وضعیت حجاب و عفاف و روابط نامحرمان در دانشگاه

[ساجد]

سلام خدمت همه دوستام
یه اتفاقی برای یکی از دوستام رخ داده و چند روزیکه ذهن منو به خودش مشغول کرده

این دوست من توی دانشگاهشون با 2تا از دخترها رابطه ای خاص داره
اولیش که 2 تا 3 سال ازش بزرگتره اما خودش میگه دوسش داره البته از نوع خواهرانه ، خیلی راحت باهم صحبت میکنند و میگن و اس ام اسهای زیادی هم بینشون رد و بدل میشه و الان دیگه همه دیگرو خواهر و برادر صدا میکنند
من مطمنم که داره اشتباه میکنه و این قضیه رو هم از حربه های شیطان می دونم
این دوستم پسر مذهبیه می خوام کمکش کنم
بنظرتون چیکار باید کنم؟؟؟؟؟؟؟؟


اما دختر دوم یه جورایی بهش علاقه داره اونم از نوع ازدواجش
اما هنوز باهاش مطرح نکرده و حالا حالا ها هم قصد مطرح کردن نداره لا اقل تا یکی دو سال بعد
با این خانمم هم تا حدودی اس ام اسی رابطه داره آیا این رابطه مشکل خاصی داره یا نه
البته اولی از اولویت بالاتری برخورداره
خواهشا کمک کنید

[soshiant]

(۱۷/فروردین/۹۱ ۱۵:۵۰)دل خسته نوشته است:  البته بنده با توجه به نظر مرجع تقلیدم مخالف رفتن به دانشگاه نیستم ، اما اگر واقعا فتوای تمام مراجع این باشه ، راه های بسیار بهتری از دانشگاه هست برای دستیابی به علم ، من به جرأت می گم ، می شه از طریق خوندن مقالات از طریق اینترنت ، مطالعه کتاب ها و مسائل دیگه ، علم بیشتری نسبت به دانشگاه کسب کرد.پس بیاید حداقل به دینمون پایبند باشیم (گفتم بالفرض که این جوری بشه)،حتی اگر دین ما نوشیدن آب رو هم بر ما حرام کرد (مثل داستان طالوت و جالوت).

منم دقیقا موافقم که راههای بهتری برای کسب علم وجود داره . الان خودم بیشترین زمانم رو صرف مطالعات شخصی و دینی میکنم و نه درسی اما وجود مرکز علمی با اساتید مختلف آدم رو مجاب میکنه تا برای عقب نماندن از بقیه حرکتی داشته باشه .
قطعا مراجع حکمی مبنی بر نرفتن دانشگاه نمیدن اما تفکیک جنسیتی پاک کردن صورت مسئله محصوب میشه . یعنی ما نتونستیم توی محیط دانشگاه حریم ارتباط دختر و پسر رو حفظ کنیم و ناچار شدیم حریم قانونی ایجاد کنیم . ( این یعنی توهین به فرهنگ دانشجویی ).
اما حرفت رو قبول دارم شاید یکم تند روی کردن توی حرفام . وقتی دین و علم مقابل هم قرار میگیرن دین ارجعیت داره و امیدوارم هیچ وقت این دو در مقابل هم قرار نگیرند حتی در شرایطی مثل بحث ما .

خدایا پناه میبریم به تو از دانشی که سود نداشته باشه و باعث غرور بندت بشه .

(۱۷/فروردین/۹۱ ۱۵:۵۰)دل خسته نوشته است:  راستی دوست خوبم.
به نظر شما هزاران استاد در رشته های مختلف علمی با ضعف دینی برای جامعه مفید تره ، یا هزاران انسان عادی که به مراحل بالای ایمان رسیدند؟
نمی گم اولی نباشه ، نه ، اما ما نباید ایمانمون رو فدای دانش کنیم ، حتی گاهی اوفات باید دانشمون رو فدای ایمان کنیم.چون ما اساتید عالم کم نداریم که دارند به دشمن خدمت می کنند.یا همین دانش بدون تزکیه مگر باعث نشد فجایع تاریخی مثل هیروشیما صورت بگیره؟
صحبت های امام خمینی درباره علم و تزکیه می تونه راهنمای خوبی باشه.

قطعا هزاران انسان که به مقام بالای ایمان رسیدن ارجعیت دارن به اساتید بی ایمان .
اما این اساتید درجه ایمانشون پایینه که میشه روشون با یه برنامه هدفمند کار کرد .
این استید مزایایی دارند که میشه از اونها در جهت سربلندی امت اسلام استفاده کرد .
میشه توسط اونها نخبگانی پرورش داد که مرید اسلام و دین باشن .
یعنی میخوام بگم جای کنار گذاشتن استید بی ایمان و رفتن سراغ انسانهای عادی پر ایمان میشه اساتید رو به ایمان داری نزدیک کرد تا از هر 2 طرف محیط بر علم باشیم .

[help me]

نقل قول:

آیت‌الله سیستانی: امر مربوطه به خود فرد است اگر بیم افتادن به گناه نداشته باشد اشكال ندارد.
چندتا از مراجع گرانقدرمون گفتن اگه بیم افتادن به گناه .... خب اگه اون فرد میدونه ممکنه به گناه بیفته خب سعی کنه از ارتباط وصحبت کردن با جنس مخالف بپرهیزه.ولی خیلی برام جالبه چرا بعضیا اینقدر نگاه تعصبی وبدی دارن نسبت به مسئله هر وقت مجبور شدین خیلی محترمانه وجدی ارتباط برقرار کنین !!این که دیگه دلمشغولی وخیلی ببخشید تحریک شدن نداره اگه یه نفر نتونه تو دانشگاه با جنس مخالف در حد عادی صحبت کنه که فاجعه ست باید به فکر اصلاح خودش باشه و هم به قول دوست عزیزمون هم خجالتی بار میاد که این قضیه رو تو اقایونی که خیلی تعصبی هستن زیاد دیده میشه تو دانشگاهها ،هم دیگه چطور میخواد تو اجتماع رابطه برقرار کنه با همکاراش و... نکنه فقط میگه من با هم جنس خودم حرف میزنم؟؟؟!! هم اینکه دیگه زیاد جنس مخالف براش جذابیت زیادی نداره می بینه اونم یه آدمیه مثل خودش. والا ما که ارتباط عادی ودرست برقرار میکنیم وچیزی هم ندیدیم حرف اضافه ای هم زده نشد بجز درس ودیگه وجود پسر هم برامون عادیه. به نظرم اگه آدم رو خودش کار کنه وشعار نده وخدا رو همیشه ناظر خودش بدونه اینهمه اتفاقات نمیفته در این مورد وخیلی بهتر میتونه خودسازی کنه .همین دید افراطیه بعضی ها ست باعث میشه نتونن با جنس مخالف درست رابطه برقرار کنن (منظورم مذهبیون عزیزه)و وقتی مجبور میشن که تو یه محیطهایی قرار بگیرند خودشون رو می بازند و ..... .چون همیشه از این کار فرار می کردند وراه درست رو یاد نگرفتن .بیاییم درست ارتباط برقرار کردن رو آموزش بدیم و رو خودمون کار کنیم تا اینکه صورت مسئله رو پاک کنیم همه جا جنس مخالف هست اگه بخوایم خودمون رو دور کنیم تا به گناه نیفتیم که ارزشی نداره باید بتونیم خودمون رو کنترل کنیم تو هر محیط وشرایطی باید خودمون هر لحظه راه درست رو با کمک خدا انتخاب کنیم نه ... .ببخشید زیادی حرف زدم.در پناه حق

[دل خسته]

سلام
نه مراجع هیچکدوم (غیر از بعضی ها که به انحراف رفتند) دید تعصبی به هیچ مسئله ای ندارند ، وگرنه مرجع نمی تونستند مرجع تقلید باشند.بلکه از یک سری احادیث دید متفاوتی دارند ، جالبه بدونید مثلا آیت الله سیستانی (من مقلد ایشون هستم) ، سر بردن زیر آب رو مبطل روزه می دونند ، اما مابقی مراجع مبطل روزه می دونند و کفاره هم در نظر می گیرند!
این طبیعت دوران غیبته.وقتی امام نیست ، برداشت ها از دین ناخودآگاه متفاوت میشه ، و وظیفه ما شناخت بهترین مرجع هست (با معیار های دین) تا این برداشت ها رو علمی تر داشته باشیم.حتی اگر مخالف نظر امام غائب هم باشه (البته در مسائل حیاتی ، مواردی داشتیم (مثل مورد شیخ مفید) که خود امام علیه السلام وارد عمل شدند و نظر رو تصحیح کردند).

[Blank Mind]

(۱۷/فروردین/۹۱ ۱۵:۰۶)دل خسته نوشته است:  

(۱۷/فروردین/۹۱ ۱۴:۵۵)Blank Mind نوشته است:  در زمان های خیلی دور این گونه عذر ها بهانه ای تلقی می شد برای خالی کردن میادین حساس نبرد. حالا دین خدا شده ابزار بیرون کردن قشر مذهبی تر از دانشگاه ها. حالا همون دلایل شده دلیل خالی کردن صحنه ها!!! -_-

سلام
لازم می دونم بدونید بنده هم در دانشگاه مختلط تحصیل کردم و پشیمان هم نیستم ، اما مسئله بر سر الاهم فالاهم هست.یعنی کاری بکنیم که شرایط مهیا تر و بهتر باشه.

سلام. بحث مهم و اهم هست، اما نه به این شکل. بحث محروم کردن افرادی از تحصیله. بحث فردیه که چند سال دانشجو بوده یا می خواد وارد دانشگاه بشه. اما حالا فتوای مرجع تقلیدش اون رو در دو راهی انتخاب دینش و رفتن به دانشگاه قرار می ده. اصلا مگه نداریم که اگه علم نزد مشرک یا با فرو رفتن در گرداب های مشکلات هم بود دنبالش بریم؟ کی قوانین جدید بدون مقدمه و این طور سلبی بودن؟

(۱۷/فروردین/۹۱ ۱۵:۰۶)دل خسته نوشته است:  راستی دوست خوبم.
به نظر شما هزاران استاد در رشته های مختلف علمی با ضعف دینی برای جامعه مفید تره ، یا هزاران انسان عادی که به مراحل بالای ایمان رسیدند؟
نمی گم اولی نباشه ، نه ، اما ما نباید ایمانمون رو فدای دانش کنیم ، حتی گاهی اوفات باید دانشمون رو فدای ایمان کنیم.چون ما اساتید عالم کم نداریم که دارند به دشمن خدمت می کنند.یا همین دانش بدون تزکیه مگر باعث نشد فجایع تاریخی مثل هیروشیما صورت بگیره؟
صحبت های امام خمینی درباره علم و تزکیه می تونه راهنمای خوبی باشه.

سوال: چه طور می شه به چیزی که بهش علم نداریم، باور و ایمان داشته باشیم؟
علم و ایمان جدا نمی شن و تا اونجا که من می دونم هر وقت به اسم دین جلوی علم آموزی گرفته شد، دومی پیروز شده!
در جدایی ناپذیری علم و ایمان همین سخن بسه که: «علم و ایمان دو برادر همزاد و دو دوستی هستند که هرگز جدا نمی شوند.»

[دل خسته]

(۱۷/فروردین/۹۱ ۲۳:۱۲)Blank Mind نوشته است:  

(۱۷/فروردین/۹۱ ۱۵:۰۶)دل خسته نوشته است:  سلام
لازم می دونم بدونید بنده هم در دانشگاه مختلط تحصیل کردم و پشیمان هم نیستم ، اما مسئله بر سر الاهم فالاهم هست.یعنی کاری بکنیم که شرایط مهیا تر و بهتر باشه.

سلام. بحث مهم و اهم هست، اما نه به این شکل. بحث محروم کردن افرادی از تحصیله. بحث فردیه که چند سال دانشجو بوده یا می خواد وارد دانشگاه بشه. اما حالا فتوای مرجع تقلیدش اون رو در دو راهی انتخاب دینش و رفتن به دانشگاه قرار می ده. اصلا مگه نداریم که اگه علم نزد مشرک یا با فرو رفتن در گرداب های مشکلات هم بود دنبالش بریم؟ کی قوانین جدید بدون مقدمه و این طور سلبی بودن؟

(۱۷/فروردین/۹۱ ۱۵:۰۶)دل خسته نوشته است:  راستی دوست خوبم.
به نظر شما هزاران استاد در رشته های مختلف علمی با ضعف دینی برای جامعه مفید تره ، یا هزاران انسان عادی که به مراحل بالای ایمان رسیدند؟
نمی گم اولی نباشه ، نه ، اما ما نباید ایمانمون رو فدای دانش کنیم ، حتی گاهی اوفات باید دانشمون رو فدای ایمان کنیم.چون ما اساتید عالم کم نداریم که دارند به دشمن خدمت می کنند.یا همین دانش بدون تزکیه مگر باعث نشد فجایع تاریخی مثل هیروشیما صورت بگیره؟
صحبت های امام خمینی درباره علم و تزکیه می تونه راهنمای خوبی باشه.

سوال: چه طور می شه به چیزی که بهش علم نداریم، باور و ایمان داشته باشیم؟
علم و ایمان جدا نمی شن و تا اونجا که من می دونم هر وقت به اسم دین جلوی علم آموزی گرفته شد، دومی پیروز شده!
در جدایی ناپذیری علم و ایمان همین سخن بسه که: «علم و ایمان دو برادر همزاد و دو دوستی هستند که هرگز جدا نمی شوند.»

سلام
علمی که در روایات اومده در حالت کلی بیشتر شامل این سه علم می شه "احکام ، اخلاق و اعتقادات" ، مابقی علوم هم خوب هستند ، اما در درجه دوم ضرورت دارند.یعنی یک جورای واجب کفایی هستند.
پس در جایی که راه دانشگاه امن نیست(به فتوای بعضی مراجع) ، ما باید راه های بهتری رو برای کسب علم انتخاب کنیم.البته قبول دارم که جامعه ما با علم بدون مدرک مشکل دارند ، اما خوب باید ببینیم ما برامون دین مهم تره یا دنیا.پس حالا که دین برای ما مهم تر هست ، باید روش ها رو اصلاح کنیم.

---

راستی گفتید محروم کردن ، اما محرومیتی در کار نیست ، بلکه شیوه آموزش متفاوتی پیشنهاد شده.گفتم یا دانشگاه ها رو باید اصلاح کرد ، یا باید چنین اشخاصی دنبال دانشگاه های سالم باشند (مثل دانشگاه صنعت نفت و ....) یا باید دنبال راه های دیگه علم جویی باشند.

[nilufar7676]

بابا بس کنید این حرفا رو من صد در صد با نظر جناب soshiantموافقم یعنی چی تفکیک کنیم می خوان یه کاری کنن که دیگه جنس دختر و پسر کلا همدیگه رو نبینن تا اتفاقی نیوفته...؟؟؟اگه راست میگین کار فرهنگی کنین که جوونه اخلاق تو ذاتش شکل بگیره نه دانشگاه تفکیک کنید که تازه جای صحبت هاشون رو به پارک و خیابون بکشید...
تو رو خدا این قدر کوته فکر نباشید آخه این چه کاریه که دانشگاه ها رو جدا کنن؟؟؟انگار این مراجع محترم البته بعضیا و البته طرفدارانشون از مریخ اومدن که نمی دونن وضع مملکت چه طوریه...حالا یه جایی هم که دو تا جوون می تونن زیر سایه امنیت دانشگاه با هم حرف بزنن گند بزنین توش تا پس فردا اونا رو تو پارک بگیرن و یگن با هم نسبت ندارین.....

[Blank Mind]

(۱۷/فروردین/۹۱ ۲۳:۱۶)دل خسته نوشته است:  

(۱۷/فروردین/۹۱ ۲۳:۱۲)Blank Mind نوشته است:  سلام. بحث مهم و اهم هست، اما نه به این شکل. بحث محروم کردن افرادی از تحصیله. بحث فردیه که چند سال دانشجو بوده یا می خواد وارد دانشگاه بشه. اما حالا فتوای مرجع تقلیدش اون رو در دو راهی انتخاب دینش و رفتن به دانشگاه قرار می ده. اصلا مگه نداریم که اگه علم نزد مشرک یا با فرو رفتن در گرداب های مشکلات هم بود دنبالش بریم؟ کی قوانین جدید بدون مقدمه و این طور سلبی بودن؟

سوال: چه طور می شه به چیزی که بهش علم نداریم، باور و ایمان داشته باشیم؟
علم و ایمان جدا نمی شن و تا اونجا که من می دونم هر وقت به اسم دین جلوی علم آموزی گرفته شد، دومی پیروز شده!
در جدایی ناپذیری علم و ایمان همین سخن بسه که: «علم و ایمان دو برادر همزاد و دو دوستی هستند که هرگز جدا نمی شوند.»

سلام
علمی که در روایات اومده در حالت کلی بیشتر شامل این سه علم می شه "احکام ، اخلاق و اعتقادات" ، مابقی علوم هم خوب هستند ، اما در درجه دوم ضرورت دارند.یعنی یک جورای واجب کفایی هستند.
پس در جایی که راه دانشگاه امن نیست(به فتوای بعضی مراجع) ، ما باید راه های بهتری رو برای کسب علم انتخاب کنیم.البته قبول دارم که جامعه ما با علم بدون مدرک مشکل دارند ، اما خوب باید ببینیم ما برامون دین مهم تره یا دنیا.پس حالا که دین برای ما مهم تر هست ، باید روش ها رو اصلاح کنیم.

علم مورد بحث هر علمیه که به ما جهان بینی درستی بده. به این معنی که در مسیر تقویت ایمان باشه و نشانه ای باشه از خدا. حالا شما می فرمایید فقط این سه مورد؟ به روی چشم!

بگذریم بحث من بر سر وضعیت فعلی جامعست. اگه برای دانشجو این محدودیت وجود داره باید در بقیه اماکن هم وجود داشته باشه. یا حتی به قول دوستان که اگه ما محیط های سالم آشنایی رو محدود کنیم پس باید منتظر گرایش به سمت محیط های ناسالم باشیم.

(۱۷/فروردین/۹۱ ۲۳:۱۶)دل خسته نوشته است:  راستی گفتید محروم کردن ، اما محرومیتی در کار نیست ، بلکه شیوه آموزش متفاوتی پیشنهاد شده.گفتم یا دانشگاه ها رو باید اصلاح کرد ، یا باید چنین اشخاصی دنبال دانشگاه های سالم باشند (مثل دانشگاه صنعت نفت و ....) یا باید دنبال راه های دیگه علم جویی باشند.

محروم کردنه دیگه. محروم کردن دانشجویی که چند سال تو این سیستم به قول شما ناسالم(!) تحصیل کرده. یا مجبوره دینش رو فدای دانشگاهش کنه یا برعکس. حالا فکر می کنید وقتی من می رم دانشگاه فرقم با اون فرد چیه؟ اینه که من وارد حریم الهی نشدم اما اون فرد شده و به قولی پاش به گناه باز شده. بنابراین بازم می تونه وارد شه.

در آخر من کاملا با این حرف شما موافقم که در کسب علم نباید خودمون رو محدود به دانشگاه بکنیم.

[دل خسته]

(۱۷/فروردین/۹۱ ۲۳:۲۰)nilufar7676 نوشته است:  بابا بس کنید این حرفا رو من صد در صد با نظر جناب soshiantموافقم یعنی چی تفکیک کنیم می خوان یه کاری کنن که دیگه جنس دختر و پسر کلا همدیگه رو نبینن تا اتفاقی نیوفته...؟؟؟اگه راست میگین کار فرهنگی کنین که جوونه اخلاق تو ذاتش شکل بگیره نه دانشگاه تفکیک کنید که تازه جای صحبت هاشون رو به پارک و خیابون بکشید...
تو رو خدا این قدر کوته فکر نباشید آخه این چه کاریه که دانشگاه ها رو جدا کنن؟؟؟انگار این مراجع محترم البته بعضیا و البته طرفدارانشون از مریخ اومدن که نمی دونن وضع مملکت چه طوریه...حالا یه جایی هم که دو تا جوون می تونن زیر سایه امنیت دانشگاه با هم حرف بزنن گند بزنین توش تا پس فردا اونا رو تو پارک بگیرن و یگن با هم نسبت ندارین.....

سلام
می دونید حرف شما مثل چی می مونه؟مثل این می مونه که بگید یعنی چی جاده ها رو اصلاح کنیم ، راننده ها برن خودشون رو درست کنن ، کار فرهنگی بکنیم مواظب باشند که تصادف نکنند ، راننده باید راننده باشه ، اون وقت تصادف نمی کنه.یا مثلا این مثال رو برای سیستم هواپیمائی شور بزنیم.
این ضعف های فرهنگی ، هم نیاز مند پیش گیری فرهنگی هست ، هم نیاز مند بهبود شرایط.یعنی من اگر می خوام سر کلاس بشینم ، چرا باید شرایطی مثل شوخی های زشت یا بی حجابی رو تحمل کنم؟من که کار ضد ارزشی نمی کنم ، می خوام درس بخونم ، اما یک نفر با ضد ارزش داره من رو آزار می ده.چرا مسیر رو هموار نکنیم؟
شما فکر می کنید دانشگاه جای خوبی برای آشنائیت قبل ازدواج هست؟واقعا چه دلیلی برای این موضوع دارید؟چه دلیل مستحکمی دارید برای این که این اوضاع بهتر از تفکیک جنسیتی هست؟
آیا شما تصور می کنید ، حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها هم حاضر می شدند در چنین شرایطی دنبال علم آموزی باشند؟ایشون که داریم هنگام حرکت تنها حرکت نمی کردند ، مبادا نامحرم حجم بدن ناموس خدا رو ببینه.اون وقت ما باید این شرایط رو بپذیریم؟
اون افرادی که سر یک نگاه ، کل زندگی ایمانیشون به باد رفت ، اون عابد هایی که یک عمر عبادت خدا رو کردند ، اما یک بار با زن خلوت کردند ، روی خودشون کار فرهنگی نکرده بودند؟

یک نکته رو هم بگم ، علمای ما از مریخ نیومدند ، بلکه از من و شما بهتر به شرایط حال جامعه تسلط دارند ، این بزرگواران مشاورین بسیاری دارند ، در تمام زمینه های مبتلا به ، و مطالعات بسیار زیادی هم دارند.فکر نکیند می نشینند یک گوشه و از روی هوی فتوا می دن ، نه خیر ، تمام این فتوا ها رو با دقت فراوان می دن ، چون از خدا می ترسند ، مبادا اشتباهشون باعث تباهی جامعه بشه.اون ها مسئولیتشون سنگین تر از این هست که بخوان تعصب به خرج بدن.

[soshiant]

بسم الله الرحمن الرحیم

(۱۷/فروردین/۹۱ ۲۳:۱۶)دل خسته نوشته است:  پس در جایی که راه دانشگاه امن نیست(به فتوای بعضی مراجع) ، ما باید راه های بهتری رو برای کسب علم انتخاب کنیم.البته قبول دارم که جامعه ما با علم بدون مدرک مشکل دارند ، اما خوب باید ببینیم ما برامون دین مهم تره یا دنیا.پس حالا که دین برای ما مهم تر هست ، باید روش ها رو اصلاح کنیم.

سلامی مجدد .
حکم مراجع در جامعه دینی میتونه موجی راه بندازه یا موجی رو خنثی کنه . با مخالفت مراجع نسبت به رفتن به دانشگاه عملا مراجع در مقابل یک سری نهادها ایستادن مثل :
وزارت اطلاعات یا سازمان نظام مهندسی یا وزارت علوم و فناوری و ... چون دانشگاهها مستقیم یا غیر مستقیم با اکثر نهادها ارتباط دارن و در نتیجه حکومت فعلی ما با مراجع تضاد فکری دارن !!!
مراجع زمان قانونگذاری حضور ندارن و زمانی که قانونی تصویب شد وسالها از اجرای اون گذشت و جامعه بر طبق اون قانون برای خودش مسیری انتخاب کرد مراجع فتوا میدن نباید در این مراکز حضور داشت !!
این به معنی از هم پاشیدن نظام جامعه که مردم بر طبق اون حرکت میکنن تلقی میشه .

به فتوای مراجع برای حل کردن یک مسئله باید صورت مسئله پاک بشه ؟!!!
مراجع اگر با این حرکت مشکل دارن میتونن سیستمی اتخاذ کنن تا فرهنگ جامعه بر طبق اصول اسلامی چه در محیط دانشگاه و چه غیره حرکتی صعودی داشته باشه .
دوست من یک سری اطلاعات هست که آدم بر طبق اون تصمیمی میگیره .

نسبت خانمها به آقایان در دانشگاه تقریبا 3 به 1 محاسبه شده . دانشگاه آزاد دانشجوی پسر رو راحتتر قبول میکنه و اولویت داره تا بالانس قشر تحصیلکرده توی جامعه بهم نخوره .
دفترچه کنکور بگیر ببین هر دانشکده چند تا آقا پذیرش داره و چند تا خانم . عمده دوستان من انگیزه اومدنشون به دانشگاه رقابت تحصیلی با خانمهاست . ( الان توی دانشکده ما رقابتی شدید در حد صدم بین خانمها و آقایون پیش اومده ) توی این شرایط فکر کن تفکیک جنسیتی بشه . این نسبت راحت 4 به 1 میشه .
( من پسرم و با آدمهای زیادی سر و کار دارم و شک ندارم این اتفاق میفته )

حالا شما میگی دین ارجعیت داره . قبول اما به قیمت اینکه توازن فرهنگی توی جامعه به هم بخوره ؟
این نتیجه تصمیمگیری نابجا ی مسئولین نیست ؟

علما حرف درستی میزنن اما بهتر نیست جای تفکیک جنسیتی به اسم دین محیط دانشگاه ها رو با سیاست به محیطی اسلامی تبدیل کنن ؟
تا زمانی که سیستم آموزشی داروینیستی توی دانشگاههای ما حاکمه میشه محیط دانشگاه رو به محیط اسلامی تبدیل کرد ؟

کلا یه اندیشه اسلامی ( 3 واحد ) در کل 2 سال تحصیل بنده به من آموزش داده شده که اونهم به علت کمبود وقت نصفش توسط استاد مربوطه حذف شد تا دانشجویان راحتتر این درس رو پاس کنن !!!

شما اومدی گفتی حالا که توی دانشگاهتون خانم و آقا با هم هستید بر طبق اصول اسلامی باید این معقولات رو رعایت کنید و ما نکردیم ؟

کسی به ما گفت در دانشگاه وابسته به اصول اسلامی باید خانمها پوشش لازم ( چادر ) حتما داشته باشند و کسی گفت خانم محترم این پوشش برای ارزشگذاری خود شماست و کسی اومد توی محیط فرهنگی دانشگاه پوشش چادر رو برای خانمها به صورت تخصصی و جوانپسند تشریح کنه که خانمها چادر سر نکردند ؟

چطو پوشش مقنعه برای خانمها واجب میشه توی محیط فرهنگی اما پوشش چادر نمیشه ؟
اگر پوشش چادر توی دانشگاهها اجباری باشه آیا به خودی خود به یک فرهنگ تبدیل نمیشه ؟

منی که فقط 2 سال وارد دانشگاه شدم این کمبودها رو فهمیدم اما مسئولین خیر . و در آخر دم از تفکیک جنسیتی میزنن تا روی نکرده های خودشون سرپوش بزارن .

(۱۸/فروردین/۹۱ ۰:۲۵)دل خسته نوشته است:  شما فکر می کنید دانشگاه جای خوبی برای آشنائیت قبل ازدواج هست؟واقعا چه دلیلی برای این موضوع دارید؟چه دلیل مستحکمی دارید برای این که این اوضاع بهتر از تفکیک جنسیتی هست؟

بنده هم فکر میکنم جای بسیار خوبی برای آشنائیت قبل از ازدواجه . چرا ؟ میگم خدمتتون .
ببینم ما توی جامعه محیطی بهتر از محیط فرهنگی داریم برای ارتباط اسلامی ؟ قطعا نه .
پس بهترین روابط مبتنی بر اندیشه اسلامی توی محیط فرهنگی شکل میگیره .( روابط با همه مردم و همه قشر رو میگم نه خانواده ) چون شالودش مبتنی بر علمه ونه جهل و اگر احساس هم دخیل بشه احساسیه که پس زمینه علمی داره .( که قطعا بهترین احساسه و احساس پوچ نیست ) . با این احتساب چه جایی بهتر از محیط دانشگاه که یک محیط تماما علمیه برای انتخاب همسر ؟

(۱۸/فروردین/۹۱ ۰:۲۵)دل خسته نوشته است:  آیا شما تصور می کنید ، حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها هم حاضر می شدند در چنین شرایطی دنبال علم آموزی باشند؟ایشون که داریم هنگام حرکت تنها حرکت نمی کردند ، مبادا نامحرم حجم بدن ناموس خدا رو ببینه.اون وقت ما باید این شرایط رو بپذیریم؟
اون افرادی که سر یک نگاه ، کل زندگی ایمانیشون به باد رفت ، اون عابد هایی که یک عمر عبادت خدا رو کردند ، اما یک بار با زن خلوت کردند ، روی خودشون کار فرهنگی نکرده بودند؟

در جواب شما پیشتر گفتم سیستم آموزشی مشکل داره و باید از پایه کار درست بشه .
در ضمن من و شما نمیتونیم خودمون رو با معصوم مقایسه کنیم !!!!
نباید بپذیریم باید اصلاح کنیم .
همون افراد عابد بیرون از دانشگاه هم میتونن این کار رو بکنن و این مختص دانشگاه نیست .

(۱۸/فروردین/۹۱ ۰:۲۵)دل خسته نوشته است:  یک نکته رو هم بگم ، علمای ما از مریخ نیومدند ، بلکه از من و شما بهتر به شرایط حال جامعه تسلط دارند ، این بزرگواران مشاورین بسیاری دارند ، در تمام زمینه های مبتلا به ، و مطالعات بسیار زیادی هم دارند.فکر نکیند می نشینند یک گوشه و از روی هوی فتوا می دن ، نه خیر ، تمام این فتوا ها رو با دقت فراوان می دن ، چون از خدا می ترسند ، مبادا اشتباهشون باعث تباهی جامعه بشه.اون ها مسئولیتشون سنگین تر از این هست که بخوان تعصب به خرج بدن.

امیدوارم... .

[دل خسته]

سلام
درسته که ما معصوم نیستیم ، اما هدف ما رسیدن به بالاترین درجه کمال یا عصمت هست ، و این راه هم شدنی است (البته با اسم عدالت که یعنی پرهیز از گناه) و ما بزرگانی رو داریم که به این مراحل رسیدند.
ببینید دوستان ، چه طور از حوزه کسی مثل امام خمینی بیرون اومد که تونست دنیا رو متحول کنه؟ خوب نباید دانشگاه هم چنین پتانسیلی داشته باشه ؟ یعنی از دانشگاه های ما هم افرادی همچون امام خمینی ظهور کنند ، که دانششون دنیا رو زیر و رو کنه (البته نه مثل بمب های اتمی!) و از ابزار دانش برای گسترش دین استفاده کنند.
تمام جرف بنده این هست که باید به جایی برسیم که دانشگاه های ما هم مثل مساجد مقدس باشند.
در ضمن خود رهبری هم مخالف بسیاری از سیاست های کنونی نظام هستند ، یکیش همین سیاست های صدا و سیما است.لطفا مراجع رو در مقابل نظام ندونید.این نظام مدیون همین مراجع هست.شاید باور نکنید ، اما اگر همین مراجع و امثالهم نمی بودند ، این انقلاب شکل نمی گرفت.خوب بعضی مراجع تفکری متفاوت دارند ، این هم طبیعیه ، خوب امام که نیستند که بدون مشکل نظر بدند ، نظراتشون رو از همین اخادیث گرفتند ،منتها ذهن ها متفاوت هست ، پس فتاوا متفاوت می شه.
اما در نهایت سوال من این هست :
دوستانی که تفکیک جنسیتی رو منفی ارزیابی می کنند ، نکته های منفی اون رو ذکر کنند، تا با هم بررسی کنیم ، ببینیم وزن نکات منفی اون بیشتر هست یا نکات مثبتش؟
من چند عدد از نکات مثبت تفکیک جنسیتی رو قبلا متذکر شده بودم ، باز هم ذکر می کنم :
- کاهش ریسک ابتلا به گناه در جوانان (که گناه آغاز گر انحراف هست).این ریسک هم منطقی هست ، چون بارها و بارها شاهد خطراتش بودیم.
- افزایش تمرکز جوانان بر مسائل درسی (در حوزه هم تفکیک جنسیتی داریم ، می تونید مقایسه داشته باشید بین دقت فکری حوزویان بر یادگیری و دانشگاهیان).
- جلوگیری از یک سری ازدواج های ناشی از عشق های ظاهری
- پرهیز از یک سری توهین های ناخواسته به جنس مخالف (من مواردی رو شنیدم که استاد به قول معروف سوتی داده و باعث شده یک دختر در محیط دانشگاه مضحکه دیگران بشه).
- پرهیز از یادگیری علوم غیر لازم برای دختران (مثلا دانش برق صنعتی)
- کنترل بیشتر بر محیط دانشگاه (مطمئنا تدارک محیطی برای پسران یا دختران از لحاظ آموزشی و کنترل اون راحت تر هست تا یک محیط مختلط)