.::دقایقی با قرآن کریم::

[میلاد.م]

بسم الله
.
.
در این تاپیک قصد داریم که نکته هایی رو بر گرفته از کتاب های "تفسیر نور" حجت الاسلام قرائتی قرار بدیم ....
(در کتاب "دقایقی با قرآن" ایشون هم به صورت مختصر این نکات آورده شده اند)
.
.
.
نکات کوتاه و خواندنی و کاربردی رو اینجا قرار میدیم ان شاء الله....
دوستانی که حال خوندن کل مطالب رو ندارین حداقل قسمت های قرمز رنگ رو بخونید...
باشد که با قران مانوس شویم....
.
.
.
.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

.
1

« بِسْمِ اللَّه الْرَّحْمَنِ الْرَّحِيمِ‏ »

.

::::.حضرت على عليه السلام فرمود: «بسم ‏اللَّه»، مايه بركت كارها و ترك آن موجب نافرجامى است.

::::.همچنين آن حضرت به شخصى كه جمله ‏ى «بسم ‏اللَّه» را مى‏نوشت، فرمود: «جَوِّدها» آنرا نيكو بنويس.

::::.در حديث مى‏خوانيم: «بسم ‏اللَّه» را فراموش نكن، حتّى در نوشتن يك بيت شعر. و رواياتى در پاداش كسى كه اوّلين بار «بسم ‏اللَّه» را به كودك ياد بدهد، وارد شده است.

::::.امام صادق‏عليه السلام نقل شده است: «بسم‏ اللَّه» تاج سوره‏هاست.

.

.

.

::.«بسم ‏اللَّه» رمز خروج از تكبّر و اظهار عجز به درگاه الهى است.
::.«بسم ‏اللَّه» گام اوّل در مسير بندگى و عبوديّت است.
::.«بسم ‏اللَّه» مايه فرار شيطان است.

::.«بسم ‏اللَّه» كلامى كه سخن خداوند با مردم و سخن مردم با خدا، با آن شروع مى‏شود.

.

.

.
شايد معناى اينكه مى‏گويند: تمام قرآن در سوره حمد، و تمام سوره حمد در بسم ‏اللَّه، و تمام بسم‏اللَّه در حرف (باء) خلاصه مى‏شود، اين باشد كه آفرينش هستى و هدايت آن، همه با استمداد از اوست. چنانكه رسالت پيامبر اكرم‏صلى الله عليه وآله نيز با نام او آغاز گرديد. «اقرأ باسم ربّك».

.

.

[شهیدطیبه واعظی]

آيه شماره 3 از سوره مبارکه عصر
متن آیه:إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ
معنی آیه:مگر آنان كه ايمان آورده و كارهاى نيك انجام داده و يكديگر را به حق و استقامت سفارش مى‏كنند.
تفسیر آیه:تنها راه جلوگيرى از خسارت، ايمان و عمل است. «آمنوا و عملوا الصالحات»
به فكر خود بودن كافى نيست. مؤمن در فكر رشد و تعالى ديگران است. «تواصوا بالحقّ»
سفارش به صبر به همان اندازه لازم است كه سفارش به حق. «بالحقّ - بالصبر»
ايمان بر عمل مقدم است، چنانكه خودسازى بر جامعه سازى مقدم است. «آمنوا و عملوا... و تواصوا»
بدون ايمان و عمل و صالح و سفارش ديگران به حق و صبر، خسارت انسان بسيار بزرگ است. «لفى خسر» (نكره بودن «خُسر» و تنوين آن نشانه عظمت خسارت است.)
اقامه‏ى حق به استقامت نياز دارد. «تواصوا بالحق و تواصوا بالصبر»
جامعه زمانى اصلاح مى‏شود كه همه مردم در امر به معروف و نهى از منكر مشاركت داشته باشند. هم پند دهند و هم پند بپذيرند. «تواصوا بالحقّ» (كلمه «تواصوا» براى كار طرفينى است)
نجات از خسارت زمانى است كه انسان در صدد انجام تمام كارهاى نيك باشد گرچه موفق به انجام آنها نشود. «عملوا الصالحات» (كلمه «الصالحات» به صورت جمع محلّى به الف و لام آمده است)
ايمان بايد جامع باشد نه جزئى. ايمان به همه اجزا دين، نه فقط برخى از آن. «الاّ الّذين آمنوا» (ايمان، مطلق آمده است تا شامل تمام مقدسات شود.)

[شهیدطیبه واعظی]

آيه شماره 3 از سوره مبارکه ماعون
متن آیه:وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ
معنی آیه:و ديگران را بر اطعام مسكين تشويق نمى‏كند.
تفسیر آیه:نيازهاى عاطفى، مقدم بر نيازهاى جسمى است. (اول محبت به يتيم، سپس سير كردن مسكين) «يدعّ اليتيم... طعام المسكين»

[شهیدطیبه واعظی]

آيه شماره 4 از سوره مبارکه ماعون
متن آیه:فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ
معنی آیه:پس واى به حال نمازگزاران.
تفسیر آیه:هر نمازى ارزش ندارد و هر نمازگزارى بهشتى نيست. «فويل للمصلّين»

[شهیدطیبه واعظی]

آيه شماره 5 از سوره مبارکه ماعون
متن آیه:الَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ
معنی آیه:آنان كه از نمازشان غافلند.
تفسیر آیه:سهو اگر برخاسته از تقصير و بى‏اعتنائى باشد، سرزنش دارد. «عن صلاتهم ساهون»
سهو در نماز قابل جبران و بخشش است ولى سهو از نماز، به معناى رها كردن آن، قابل بخشش نيست. «عن صلاتهم» (نه «فى صلاتهم»)

[شهیدطیبه واعظی]

آيه شماره 6 از سوره مبارکه ماعون
متن آیه:الَّذِينَ هُمْ يُرَاؤُونَ
معنی آیه:آنان كه پيوسته ريا مى‏كنند.
تفسیرآیه:افرادى كه از خدا جدا شوند، به دنبال كسب جايگاهى در نزد ديگران با ريا كارى هستند. «يكذّب... يراءون»

[شهیدطیبه واعظی]

آيه شماره1 از سوره مبارکه اخلاص
متن آیه:قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
معنی آیه:بگو: او خداوند يگانه است.
تفسیر آیه:پيامبران امين وحى‏اند؛ خدا به پيامبر فرمود: «قل...» او نيز مى‏گويد: «قل...»
خداوند، در عين حضور، از ديدگان غايب است و قابل مشاهده نيست. «هو» (اهل توحيد عقيده دارند كه «لا تدركه الابصار و هو يدرك الابصار»(254) چشم‏ها او را درك نمى‏كند ولى او چشم‏ها را درمى‏يابد.)
به سؤالات اعتقادى بايد پاسخ داد. «قل هو اللّه...»
عقايد حق را بايد به ديگران اعلام كرد. «قل هو اللّه...»
خداوند در همه چيز يكتاست. در ذات و صفات، در علم و قدرت و حيات و حكمت، در آفرينش و هستى بخشى. «قل هو اللّه احد»

[شهیدطیبه واعظی]

آيه شماره 3 از سوره مبارکه اخلاص
متن آیه:لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ
معنی آیه:فرزند نياورده و فرزند كسى نيست.
تفسیر آیه:صَمَديّت و بى‏نيازى خداوند از همه چيز، دليل آن است كه او نياز به فرزند و والدين ندارد. «اللّه الصمد. لم يلد و لم يولد»
خداوند علّتى ندارد و از چيزى به وجود نيامده است. «و لم يولد»
مولود، معلول است و نمى‏تواند خدا باشد. «و لم يولد» (چگونه مسيحيان عيسى را مولود مريم، ولى باز هم او را خدا مى‏دانند؟)

[شهیدطیبه واعظی]

آيه شماره 4 از سوره مبارکه اخلاص
متن آیه:وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا أَحَدٌ
معنی آیه:و هيچ همتايى براى او نباشد.
تفسیر آیه:نه در ذات، نه در صفات و نه در افعال، هيچ كس و هيچ چيز شبيه و مانند خداوند نيست. «و لم يكن له كفوا احد»
خداوند شبيه ندارد تا بتواند شريك او در امور هستى گردد. «و لم يكن له كفوا احد»

[شهیدطیبه واعظی]

آيه شماره 1 از سوره مبارکه فلق
متن آیه:قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
معنی آیه:بگو: پناه مى‏برم به پروردگار سپيده دم.
تفسیر آیه:پناه بردن به خدا را بايد به زبان جارى كرد. «قل اعوذ»
به خاطر زيادى خطرات و اهميّت آن انبيا نيز بايد به خدا پناه برند. «قل اعوذ»
اصلاح خود و جامعه، بدون استمداد و پناهندگى به خداوند امكان ندارد. «قل اعوذ بربّ الفلق»
چون شرور بر قلب و فكر انسان قفل مى‏زنند، بايد به قدرتى پناه برد كه شكافنده و شكننده قفل‏ها و موانع باشد. «بربّ الفلق»

[شهیدطیبه واعظی]

آيه شماره 65 از سوره مبارکه نحل
زنده شدن زمین و آغاز بهار
متن آیه:وَاللّهُ أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَحْيَا بِهِ الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَسْمَعُونَ
معنی آیه:و خدا از آسمان آبى فرود آورد و با آن زمين را پس از پژمردنش زنده گردانيد قطعا در اين [امر] براى مردمى كه شنوايى دارند نشانه‏اى است
تفسیر آیه:پدیده‏هاى طبیعى، (از جمله آمدن ابر وباران) تصادفى نیست، به اراده‏ى خداوند است. «واللَّه انزل»
زمین همچون انسان مرگ و حیات دارد. «فاحیا به الارض بعد موتها»
اجراى برنامه‏هاى الهى از طریق اسباب عادى وطبیعى است. «فاحیا به الارض»
آب، مایه‏ى حیات زمین وزمینیان است. «فاحیا به الارض»
تدبیر خداوند در طبیعت، كلاس توحید است. «انّ فى ذلك لآیة»
بهترین راه خداشناسى، گوش سپرن وپندگرفتن از آیات الهى است. «لآیة لقوم یسمعون»