تالار گفتگوی بیداری اندیشه

سلام به همه
اول از همه بگم كه با جناب Blue.Blood در اكثر موارد كاملا موافقم اما چند تا نكته...
اول اينكه مطرح شدن افزايش جمعيت توسط دولت بدون آماده كردن زمينه هاي لازم براي اون كار بسيار اشتباه مي باشد.
راستش در زمان جنگ نيز توسط نخست وزير اون دوران گفته مي شد اين كه چون احتمال طولاني شدن جنگ وجود دارد و ما به الله اكبر گو احتياج داريم و اين تبليغات دولتي منجر به افزايش جمعيت بسيار زياد در دهه شصت شد.
مشكلاتي كه متولدين اين دوران دارند را نيز همه مي دانند.
هيچ كس مخالف پيشرفت كشورم ايران نيست، اما اينكه جامعه را به افزايش جمعيت تشويق كنيم بدون در نظر نگرفتن مشكلات آن تبعات بدي را نيز در پي دارد.
البته چه بخواهيم قبول كنيم و چه نه جامعه امروز غرق در مشكلات معيشتي شده و ناخوداگاه كمتر خانواده اي به فرزند زياد فكر مي كند. اگر در وضع معيشتي مردم جهشي رو به بالا به وجود بيايد مي شود راجع به اين مسئله صحبت كرد در غير اين صورت خير
نكته
ترا به خدا با حفظ تمام احترام براي دوستان گرامي هر مسئله اي را به امام زمان و تمامي مقدسات ما ربط ندهيد

دشمنِ بیدار، دوستانِ در خواب

نقل قول:برژنسکی گفته بود: «از فکر کردن به حمله پیش داستانه علیه تاسیسات هسته ای ایران اجتناب کنید و گفتگو ها با تهران را حفظ کنید،بالاتر از همه بازی طولانی مدتی را انجام دهید چون زمان و آمارهای جمعیتی و تغییر نسل در ایران به نفع رژیم کنونی نیست»

همچنین بر اساس گزارشی که اخیرا سازمان جاسوسی ایالات متحده آمریکا (سازمان سیا (C.I.A) منتشر کرده است تعداد فرزندان در یک خانواده ایرانی، کمتر از تعداد فرزندان در یک خانواده صهیونیست ساکن سرزمین های اشغالی است.

سلام
ببینید ، بنده هم همونطور که گفتم موافق رشد جمعیت بدون آمادگی نیستم ، بحث اصلی سر این هست که آیا در شرایط کنونی، درست هست این روند جمعیتی؟یعنی خانواده های ما به زور دو تا بچه می آرن؟یعنی ما اگر جمعیتمون کاهش پیدا کنه ، وضع ما بهتر میشه؟اگر می شه چه دلیلی دارید؟
در مورد دهه شصت هم به نظر من نمی تونید به راحتی تحلیل کنید و ردش کنید.اومدیم و جنگ تموم نمی شد ، اون وقت باز هم به نظر شما سیاست جایگزینی نیروهای از دست رفته سیاست اشتباهی می بود؟
به نظر بنده ، بهترن راهکار این هست که ما شرایطی رو فراهم کنیم که زندگی و ازدواج های موفق بیشتر بشند ، تحکیم خانواده هم همین طور،همین طور مسائل بهداشتی و درمانی و آمادگی برای فرزندان بیشتر، و بعد بر اساس توانایی هامون حداقل بیشتر از دو بچه در هر خانواده داشته باشیم.باید از همین الآن هم برنامه داشته باشیم برای آینده این نیروهای تازه کار.

نقل قول:کسایی که به فکر تربیت فرزند صالح هستند و میخوان تمرکز کنن روی همون 2 3 4 تا بچه ای که دارن،

دوست من دقت کن ! قشر مرفه هایی که ما میشناسیم یا بچه ندارن یا فقط یه دونه!

اینکه خانواده ها تصمیم گرفتن فرزند کمتری داشته باشند به این خاطر نیست که در آمد کمتری دارند البته من به هیچ عنوان منکر مشکلات اقتصادی نیستم اون مشکلات هست و بعضی از خانواده ها هم به همین دلیل صاحب فرزند نمیشوند اما اگر به طور کلی تری به مسئله نگاه کنیم میبینیم که خانواده های مرفه یک فرزند نهایتا دارند
چرا؟
چون حوصله ندارند
این جوابیه که اونا به ما میدن !
به خاطر مشکلات اجتماعی !! اون ها اعتقاد دارند که این روز ها وضع جامعه به گونه ای شده که بزرگ کردن فرزند و سالم نگه داشتنش سخت شده و علاوه بر این فرزند ها هم مانند قدیم نیستند و کلی طلبکار هستند باز هم نه از لحاظ مادی از لحاظ روحی که البته فرزندان هم در گرداب مشکلات اجتماعی هستد و تا حدودی حق دارند

عل فرزند دار نشدن این است دوست من !!

فانوس 7 عزيز
فكر مي كنيد كه چند در صد از جمعيت ايران را به قول شما اقشار مرفه تشكيل داده است؟
اين كه تاكيد بر روي اقشار مرفه هست يكي از اشتباهات رايج ما است، اين كه فرزند كمتر در زندگي باشد فقط مربوط به جامعه مد نظر شما نيست در كل خانواده هاي ايران فكر وجود دارد.
اقشار مرفه جامعه ما و به طور كلي در دنيا تاثيري كه در جامعه دارند فقط به خاطر به در دست داشتن منابع مالي كشور ما و جهان مي باشد و اگر تاثيري كه اين جماعت بر روي اطرافيان خود بگزارند از اين جهت باشد كه فاجعه است.
راستش اين بحث هايي كه مطرح ميشه در جامعه تاثير چنداني ندارد، جامعه ما هميشه از دولت جلوتر بوده، چند وقته كه تازه اين بحث مطرح ميشه و الان بحث ازدواج نكردن است.
آمار ازدواج به سمت پايين اومدن داره مي ره و صحبت از افزايش جمعيت هست.
اين كه ما از مردم فعلي بخواهيم كه به فكر افزايش جمعيت باشد كار درستي نيست چون بايد شرايط رو آماده كرد. شرايط رو ميشه به چند بخش تقسيم كرد شرايط براي ازدواج پدر و مادر، شرايط براي فرزند دار شدن اونها، شرايط براي آينده فرزند متولد شده.
و اين يك برنامه ريزي بلند مدت رو ميطلبه نه اين كه از متولدين مثلا 60 بخواهيم كه اين افزايش جمعيت را انجام دهند. اما الان با يك نگاه خيلي خوشبينانه در همون مرحله اول كه آماده كردن شرايط ازدواج و نهايتا شرايط براي فرزند دار شدن هستيم كه درست تر اينه در مرحله ازدواج در حال درجا زدن هستيم.

سلام
بنده با برنامه ریزی موافق هستم ، شاید برای بعضی اقشار هم نیاز به طول مدت داشته باشه ، اما حداقل اقشاری که ازشون بر می آد،خصوصا اقشار مذهبی که تمکن مالی هم دارند ، می تونند از همین الآن به سمت افزایش تعداد نفرات خانواده سوق پیدا کنند.

آقا از نظر من جمع بندی اینجوری شد: اکثر ما یه حرفو میزنیم ولی گاها نوشته هامون افراطی میشه. و گاها هم برخی عبارات جبرگرایانه در نوشته ها دیده میشه که کمی جای بحث دارن
ولی در کل نتیجه اینه که افزایش جمعیت خوبه ولی فکر شده. زیر سازی شده. نه اینکه باز یه نسل سوخته تر تحویل بدیم که از اعتقادات دور تر بشن

همین طور که دوستمون آقای Ali Ch گفت، حرف ما بالای 80% یکیه و هدفی مشترک رو در سر داریم ... فقط اینجا تقریبا 2دستگی داریم ... 1دسته خواهان افزایش هر چه سریعتره افزایش


جمعیت هستن، 1دسته تمایل با تاخیر و به تدریج انجام شدن این قضیه ...

---

نه نمیشه این رو تعمیم بدید.مطمئن باشید همین قشر پایین شهر اگر کمی مورد ملاطفت باشند ،خیلی اوضاع بهتری خواهند داشت.قرمانان ورزشی ما ، بسیاری از علمای ما ، بسیاری از دانشمندان ما از همین قشر هستند.فقط کمی نیاز به برنامه ریزی داریم.این قشر برخلاف قشر مرفه دارای انگیزه هستند.

این حرف شما رو قبول دارم، ولی از اونجایی که در خوزستان و مخصوصا اهواز از ضعف مدیریتی رنج میبریم، حرف بنده حرفی کاملا درسته .
من نمیخوام بگم که از قشر پایین شهرم کسی ترقی و پیشرفت و تلاش نمیکنه ، ولی واقعا جامعه ی ما رو دچار مشکل کردن ...
البته من قشر پایین هم از نظر مالی و موقعیت اجتماعی و هم از نظر فرهنگی و اخلاق و روابط اجتماعی مد نظرم هست .

از دوستمون
mostasghi بابته نظر زیباشون تشکر می کنم من باهشون موافقم الان جوونا ازدواج نمی کنن چه برسه به بچه!!!
اما ببینید منظور من بیشتر این بود افرادی که اصولا مشکل مادی ندارند و بخش قابل توجهی از جامعه رو هم تشکیل میدم بچه دار نمی شوند اون هم به خاطر مشکلات اجتماعی

ببنید مشکل ریشه ای است
گروهی مشکل مادی دارند
گروی وقت ندارند
گروهی حوصله ندارند
گروهی بچه = دردسر میبینند
گروهی اصلا ازدواج نمیکنند

به هر حال مشکل باید اول به جامعه رسیدگی کرد از همه لحاظ خود به خود خیلی از مشکلات هم حل میشه
( اگر فقط از لحاظ مادی رسیدگی کنیم میشیم مثل سوئد که جمعیتش رو به انقراض میرود باید مشکلات اجتماعی هم در نظر داشت )

سازمان جاسوسی ایالات متحده امریکا، 'سیا' در گزارشی اعلام کرد؛ تعداد فرزندان در یک خانواده ایرانی، کمتر از تعداد فرزندان در خانواده‌های اسرائیلی، انگلیسی، آمریکایی و فرانسوی است/ زنان ایرانی با دارا بودن 1.87 فرزند در مکان صد و چهل و چهارم جدول جهانی قرار می‌گیرند



این در حالی است که حتی اسرائیل با رتبه 75،آفریقای جنوبی 97، برزیل 106، ترکیه 110، فرانسه 118 ، آمریکا 122، انگلیس 137 در مکان های بالاتر از ایران قرار می گیرند.

سی آی ای با مقایسه نرخ کل زاد و ولد در کشور های مختلف گزارشی را منتشر کرده است که پتانسیل برای تغییر جمعیت در کشورها را نشان می دهد و این آمار برای متوسط تعداد کودکان که به ازای هر زن به دنیا آمده است، خواهد بود.

گفتنی است نرخ باروری کل ( TFR )اندازه گیری سطح باروری مستقیم از میزان تولد خام است که به زاد و ولد در هر زن اشاره دارد و نرخ دو کودک در هر زن در نظر گرفته شده است.

نرخ بالای دو فرزند نشان می دهد جمعیت رو به رشد و متوسط سن رو به کاهش است .

از حوالی دهه چهل شمسی نظام شاهنشاهی با همکاری موسسات مهندسی اجتماعی غرب، شروع به پیاده کردن برنامه کنترل و تنظیم جمعیت در ایران کرد. امروزه واضح شده است که با نداشتن جمعیت کافی، رشد علم و اقتصاد در یک کشور با مانع جدی روبرو خواهد شد و باعث رشد مهاجرت بدان کشور شده و باعث التقاط فرهنگی و در نتیجه غلبه فرهنگ های رقیب بر آن کشور می شود.

این درحالی است که لذا بوش با کنترل جمعیت آمریکا مبارزه کرد و جمعیت آمریکا در صد سال گذشته با تکثیر موالید و باز گذاشتن مهاجرت همفکران به امریکا، حدود یکصد میلیون نفر افزایش یافته است و این مطلب به عنوان یکی از مولفه های راهبردی قدرت در آنجا مطرح است. اسرائیل و قدرت های اروپایی نیز سیاست های جدی تشویق به زاد و ولد را در پیش گرفته اند و اسرائیل در این زمینه از همه پیشی گرفته است.

متأسفانه بسیاری از کارشناسان جمعیت در کشور ما به سادگی از همه مسایل و واقعیت های موجود در بحث کنترل جمعیت گذر چشم پوشی کرده اند. آنان کنترل جمعیت، تنظیم خانواده و بهداشت زادآوری را دقیقاً در همان الگوی غربی، با همان دلایل و با همان راهبردها و منابع پی می گیرند.

برای مثال رئیس انجمن تنظیم خانواده در سال 1376 در مصاحبه ای که به مناسبت روز جهانی جمیعت ایراد کرد، گفت: باید درنظر داشت، موضوع تنظیم خانواده، کنترل جمعیت نیست؛ بلکه تنظیم خانواده شامل مواردی از قبیل بهداشت باروری، ترغیب مردان به مشارکت در برنامه های تنظیم خانواده، ارتقای موقعیت زنان از جنبه های گوناگون استقلال مالی، سواد، مشارکت آنان در تصمیم گیری به خصوص تصمیم گیری در مورد تعداد بچه ها و فاصله بارداری- است. چون محور توسعه سلامت است و محور سلامت، ارتقای زنان.»

چنانچه ملاحظه می شود در عبارت فوق بهداشت باروری به اندازه خود کنترل جمعیت اهمیت یافته است. در حالی که این واژه بومی سازی نشده است. تلقی عرف جهانی از بهداشت باروری این است که این سیاست بهداشتی به دلیل رواج روابط جنسی غیر ایمن، ضرورت دارد. روابطی که از سنین پایین نوجوانی و در خارج از چارچوب خانواده، پدید می آیند. علاوه بر آنکه در عبارت مزبور، ارتقای موقعیت زنان درتمام شاخص های مورد نظر جنبش زنان در غرب، مورد تایید قرار گرفته است و هیچ گونه بومی سازی یا رویکرد دینی در آن به چشم نمی خورد.

از سوی دیگر در نگرش داخلی جمعیت شناختی، دائماً آمار جامعه جهانی که مبتلا به اباحیگری جنسی، سقط های پی در پی جنین، اشتغال فزاینده زنان، بحران خانواده و انواع بیماری های مقاربتی هستند بر مباحث کنترل جمعیت سایه می افکند؛ یعنی وضعیت جوامع دیگر، برنامه ریزان داخلی را وادار به اتخاذ تصمیم های شتابزده می کند.

برای مثال ممکن است که ما نیز در داخل کشور، بارداری های ناخواسته داشته باشیم که سلامت مادران نوجوان را به خطر می اندازند؛ اما مادران نوجوان (15 تا 19 ساله) در کشورهای اسلامی، نظیر کشور ما غالباً ازدواج کرده اند؛ در حالی که مادران نوجوان کشورهای صنعتی به خصوص ایالات متحده امریکا، ازدواج نکرده اند و بارداری های آن ها علاوه بر تاثیرگذاری بر جمعیت، پیامدهای فراوان دیگری نیز دارد. بنابراین ملاحظه متغیرهای فرهنگی ـ اجتماعی جامعه اسلامی ما در تحلیل ها و نتایج و برنامه ریزی بسیار مؤثر است.

متاسفانه تاثیرپذیری مسئله تنظیم خانواده یا کنترل جمعیت یا بهداشت باروری از روند غربی آن به همین جا هم خاتمه نمی یابد. این جریان در کشور ما وامدار برنامه های کنترل جمعیت، سازمان های بین المللی است. انواع کمک های مالی و برنامه ای که نهادهای داخلی دولتی و غیردولتی از سازمان های مزبور می ستانند بر تعهدات این دستگاه ها و در جهت برآورده کردن خواست و اهداف سازمان های مربوطه می افزاید.

رئیس انجمن تنظیم خانواده در سال 1376 تصریح کرده بود که انجمن های تنظیم خانواده جمهوری اسلامی از نظر مادی به کمک های فدراسیون انجمن های خانواده دنیا(IPPE) متکی است و تا به حال کمک های مالی از مردم کشورمان دریافت نکرده ایم.

بدیهی است که هر چه اقبال داخلی، نسبت به سیاست های جهانی بیشتر باشد از آنسو دلیل کافی برای ترویج فرهنگ کنترل جمعیت بر مبنای الگوی غربی وجود دارد. مصلح الدین نماینده صندوق جمعیت سازمان ملل متحد اظهار می دارد: «بهداشت باروری نوجوانان از ملاحظات دارای اولویت است. باتوجه به زمینه های اجتماعی، فرهنگی غالب در هر کشور، هدف صندوق سازمان ملل اطمینان از این امر است که اطلاعات و مراقبت های مربوط به بهداشت باروری در اختیار نوجوانان قرار می گیرد که بتوانند مسئولانه تصمیم گیری کنند.»

اگرچه در عبارت فوق، توجه به زمینه های اجتماعی، فرهنگی هر کشور مورد نظر قرار گرفته است؛ اما روشن است که توجه به این زمینه ها جهت کم کردن تنش های بومی، ملی و دینی مردم هر سامان است تا اجرای مقاصد سازمان مزبور با مشکلات کمتری روبه رو شود.

به وضوح تغایر فرهنگ غالب جهانی با فرهنگ داخلی در عبارت فوق مشهود است. در کلمات نماینده صندوق جمعیت، اقتدار والدین به کنترل روابط جنسی فرزندان کاملاً نادیده گرفته شده و نوجوانان مستقلاً اطلاعات مزبور را دریافت کرده اند تا خود مسئولانه در مورد عواقب روابط جنسی - و نه خود روابط- تصمیم گیری کنند