۲۵/اردیبهشت/۹۲, ۱۱:۵۵
دو حکایت از پاداش دنیوی صبر در مصائب
پاداش صبر در مصائب و گرفتاریها، منحصر به قیامت نیست، بلکه در همین دنیا هم پاداش دارد و خداوند متعال از راه دیگری و از راهی که بنده گمان نمیبرد، جبران گرفتاری و مصیبت او را میکند. مثلاً کسی که فرزند خود را از دست میدهد، به موفقیت یا پیشرفت معنوی یا مادی دیگری دست مییابد و موانع نیل به اهداف بزرگ، از سر راه او برداشته میشود.
[u]حکایت اول: یکی از یاران رسول گرامی(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) طفلی بیمار داشت و در زمانی که او در بیرون از خانه مشغول کار بود، آن طفل از دنیا رفت. مادر فرزند ابتدا گریه کرد، ولى وقتى متوجه بازگشت همسر خود شد، فرزند را به کناری گذاشت و خود را آماده پذیرایى از شوهر کرد و مثل همیشه با چهرهاى متبسم با همسرش روبرو شد و حرفی از مرگ طفل به او نزد. سحرگاه و بعد از نماز شب که مرد براى نماز صبح به مسجد مىرفت، آن زن صبور به او گفت: اگر کسى به تو امانتى بدهد و سپس آن را طلب کند، آیا آن را پس مى دهى یا نه؟ جواب داد: آرى پس مىدهم. آنگاه زن ادامه داد: خداوند امانتى به ما داده بود و دیروز هم او را از ما گرفت. پس از نماز با نمازگزاران به منزل برگرد تا فرزندمان را به خاک بسپاریم. آن مرد به مسجد رفت و پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) که گویا منتظر آمدن او بودند، هنگام ورود او فرمودند: «مبارک باد دیشب تو». پس از مدتی آن زن صبور که همان شب باردار شده بود، فرزند دیگری به دنیا آورد که در تاریخ میخوانیم خود او و فرزندانش بسیار صالح و نیکوکار و از قاریان قرآن بودهاند.
[u]حکایت دوم: [/i][/i]هنگامی که به حضرت امام راحل خبر رسید که فرزند ایشان، آقا مصطفی خمینی(رحمة الله علیه) از دنیا رفته است، فرمودند: «مرگ مصطفی، از الطاف خفیه خداست». طولی نکشید که در اثر صبر و شکیبایی حضرت امام، آن لطف خفی، مبدل به لطف جلی شد و چند ماه بعد، پروردگار عالم، نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران را به حضرت امام و به مردم مسلمان ایران عطا فرمود.
از سایت وعده صادق http://www.alvadossadegh.com
مقاله کامل را در لینک زیر مطالعه فرمایید :
http://www.alvadossadegh.com/fa/new-news...-l--r.html
پاداش صبر در مصائب و گرفتاریها، منحصر به قیامت نیست، بلکه در همین دنیا هم پاداش دارد و خداوند متعال از راه دیگری و از راهی که بنده گمان نمیبرد، جبران گرفتاری و مصیبت او را میکند. مثلاً کسی که فرزند خود را از دست میدهد، به موفقیت یا پیشرفت معنوی یا مادی دیگری دست مییابد و موانع نیل به اهداف بزرگ، از سر راه او برداشته میشود.
[u]حکایت اول: یکی از یاران رسول گرامی(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) طفلی بیمار داشت و در زمانی که او در بیرون از خانه مشغول کار بود، آن طفل از دنیا رفت. مادر فرزند ابتدا گریه کرد، ولى وقتى متوجه بازگشت همسر خود شد، فرزند را به کناری گذاشت و خود را آماده پذیرایى از شوهر کرد و مثل همیشه با چهرهاى متبسم با همسرش روبرو شد و حرفی از مرگ طفل به او نزد. سحرگاه و بعد از نماز شب که مرد براى نماز صبح به مسجد مىرفت، آن زن صبور به او گفت: اگر کسى به تو امانتى بدهد و سپس آن را طلب کند، آیا آن را پس مى دهى یا نه؟ جواب داد: آرى پس مىدهم. آنگاه زن ادامه داد: خداوند امانتى به ما داده بود و دیروز هم او را از ما گرفت. پس از نماز با نمازگزاران به منزل برگرد تا فرزندمان را به خاک بسپاریم. آن مرد به مسجد رفت و پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) که گویا منتظر آمدن او بودند، هنگام ورود او فرمودند: «مبارک باد دیشب تو». پس از مدتی آن زن صبور که همان شب باردار شده بود، فرزند دیگری به دنیا آورد که در تاریخ میخوانیم خود او و فرزندانش بسیار صالح و نیکوکار و از قاریان قرآن بودهاند.
[u]حکایت دوم: [/i][/i]هنگامی که به حضرت امام راحل خبر رسید که فرزند ایشان، آقا مصطفی خمینی(رحمة الله علیه) از دنیا رفته است، فرمودند: «مرگ مصطفی، از الطاف خفیه خداست». طولی نکشید که در اثر صبر و شکیبایی حضرت امام، آن لطف خفی، مبدل به لطف جلی شد و چند ماه بعد، پروردگار عالم، نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران را به حضرت امام و به مردم مسلمان ایران عطا فرمود.
از سایت وعده صادق http://www.alvadossadegh.com
مقاله کامل را در لینک زیر مطالعه فرمایید :
http://www.alvadossadegh.com/fa/new-news...-l--r.html
![[تصویر: %D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%825.jpg]](http://forum.bidari-andishe.ir/https://lh6.googleusercontent.com/-omIzbR2nn4M/UXbwfzIYu_I/AAAAAAAAG8g/DXBZWttxn4Q/w497-h373/%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%825.jpg)