آیا ازدواج با کودکان در اسلام جایز است؟

[سعدی]

با سلام
احادیثی و روایاتی وجود دارد که ازدواج با کودک نابالغ را جایز می داند. برخی فقها نیز انجام کام گیری هایی (به جز دخول) را جایز دانسته اند.

اما باید به چند نکته توجه نمود:

1- این ازدواج می تواند بدون قصد کام گیری انجام شود. به طور مثال به منظور محرمیت.

2- احکامی داریم که ضرر رساندن به دیگران را جایز نمی دانند. بنابراین اگر متخصص تشخیص دهد که این ازدواج و کام گیری ها به ضرر کودک است، این کار حرام می شود. تشخیص این ضرر هم به عهده متخصص است نه مجتهد.

3- جواز کام گیری که از سوی برخی فقها مطرح شده، نشان دهنده این است که ایشان حجت شرعی بر عدم جواز این عمل نیافته اند. نه اینکه این عمل مطلوب باشد.

4- برخی فقها نیز به طور کلی کام گیری را ممنوع دانسته اند.

برای مطالعه بحث تفصیلی، می تونید به آدرس زیر رجوع کنید:
http://www.askdin.com/showthread.php?t=1539

معضل ازدواج کودکان (به قصد زناشویی) متاسفانه در کشور ما وجود داره (بیشتر در استانهای هزمزگان و سیستان و بلوچستان، در میان عشایر و در مناطق فقیرنشین). اما دلیلش فقر خانواده ها یا رسم و رسومات غلط است، نه مسائل مذهبی.
http://mehrkhane.com/fa/news/6808/%D8%A7...8%B1%D8%AF

متاسفانه برخی علمای اهل سنت، حتی دخول را نیز جایز دانسته اند (که البته این هم حکم محکمی نیست):
http://www.islamquest.net/fa/archive/que.../printme/1

در کشورهای عربی و آفریقایی، آمار اینگونه ازدواجها وحشتناکه:
http://www7.irna.ir/fa/News/81260752/%D8...8%A7%D9%86

(تفاوت نقل قول در پستهای بعد، به دلیل ویرایش این پست است)

[عمار94]

راه حل اینه قدم به قدم جلو بریم و به سوالات پاسخ بدهیم :
1.ایا خانواده باشد یا نباشد .
2.ایا خانواده مدیر واحد داشته باشد یا شورای مدیریت یا کلا بدون مدیریت ؟
3.مدیر خانواده تا چه میزان حق مدیریت داشته باشد ؟
4.سازوکار این که مدیری فاسد بود چه باشد ؟
5.روابط جنسی انسانها چه گونه باشد ؟
6.ایا رابطه ی جنسی اساسا یک خیر است یا شر ؟
7.محدوده ی نیاز جنسی انسان کجاست ؟
8.زن و مرد چه تفاوت های خلقی و جنسی دارند ؟
9.میزان نیاز مرد و زن به روابط جنسی چه قدر است ؟
10. اگر این نیاز دائمی است ، پس زمانی که زن مثلا در دوران قبل و بعد از بارداری است و نیاز و امکان به رابطه ندارد مرد چه بکند ؟
11. ایا ولنگاری جنسی بد است ؟
12.اگر ولنگاری جنسی بد است و از طرفی نیاز پیوسته ی انسان است راهکارها کدام است ؟
13.سن ازدواج چه باشد؟
14. شرط ازدواج چه باشد؟
15 . شرط پایان ازدواج چه باشد ؟
16.محدوده ی جنسی افراد کدام است ؟
17.ایا انسان مجاز است محدوده ی جنسی اش را با دیگران به طور مطلق به اشتراک بگزارد؟
18.در شرایط اضطراری و خاص ایا پدر میتواند تصمیمات خاص بگیرد ؟ مثلا فرض کنید (متاسفانه واقعیت هم دارد ) بر اثر حمله ی تکفیری ها خانواده ای اواره شوند و پدری همراه فرزندش از شهر خود اواره شوند . این پدر تصمیم میگیرد برای جلو گیری از اواره شدن فرزندش و با استفاده از ولایتش بر فرزندش او را به عقد پسر دوست مورد اعتمادش در شهری دیگر دربیاورد و خود برای مبارزه (احتمالا بی بازگشت ) بازگردد . ایا این تصمیم برای ان طفل به صلاح تر نیست؟

سوالات زیاد (بخش کوچکی از سوالات مطرح شد)و حالات ممکن اتفاق هم زیاد تر ! به هر حال بنده قبلا هم گفته بودم که صرفا سوالات را مطرح و سعی در پیدا کردن یک دید کلی به مسئله میکنیم . به نظر من حل گراف پیچیده ی روابط انسانی (اصلا چرا روابط انسانی باشد ؟) مسئله ای نیست که به سادگی حل شود (قابل حل نیست ) . ولی با بررسی آن میتوان نگاه بهتری به (دین ) داشت .

[mahdy30na]

دوستان چرا تو خود سایت اسک دین که جناب سعدی ادرس دادن بحث نمیکنیم؟

[سعدی]

(۸/تیر/۹۵ ۱۷:۱۱)mahdy30na نوشته است:  دوستان چرا تو خود سایت اسک دین که جناب سعدی ادرس دادن بحث نمیکنیم؟

اون تاپیک بسته شده. با توجه به تکراری بودن بحث، تاپیک جدید هم نمیشه ایجاد کرد. اما میشه از دوستان دعوت کنیم که همون تاپیک رو مطالعه کنند.

[میثم2]

(۸/تیر/۹۵ ۱۶:۵۷)Ali#59 نوشته است:  درسته.من «ولو» رو ندیده بودم.
با این حال فکر نمیکنم رسوندن سن یک کودک به 6 یا 7 سالگی تازه آن هم با قید شرط «احوط» چندان ایشون رو تبرئه کنه!
با مراجعه به سایر فقها و دیدن حکمی شبیه اونی که آوردم باز هم مقلد به همون نتیجه میرسه.
توجه داشته باشید الان در روانشناسی،پدوفیلیا رو تمایل جنسی بزرگسال به کودک زیر 13 سال تعریف میکنند.که البته عده ای این عدد رو 15 هم گفتند.

اون شش سال رو مثال زدن و گفتن به سنی برسه که بتونه بپذیره
سنین رشد تو زمان های مختلف و جاهای مختلف فرق داره
همین روانشناسا میگن سادیسم یه حالت طبیعیه به نظر بنده واقعا نمیشه خیلی به حرف اینا اعتماد کرد هم اطلاعاتشون دقیق نیست و هم گاهی اغراض سیاسی پشتش هست (برای اغراض سیاسی میتونید پروتکل زعمای صهیون رو بخونید)

الان طبق قانون سن ازدواج 13 سال هست

این مساله هم هست کدوم یک از مراجع معاصر نظر خلاف این رو دارن؟ بعید میدونم مرجعی این رو حلال بدونه که بشه از یک کودک صغیر استفاده جنسی کرد

________________________________________________

(۸/تیر/۹۵ ۱۷:۱۱)mahdy30na نوشته است:  دوستان چرا تو خود سایت اسک دین که جناب سعدی ادرس دادن بحث نمیکنیم؟

سلام
بله همونطور که جناب سعدی گفتن اون تاپیک بسته شده

[سعدی]

1- در اسلام قاعده ای داریم به نام لا ضرر و لاضرار که این قاعده هرگونه ضرر رساندن به غیر را ممنوع می نماید مگر جایی با ادله شرعی غیر ان ثابت شود مانند اعدام قاتل یا حدود دیگر که با ادله شرعی ثابت شده
2- در هر مساله شرعی ما یک حکم داریم و یک موضوع ؛ تشخیص حکم با مجتهد است اما در شناخت موضوع مجتهد مانند یکی از مکلفین است به عنوان مثال در مساله ( موسیقی مطرب حرام است ) حرام حکم شرعی است که بیان و تشخیص ان به عهده مجتهد است و مکلف غیر مجتهد نمی تواند بگوید من مثلا حکم را غیر حرام تشخیص می دهم اما موسیقی مطرب موضوع است و تشخیص اینکه این موسیقی
مطرب است یا نه در انحصار مجتهد نیست بلکه به عهده کارشناس موسیقی است لذا ممکن است مکلفی این موضوع را مطرب و دیگری غیر مطرب تشخیص دهد که در این صورت برای اولی حرام و برای دومی جایز می شود
3- اگر مجتهد در موضوعات احکام نظری داد در حد یک کارشناس است نه اینکه قطعی باشد بلکه ممکن است کارشناسان دیگر ان را خارج از موضوع بدانند برای تبیین بیشتر مثال دیگری میزنم : در مورد اینکه سیگار حرام است یا نه مجتهدین اینگونه فتوا می دهند که هر چیزی که برای بدن ضرر معتنا به داشته باشد حرام است اما اینکه ایا سیگار برای بدن ضرر معتنا به دارد یا نه به عهده مجتهد نیست بلکه به عهده کارشناسان فن می باشد لذا ممکن است کسی بگوید ضرر ان قلیل و دیگری ان را کثیر بداند و اگر مجتهدی گفت سیگار کشیدن حرام است از این باب است که گفته کارشناسی را که گفته سیگار ضرر معتنا به دارد لحاظ نموده و برای مکلف لازم نیست که در تشخیص موضوع از مجتهد تبعیت نماید
نتیجه : دوست من با توجه به مقدماتی که بنده عرض نمودم و در کتب فقهی نیز به انها تصریح شده است به سراغ فتوایی می رویم که شما از امام خمینی نقل نموده اید می رویم؛ تشخیص اینکه تقبیل و تفخیذ و .... از مسایلی است که ضرر روحی و جسمی برای زوجه غیر بالغ دارد یا نه از موضوعات است که تشخیص ان با متخصص امر است نه با مجتهد و اینکه مجتهدی موضوع را بیان می دارد تشخیص وی اگر با نظر متخصصین امر مخالف باشد لازم الاتباع نیست
برای تشخیص صدق گفتار بنده شما باز هم از مراجع به این نحو استفتائ نمایید: (ایا برای زوج جایز است با زوجه نابالغ یا بالغ خود عملی انجام دهد که ضرر معتنا به روحی یا جسمی داشته باشد) اینکه گفته ام اینگونه استفتا نمایید به این دلیل است که در این سوال شما موضوع را معین نموده اید( عملی که ضرر داشته باشد) و مجتهد باید حکم را بیان نماید که قطعا همگی خواهند گفت حرام است
بنابر این باز هم عرض می نمایم که هر عملی که موجب ضرر به غیر شود در اسلام حرام است
خواهر گرامی اشکال شما (البته به نظر بنده ) اینست که بدون اینکه نگاهی فراگیر به اسلام داشته باشید و قبل از اینکه کلیات اسلام را تبیین نموده باشید فتوایی که نهایت ان جواز است نه استحباب و وجوب، ودر منظر مسلمین حدود ان عقلا مشخص شده اخذ نموده و از این طریق خواسته اید اسلام را نقد نمایید بنده از شما خواستارم از عهدین (کتاب مقدس) برای بنده دلیلی بر حرمت ازدواج با دختر غیر رشیده بیاورید
اصل جواز با اینکه ایا مورد عمل باشد متفاوت است به عنوان نمونه در مسیحیت بسیاری از مسایل جایز است اما در میان مسیحیان به ان عمل نمی نمایند که لبته برای انکه بحث جدلی نشود از ذکر ان خود داری می نمایم اما شما که در ایران اسلامی هستید چند مورد ازدواج با شیرخواره ان هم با تفخیذ و انزال و ... دیده اید که چنین پر شور در نقد ان برخواسته اید ماند اینکه هر روز مسلمانان ختران نابالغشان را به مردان گردن کلفت شوهر می دهند تا با انها تفخیذ نمایند یا هر روز مردان مسلمان همسرانشان را افضامی نمایند

http://www.askdin.com/showthread.php?t=1539&page=2

[سعدی]

با سلام
وَاللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِن نِّسَائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَاثَةُ أَشْهُرٍ وَاللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ وَأُوْلَاتُ الْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَن يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا.
ترجمه:... و همچنين زنانى كه حيض نديده باشند (و در سال زنانى‏اند كه حيض مى‏بينند) عدّه‏شان (مانند زنانى كه حيض از آنها قطع شده) سه ماه است‏...(فیض الاسلام)
نکاتی راجع به این آیه شریفه با توجه به شبهات مطرح شده عرض می کنم.
1-اولین نکته این است که در این آیه شریفه از ازدواج با نابالغان سخنی به میان نیامده است.
ظاهرا منشا اشتباه برخی کاربران عبارت"وَاللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ "می باشد. مطابق نظر اکثر مفسران منظور از این عبارت،زنانی هستند که با اینکه در سن حیض دیدن هستند(بالای 9 سال) اما حیضی نمی بینند.عده چنین زنانی بعد از طلاق 3ماه است.
علامه طباطبایی در المیزان می نویسد:«" وَ اللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ"- اين جمله عطف است بر جمله" وَ اللَّائِي يَئِسْنَ ..."، و معنايش اين است كه زنانى كه در سن حيض ديدن حيض نديدند نيز عده طلاقشان سه ماه است».( ترجمه الميزان، ج‏19، ص: 530)

شریف لاهیجی از مفسران شیعی قرن 11 نیز در این رابطه می نویسد:
«وَ اللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ‏ محذوفست بقرينه خبر اول و عطف جمله است بر جمله يعنى و آن زنانى كه حائض نشده باشند ليكن در سن من تحيض باشند پس عدت ايشان نيز سه ماهست و ميتواند كه «وَ اللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ» باين تقدير باشد كه «و كذلك اللائى لم يحضن» يعنى و همچنين عده سه ماهست زنى را كه حيض نه بيند اما در سن من تحيض باشد مخفى نماند كه مذهب اكثر اصحاب ما بنا بر روايات معتبره اينست كه يائسه و صغيره عده ندارند(تفسير شريف لاهيجي، ج‏4، ص: 502 )

چنانکه اشاره گردید بسیاری از فقها و محققین چنین نظری دارند( رک: زبدة البيان في أحكام القرآن، ص: 594-تفسير الكاشف، ج‏7، ص: 352- التفسير المبين، ص: 749- تفسير القرآن الكريم (شبر)، ص: 521- تفسير منهج الصادقين في إلزام المخالفين، ج‏9، ص: 319- تفسير كنز الدقائق و بحر الغرائب، ج‏13، ص: 310- تفسير اثنا عشري، ج‏13، ص: 211- تبيين القرآن، ص: 572- البلاغ في تفسير القرآن بالقرآن، ص: 558-أطيب البيان في تفسير القرآن، ج‏13، ص: 56- تفسير عليين، ص: 558-تفسير من وحي القرآن، ج‏22، ص: 294-حجة التفاسير و بلاغ الإكسير، ج‏7، ص: 38-الجديد في تفسير القرآن المجيد، ج‏7، ص: 180- الوجيز في تفسير القرآن العزيز، ج‏3، ص: 335)
بنابراین ،موضوع ازدواج با طفل و کودک ربطی به آیه مورد نظر ندارد.

2- ازدواج با دختر صغیره (بدون وطی)بر مبنای روایات ،جایز بوده و بنابر حکمتهایی انجام میگرفته و میگیرد .از آنجا که در خانواده ها بخصوص خانواده های قدیمی که چند خانواده با همدیگر زندگی می کردند بناچار برخی زنان و مردان فامیل اما نامحرم در ارتباط با یکدیگر بودند برای ایجاد محرمیت طفل نوزادرا به عقد این افراد در میآوردند تا ایجاد محرمیت با مادر طفل صورت گیرد و روابط در چارچوب شرع انجام بگیرد.

خواندن عقد ازدواج با دختر بچه کوچک براي ايجاد محرميت ، با اجازه ولي او در صورتي که ازدواج براي دختر مصلحت داشته باشد و موجب اذيت دختر نباشد ،جايز است. البته نزديکي با دختر پيش از سن بلوغ حرام است.
اين امر به خاطر مصلحت صورت مي گيرد ،مثلا براي ايجاد محرميت با مادر دختر بچه با اذن ولي او اين عقد خوانده مي شود تا مادر دختر به عنوان مادر زن محرم باشد يا موارد مشابه اين مورد اگر مصلحت باشد، راه حل آن از اين طريق شرعا قرار داده شده است.

3- مقصود از «جواز استمتاع با صغیره» اين است كه دليلی بر حرمت آن نيست يعنی فقيه، دليل و حجت شرعی بر فتوا دادن به حرمت نيافته است و نه اينكه اين عمل شرعاً مطلوب و نيكو باشد و اين چيزی است كه بسياری از فقها از مذاهب اسلامی می‌گويند،موارد زيادی از مسائل است كه در عين جايز بودن و دليلی بر حرمت آن نبودن، كسی آن را مرتكب نشده است.

4-اصل بحث فقهی طرح شده در سؤال این است که اگر کسی با دختری در قبل از سن بلوغ ازدواج کند، حق همبستری با او را ندارد ولی آیا بقیه استمتاعات(بهره برداری های) جنسی جایز است یا نه؟

فقهاء از این جهت که نهی و منعی از طرف شارع در این باره نرسیده است(نه آن که روایتی در جواز این امر داشته باشیم)، گفته اند که بقیه استمتاعات جنسی از صغیره جایز است. با توجه به این که حکم جواز بقیه استمتاعات جنسی را فقهاء از برخی عمومات و عدم وجود نهی از طرف شارع، استفاده کرده اند،(سبزوارى، سید عبد الأعلى،مهذب الأحکام ، ج‌24، ص 73)

طبیعتاً عده ای از فقهاء با این حکم مخالفت کرده اند. شهید ثانی از جمله این فقیهان است که در دختر صغیره، همه استمتاعات جنسی را از او، ممنوع می داند.(مسالک الافهام الی تنقیح شرائع الاسلام، ج8، ص 443)

برخی از فقهاء معاصر شیعه نیز اصل چنین بهره برداری های جنسی نسبت به صغیره، خصوصاً نسبت به شیرخوار، را در مقام تحقق خارجی آن، قبیح دانسته و رد می کنند.

حضرت آیت الله شبیری زنجانی در این باره می گویند:« البته اگر اینها(این گونه استمتاعات) موجب ضرر شود، نباید آنها را هم جایز دانست». نک: نکاح ج‌5، ص 1499

حضرت آیت الله مکارم نیز در این باره می گویند:« جمعى از متأخرین و معاصرین به جواز سایر استمتاعات تصریح کرده‌اند، صاحب جواهر مى‌فرماید: للاصل السالم من المعارض، که منظور از اصل، اصالة الاباحة یا عموماتى است که مطلقاً اجازه استمتاعات را مى‌دهد و وطى(جماع) با دلیل خارج شده است. و لکن الانصاف: این حکم را با این عمومیّتى که گفته‌اند نمى‌پذیریم، چون بعضى از استمتاعات نسبت به صغیر السن قبح عقلائى دارد، مانند استمتاع از رضیعه. پس حسن و قبح در اینجا حاکم است و لذا عمومات استمتاع زوج از زوجه منصرف است بما یتعارف عند العقلاء و شامل این گونه موارد نمى‌شود.» نک:کتاب النکاح،ج‌2، ص 135


http://www.askdin.com/showthread.php?t=1539&page=7

[Bidel.s]

نقل قول:فقهاء از این جهت که نهی و منعی از طرف شارع در این باره نرسیده است

متوجه نمی شم

اونوقت دیگه برای چی می گید که اسلام برای ریز و درشت زندگی ما حلال و حرام تعیین کرده. این خلاء محسوب نمی شه؟

[سعدی]

بیدل گرامی
همه چیز در قرآن هست، اما انسانها قادر به درک تمام آن نیستند:

نقل قول:امام صادق(علیه السلام) می فرمایند‏: «ان اللَّه تبارك و تعالى انزل فى القرآن تبیان كل شى‏ء حتى و اللَّه ما ترك شیئا تحتاج الیه العباد، حتى لا یستطیع عبد یقول لو كان هذا، انزل فى القرآن، الا و قد انزله اللَّه فیه؛[۴] خداوند در قرآن هر چیزى را بیان كرده است، به خدا سوگند چیزى كه مورد نیاز مردم بوده است كم نگذارده، تا كسى نگوید اگر فلان مطلب درست بود در قرآن نازل مى‏شد، آگاه باشید همه نیازمندیهاى بشر را خدا در آن نازل كرده است»

امام باقر(علیه السلام) می فرمایند: «ان اللَّه تبارك و تعالى لم یدع شیئا تحتاج الیه الامة الا انزله فى كتابه و بینه لرسوله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و جعل لكل شى‏ء حدا، و جعل علیه دلیلا یدل علیه، و جعل على من تعدى ذلك الحد حدا؛[۵] خداوند متعال چیزى را كه مورد نیاز این امت است در كتابش فرو گذار نكرده، و براى رسولش تبیین نموده است، و براى هر چیزى حدى قرار داده، و دلیل روشنى براى آن نهاده، و براى هر كسى كه از این حد تجاوز كند، حد و مجازاتى قائل شده است»

امام صادق(علیه السلام) می فرمایند: «ما من امر یختلف فیه اثنان الا و له اصل فى كتاب اللَّه عز و جل و لكن لا تبلغه عقول الرجال؛[۶] تمام امورى كه حتى دو نفر در آن اختلاف دارند، اصل و ضابطه ‏اى در قرآن دارد ولى عقل و دانش مردم به آن نمى ‏رسد»

http://www.soalcity.ir/node/448

[میثم2]

(۹/تیر/۹۵ ۲۲:۵۰)سعدی نوشته است:  

3- مقصود از «جواز استمتاع با صغیره» اين است كه دليلی بر حرمت آن نيست يعنی فقيه، دليل و حجت شرعی بر فتوا دادن به حرمت نيافته است و نه اينكه اين عمل شرعاً مطلوب و نيكو باشد و اين چيزی است كه بسياری از فقها از مذاهب اسلامی می‌گويند،موارد زيادی از مسائل است كه در عين جايز بودن و دليلی بر حرمت آن نبودن، كسی آن را مرتكب نشده است.

http://www.askdin.com/showthread.php?t=1539&page=7

سلام
با تشکر از شما، به نظر میاد همونطور که نوشتید منظور این بود که طبق آیات و روایات در این مورد سکوت شده بود و به خاطر همین حرام نکردن

یه بحث دیگه هم تو سایت اسک دین در این مورد انجام شده برای تکمیل مطالب شما و دوستان، چند نکته از جمع بندی کارشناس اون بحث رو قرار بدم :
نکته دوم: این مسئله، یک مسئله اجتهادی و از فرض های نادر است که در یک کتاب اجتهادی از آن بحث شده است، نه کتاب رساله عملیه که برای استفاده عموم مردم منتشر می شود.

نکته چهارم: این جواز مشروط به اجازه خیرخواه ترین انسان نسبت به دختر، یعنی پدر یا ولی شرعی اوست.

نکته پنجم: اجازه پدر باید با رعایت مصلحت دختر باشد، نه مصلحت سنجی شخصی خود، یعنی ازدواج برای این دختر آنچنان مصلحت داشته باشد که بر سلب حق انتخاب، و ... ارجحیت داشته باشد، به طوری که عرف عقلای یک جامعه این ازدواج را به مصلحت دختر بدانند، نه این که پدر را سرزنش کنند، و وجود چنین فرضی آنقدر بعید است که برخی مراجع همچون آیت الله مکارم معتقد هستند در زمان ما ازدواج در سنین خردسالی مطلقا برای دختر مصلحتی ندارد، لذا مطلقا جایز نیست.(4)

نکته ششم: حتی اگر ولی آن دختر به خاطر مصلحتی و به درستی با ازدواج موافقت کرده باشد باز هم شوهر علی رغم محرمیت تا قبل از بلوغ اجازه رابطه جنسی با آن دختر را ندارد، و در صورت ارتکاب چنین عملی و وارد شدن آسیب به دختر با مجازات سنگینی روبرو خواهد شد...

نکته هفتم: از رویکرد احساسی به مسئله باید پرهیز نمود، لذت بردن جنسی از کودک خردسال با حکمی که اسلام داده است عملا محقق نمی شود، اسلام هرگز نه اجازه داده است که یک کودک به ازدواج یک انسان بیمار دل در آورده شود، و نه حتی پدری که چنین قصدی دارد را لایق حضانت این بچه می داند، چه برسد به این که اجازه او را در چنین ازدواجی نافذ بداند.
اما توقع این که اسلام در مصادیق ورود پیدا کند، و تشخیص بدهد کجا به مصلحت دختر هست و کجا نیست، توقع بیجایی است، دین همواره احکام را بیان می نماید و تشخیص مصادیق را بر عهده عرف عقلای جامعه می گذارد.

نکته هشتم:...اشکال کنندگان غافل از یک نکته هستند که اسلام صرفا این ازدواج را در صورتی جایز دانسته است که مصالح این ازدواج بر مضراتش ارجحیت داشته باشد، اما در غیر اینصورت اسلام هم اجازه چنین ازدواجی نمی دهد، چرا که جز ضرر برای دختر منفعتی ندارد.

http://www.askdin.com/showthread.php?t=43999&page=9

[Bidel.s]

نقل قول:بیدل گرامی
همه چیز در قرآن هست، اما انسانها قادر به درک تمام آن نیستند:

شیوه زندگی صحیح و کامل هم وجود داره

منتها انسان ها هنوز قابل به درکش نیستن


پس کاری که اسلام کرد چی بود؟