چرا اسکورسیزی و اسپیلبرگ باید در حسرت شاکردوست باشند؟

[آلاله]

سینمای ایران در هشت سال اخیر به شدت افت کرده و در این چند هفته به نشانه‌های آن پرداخته شده؛ اما همچنان بسیاری از این نشانه‌ها از سوی شمارش‌گران رویدادها‌ محاسبه نشده است. یکی از همین نشانه‌های نزول سینمای ایران در متن قرار گرفتن چهره‌های حاشیه‌ سینمای ایران و گوشه‌نشینی بالاجبار بسیاری از بزرگان سینماست؛ واقعه‌ای که آثارش در گفتار اخیر الناز شاکردوست دیده می‌شود.

به گزارش «تابناک»، «...چرا وقتی کسی هست که می‌تواند چرخه سینما را به حرکت بیندازد، باید سرکوبش کنیم؟... امیدوارم روزی برسد ‌قدر هنرمندانی را که هستند، بیشتر بدانیم... آقای گلزار نبودش شاید از نظر جسمی باشد اما مرگ هنرپیشه است در سینما و من بابت نداشتنش در سینما تسلیت می‌گویم!... اگر این اتفاق برای من هم بیفتد، این من نیستم که سینما را از دست می‌دهم، بلکه سینماست که من را از دست می‌دهد. من اینگونه فکر می‌کنم، چون این سینما، چیزی نبود که فکر می‌کردم قرار است‌ به دست بیاورم. در این سینما هر چقدر هم بال‌های بزرگی داشته باشی و بخواهی بلند بپری، آنقدر سقفش کوتاه است که جایی برای پرواز نیست».

اینها بخشی از اظهارات یکی از بازیگران برجسته سینمای ایران نیست و نگران از دست دادن یکی از ستاره‌ها یا چهره‌های شاخص سینمای ایران نباشید. این اظهارنظر، از سوی الناز شاکردوست، بازیگر نقش‌های خاص سینمای ایران در گفت‌و‌گوی اخیرش مطرح شده و به نوعی با خودبزرگ‌بینی به تحقیر سینمای ایران پرداخته شده؛ مسأله‌ای که نباید در قبالش‌ با هیچ مدعی‌ شوخی داشت و بنابراین به رغم آنکه این شخص چهره جدی نیست، ‌اظهاراتش، گفته‌های پیدا و پنهان یک گروه خاص از هم‌سطح‌هایش را تداعی می‌سازد که پاسخ به آن ضروری بود.

شاکردوست که در سال 1383 با «گل یخ» کیومرث پوراحمد توانست وارد فضای سینمای ایران شود، در ‌هشت سال اخیر در حدود سی فیلم سینمایی حضور داشته است؛ فیلم‌هایی که وجه مشترک بیشتر آنها ‌برخوردار نبودن از یک داستان جدی است و اگر با فیلم جدی نیز مواجه بوده‌ایم، شاکردوست یا نقش محوری نداشته یا تنها تیپی که در بازی‌اش استاد است، به وی سپرده شده و چهره‌اش نقشی پول‌ساز را از طریق جذب مخاطب عام داشته است.

با همین تفسیر، قرار داشتن شاکردوست در کنار گروهی از به اصطلاح چشم‌آبی‌های سینمای ایران انکارناشدنی است و این بازیگر جوان هر زمان به لحاظ چهره و فیزیک افت جدی داشته باشد، به سرعت فرصت حضور در همین سینمای عامه‌پسند را نیز از دست خواهد داد و چهره‌های جذاب‌تر جایش را خواهند گرفت. با این حال آن گونه که از اظهارات ‌اشاره شده برداشت می‌شود، شاکردوست نه تنها سینمای ایران را نیازمند به خود تلقی می‌کند، بلکه ارتفاع سقف سینمای ایران را برای پریدنش کوتاه می‌داند و آنچنان از بالاهای بزرگش سخن به میان آورده و گلزار را هم در همین ردیف طبقه بندی کرده که تصور می‌شود، با دو عقاب روبه‌رو هستیم!

[/b][b]

آنچه مسلم است، حضور امثال شاکردوست، ‌یکی از موانع رشد سلیقه مخاطب ایرانی و از عوامل حیات داستان‌های دم‌دستی دختر پسری فاقد حداقل ارزش سینمایی است و بنابراین چنین ادعاهای گزافی بی‌شک شبیه شوخی است. سینمای ایران بدون امثال شاکردوست اگر فضای تازه برای نفس کشیدن نیابد، چیزی از دست نخواهد داد و برای آزمودن این ماجرا، از این بازیگر زن سینمای ایران تقاضا می‌کنیم، یک سال از سینمای ایران دور شود و ببیند چه کسی ضرر خواهد کرد و چه موجودیتی سود خواهد برد؟

خوشبختانه محمدرضا گلزار که غیبتش روی پرده سالن‌های سینما با تسلیت شاکردوست به سینمای ایران همراه شده با همین رویه حذف شد و در حالی که تصور می‌کرد حضورش در هر فیلم به منزله فروش قطعی آن فیلم خواهد بود، با تیپی (در خوشبینانه ترین برداشت) که بازی می‌کرد، ادامه داد و به هر حال در زیبایی ظاهری نیز دست بالای دست بسیار است و امثال مصطفی زمانی توانستند جایش را پرکنند تا فیلم‌‎های آخر گلزار نتواند هزینه‌های تولیدش را بازگرداند و دقیقاً چرخه اقتصادی سینما، او را حذف کرده است.

در عین حال اگر الناز شاکردوست گمان می‌کند سقف سینمای ایران برایش کوتاه است و حقش در این سینما داده نشده، می‌تواند یک کپی از بازی‌هایش را به دفاتر مارتین اسکورسیزی و استیون اسپیلبرگ بفرستند و این فرصت را تنها به همین دو کارگردان بدهد تا دریابند چه گنجی در سینمای خاورمیانه نهفته مانده و او را به سطح نخست سینمای جهان دعوت نمایند و با کسب افتخار همکاری با شاکردوست، دیگر حسرت بهره‌برداری از چنین عقاب‌هایی را در پروژه‌های جهانی‌شان نداشته باشند.

از شوخی گذشته، حقیقت آن است که حضور امثال شاکردوست در بطن سینمای ایران و ساخت آثاری با بازی امثال او که بخشی از بودجه‌شان را از دولت دریافت کرده بودند، یکی از بزرگترین ظلم هایی است که به سینمای ایران شده، چرا که این بودجه‌ها می‌توانست صرف تولید آثار جدی‌تر شود که بزرگان سینما و بازیگران شاخص در آن ‌باشند؛ بازیگران مرجعی همچون عزت الله انتظامی، علی نصیریان و گلاب آدینه که این هشت سال، کم کارترین روزهای عمرشان را پشت سر گذاشته‌اند.

تصور می‌شود، یکی از مهمترین رویکردهایی که از سوی اهالی سینما و منتقدان می‌بایست مورد توجه قرار دهند، بازگرداندن بزرگان به ویژه در عرصه‌های کارگردانی و بازیگری به صحنه است تا با ساخت آثار جدی، هم تماشاگر سینما آشتی کند و سقوط فروش فیلم‌ها پایان یابد و هم جایگاه برخی در سینمای مملکت‌مان مشخص‌تر شود و برخی با چنین سازوکاری، عملاً به جایگاهی که لیاقتش را دارند، هدایت شده و این گونه متوجه سطح خود شوند.

منبع

[مجتبی110]

ما انقلاب نکردیم که آقای فرهادی در سینما فیلم بسازد!

ما انقلاب نکردیم که فلان شخص رییس جمهور شود!

ما انقلاب نکردیم که فلان قانون تعدیل شود!

ما تو این مملکت شهید ندادیم که فلان طور شود!

بقول یکی از صفحات فیضبــــــــــــــــوق : نخند آقا، ما تو این مملکت شهید دادیم!

30 سال است این جملات تنها منطق (بخونید چماق) افراطیون برای پیشبرد اهدافشون بوده!

.

گویا انقلاب کردند فقط برای فکر کردن بجای بقیه!

.

اما اگر فسادهای بزرگ اقتصادی اتفاق بیافته، اون وقت با این منطق که دشمن از اعتراض ما سوء استفاده می کنه سکوت می کنن!

.

گشت ارشاد

زندگی خصوصی

من مادر هستم

هیس

...

.

.

.

.

.

سه حالت وجود داره:

1- یا اینا فکر می کنن اکثریت هستند! که من اونها رو به مراجعه به روانپزشک توصیه می کنم!

2- اینا می دونن در اقلیت هستند اما خود رو مسئول فکر کردن بجای اکثریت می دونن! که در اون حالت من اون ها رو به مراجعه به روان درمان توصیه می کنم!

3- اینها نظر مردم هیچ اهمیتی براشون نداره، خود محور هستند و اقداماتشون نوعی دیکتاتوریه! که هیچ راه درمانی برای اینها وجود نداره!

[عبدالرحمن]

(۱۸/آذر/۹۲ ۲۱:۴۹)110 نوشته است:  

ما انقلاب نکردیم که آقای فرهادی در سینما فیلم بسازد!

ما انقلاب نکردیم که فلان شخص رییس جمهور شود!

ما انقلاب نکردیم که فلان قانون تعدیل شود!

ما تو این مملکت شهید ندادیم که فلان طور شود!

بقول یکی از صفحات فیضبــــــــــــــــوق : نخند آقا، ما تو این مملکت شهید دادیم!

30 سال است این جملات تنها منطق (بخونید چماق) افراطیون برای پیشبرد اهدافشون بوده!

.

گشت ارشاد

زندگی خصوصی

من مادر هستم

هیس

...

.

.

.

.

.

دو حالت وجود داره:

1- اینا فکر می کنن اکثریت هستند! که من اونها رو به مراجعه به روانپزشک توصیه می کنم!

2- اینا می دونن در اقلیت هستند اما خود رو مسئول فکر کردن بجای اکثریت می کنن! که در اون حالت من اون ها رو به مراجعه به روان درمان توصیه می کنم!

شما غیر از مسخره کردن یک نظر منطقی بده اسفاده ببریم

اینجا جنگل نیست که اکثریت و زور باطل و حق بودن رو ثابت کنه

چون شما متاسفانه این جمله شهید دادیم رو درک نمی کنی برات یه حالت مسخره داره ولی خب برای ما خاطرس

در مجموع سینماگران بی حیا فیلمشون رو میسازن

اینطرفی ها هم دست روی دست گذاشتند

[مجتبی110]

(۱۸/آذر/۹۲ ۲۱:۵۹)تملیخا نوشته است:  شما غیر از مسخره کردن یک نظر منطقی بده اسفاده ببریم

اینجا جنگل نیست که اکثریت و زور باطل و حق بودن رو ثابت کنه

اولا. داداش داد و بیداد نکن الان مدیرا صدامون رو می شنون میان جدامون می کنن!
دوما. استدلال جالی بود، ، "اینجا جنگل نیست که اکثریت محق باشه، اینجا تمدن شهریه و اقلیت محق هستند!"
{خیلی جمله ی سنگین و فلسفی بود باید روش فکر کنم}

(۱۸/آذر/۹۲ ۲۱:۵۹)تملیخا نوشته است:  چون شما متاسفانه این جمله شهید دادیم رو درک نمی کنی برات یه حالت مسخره داره ولی خب برای ما خاطرس

خوشمزه شدی برادر! جملات قصار می فرمایید! (نخند آقا شهید دادیم)

(۱۸/آذر/۹۲ ۲۱:۵۹)تملیخا نوشته است:  در مجموع سینماگران بی حیا فیلمشون رو میسازن

مردم بی حیا هم می رن فیلماشون رو می بینن!

(۱۸/آذر/۹۲ ۲۱:۵۹)تملیخا نوشته است:  اینطرفی ها هم دست روی دست گذاشتند

همچین دست روی دست هم نگذاشتندا!

ولی آخرش پیروزی با اهل منطق است

[مهسان]

[


ولی آخرش پیروزی با اهل منطق استquote][/quote]

آقای 110 خب میخواستید از اهل منطق دفاع کنید یه عکس دیگه میذاشتید....خخخخخخخخ
این الان چیه.......این الان دفاعه یا طنزه؟؟!!!!!!!!!!!!!

[فانوس *7*]

نقل قول:

سینمای ایران در هشت سال اخیر به شدت افت کرده و در این چند هفته به نشانه‌های آن پرداخته شده؛ اما همچنان بسیاری از این نشانه‌ها از سوی شمارش‌گران رویدادها‌ محاسبه نشده است. یکی از همین نشانه‌های نزول سینمای ایران در متن قرار گرفتن چهره‌های حاشیه‌ سینمای ایران و گوشه‌نشینی بالاجبار بسیاری از بزرگان سینماست؛ واقعه‌ای که آثارش در گفتار اخیر الناز شاکردوست دیده می‌شود.

از این سیاه نمایی ها اصلا خوشم نمیاد چون یه طرفه است و انگاری خیلی باب شده در هر زمینه ای این جوری حرف بزنیم
در دو سال اخیر سینما خیلی رشد کرده
من خودم خیلی از فیلم های سینما رو دنبال می کنم امسال خیلی خوب عمل کرده در 4 سال گذشته
فیلم هایی با موضوع جدید و کارگردانی خوب مثل :
حوض نقاشی
رسوایی
هیس
تنهای تنهای تنها
آسمان زرد کم عمق


واقعا خوب بودن البته فیلم هایی مثل هزاره سوم و... بودن که موضوع خوب اما کارگردانی بدی داشتن و فیلم هایی مثل گذشته بودن که تقریبا خوب بوده باشن
اما حداقل اینه که فیلم های چرند مثل پیتزا مخلود و زنان مریخی و...... خیلی کم شدن حداقل فیلم ها هدف دار شدن


اما درمورد گلزار و شاکر دوست سعی نکنید با این چیزا اونا رو مطرح کنید گلزار که رفته تو تبلیغات عطر و عینک و مد و لباس شاکر دوست هم داره میره قبلا شاکر دوست خیلی بهتر عمل می کرد اما وقتی توی هر فیلمی بازی کرد مخاطب ازش خسته شد و نپسندیدش گلزار هم همین طور جذابیتشون از دست رفته و البته به نظر من این دو تا بازیگر از نگاه خاصی به سینما نگاه می کنن بیشتر دنبال آتلیه هستن و اصلا براشون مهم نیس چه فیلمی بازی می کنن خوب یا بد دنبال مطرح شدنن شاکر دوست فیلم ناسپاس رسوایی و تو ومن بازی کرده سه فیلمی که بسیار با هم متفاوت اند اما حالا بازیگری مثل شهاب حسینی رو در نظر بگیرید آیا هر فیلمی رو بازی می کنه چه قدر محبوبیت داره آیا وجودش در یک فیلم این فکر رو به ذهن مخاطب نمیندازه که فیلم خیلی خوبه !!!!!
شیطان پرست و اینا هم یکم یه جوریه نمیشه به هرکس هر انگی رو زد دیگه از هرکی بدمون اومد بگیم آره طرف شیطان پرست یا تازه وقتی یه نفر دنبال شهرت براش مهم نیس تبلیغ عطر جنسی رو بکنه یا عطر حرم ی عطر فرماسونی یا اسرائیلی

[عبدالرحیم]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

برادر 110 میشه یکم راجع به عکسهایی که گذاشتی توضیح بدی!!!

کی بوده و برای چه؟؟

از چه نظر کارشون اشتباه بوده؟از چه نظر صحیح ؟؟؟؟؟

بعد ادم هر چیو میشنوه باید بگه؟؟؟؟؟؟

*************

در مورد سینما ،ان شاءالله رو به بهبود بشود و جشنواره هایی مانند عمار امید ما را زنده نگه میدارد.......

البته انهایی که باید کار کنند بعد از سخنان اقا

پارسال دیدار با سینماگران و وارد شدن به این عرصه را جهاد دانستند وظیفشونو فهمیدن!

یاعلی.

[درست پسند]

(ویرایش: منظورم خانم فانوس نیست)
اونهایی که بی‌منطقی به خرج میدن در حالی که خودشون هم میدونن دارن چی کار میکنن، فکر نکنن با دو تا حرف تونستن بر حق فائق بشن.

در آن دیوان که حق حاکم شد و دست و زبان شاهد
نخواهد بود بازار و بها چیره‌زبانی را

اگه به همین وضع بمیرن، با بی‌منطق‌هایی مثل خودشون، امثال ده‌نمکی و شریفی‌نیا و باقی تخریب‌کنندگان مذهب محشور میشن.

[هادی...]

نقل قول:آقای 110 خب میخواستید از اهل منطق دفاع کنید یه عکس دیگه میذاشتید....خخخخخخخخ

وقتی ما حرف حق خودمان را با دعوا و بی منطق میخواهیم به خورد دیگران بدهیم، چهارتا آدم زرنگ هم پیدا می شوند و ژست اهل منطق را می گیرند...

این هم یه مطب که به بحث مون می خوره!

[درست پسند]

(۱۸/آذر/۹۲ ۲۲:۲۷)فانوس *7* نوشته است:  از این سیاه نمایی ها اصلا خوشم نمیاد چون یه طرفه است و انگاری خیلی باب شده در هر زمینه ای این جوری حرف بزنیم
در دو سال اخیر سینما خیلی رشد کرده
من خودم خیلی از فیلم های سینما رو دنبال می کنم امسال خیلی خوب عمل کرده در 4 سال گذشته
فیلم هایی با موضوع جدید و کارگردانی خوب مثل :
حوض نقاشی
رسوایی
هیس
تنهای تنهای تنها
آسمان زرد کم عمق


واقعا خوب بودن البته فیلم هایی مثل هزاره سوم و... بودن که موضوع خوب اما کارگردانی بدی داشتن و فیلم هایی مثل گذشته بودن که تقریبا خوب بوده باشن
اما حداقل اینه که فیلم های چرند مثل پیتزا مخلود و زنان مریخی و...... خیلی کم شدن حداقل فیلم ها هدف دار شدن


اما درمورد گلزار و شاکر دوست سعی نکنید با این چیزا اونا رو مطرح کنید گلزار که رفته تو تبلیغات عطر و عینک و مد و لباس شاکر دوست هم داره میره قبلا شاکر دوست خیلی بهتر عمل می کرد اما وقتی توی هر فیلمی بازی کرد مخاطب ازش خسته شد و نپسندیدش گلزار هم همین طور جذابیتشون از دست رفته و البته به نظر من این دو تا بازیگر از نگاه خاصی به سینما نگاه می کنن بیشتر دنبال آتلیه هستن و اصلا براشون مهم نیس چه فیلمی بازی می کنن خوب یا بد دنبال مطرح شدنن شاکر دوست فیلم ناسپاس رسوایی و تو ومن بازی کرده سه فیلمی که بسیار با هم متفاوت اند اما حالا بازیگری مثل شهاب حسینی رو در نظر بگیرید آیا هر فیلمی رو بازی می کنه چه قدر محبوبیت داره آیا وجودش در یک فیلم این فکر رو به ذهن مخاطب نمیندازه که فیلم خیلی خوبه !!!!!
شیطان پرست و اینا هم یکم یه جوریه نمیشه به هرکس هر انگی رو زد دیگه از هرکی بدمون اومد بگیم آره طرف شیطان پرست یا تازه وقتی یه نفر دنبال شهرت براش مهم نیس تبلیغ عطر جنسی رو بکنه یا عطر حرم ی عطر فرماسونی یا اسرائیلی

سلام
خانم فانوس اصلاً ازتون انتظار نداشتم!
آخه ما که کلی توی تاپیک شما تا کی روحانیت می خواهد با تلویزیون قهر کند؟ سر درست کردن وضعیتشون صحبت کرده‌بودیم!
آخه به این سینما میشه گفت خوب؟؟؟!!!
(ابتدا بخاطر لحن بی‌پروام در این ارسال عذر میخوام، ولی شدت ماجرا اونقدر زیاد هست که فریادها به هواست!)

من فیلم رسوایی رو بجز چند ثانیه ندیده‌ام، چون وقتی دیدم یه عده دارن نگاه میکنن، یه لحظه نگاه کردم و با یه قیافه‌ی بشدت، باغلو، آرایش شده روبرو شدم. من به عنوان مردی که خودش رو خر نمیکنه نمیتونستم بدون لذت حرام، کادرهای دوربینی که به این چهره خیره میشه رو تحمل کنم! هر مذکری که بچه یا پیرمرد نباشه همینطوره!

از این آرایشهای غلیظ توی فیلمها کم هم نیست!
آخه من به این بازیگرها چی بگم؟
اینها طوری آرایش میکنن انگار برای جلب‌نظر شوهرشون به خودشون چنین جلوه‌گری‌ای کردن، ولی این کار رو برای چند میلیون نفر نامحرم میکنن!!!

حقشون چیه، وقتی که دخترهای پاک توی خونه بی‌شوهر نشستن، و اینها میان وسط سِن با سایز کینگ‌کونگ تمام جزئیات گریمشون رو می‌ریزن توی ذهن‌های عذب‌ها و پرشون میکنن از یه تصور! مسلماً اون پسرهای پوچ‌کله‌ای که چشمشون رو به این تصور میدوزن نمیتونن عشق این تصور رو به سرانجام برسونن!

و دخترهای پاکی که گول میخورن و از اینها الگو می‌گیرن و دیگه هیچی! حالا بیایید درستش کنید!
کسی نیست به این دخترها بگه با مسابقه دادن با گریم بازیگران خودتون رو بدبخت میکنین(البته رائفی‌پور بودهااااا!).
کجای بخش مبتذل این سینما به دخترها میگه «دختر خوب از نظر کسی که بخواد باهاش زندگی کنه، خوبی‌اش به عفت و حجابش هست»؟ بلکه برعکسش رو میگه!

این چه فتنه‌ایه که اینطوری مردم رو از هم جدا و بدبخت میکنه؟
هرچی آت و آشغال خودنما پیدا میشده ریخته توی سینما و کمک‌یار شیطان شده!

---------------------------------
چطور اینقدر صداوسیما و ارشاد در تأیید برنامه‌ها بی‌مبالاتی میکنن که دیگه کار فیلمسازان از زیرپا گذاشتن حجاب و محرم و نامحرم گذشته و به مسخره کردنش رسیده!
فریاد استاد بهرامپور حتی از توی نامه‌شون هم معلومه!
(البته شما که قبلاً توی تاپیکتون این نامه رو دیدید)
بنده در همین تاپیک که لینک نامه در اون هست، باز (برای بار سوم!) شروع به انتقاد از صدا وسیما کرده‌ام!

[یاســین]

رسوایی واقعا افتضاح بود
من تو این مدت تنها فیلمی که خوشم اومد حوض نقاشی بود
واقعا اینو میگم من فیلم خارجی رو خیلی راحتر میبینم

اخیرا فیلم پل چوبی رو دیدم، چرا به یه مرد این حق رو میده که اگه عشق قدیمیت اومد و هوایی شدی عیبی نداره،بابا یکم هم زحمت بکش با نفس مبارک مبارزه کن.خارج رفتن اینقدر مهمه(مثلا اقامت گرفتن) که ناموست رو با ادمی که خودتم میدونی کمیتش میلنگه بفرستی دوبی؟؟؟ بعد زنت بیاد بهش تهمت بزنی ....
اما حداقل ارایش هاشون به فضاحت رسوایی نبود،دستشون درد نکنه

هیچ کجا هیچ کس: بد نبود حداقل یکم توش کلید اسرار رعایت شده بود،بازیگرای اصلی کاملا بدون ارایش،اتفاقا من اینو که اخیرا در سینمای ایران داره رایج میشه رو میپسندم،صورت های واقعی،نچرال .... البته بجز ده نمکی ،حتی در اخراجی ها دختر حاجی،اونم زمان جنگ باید با اون همه ارایش در انظار ظاهر شه!!! واقعیت جامعه ما اینه؟

برف روی کاج ها: اگه همسر شما بر اثر هوسی افتاد تو جاده خاکی،درکش کن،اگه تو هم جاش باشی همین اتفاق میفته،این مثبت ترین برداشت از این فیلم بود و البته اگه همه محرم و نامحرم رو رعایت کنند انوقت این اتفاقا نمی افته،چون نمیفهمی فلان خانم از زنت شیرین تره چون شیرینیش رو واسه محارمش نگه داشته....
ارایش با نقش های فیلم خوب و متناسب بود،البته در شخصیت ویشکا اسایش ان قلت زیاد داشت که مهم نیس

سعادت اباد: اگه یه اقایی ما رو قبلا دوست داشته بعد ما زن یکی دیگه ای شیم ایا حق داریم با اون اقا درد و دل کنیم یا نه؟؟
بدترین فیلمی که دیدم،نکات مثبت هم داشت،قبلا هم گفتم ساعت خراب هم دوبار در روز درست نشون میده،اما از فیلمی که این همه خدم و حشم جمع کرده انتظار بیشتری میره
صدای فیلم رو قطع میکردی انگار همه با هم بودن،نمیفهمیدی کی زن کیه،کی با کیه ....

یکی میخواد باهات حرف بزنه:جالب بود حداقل یه موضوعی،یه داستانی،یه تعلیقی، شخصیت های اول داستان(اناهیتا نعمتی و یکتا ناصر) کاملا بی ارایش ،فیلم جالبی بود،خوشمان امد


فیلم مشابه زیاده اما به قول اقای عدالت دور و اطراف ما چقدر خیانت صورت میگریه،ایا پر رنگ نشون دادن این جریان اعتماد بین خانواده ها رو کم رنگ نمیکنه،مجردها نگن نه، ادما سحر این جادوی تصویرند...

من کارای مجیدی رو دوست دارم،مثلا همین اواز گنجشک ها
توضیح نمیدم زیاد نشه،اما ببینید عشق اون اقاهه رو به زن و بچه اش چقدر لطیف نشون داده بود،حتی اگه واقعیت جامعه ما این نباشه که من قبول ندارم،کثرت این فیلم ها میتونه فرهنگ ساز کنه....