قدم به قدم با زیارت جامعه کبیره....شرح و تفسیر

[یا ثارالله]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام . خلاصه عرض می کنم که از حوصلتون خارج نشه...

یکی از وظایف اصلی منتظران حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) پیدا کردن شناخت و معرفت نسبت به امام زمانشون هست.(نجم‌الثاقب، ص 424)
و یکی از روش های توصیه شده برای افزایش معرفتمان نسبت به امام ، مطالعه و تدبر در زیارت جامعه کبیره است...

به همین خاطر به همراه دوستان تصمیم گرفتیم چند روز یک بار ، چند خطی از زیارت جامعه کبیره رو قرار بدیم و به معانیش فکر کنیم .و از تفاسیری هم که وجود داره استفاده کنیم و نکات مهمش رو ذکر کنیم(حداقل نتیجه ای که ممکنه از این کار حاصل بشه اینه که یک بار هم که شده این زیارت رو با توجه به معنی مطالعه کردیم. ان شاءالله...)



الهی کمک کن نیتمون خدایی باشه...



اللهم صلی علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم و العن علی اعدائهم اجمعین

[یا ثارالله]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

تا اینجا با معنی کلمه رحمت آشنا شدیم (رحمت یعنی اعطای کمال لایق به موجود ناقص)

و گفتیم رحمت در حقیقت یعنی جاری شدن عوامل رشد!
اگر چیزی یک موجودی را رشد بدهد و به مرحله کمال برساند ، آن رحمت است


قرآن کریم در مورد رحمت خداوند می فرماید : و رحمتی وسعت کل شیء
می دانیم که کلمه "کل شیء" اطلاقش بسیار وسیع است و همه چیز را در بر می گیرد...یعنی همه موجودات چه در عرش و چه در فرش ، همه تحت رحمت رب هستند، یعنی خداوند دائما دارد اعطای کمال می کند که موجودات ناقص رو به رشد برساند

اهل بیت در زیارت جامعه کبیره معدن الرحمة نام گذاری شده اند...هرچی رحمت در عالم هست ، از اهل بیت هست


حال "رحمت" با این معنای لطیفی که دارد اولین آیه قرآن قرار گرفته است :

«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

در پست بعدی در مورد الرحمن و الرحیم و تفاوتشان صحبت خواهیم کرد ، إن شاءالله...

[یا ثارالله]

بسم الله الرّحمن الرّحیم


رحمت خدا در قرآن به دو قسم کلی تقسیم شده است.ما از این دو قسم ، فراتر نداریم...
یکی رحمت رحمانیه
دیگری رحمت رحیمیه

رحمان اسم خاص است(چون فقط اختصاص به خدای متعال دارد) و صفت عام (یعنی این رحمت به جمیع خلق می رسد...که صیغه مبالغه هم است و دلالت بر زیادی و کثرت می کند.یعنی خدا خیلی رحمت دارد.خیلی اعطای کمال می کند.)

اما رحیم اسم عام است (دیگران را هم می توان به عنوان رحیم تصور کرد) صفت خاص است (یعنی رحیم فقط رحمتش اختصاص به مومنان دارد.بر وزن فعیل است که دلالت بر دوام دارد..هیچوقت قطع نمی شود)


یک مردی خدمت امیرالمومنین(علیه السلام) آمد و عرض کرد: در مورد بسم الله الرّحمن الرّحیم به من توضیح دهید.
حضرت امیر(علیه السلام) مفصل در مورد کلمه الله صحبت کردند، تا رسیدند به اینجا:
الرحمن الذی یرحم یبسط الرزق علینا (الرحمن صفتی است که خدای متعال به وسیله آن رزق را بسط می دهد)
الرحيم بنا في ادياننا و دنيانا و آخرتنا ،و خفف علينا الدين ( دین را بر ما تخفیف داد به واسطه صفت الرحیم) و جعله سهلا خفيفا (خود دین را در پرتو صفت الرحیم هم آسان قرار داد و هم خفیف) ... نکته ای که اینجا وجود دارد اینست که دین مظهر اسم الرحیم است
و هرچه که در دین وجود دارد از الرحیم نازل شده است.
معلوم می شود که تمام دین برای رحمت است (تعریف رحمت : اعطای کمال به موجود ناقص برای وصول به کمال)


در روایت داریم : رحمان صفتی است که به جمیع خلق ، رحمتش شامل میشود و رحیم فقط رحمتش اختصاص به مومنین دارد.

رحمان صفت عالم است ...یعنی هر موجودی که وجود پیدا کرده است ، مشمول این رحمت می شود.
شهید مطهری(رحمة الله علیه) در تفسیر سوره حمد می فرمایند : اصلا رحمت مساویست با وجود پیدا کردنِ یک موجود.یعنی خود وجود پیدا کردن رحمت است. اما وجود پیدا کردن ، از رحمت رحمانیست
مثلا انسان... همین که یک انسان وجود پیدا کرده است یعنی رحمت رحمانیه حق را گرفته است
اما رحمت رحمانی فقط تا زمان مرگ و فانی شدن موجودات با آنهاست و یعنی به محض اینکه موجود فانی شود دیگر توفیق دریافت رحمت رحمانی را نخواهند داشت.

اما رحمت رحیمیه را موجوداتی که می پذیرند (یعنی مومنین) چون مومنین حیات ابدی دارند ، رحمت رحیمیه هم انقطاعی درش وجود ندارد.

امام خمینی (رحمة الله علیه) در تفسیر سوره حمدشان می فرمایند : "رحمان" صفت ایجاد وجود است، یعنی خداوند با صفت رحمان موجودات را ایجاد می کند و با صفت "رحیم" هر موجود لایق را به کمال خودش می رساند


سوالی که وجود دارد اینست که چه موجودی می تواند رحمت رحیمیه حق را بپذیرد؟
3 دسته هستند که می توانند مشمول رحمت رحیمیه حق واقع شوند. که در پست بعدی پی می گیریم ان شاءالله..

[در جستجوی سختی]

با سلام
قرار نیست تاپیک ادامه پیدا کنه ؟!!!

[یا ثارالله]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

شرمنده بابت تاخیر و ممنون بابت پی گیری ..

گفتیم : رحمان صفتی است که به جمیع خلق ، رحمتش شامل میشود و رحیم فقط رحمتش اختصاص به عده ای خاص دارد.
خداوند با صفت رحمان موجودات را ایجاد می کند و با صفت "رحیم" هر موجود لایق را به کمال خودش می رساند

سوالی که وجود دارد اینست که چه موجودی می تواند رحمت رحیمیه حق را بپذیرد؟

ظاهرا 3 دسته هستند که می توانند رحمت رحیمیه را بپذیرند

1- ملائکه
2- اجنه
3- انسان ها

اما در صورتی مشمول رحمت رحیمیه می شوند که مومن باشند

چه کار می توان کرد که از رحمت رحمانیه حضرت حق به رحمت رحیمیه برسیم؟

یک بابی در دین مطرح است به نام "تکلیف"
تکلیف کلید انتقال از رحمت رحمانیه به رحمت رحیمیه است. یعنی شما اگر تکالیفی که به عهده تان است را انجام دهید مشمول رحمت رحیمیه می شوید.از کجا میگوییم؟
سرّ قضیه در همان روایتی است که امام علی (علیه السلام) در آن رحمت را توصیف کرده اند(پست قبل)
ایشان رحیم را وقتی خواستند تفسیر کنند، به دین تفسیر کردند (الرحيم بنا في ادياننا... )

پس راه پذیرش رحمت رحیمیه عمل به دین است

حال باید ببینیم این رحمت خاص چیست که با عمل به دین نصیب ما می شود؟؟ در پست بعدی پی میگیریم إن شاءالله ...

[یا ثارالله]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

حال باید ببینیم این رحمت (رحیمیه) خاص چیست که با عمل به دین نصیب ما می شود؟؟

رحمت خاص ، آشنایی با خدای هستی است
رحمت خاص ، انس دائمی با خدای متعال است
رحمت خاص، تحصیل هدایت است
رحت خاص ، پیدا کردن راه مطلوب است

کسانی که رحمت عام را پذیرفته اند اما رحمت خاص را دریافت نکرده اند، ممکن از متوجه باشند که خالقی در این عالم وجود دارد اما او را نمی شناسند ؛ به همین دلیل سرگشته و حیرانند...

اما کسانی که در مسیر پذیرش رحمت خاص قرار می گیرند، به هدایت خواهند رسید.


همه انبیاء الهی مظهر رحمت رحیمیه هستند ، ائمه معصومین (علیه السلام) مظهر رحمت رحیمیه هستند.
همونطور که در این فراز زیارت جامعه کبیره می خوانیم:

" و معدن الرحمه"
....................................................................................................​........

در قرآن کریم داریم :

"كَتَبَ عَلَى نَفْسِهِ الرَّ‌حْمَه"
یعنی خداوند متعال رحمت را (به معنای عام یعنی هم رحمانیه هم رحیمیه) برخود واجب کرده است

ان شاءالله ادامه دارد....

[دوست خدا]

فعلا چهار پست اول را خوانده ام خیلی خوب است. شرح زیارت جامعه واقعا اینجا لازم بود اصلا برای ارتقاع معارف باید سراغ همین منابع غریب و دست اول رفت. بدجوری غریب است این شرح زیارت جامعه. برخی شرح ها هم سراغ دارم که به گفته دوستان خیلی غنی تر از این شرح ها هست که انها حسابی محجور هستند که البته از اوردن نام انها و نویسنده اش جدا معذورم. خلاصه این تاپیک ارزش وقت گذاشتن دارد. ممنون

[یا ثارالله]

بسم الله الرّحمن الرّحیم

چه عواملی می تواند رحمت حق را بر ما نازل کند؟
یا به تعبیری دقیقتر؛

از چه راه هایی عبور کنیم که به معدن رحمت دست پیدا کنیم؟

وقتی میگوییم "السلام علیکم یا معدن الرحمه" یعنی داریم میگوییم شما هم معدن رحمت رحمانیه هستید ، هم معدن رحمت رحیمیه ؛ از طرفی دیگر هم داریم میگوییم هر موجودی که در این عالم به وجود آمده است به برکت رحمت رحمانیه است که شما مظهر اون هستید و هر موجودی که به کمال برسد به برکت رحمت رحیمیه است (به برکت تعالیم شماست، به برکت اندیشه های شماست.)


حال ما چه کار بکنیم که برای دریافت رحمت آماده شویم؟ اگر ائمه مان "معدن رحمه" هستند ، چه کار کنیم که این رحمت را به خودمان جذب بکنیم

با مرور روایات خیلی راه ها زیاد هست که 6 راه اصلی را به صورت فهرست وار بیان می کنیم که از حوصله دوستان خارج نشه


عوامل جذب رحمت خدا :

1- توجه دائمی به خدای متعال...
روایتی از مولا علی(علیه السلام) : به وسیله ذکر خدا می توانید رحمت خدا را به طرف خودتون نازل کنید.


2- گذشت...

روایتی زیبا از امیرالمومنین‌(علیه السلام) : بِبَذْلِ الرَّحْمَةِ تُسْتَنْزَلُ الرَّحْمَة. با عطوفت و ترحم به دیگران رحمت الهی نازل می‌شود. یعنی شما اگر می خواهید خداوند شما را مشمول رحمت خود کند، شما هم رحمت کنید، گذشت کنید تا خدا هم بر شما رحمت کند (یاد قانون عمل و عکس العمل می افتیم!)
دو مثال جالب زدند که دلم نیومد مطرح نکنم

اول داستان پهلوان پوریای ولی که قبل از مبارزه ، در مسجدی مادر حریف خودش رو می بینه که برای پیروز شدن پسرش دعا می کرد. پوریا تصمیم می گیره خودش رو در اختیار حریف قرار بده. وقتی مسابقه شروع میشه چند ضربه به او می زنه و می بینه که خیلی راحت می تونه حریف رو ببره اما در اواخر دیگر خود را رها کرده و بازنده میشه.
از بیان خود پوریای ولی : همان لحظه ای که گرده من بر خاک قرار گرفت ، احساس کردم این دریچه های قلب به روی عالم معنا باز شد و یک شرح صدری احساس کردم که تا آن لحظه احساس نکرده بودم.
بِبَذْلِ الرَّحْمَةِ تُسْتَنْزَلُ الرَّحْمَة...


دومین مثال هم مرحوم آیت الله حاج محمد حسین زاهد یکی از علمای بزرگ تهران بودند که اگر زندگی نامه ایشون جمع بشه یقینا یکی از بهترین الگوها برای نسل جوان ما هستند. شاگرد ایشون (آیت الله مجتهدی) که از شاگردان درجه سوم_چهارم ایشون بودند نزدیک به 1500 شاگرد ایشون پرورش دادند که بیش از 500 نفرشون مجتهد مسلم بودند.(توضیحات کامل به این دلیل بود که طبق روایات یکی از عوامل نزول رحمت ، یاد کردن از بزرگان است...)

یکی از آقایون می گفت که من یک روز برام سوال پیش اومد که این مرد(مرحوم حسین زاهد) چی شد که انقدر با برکت شده ؛ رفتم از یکی از شاگردانشون سوال کردم. گفت که آقا بصورت شدید در مقابل مادرش گذشت می کرد. من جمله گفت من یک روز رفتم درب منزل آقا (خوب ایشان مرجع بودند، صاحب رساله بودند) گفت زمانی که در را باز کردند دیدم از بالای قبا تا پایین قبای حضرت حسین آقای زاهد پر از نجاست است!!!
گفتم حضرت آیت الله اینها چیست؟ آقا شروع کردند قاه قاه خندیدن. من رو بردند داخل، گفتند مادر من بیمار است و نمی تواند بروند دستشویی.من براشون آفتابه و لگن گذاشتم ، توی اتاق قضای حاجت می کنند و هرموقع تمام شد، آفتابه را می زنند به لگن و من که صدا را شنیدم می فهمم باید بروم لگن را خالی کنم.
امروز من صدای آفتابه به لگن خوردن را نشنیدم تا وارد اتاق شدم این پیرزن خجالت کشید، پایش خورد به لگن و لگن پاشید به من و از بالا تا پایین لباس بنده رو کثیف کرد.
شاگرد آقا پرسیدند : اا شما چی کار کردید؟
فرمودند : والله دولا شدم با همین لب های نجس، پاهایش را بوسیدم. گفتم مادر من بچه که بودم چقدر تو را نجس کردم بگذار حالا یک بار هم شما من رو نجس کرده باشی....




چون طولانی شد ادامه در پست بعد ان شاءالله

[mahdy30na]

سلام
چند نکته در باب رحمت و همرابا کلام یا ثارالله کاربر فعال نماز
در معناى رحمت
و معدن الرحمة
رحمت در لغت به معناى عطوفت ورزيدن است ، معناى مصدرى رحمت توجه مهرآميز و با عطوفت به ديگرى است ، حقيقت رحمت مرتبه وجودى مطلق از حقيقت نبوت است .
حقيقت محمديه مرتبه قاب قوسين است كه به همه موجودات كه فروع دو عالم نور و ظلمت و اهل يمين و شمالند عطوفت دارد، و به عبارت ديگر حقيقت رحمت همان حقيقت محمديه است به اعتبار اين كه جهت قرابت بين موجودات يا خصوص انسان است ، و لذا در قول حق تعالى والذين يصلون ما اءمر الله به اءن يوصل (سوره رعد، آيه 21) - الى - الذين ينقضون عهد الله من بعد ميثاقه و يقطعون ما اءمر الله به اءن يوصل ...؛(سوره بقره ، آيات 27 - 21) كسانى كه به آنچه خداوند به وصلش دستور داده مى پيوندند - تا - و كسانى نقض عهد خدا بعد از محكم شدن آن مى كنند، آنچه را كه خداوند فرمان به وصلش داده را مى برّند... . تفسير به رحم آل محمد (عليهم السلام ) شده است .(تفسير امام عسكرى (عليه السلام)، ص 206، حديث صلة الرحم و ان صلة الرحم آل محمد (عليهم السلام ).) به خواست خداى تعالى در ضمن ((والرحمة الموصوله )) از آن سخن خواهيم گفت .[/b]
[b] سخن حق تعالى : عذابى اءصيب به من اءشاء و رحمتى وسعت كل شى ء فساء كتبها للذين يتقون و يؤ تون الزكاة و الذين هم بآياتنا يؤ منون ؛(سوره اعراف ، آيه 156) عذابم را بر هر كس بخواهم مى فرستم و رحمت من همه اشياء را برمى گيرد، و به زودى آن را براى كسانى كه پروا پيشه مى كنند و زكات مى دهند، و كسانى كه نشانه هاى ما را باور مى كنند مى نويسم . و نيز سخن حق تعالى : و ما اءرسلناك الا رحمة للعالمين ؛(سوره انبياء، آيه 107) و ما تو را جز براى رحمت دو جهان نفرستاديم . بر آن دلالت دارد، و اين مطلب در شرح حقيقت نبوت بيان شده است .
و نيز سخن حق تعالى : و قالوا لولا نزل هذا القرآن على رجل من القريتين عظيم اءهم يقسمون رحمة ربك ...(سوره زخرف ، آيات 31 و 32) و گفتند: و چرا اين قرآن را بر مردى بزرگ از اين دو قريه نفرستاده است ، آيا ايشان رحمت پروردگار را تقسيم مى كنند.
مراد از رحمت در اينجا نبوت است ، چنانكه در احتجاج (احتجاج ، ج 1، ص 29، احتجاج النبى على جماعة من المشركين ) و تفسير امام ( تفسير امام عسكرى ، ص 500، احتجاجاته على المشركين ) از پدرش روايت شده است كه گفت : روزى رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) در آستان كعبه نشسته بود، عده اى از بزرگان قريش جمع شدند تا اينكه فرمود: ((عبدالله بن اميه به پيامبر اكرم گفت : اگر خداوند مى خواست رسولى براى ما بفرستد بايد بزرگ ترين ثروتمند و كسى كه بهترين وضع را دارد براى ما بفرستد چرا قرآن را كه تو گمان مى برى كه خدا بر تو فرستاده و تو را رسول خويش كرده بر مردى بزرگ از اين دو قريه وليد بن مغيره در مكه و يا عروة بن مسعود ثقفى در طائف نازل نكرده است ...)) در اين هنگام سخن حق تعالى نازل شده كه : و قالوا لولا نزل ... - الى - و رحمة ربك خير مما يجمعون ؛( سوره زخرف ، آيه 32) يعنى نبوتى كه به تو عطا كرديم .[/b]
[b] و نيز آيه شريفه : ولو شاء ربك لجعل الناس اءمة واحدة ولا يزالون مختلفين الا من رحم ربك و لذلك خلقهم ...؛(سوره هود، آيات 118 و 119.) اگر پروردگارت مى خواست مردم را يك امت قرار مى داد و هرگز اختلاف نمى كردند، مگر كسانى كه خداوند به ايشان رحم كند، براى همين ايشان را آفريده است .
امام صادق (عليه السلام)(مصباح كفعمى ، ص 317، الفصل الثانى و الثالث ...) فرمود: الرحمن اسم خاص لصفة عامة ، و الرحيم اسم عام لصفة خاصة : رحمن اسم خاص براى صفت عام و رحيم اسم عام براى صفت خاصه است . يعنى چون رحمانيت به اين است كه خداوند وجود را به همه موجودات بدهد بدون اين كه وجود به مومنين اختصاص داشته باشد، پس اسم رحمن ويژه خداى تعالى است ، زيرا اين معنا نمى تواند دى ديگران پياده شود، ولى رحيم عطوفت است به طورى كه در پى آن سودى باشد، اين اسم عام است كه غير حق تعالى نيز به آن موصوفند.
[/b]

[دوست خدا]

(۱۳/خرداد/۹۱ ۱۰:۴۷)neda نوشته است:  

بسم الله الرحمن الرحیم
السلام علیک یا امام هادی(علیه السلام)

برای مثال می توان به حضرت نوح(علیه السلام) اشاره کرد. ایشان 3000 سال عمر کردند،950...

سلام خانم ثارلله .اولا خسته نباشید عرض میکنم خدمتتون از این که زحمت میکشید و این مطالب را میگذارید. خواستم عرض کنم تا انجا که بنده مطلع هستم حضرت نوح (علیه السلام) 2000 هزار سال عمر کرده اند.

[یا ثارالله]

(۲۹/مرداد/۹۱ ۱۷:۱۸)دوست خدا نوشته است:  

(۱۳/خرداد/۹۱ ۱۰:۴۷)neda نوشته است:  

بسم الله الرحمن الرحیم
السلام علیک یا امام هادی(علیه السلام)

برای مثال می توان به حضرت نوح(علیه السلام) اشاره کرد. ایشان 3000 سال عمر کردند،950...

سلام خانم ثارلله .اولا خسته نباشید عرض میکنم خدمتتون از این که زحمت میکشید و این مطالب را میگذارید. خواستم عرض کنم تا انجا که بنده مطلع هستم حضرت نوح (علیه السلام) 2000 هزار سال عمر کرده اند.

سلام علیکم

نقل قول:درباره عمر نوح‏عليه السلام اقوال مختلفى وجود دارد كه براساس بعضى از آنها نوح 2500 تا 3000 سال عمر كرده است ؛ [1] و اين موضوع بعيد نيست زيرا كه عمر و زندگى در دست خداوند است و افراد فراوانى در تاريخ نام برده شده‏اند كه عمرهاى طولانى داشته‏اند و يا در حال حاضر نيز زندگى مى‏كنند

[1] بحارالانوار ، ج11 ص 285- 288، و تاريخ طبرى، ج 1، ص 139.

موفق باشید.