کانال بیداری اندیشه در سروش کانال بیداری اندیشه در تلگرام



ارسال پاسخ  به روز آوری
 
رتبه به موضوع
  • 6 رای - 4.17 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
زن می خواست جامعه را فتح کند برعکس شد
۱۵:۱۸, ۱۶/خرداد/۹۰ (آخرین ویرایش ارسال: ۱۶/خرداد/۹۰ ۱۵:۴۰ توسط rajaby.)
شماره ارسال: #1

این ها حرف های زنی است که بعد از سه سال کلنجار رفتن با خود و جامعه بالاخره شاغل شد والان بعد از تقریبا یک سال دعا دعا میکند تا تاریخ قراردادش تمام شود و به کانون خانواده اش برگردد وآن را گرم تر از همیشه کند ولی با مطالعه و در کنار خدا.
زن های خسته و درمانده که همه سوار بر اتوبوس یا تاکسی یا ماشینهایی که با پول خودشان خریده اند حالا به خانه می روند! پر از فکرو دغدغه !پر از استرس .آنها خسته اند، می روند تا شاید با دیدن فرزندشان خستگی از تن و بدنشان به در رود .پدرهایی کلافه هم به خانه می آیند و بچه هایی که اگر خیلی هم اجتماعی باشند حالا که عصر شده دو تا سه ساعت است منتظر مادران و پدران شان هستند و می خواهند به خانه ای بروند و با مامان و بابا بگویند و بخندند و بازی کنند .اما این طفلان غریب و بی کس که مظلوم ترین موجودات دنیا هستند و ناخواسته به این ورطه افتاده اند خودشان با این جسم وجان ظریف و کوچک تکیه گاه اند .پناه عاطفی پدر و مادری که خسته به آغوش پر لبخند او آمده تا شاید خستگی و کلافگی یک روز پر کار را به دراورد .آری بچه ها پناه مادران و پدران اند نه مادران قوی و بزرگ، پناه پدران و بچه های مظلوم .
خدایا به کجا می رویم ؟؟؟ما دانسته ولی از سر لجبازی و ثابت کردن قدرتمان به مردها در سرازیری سقوطیم .به ته دره ای می رویم که با وجدانمان، آن را حس می کنیم ولی نفس لجبازو یک دنده ما سراب خوشبختی در ته دره می بیند .الهی کمک کن عاقل شویم .کمک کن به جای پول و جسم کمی وکمی به فکرروح بچه هایمان و روح خسته خودمان برسیم .کمک کن کمی و کمی به درد دل پدران خسته ای که مامن و پناهشان ما بودیم ولی حالا زن های خیابان و محل کار شده اند گوش دهیم و طبیب دل خسته شان شویم .ما برای چه آمدیم ؟؟
برای چه بزرگ شدیم ؟؟
ما برای چه ازدواج کردیم ؟؟
ما برای چه بچه دار شدیم ؟؟
ما برای چه سر کار رفتیم ؟؟
ما برای چه دنبال پول بیشتر می دویم ولی دنبال خانواده صمیمی تر و پر محبت تر نمی رویم حتی آهسته ؟؟
ما چرا چرا امدیم ؟؟؟
ما چرا دنبال محبت به جامعه رفتیم ؟؟؟
ما چرا دنبال محبت همه جا می رویم الا خانه خدا؟؟؟
ما چرا وقتی خودمان به دنبال توجه به جامعه رفتیم همسرمان را توبیخ می کنیم که دل به زندگی نمی دهد؟؟؟
چرا؟چرا؟ چرا؟
خیلی مشتاقم برایم دلیل بیاورید که اشتباه می کنم ولی مطمئنم در این جنگی که ما زن ها شروع کردیم خودمان قربانی اولش هستیم .
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید

آغاز صفحه 3 (پست فوق، اولین پست این موضوع می باشد)
۱۲:۴۵, ۲۱/خرداد/۹۰ (آخرین ویرایش ارسال: ۲۱/خرداد/۹۰ ۱۳:۰۲ توسط user313.)
شماره ارسال: #21
آواتار
(۱۹/خرداد/۹۰ ۱۴:۲۴)paradise نوشته است:  گاهی وقتها والدین واقعا مجبورند که فرزندشون رو بسپارن به مهد یا اینکه بسپارن خونه همسایه ای، فامیلی، چیزی..... چون گاهی وقتها شرایط زندگی مخصوصا شرایط اقتصادی باعث میشه که آقا و خانم برن کار کنن! در این صورت چه میشه کرد؟ چطور میشه هم سر کار بود و هم بچه تحت تربیت درست قرار بگیره؟ آیا واقعا در چنین شرایطی تربیت درست فرزند ممکنه؟ اینکه مثلا یه پرستار بچه بیارن توو خونه مسئله حل میشه؟ یا اینکه عمه یا خاله بیان از بچه مراقبت کنن! واقعا تا چند روز میشه ازشون خواهش کرد چنین کاری بکنند؟ آیا برای همه کار پاره وقت به راحتی مهیاست؟؟

خب بگذریم از اینکه واقعا خیلی ها نیاز ندارن کار کنن ولی بازم کار میکنن! اونها رو نمیگم، منظورم پدر و مادرهایی هستند که واقعا به کارشون نیاز دارن و اگه هر دو نفر کار نکنن تحت شرایط بدی قرار می گیرند...

بعضی ها میگن خب بچه دار نشن، یا صبر کنن وقتی وضع مالی شون خوب شد بچه دار شن!
آیا این راه حل خوبیه؟ فاصله سنی والدین با فرزند چی میشه پس؟؟ اینهم خطرات خاص خودش رو داره!
ممنون میشم کسی جواب بده...
یا حق.

تعریف نیاز از دیدگاه افراد مختلف فرق داره.
گاهی آدم احساس کمبود می کنه برای اینکه مستاجره، اون یکی برای اینکه ماشین نداره و یکی برای اینکه به نون شب محتاجه یکی هم فقط می خواد از خواهرش عقب نمونه...
پس اول باید ببینیم نیاز مالی ما در چه حدی هست. به نظور من رزند اولویت داره. اگر خودمون و بچه یه مدت فقر مالی بکشیم هیچی نمیشه. اما فقر روحی چی؟

یه مشاور مومن و متخصص می گفت بهتره تا رسیدن بچه به سن دبستان مادر کاری کنه که بیشتر با فرزندش باشه و نیازی به مهد کودک نباشه. راه های مختلفی هم هست. مثلا همه ی کارها که نیازمند رفتن به اداره نیست میشه توی خونه هم انجام داد. بعضی ها هم چند سال مرخصی بدون حقوق میگیرن.
به هر حال اگر ما کار میکنیم که آینده ی بچه مون رو درست کنیم. نکنه با کار کردن کاری کنیم که آینده ی بچه مون خراب بشه.
بچه توی این سن داره شخصیتش شکل میگیره. نیاز به وقت گذاشتن و تربیت داره. خرید خونه یا ماشین رو میشه دو سال به تعویق انداخت ولی تربیت رو نه.

این قسمت حرفای خانم رجبی عزیز رو دقیقتر بخونیم:
(۲۱/خرداد/۹۰ ۱۲:۴۰)rajaby نوشته است:  و اما اوضاع بد مالی !!!این همون سوال اساسیه که از مالتون برکت میخواین یا وسعت؟ ما کدوم هدفمون در اولویته ؟تربیت صحیح فرزندمون که امانت الهی است یا پول و شکم و لباسش ؟؟نیازهای مادی اش یا نیازهای معنوی اش ؟
همسر من ورشکسته است و الان هم کلی بدهی داره .ما دوساله با حقوق کم 20000000 بدهی دادیم .طبق حساب کتاب خودمون فقط هر برج 100000 تومن کنار میگذاشتیم ولی این مبلغ تسویه شده جالبه که خودمون هم نمی دونیم چطور ؟از وقتی من رفتم سر کار ظاهرا 300000تومن اومده توی خونه ولی باطنا ما هر روز کمتر و کمتر از دیروز بدهی میدیم ..
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۹:۳۷, ۲۱/خرداد/۹۰
شماره ارسال: #22
آواتار
(۲۱/خرداد/۹۰ ۱۲:۴۰)rajaby نوشته است:  .اصلا در مهد کودک ها تربیتی صورت نمی گیرد .بچه ها واقعا کلاس رقص دارند .من توی خونه اصلا موزیک و انیمیشن های خارجی برای حمیده نمی گذارم ولی حالا در عرض 6 ماه دختر من یک رقاص حرفه ای است و تمام انیمیشن های والت دیزنی رو حفظه .با داستان و تصویر و این یعنی فاجعه یعنی من 3 سال و نیم زحمت رو با 6 ماه دود کردم و سوزوندم مثل یک گناه بزرگ .تربیت توی مهد فقط غیر دینی نسیت بلکه صهیونیستیه .کاملا استحاله شده .

نمی تونید مهد کودکش رو عوض کنید و بذاریدش مهد قرآنی؟ فکر کنم آسیبش کمتر باشه
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۲۰:۱۰, ۲۱/خرداد/۹۰
شماره ارسال: #23
آواتار
نقل قول:این درسته اگر شما توی خونه بمونید و هیچ برنامه ای برای خودتون نداشته باشید. نه برنامه فرهتگی نه برنامه تفریحی، نه برنامه خود سازی و... چیزی که متاسفانه در مورد خیلی از خانم های خونه دار صادقه. هیچ برنامه ای ندارند. باری به هر جهت هستند. به همین دلیل هم هرگز از خودشون راضی نیستند و فکر می کنند هدر رفته اند.
از طرف دیگه خانمهای بیرون خونه رو خیلی فعال و کارآمد میدونند. در صورتی که این موضوع در مورد همه ی خانمهایی که بیرون خونه کار میکنند صادق نیست.
جالبه برای من که خانمهای خونه دار از روتین بودن کارهای خونه شکایت دارند ولی توی بعضی محیطهای کار، کارهای محوله به مراتب تکراری تر و روتین تر از کارهای خونه هست. همونطور که گفتم مجموعه ای از عوامل از جمله دید اجتماع به یک خانم شاغل باعث میشه اون خانم محیط کار رو بهتر از خونه بدونه و حس بیهودگی نکنه.
درسته اما من حداقل آدمی هستم که باری به هر جهت نیستم وبرای خودم برنامه دارم.
ترجیح میدم اگر قراره کار فرهنگی انجام بدم یا فعالیتی داشته باشم بیرون از خانه باشه.
شایدم چون الگوی من مادرم هستن این حس رو دارم.
ایشون مبلغ هستن ،مربی طرح های قرانی هستن،فرمانده بسیج هستن،فعال در شورای نگهبان منطقه خودمان هستن،فعال در حوزه علمیه هستن .....با وجود چهار فرزند ادامه تحصییل داده اند،هنگامی که به داخل خانه می آیند یک مادر واقعی می شوند و مشکلات خود را با ما در میان نمیگذارند،خستگی را به فراموشی میسپارند وسعی میکنند به معنای واقعی کلمه مادر باشند...
شاید باید الگوم رو عوض کنم؟؟؟؟Huh
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۹:۴۱, ۲۲/خرداد/۹۰ (آخرین ویرایش ارسال: ۲۲/خرداد/۹۰ ۹:۵۳ توسط rajaby.)
شماره ارسال: #24

توی تهران به این بزرگی فقط یک مهد کودک قرانی هست اونهم فکر کنم میدان خراسان بود .من مسیرم تا اونجا 2 ساعته اصلا نمیشه بهش فکر کرد بقیه پیش دبستانی هستند ویا کلاس های قرانی بعضی مهد های ظاهرا قرانی هم تا 12 ظهر هستند یعنی عملا هیچ کاری نمی تونم کنم .من 2 ماه داشتم دنبال یک مهد قرانی می گشتم ولی نشد .بعد هم موضوع اصل قضیه است .مهد قرانی هم برای آموزش خوبه نه ساعت 7 صبح تا 5 عصر .
راستی اگه می خواین از مامانتون الگو بگیرین بشینید یه بار با فراغ بال ازش بپرسین که چه سختی هایی کشیده چه مشکلاتی رو تحمل کرده خودش به شما به عنوان یک زن شاغل ویا یک همسر چه توصیه ای داره .حتما ازش درباره گذشته اش بپرسین .من میخوام همه این سختی ها رو به دخترم بگم .من هم توی خونه می خندم 2 بار در هفته میریم پارک .اصلا مسائل کاری رو نمی برم خونه /به هیچ وجه حتی همسرم نمی دونه من این قدر در عذابم .دوست ندارم این رنج درونی رو انتقال بدم ولی درونم غوغاست .هیچ آرامش و تسکینی نیست .من اینجا به اقتضای تالار گفتگو بودن و اینکه ما همه دوستان اینترنتی هستیم و همدیگر رو نمی بینیم براتون دارم از زندگیم میگم والا حتی خواهر خودم نمی دونه فقط احتمالا قضیه لو میره چون خواهر همسرجونم رو اوردم اینجاو تالار رو بهش معرفی کردم .والا در ظاهر به قول همون شاعر که حمیده جونم می خونه همه چی آرومه من چه قدر خوشبختم .برید و از مامان جونتون بپرسید که مشکلات رو بگذارند کنار دیده ها و شنیده های شما و بعد خودتون به اقتضای توانایی هاتون تصمیم بگیرید.من با یک معلمی مشورت کرده بودم که خودش چیزی شبیه مامان شما بود البته نه با این حجم فعالیت ولی خیلی منظم و اکتیو همیشه ناهارش رو شب درست می کرد یا صبح زود و غذا و خواب و خوراک ورفاه بچه هاش کاملا تکمیل بود بعد تقریبا 6 ماهه بازنشسته شده اون تنها کسی بود که به من گفت کار بیرون مال مردها ما زن ها باید کارمون میل خودمون باشه دوره ای -خودمون رئیسش باشیم .نمی گذاره دخترش بره سر کار .میگه نمی خوام 30 سال بدترین و سخت ترین زندگی رو تجربه کنه .تازه جالبه بچه هاش پیش مادرش بودن و معلمی هم ساعت 8 تا 12 یا 1 ظهر سر کار میرفت اونهم مدرسه دخترانه .حتما این بار یه جور دیگه بامامانتون صحبت کنین .خیلی خوشحال میشم بدونم مامان شما چی گفته .واقعا مشتاقم صحبت های بقیه تون رو بشنوم .بچه ها با خانم های شاغل اطرافتون کمی حرف بزنید و اینجا منعکس کنید تا صحبت خدای نکرده یک طرفه نشه .
اجرکم عندالله
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۰:۴۳, ۲۲/خرداد/۹۰ (آخرین ویرایش ارسال: ۲۲/خرداد/۹۰ ۱۰:۵۹ توسط parisan.)
شماره ارسال: #25
آواتار
عزیزم نکته همین جا هست.
این فعالیت ها شغل به حساب نمی آیند.
اینها صرفا فعالیت های فرهنگی هستند که ایشون با علاقه به دنبال اونها رفتن.
مثلا در دوران تحصیل در حوزه من خودم شاهد بودم که مادر واقعا بهشون فشار می آمد.هم فعالیت در خانه و هم تحصیل .من و برادر و خواهرم اون موقع مدرسه مان طوری بود که باید نهار میبردیم.ایشون باید به فکر نهار فردای ما هم می بودند
.اما الان با گذراندن ان همه سختی دارند از همان تحصیل استفاده می کنند.
من فکر میکنم ایشون چون با علاقه و نه صرفا از سر اجبار به دنبال این فعالیت ها رفتن شکایتی هم ندارند و همچنان ثابت قدم به کارشون ادامه میدن.ولی به توصیه شما گوش میکنم و ازشون میپرسم.
یک نکته دیگه اینکه این فعالیت ها به جز شورای نگهبان همگی در ارتباط با خانم ها هستند.کارهایی امن و البته جالب که باعث نشده ایشون کنار بکشند.

یک مورد رو اضافه کنم.مادر گاهی ا ز دردل هایی که خانم هایی که در طرح ها شرکت میکنند،برام تعریف میکنند.
ایشون به نوعی مشاوره هم میدن به اون خانم ها و خیلی از اونها موفق شدن و مدام تماس میگیرن و از مادرم تشکر میکنند.
من این کمک به دیگران رو بیشتر از در خانه ماندن و صرفا فعالیت های روز مره دوست دارم.
ولی تناسب را همیشه حفظ کرده اند.هیچ وقت از خانه نزده اند که فعالیت های دیگر را انجام دهند.
من مفید بودن رو در کمک به دیگران میبینم.دوست دارم به هم نوع هام کمک کنم.حالا با هر کاری که باشه.
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۱:۰۷, ۲۲/خرداد/۹۰
شماره ارسال: #26

حرفتون کاملا درسته من تسلیمم .من خودم دنبال ایجاد یک گروه مطالعاتی توی مسجد محله مون هستم .به قول شما کارهای فرهنگی چون با علاقه فقط دنبال میشن خیلی مهیج هستند .منم همین الان واسه فعالیت های اینده ام دنبال کارهای فرهنگی که با روح من سنخیت داشته باشه هستم و حتما دخترم رو همراه خودم می کنم. .من کار اداری و منظم و خشک که جز کار جسمی و ضربه روحی چیزی ندارند رو نکوهش می کنم .ولی شما به خاطر این دغدغه های فرهنگی که فکر می کنم در مامشترکه نمی تونید تربیت فرزند تون رو به خاطر کار به فرد دیگه ای بسپارید .قضیه اینه .و الا واقعا کار ها و فعالیت اجتماعی ما زن ها رو توانمند میکنه و وقتی ادم با روح خودش و احساسات خوب زندگی کنه حتما خوشبخته .اصلا تمام مدت توی خونه بودن و نشون ندادن توان ادم به دیگران و تایید نشدن های اجتماعی انسان رو منزوی و تنها و درمانده می کنه .من خیلی مشتاقم حرف ها و تجربیات مامان تون رو بشنوم .ما متاسفانه تو خانواده مون ادم هایی که کار فرهنگی کرده باشن و دنبال دین و انقلاب رفته باشن نداریم .
و من الله توفیق
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۲۰:۰۹, ۲۵/خرداد/۹۰
شماره ارسال: #27

دوستان سلام
نمی دونم چرا خانم ها دست به کار توی خونه نمی زنن یا کاری که با روحیشون سازگاره
تاپیک رو کامل نخوندم چون کلیات یکیه

زن خوبه که کار بکنه ولی مهمترین اولویت وجودی او طبق نظام اسلامی خانواده است
بعا بهتره کار در خانه بکنه منظورم خانه داری نیست
منظروم کاری که بشه توی خانه انجام داد
الان کشور نیاز به تولید داره
با کمی تحقیق می توین بفهمین نیاز جامعه چیه و چیه نایزیش رو شما توی خونه میتونین برطرف کنین
حتما هم لازم نیست که کار برای پول باشه
همین که تولید و حس می کنید تولید کننده هستید کلی از اون کار روتینی که انجام می دین بهتره و خیلی بهتون کمک میکنه

کارهایی مثل پرورش قارچ
مثل پرورش گیاه در حود خودتون و اندازه خونه( هوای خونه هم خیلی پاک میشه)
چه می دونم دور هم جمع بشید به جای اینکه این همه بچه هاتون رو بسپرین دست این مهدکودک ها و مدرسه هایی که مشخص نیست معلم بچه هاتون کیا هستن، خودتون مدرسه و مهدی دایر کنین و تعلیمات درستی بدین
حتما به فکر پولش هم نباشین
به فکر تربیت باشین، از لحاظ مالی مشکل پیدا کردین برین سازمان خیرین مدرسه ساز
حتما کمک می کنند
یا اینکه سایت و وبلاگی راه اندازی کنین

گروهی بشید و هر کی یه چیزی یاد بگیره و به جای اینکه مجلس غیبت راه بندازین، مجلس یادگیری راه بندازین
یکی کار با وسایل آبی خونه و تعمیراتش
یکی با وسایل برقی
یکی با تغیییر دکوراسیون البته با وسایل موجود
یکی آموزش قرآن بده
یکی آموزش روش های تربیتی


خیلی کارها شما میتونید بکنید، فقط نمی دونم چرا نمی کنید

علی علی
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۲:۵۸, ۲۸/خرداد/۹۰
شماره ارسال: #28

سلام .خیلی ممنون .واقعا راست میگین .من توی دوره دبیرستان یادمه مامانم با همسایه ها دور هم جمع میشدن و گلسازی می کردن خیلی هم بهشون خوش میگذشت ولی تعداد گل ها که زیاد شد و کسی نبود که گل ها رو بفروشه دیگه ولش کردن .این کارهای خانگی هم مثل کارهای دیگه سازمان بندی و عوامل متعدد لازم داره ولی یه مشکل خیلی جدی پوله .خیلی خیلی جدی.برای مهد که واقعا پول زیادی لازمه و با تحقیقات ما حداقل برای شروع باید توی تهران حداقل بیست میلیون تومن داشت این که هیچی!!
برای شغل های خانگی هم من واقعا با شما موافقم ولی بدون درامد که کسی نمی تونه ادامه بده مگر ادم های پولدار.والا وقتی من باید مواداولیه رو بخرم چطوری می تونم بدون فروش کار رو ادامه بدم ؟یک کار و شغل باید درامد داشته باشه تا ادم دلگرم بشه .همسرجان من که جزو بهترین مردهای دنیاست به خاطرنداشتن درامد اجازه یک کار فرهنگی رو نداد البته بعد از تقریبا سه سال صبوری !
در ضمن قبول دارید که کارهای بدون نظم و برنامه و هماهنگی دوامی ندارند ؟؟من خودم هم نقاشی می کردم هم خیاطی ولی کاربدون برنامه و هدف آخرش اینجاست .رها کردن و سردرگمی .قضیه سرگرمی نیست قضیه یک رویه است یک نقش تاثیرگذارداشتنه .شما و من هرگز نمی تونیم با سرگرم کردن خودمون زندگی عالی داشته باشیم .میشه به نظرشما ؟؟
به نظر من خودسازی هم بدون برنامه نمیشه چه رسد به فعالیت های روزانه .کارهای هنری اگه فروش نره یا از خونه خارج نشه حتی خونه رو زشت میکنه .البته بازهم از انصاف دور نشیم اولین راه که حالا به نظر من اخرین راه هم هست همین سازمانبندی کردن و سیستماتیک کردن کارهایی است که به چشم مشاغل خانگی بهش نگاه میشه .راه حل شما انصافا اولین و شاید شایسته ترین راه باشه ولی خیلی منظم و پیش بینی شده که ناگهان در ماه یا سال اول به شکست و بی نظمی نرسه .
انصافا فقط برای شروع باید اگاهانه خواست و بسم الله گفت و شروع کرد .
اینجا قسمت جالبی رو میخوام براتون بگذارم که پاسخ همین سایت های فاخرو ارزشمند پاسخگویی است که بسیارجالب و جامعه .من خودم با کلی فکر و هدر دادن زمانم هم اینقدر مبسوط به جواب نرسیده بودم .راستی یک توصیه خواهرانه حتما هر سوالی دارید از سایت های پرسش و پاسخ دینی بپرسید چون تمام جوانب رو بررسی و روشن می کنند نه فقط فقهی .حالا بخونید:

براي پر كردن اوقات فراغت زنان خانه دار متاهل در منزل چه پيشنهادي داريد؟

متن پاسخ: مسأله استفاده بهينه از وقت و اوقات فراغت يكي از مسائل مهم در زندگي آدمي است كه متأسفانه كمتر به آن توجه مي شود. در معارف ديني به اين مسأله اهميت زيادي داده شده است. رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در ضمن سخني حكيمانه مي فرمايد: اوقات فراغت خود را غنيمت بشماريد قبل از آن كه آن را از دست بدهيد. (بحار، ج 77، ص 184).
حضرت علي(علیه السلام) نيز مي فرمايد: به راستي فرصت ها مانند ابر (سريع و بدون سر و صدا) در گذرند هر وقت كارهاي خير دست داد و ممكن شد، آن فرصت ها را غنيمت شماريد وگرنه كار به ندامت و پشيماني مي كشد. (غررالحكم، ج 2، ص 244).
گرچه زندگي پيچيده امروزي باعث شده ما اوقات فراغت كمتري داشته باشيم، ولي در اين ميان زنان معمولا سهم بيشتري از اوقات فراغت دارند كه متأسفانه از آن كمتر بهره مي برند. شايد علت عمده آن بافت فرهنگي غلطي باشد كه از گذشته بر خانواده ها حاكم شده كه زن بايد در حاشيه بماند. ما اگر بخواهيم اوقات فراغت زنان و همسرانمان را به نحو شايسته پر كنيم لازم است براي آن برنامه ريزي دقيقي داشته باشيم.
نكته اي كه در اينجا تذكرش لازم است اين است كه اوقات فراغت انسان مسلمان و معتقد مانند عمر و اوقات ديگر زندگي او بايد در راستاي كمال و سعادت فردي و اجتماعي اش سپري شود؛ در اهميت اوقات فراغت اين فرمايش امام صادق(علیه السلام) را بايد هميشه مورد عنايت قرار داد كه: سلامت و نيرومندي، فراغت، جواني، نشاط و بي نيازي خود را فراموش نكن، در دنيا از آن بهره برداري كن و متوجه باش كه از آن سرمايه هاي عظيم به نفع معنويات و آخرت خود استفاده نمايي . (حديث تربيت، ص 12).
ما قبل از اين كه به اصل پاسخ شما بپردازيم، ابتدا ويژگي هاي برنامه خوب و كارآمد را براي پر كردن اوقات فراغت زنان يادآور مي شويم؛ يك برنامه خوب بايد:
1. متناسب با روحيات زن باشد،
2. سطح دانش و معرفت زن را بالا ببرد.
3. نشاط آور و شادي بخش باشد.
4. تا جايي كه ممكن است داخل منزل باشد و نيازي به خروج از منزل نداشته باشد.
5. از نظر اقتصادي با صرفه باشد.
حال با توجه به مطالب فوق، برنامه هاي زير را جهت پر كردن اوقات فراغت خانم ها در منزل پيشنهاد مي كنيم:
1- مطالعه كتاب ها و مجلات مفيد و آموزنده: اين كه چه كتاب هايي براي خانم شما مفيد است، بستگي به علاقه و نيازهاي ايشان دارد. اين كتاب ها و مجلات مي تواند در زمينه موضوعاتي چون: همسرداري و زندگي زناشويي، تربيت فرزندان و روان شناسي كودك، بهداشت و تغذيه، اطلاعات عمومي، آشپزي، كارهاي هنري و موضوعات اسلامي مثل تاريخ اسلام، كتاب هاي اخلاقي و تفسير قرآن باشد.
اگر خانم ها بخشي از اوقات فراغت روزانه خود را به طور منظم به مطالعه اختصاص دهند نه تنها سطح دانش و معلومات خود را بالا مي برند، بلكه موجب خشنودي خداوند و اهل بيت(علیه السلام) را هم فراهم مي كنند.
امام صادق(علیه السلام) در حديثي مي فرمايد: دوست ندارم جواني از شما را ببينم، مگر آن كه روز او به يكي از دو حالت آغاز شود، يا عالم و دانشمند باشد، يا فراگيرنده علم. (بحار، ج 1، ص 170).
2- استفاده از برنامه هاي آموزشي: مانند آموزش كامپيوتر، آموزش كارهاي هنري مثل خياطي، گلدوزي، تزريقات و امثال آن، آموزش قرآن اعم از روخواني، تجويد، صوت و حفظ، آموزش زبان هاي خارجي خصوصا زبان عربي كه امام صادق(علیه السلام) فرمود: زبان عربي را بياموزيد چون زبان دين شماست (بحار، ج 1، ص 213).
و به طور كلي فراگيري كارهايي كه مانند ابزار براي زندگي انسان است و از هر كدام مي توان در اوقات فراغت كارهاي مفيدي انجام داد.
3- شركت در برنامه هاي مذهبي مثل: مسجد و حسينيه، اردوهاي زيارتي، كانون هاي كمك به فقرا و مستمندان (كه معمولا توسط افراد يا مراكز خيّر و نيكوكار اداره مي شود)، برگزاري جلسات مذهبي در منزل، مثل جلسات مولودي يا عزاداري و پختن غذاهاي نذري و مانند آن.
4- شركت در برنامه هاي ورزشي مانند: كوه نوردي، شنا، ژيمناستيك و غيره به شرطي كه مكان هاي مناسبي در دسترس باشد.
5- صله رحم و پذيرايي از ميهمان: يكي از سرگرمي هاي خوب و سازنده براي خانم ها شركت در مهماني ها و پذيرايي از مهمان است، به شرطي كه اولا هدف رضاي خدا باشد و از چشم و هم چشمي به دور باشد. ثانيا، خسته كننده و بيش از حد نباشد. ثالثا، با افراد و خانواده هاي مؤمن و با ادب رفت و آمد كنيم.
6- تفريح و شادي:يكي از نيازهاي مهم انسان تفريح و شادي است. خصوصا خانم ها به علت اين كه دائما در منزل هستند، نياز بيشتري به آن دارند. خانم ها مي توانند بخشي از اوقات فراغت خود را به اين امر اختصاص دهند. البته بسياري از موارد قبلي مي تواند تأمين كننده اين نياز باشد. علاوه بر آن تفريحاتي مثل رفتن به پيك نيك، تماشاي فيلم و تئاتر، رفتن به كنار دريا و مانند آن نيز مفيد است.
در پايان لازم است بدانيد خانم ها ممكن است به علل مختلف از جمله مشغله هاي زياد منزل، علاقه چنداني به بعضي از برنامه هاي فوق نشان ندهند كه لازم است با در نظر گرفتن شرايط و روحيات آنان نسبت به ترغيب آنان اقدام نماييد.
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۸:۰۰, ۱/تیر/۹۰
شماره ارسال: #29

دوستان سلام

ببینید حرف های شما کاملا درست و به جا

اما
بزارید از یه مثالی که میتونم در موردش توضیح بدم حرف بزنم تا خودتون بفهمید که واقعا چقدر هزینه داره و چقدر کاربردیه و چه پیشرفتی می تونید داشته باشید

ولی قبلش یه چیز دیگه رو میگم که برگرفته از سخنان حاج آقا ماندگاری توی برنامه سمت خدای دیروزه
شما این همه چرتکه انداختی از لحاظ مالی و این حرفا ، خدا کجای چرتکه شما بود؟
توکل به خدا کجا رفت؟
مسلمونی به انجام واجبات نیستاااااااااااا
خدا گفته از تو حرکت از من برکت
اصلا حرکت درست شروع شده که برکت بیاد؟
توی اول بسم الله که فقط حرف کاری هست شما نه بیاری و جا بزنی، بعدش دیگه مشخصه

من نمی گم به حرف عمل کنید، اصلا کاری به من و حرفی که زدم نداشته باشید
خودتون یه کاری بکنید و کارگردانیش هم بسپرید دست خدا
موفق می شید

و مثال
برای سایت یا وبلاگ
خودتون یا گروهی در یه زمینه مطالعاتی رو شروع کنید
ساخت وبلاگ و ارائه و دریافت مطلب هیچ هزینه ای نداره
در خونه همه شما کامپیوتر هست
سعی کنید وقت بزارید و کمی طراحی وب یاد بگیرید، آسونه خیلی هم آسونه
یکی میره html,css که خیلی آسونه رو یاد میگیره و بعد php
یکی فتوشاپ برای گرافیک
یکی فلش برای جلوه های فانتزی تر
و ....
یواش یواش پیشرفت می کنید و وبلاگتون رو خودتون طراحی می کنید
وبلاگ که کمی پیشرفت کرد می تونید یه دامین بخرید که سالی نهایت 10-12 هزار تومن میشه
بعد مدتی با ارائه محصولات و ایجاد تالار گفتگو پیشرفت بیشتری می کنید
هزینه سایت رو هم در میارین و شاید چیزی هم براتون بمونه

علی علی
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱:۱۵, ۲/تیر/۹۰ (آخرین ویرایش ارسال: ۲/تیر/۹۰ ۱۰:۲۴ توسط ريحانه الرسول.)
شماره ارسال: #30
آواتار
خانم رجبي عزيز

كه فقط واقعا خودت ميدوني چقدر برام عزيزي.

تمام نوشته هاتو با يه بغض و يه نم اشك خوندم .

شايد هيچ كس به اندازه من عمق اين فاجعه رو حس نكنه.

فقط ميخوام بدوني كه با تمام وجود آرزو ميكردم كه اين نوشته ها مال تو نباشن.

اما يه برق كوچولو ته دلم درخشيد يه خوشحالي عجيب .

به خدا به حساب بدجنسي نزار ولي خوشحالم از اينكه از مهر ديگه نمي خواي سر كار بري چون واقعا دلم براي خنده هاي از ته دلت تنگ شده بود.

دلم براي خنده هاي از ته دل حميده كوچولو تنگ شده بود.
دلم براي شبهايي كه خانوادگي پارك ميرفتيم تنگ شده بود .

و براي بيشتر ديدنت.

و براي خوشحالي تو

من اينجا اعتراف ميكنم كه خانم رجبي بهترين زن داداش دنياست . كه فقط يه دونه است.
شايد الان اونقدر كه زن داداشم رو دوست دارم داداشم رو دوست نداشته باشم .

قابل توجه دوستمون كه گفتن پس خدا كجاي برنامه ريزي شماست(البته خطاب به خانم رجبي)
بايد بگم يه بار ديگه تمام نوشته هاشون رو بخونيد مي فهميد خدا كجاست.
ايشون به خاطر خدا دست روي زانوشون گذاشتن يا علي گفتن رفتن سر كار تا كمك خرج خانواده باشن و حالا هم براي رضاي خدا و حفظ بنيان خانواده شون ميخوان كه خونه رو به بهترين جا براي خانواده تبديل بكنن. دقيق بخونيد چيز هاي ديگه اي هم هست.
اما حرف جدي

زن تنها كسيه كه هر وقت اراده كنه ميتونه جامعه رو فتح كنه.

باور كنيد كه تربيت يه فرزند خوب از داشتن ده تا شغل هم زمان سخت تره.
فرزندان ما هم ميتونن جامعه رو فتح كنند.همه كارها رو لازم نيست هميشه خودمون انجام بديم.

چرا ما زن ها نبايد در اوقات بيكاري كه در منزل داريم به بازي و آموزش مهارت هاي زندگي در سنين كودكي به بچه ها نپردازيم . تقويت بنيان هاي فكري و ايدئولوژيك كودكان در همين 5 سال اول زندگيشون ميتونه دينداري اونها رو تا اخر عمر تضمين كنه.

و اين مهم تنها به تماشا نكردن فيلم هاي والت ديزني و گوش نكردن موسيقي حاصل نميشه.

من بچه هايي رو ديدم كه با وجود خانواده مذهبي و ديندار و مادراني خانه دار به دليل مشغله زياد همون مادران خانه دار وقتي وارد مدرسه شدن دچار دوگانگي شدن.

تربيت نسل سالم و فرزندان سالم هنريه كه خداوند در وجود مادران قرار داده و براي اينكه فرزندان خوبي داشته باشيم اول بايد مادران خوبي باشيم. بايد براي خوب شدن خودمون زحمت بكشيم.

و كار بيرون از خانه تمام اين فرصت هاي ما رو مي سوزونه.


بار ها و بارها گفتم اول خودمون رو اصلاح كنيم تا جامعه اي صالح داشته باشيم.

يا علي
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
ارسال پاسخ  به روز آوری


[-]
کاربرانی که این موضوع را مشاهده می کنند:
1 میهمان

پرش در بین بخشها:


بالا