چشم پوشی کنیم.
معمولا افراد به یک یا چند طریق زیر از ارزش ها و باورهای خود چشم پوشی می کنند:
- به اجبار و قبل از آنکه درست باشد و آمادگی آن را داشته باشند تن به رابطه جن سی می دهند!
- از بیان عقیده شخصی خود در مورد خطاها و اشتباهات فرد مقابل خودداری می کنند!
- عقاید، باورها و نگرش های خود را بروز نمی دهند یا آنها را تعدیل می کنند و یا حتی آنها را انکار می کنند!
- در فعالیتهایی شرکت می کنند که به طور معمول از انجام آنها اجتناب می کنند!
- از اظهار نظر در مورد موضوعاتی که به طور جدی با نظریات فرد مقابل در تضاد است اجتناب می کند!
ب- دست برداشتن از علایق و فعالیت های خود :
سازشهای عجولانه گاهی در مورد علایق و فعالیت های فرد رخ می دهد.
این کار معمولا به دو صورت انجام می گیرد:
- علایق شخصی و کارهای خودمان را رها می کنیم به خصوص اگر فکر کنیم که برای فرد مقابل ما علایق و کارهای ما اهمیتی ندارد یا اینکه با آینده مشترک ما تعارض دارد!
- خود را غرق علایق و کارهای همسر آینده خود می کنیم در حالی که خودمان از آنها لذتی نمی بریم!
ج- کناره گیری از خانواده و دوستان :
سازش عجولانه و سازش کاری در مورد ارتباط با خانواده و دوستان نیز به دو صورت رخ می دهد:
- اگر او با دوستان و خانواده ما راحت نباشد وقت کمتری را با آنها سپری می کنیم .
- برای خوشحال کردن او با کسانی وقت خود را سپری می کنیم که از بودن با آنها لذت نمی بریم.
سازش ، مدارا و مصالحه در زندگی مشترک از اهمیت زیادی برخوردار است.
اما وقتی این سازش زود هنگام و نا پخته باشد و از شرایط بالغانه به دور باشد تاثیر مخربی در ارتباط خواهد داشت.
تمامی روابط سالم حاوی درجاتی است مدارا و سازش و مصالحه است.
وقتی که متعهد به زندگی با فردی می شویم دیگر نمی توانیم همانند زمان مجردی زندگی کنیم!
قبل از ازدواج از آن جا که هنوز به فردی تعهد نداده ایم می توانیم دقت بیشتری به خرج دهیم.
چرا که لازم است قبل از هر چیز به خودمان متعهد باشیم تا به دیگری..!

MESSENGER

۲۵/شهریور/۹۰, ۲۳:۱۹
4- تسلیم نیاز جن سی شدن !
وقتی کسی می خواهد ازدواج کند یکی از مسائل عمده ای که در تصمیم گیری صحیح ایجاد مانع می کند میل جن سی است!
فرد هم جوان است و هم می داند که با ازدواج می تواند به میل جن سی خود پاسخ دهد.
بنابراین سعی می کند که به سرعت به سمت ازدواج حرکت کند تا به این میل خود پاسخ دهد.
در قدیم برای اینکه جوانها از این اشتباه مصون باشند، رسم بر این بود که اولین جلسه خواستگاری بدون حضور پسر برگزار می شد و توصیه می کردند که اول خانواده ها با هم به توافق برسند!
اما امروزه دیگر چنین کاری ممکن نیست!!!
امروزه لازم است تا جوان ها خودشان سعی کنند که از این اشتباه دوری کنند و بیاموزند که خود را از تاثیر کور کننده جاذبه جن سی دور کنند!
اگر فردی نتواند از افسون جاذبه جن سی خود را رها کند، بلاشک؛ یک ازدواج ناموفق در انتظار اوست...!

MESSENGER

۲۶/شهریور/۹۰, ۹:۰۷
5- تسلیم زرق و برق های مادی و ظاهری می شویم!
فردی را تصور کنید که گرم ، با محبت ، گشاده ، متعهد و علاقمند به خانواده است.
شخصیتی فعال و پویا دارد و بسیار مردم دار است.
بسیار صمیمی است و از زندگی خود راضی است.
در ضمن از حس شلوغ طبعی بالایی هم برخوردار است.
آیا او فرد مناسبی است برای ازدواج !؟
حالا فرد دیگری را تصور کنید که کنترل کننده است.
می خواهد همه چیز مطابق میل او باشد.
انتقاد کننده و سر زنش کننده است.
نمی تواند صمیمی باشد.
همیشه به کار خود فکر می کند.
آیا او فرد مناسبی است برای ازدواج !؟
اگر فرد اول یک آبدارچی باشد و نفر دوم یک کارخانه دار باشد که ثروت و املاک فراوانی دارد حالا نظر شما چیست !؟
آیا تفاوتی برای شما دارند !؟
در اجتماع ما و در جهان امروزین تاکید بسیار زیادی بر ثروت و پول و وضعیت ظاهری افراد می شود!
در عین حال ثروت و شهرت و پول به تنهایی اغوا کننده و افسون کننده است!
بسیاری از ما انسانها در برابر ثروت و پول ، افسون می شویم!
جاذبه ثروت برای بسیاری از ما بسیار زیاد است!
بسیاری از ما در انتخاب همسر خود متاثر از عوامل زیر هستیم:
- پول فرد
- ثروت خانوادگی
- قدرت و نفوذ فرد
- شغل او
- شهرت او
- زیبایی او
بسیاری از ما فکر می کنیم که این عوامل در انتخاب های ما تاثیری ندارند!
اما در واقعیت چنین چیزی کمتر دیده می شود!!!
مهم است که به لحاظ عوامل بالا شباهتهایی بین دو نفر وجود داشته باشد و آنها با هم ازدواج کنند.
اما داشتن شباهت با تحت تاثیر این عوامل قرار گرفتن متفاوت است...!
وقتی یک رابطه صرفا به دلیل مسائل اقتصادی و مادی شکل می گیرد یک رابطه ناسالم شکل گرفته است!

hamed313

۲۶/شهریور/۹۰, ۱۲:۳۹
دوست [b][b]MESSENGER[/b][/b] من اکثر مطالب (نه همشو)خوندم .به نظرم اینا به درد من نمخوره چون رسم و روسمات ما اجازه این کارو نمیده.
حالا رسم ما یه شب همه بزرگان خانواده جمع میشن و چندین پیشنهاد جلوی داماد میزارن یا روی پیشنهاد داماد نظر میدن.بیشتر خانموها یعنی خواهر و مادر و مادر بزرگ تو این مسائل نظر میدن اگه داماد یکی رو قبول کرد یا پیشنهاد داماد قبول شد(البته برای یکی از دایی هام که بقول خودش عاشق و بقول مادر بزرگم قاپش دزدیده بودن همه مثل اینکه به مراسم عزا برن عبوس همه مخالف بودن ).یه نفر به خانواده عروس خبر میده که در 99درصد موارد مورد قبول واقع میشه Wink بعد بزرگان خانواده شب اول میرن و مهریه و جهاز و ...رو تعیین میکنن.شب بعد که مراسم خواستگاری همه اقوام همه بزرگان وهمه جونهای روستا میان(حواشی زیادی دارهBig Grin) در واقع چیزی به نام پرسش و پاسخ وجود ندارد.البته این بحث که کردن میشه قبل این حرفا انجام داد یعنی دوست یابی که من کلا مخالفم(شما بگید بچه مثبت)
حالا من چیکار کنم؟با حرفای که گفته شد من باید برم دبال دوست دخترو ان قضایا...یه با این رسم روسمات پیش برم(البته من عاشق این رسم ها هستم)
دوستان عزیز راهنماییم کنید

علی 110

۲۶/شهریور/۹۰, ۱۲:۵۳
نه خیر
بعد از اینکه به شما پیشنهاد دادن
باید یک یا چند جلسه ی مفصل خواستگاری داشته باشید
و مفصل و عمیق در باره مباحث کلیدی باهم گفتگو کنید
اگه خواستید میتونیم بیشتر در این مورد صحبت کنیم
البته کارشناس شماره یک ما در تالار در این بحث جناب messenger هستند
به طور مثال یکی از سوالات مهمی که دختر و پسر در جلسات خواستگاری باید از هم بپرسند و نشان دهنده ی قسمتی از اعتقادات و بینش آنها است این سوال است

پسر باید از دختر بپرسد: به نظر شما ویژگی های مرد ایده آل از نظر شما چیه و مهمترین انتظارات شما از همسر آیندتون چیه
بعد باید بپرسه به نظر شما یک زن خوب چه ویژه گی هایی داره و کدوم یکی از اینها رو شما بیشتر در خودتون سراغ دارید
و بالعکس
دختر هم این سوالات رو باید از پسر بپرسه

سوالاتی کاربردی و نشان دهنده ی خیلی از مباحث رفتاری و اعتقادی
اگه خواستی بیشتر میتونیم در این زمینه بحث کنیم

MESSENGER

۲۶/شهریور/۹۰, ۱۳:۱۵
(۲۶/شهریور/۹۰ ۱۲:۳۹)hamed313 نوشته است: [ -> ]دوست [b][b]MESSENGER[url=http://forum.bidari-andishe.ir/thread-7202-page-4.html#][/url][/b][/b] من اکثر مطالب (نه همشو)خوندم .به نظرم اینا به درد من نمخوره چون رسم و روسمات ما اجازه این کارو نمیده.
mall">حالا رسم ما یه شب همه بزرگان خانواده جمع میشن و چندین پیشنهاد جلوی داماد میزارن یا روی پیشنهاد داماد نظر میدن.بیشتر خانموها یعنی خواهر و مادر و مادر بزرگ تو این مسائل نظر میدن اگه داماد یکی رو قبول کرد یا mall">پیشنهاد داماد قبول شدmall">(البته برای یکی از دایی هام که بقول خودش عاشق و بقول مادر بزرگم قاپش دزدیده بودن همه مثل اینکه به مراسم عزا برن عبوس همه مخالف بودن ).یه نفر به خانواده عروس خبر میده که در 99درصد موارد مورد قبول واقع میشه Wink بعد بزرگان خانواده شب اول میرن و مهریه و جهاز و ...رو تعیین میکنن.شب بعد که مراسم خواستگاری همه اقوام همه بزرگان وهمه جونهای روستا میان(حواشی زیادی دارهBig Grin) در واقع چیزی به نام پرسش و پاسخ وجود ندارد.البته این بحث که کردن میشه قبل این حرفا انجام داد یعنی دوست یابی که من کلا مخالفم(شما بگید بچه مثبت)
حالا من چیکار کنم؟با حرفای که گفته شد من باید برم دبال دوست دخترو ان قضایا...یه با این رسم روسمات پیش برم(البته من عاشق این رسم ها هستم)
دوستان عزیز راهنماییم کنید


با سلام و احترام
عمیقاً حرفاتون رو متوجه میشم!
ببینید؛
به شخصه در ارسال مطالب،دقت دارم و وسواس به خرج میدم تا مطلب درست و صحیح باشه..
بماند که در این دنیای مجازی امکان یک "گفتگوی قانع کننده" ماهیتاً نیست..!
به هر حال؛
در مطالب مطرح شده که اتفاقاً نظرم بر اینه که کامل بخونیش(تاکید می کنم کامل)؛
جریان اینه:
- ازدواج سنتی است الهی و لذا اهتمامی لازم داره الهی..
- نیاز به شناخت حداکثری (والبته در حد وسع و امکان) طرفین داره..
- حکوت "عقل" بشدت نیازه نه احساس و عواطف.. !
- والدین در قدم اول بهترین مشاور هستند..
- از تمامی امکان مشاوره در خارج از خانواده، باید استفاده کرد..
- با قبول شرایط فرهنگی متفاوت در جای جای کشور،این شما هستید که باید تلاش حداکثری در این "وصال" مبارک بخرج بدید..
- مطالب این تاپیک یه "راهنمای کلی" محسوب میشه و لذا مورد به مورد نیاز به "تطابق" با محیط های خانوادگی و اجتماعی موجود کشور داره..
- بهتره با توجه به کلیت مطالب ذکر شده،ضمن عدم "عقب نشینی" توان خودتون رو بذارید تا ولو 10% این نکات رو مورد توجه خانواده و اطرافیان قرار بدید..
- اگه دقت کرده باشید،خط به خط پست های ارسالی از طرف اینجانب، در مخالفت با مسئله "دوست پسر و دوست دختری" هست !!! و مکرراً تاکید شده که این مسیر راه به "ناکجاآباده" !!!
- نگید نمیشه..توکل به خدا..توسل به ائمه اطهارع

محمود

۲۶/شهریور/۹۰, ۱۳:۳۷
آقای مسنجر باید اعتراف کنم دیدم نسبت به این مساله عوض شده اما واقعا اینکه به خانواده و بزرگا بگیم یه فرد مناسب که با خلقیات ما بخوره برامون پیدا کنید میشه ازدواج کرد منظورم اینه که با چند جلسه پرسش وپاسخ ومشاوره طرفین می تونند همدیگه رو بشناسن ممنون میشم اگر پاسخ سوالاتم رو بدین یاحق
صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13
تالار گفتگوی بیداری اندیشه > سبک زندگی اسلامی-ایرانی > خانواده > چگونگی طرح سوالات در جلسه خواستگاری !؟
آدرس های مرجع