چه نوع سرگرمی و چه زمانی حلال است؟

[Detector]

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام خدمت همه دوستان
سوالی برام پیش اومده
امید وارم همه دوستان در این بحث شرکت کنن
حتما به عنوان یک جوان یا نوجوان سرگرمی خاصی دارید و بخشی از روز رو با اون سرگرمی سپری میکنید اما چه نوع سرگرمی حلاله؟
بحث من بیشتر روی دو نوع سرگرمی هست:
1. بازی های رایانه ای
2. کتاب های رمان

اول بازی ها
گیمخور های عزیز توی تالار کم نیستن
نمیگم بازی کردن سود نداره، چرا داره خیلی هم سود داره ولی الان بحثمون رو ضرر هایی باشه که ممکنه باعث شه بازی حرام تلقی شه.
کلا بازی های کامپیوتری چون همش پشت میزن و آدم ساکنه، چاق کنندس و باعث تنبلی میشه اما به نظر من چاقی دلیل قانع کننده ای برای حرام بودن بازی های کامپیوتری نیست (درست میگم؟) یعنی قابل جبرانه
بدتر از اون تاثیریه که رو اعصاب آدم میذاره، برخی سبک های بازی مخصوصا ترسناک و شوتینگ اگه به یه مرحله سخت برسی و نتونی رد کنی حسابی اعصابت خورد میشه و عصبانی، خود به خود هم این عصبانیت از دنیای مجازی کامپیوتر بیرون میاد و به دیگران انتقال داده میشه ولی باز هم این دلیل قانع کننده ای نیست! چون اگه هر کس بازی مخصوص به گروه سنی خودش رو اونم به اندازه بازی کنه همچین مشکلی پیش نماد
و دلایل دیگری که حتما خودتون میدونید و تجربه داشتید ولی بخش مبهم این بازی ها دوچیز هست:
1. زمانی که برای بازی کردن گذاشته میشه
2. پیام های نهفته در بازی

منظورم از زمان مثلا روزی 1ساعت یا 2ساعت نیست
منظورم به طورکلی زمانیه که شما بازی میکنی
یعنی وقتی که به قول معروف پای pc یا کنسول تلف میکنی
بعضی بازی ها واقعا اعتیاد آورن مثل دوتا و کانتر که گرافیک اصلا ندارن ولی به خاطر گیم پلی خاص و عالی و این که بازی دست جمعیه و یک جور رقابت بین شما و دوستانت ایجاد میشه؛ مثل گرداب شما رو به سمت خودش میکشونن
آیا این تلف شدن وقت و اعتیاد و وابستگی به بازی دلیلی بر حرام بودنش نیست؟
یا اگر بازی به چیز هایی مثل درس یا زندگی لطمه بزنن باز هم حرام نیست؟

پیام های نهفته در بازی هم که نسبتا چیز جدیدیه و تازه متوجهش شدیم
در یک بازی که دارای پیام های ضد دین یا اصلا ضد انسانیت هست، دلیل بر این میشه که اون بازی حرام باشه؟
مثال واضحش همین اساسینز یا بعضی بازی های واقعا محشیانه مثل شکارچی انسان (man hunter) یا بازی های دیگه که شما رو از اون زندگی روزمره خارج میکنن و فکرخیالتون رو مشغول میکنن
گاهی اوقات هم نه، اکثر اوقات اصلا نمیدونی اون پیام پنهانی که طی بازی به شما الغا میشه چیه و چه اثراتی رو به دنبال داره
پس از کجا بفهمیم چه بازی اشکال نداره و چه بازی اشکال داره؟
تکلیف چیه؟


رومان هم مثل بازی تاثیری که روی ذهن آدم میذاره و وقت و هزینه و ... که تلف میشه، اشکالی نداره؟
بعضی رومان ها یا بهتره بگم شاهکارها، واقعا ذهنیت آدم رو به جاده خاکی میکنشونن و به قولی سرکار میذارن مثل هری پاتر
خب این سبک داستان خودندنش اشکالی نداره یا آگاه بودن در این مورد کافیه یا باید کارخاصی انجام داد تا مشکلی برامون پیش نیاد؟

میتونیم روی سبک های بازی و رومان هم بحث کنیم که کدوم سبک و چرا حرامه و...
ممنون از وقتی که میگذازید

[MAHDI59]

دوستان لطفا لحن صحبت کردنتونو عوض کنید! مجبور شدم بعضی از پستها رو ویرایش کنم،
اگه این طور ادامه بدید مجبور میشم پست ها رو حذف کنم.

[Detector]

(۲۶/دی/۹۰ ۰:۴۶)dark.knight نوشته است:  اول اینکه بازی فراماسونری وجود نداره!!

مطئمنی میدونی اصلا فراماسونری چیه؟
حالا گیریم به قول شما اصلا بازی فراماسونری وجود نداشته باشه، ایلومناتی که 100% هست

نقل قول:شما هم تا تقی به توقی میخوره میندازید گردن اتزیوی بدبخت!!!
بابا بی خیال این نماد هایی که توی این بازی به کار می برن برای گسترش شیطان پرستی نیست!!!به عنوان نماد جادویی و به کار انداختن ایماجینیشنه!!!

بدبخت اتزیو (خوبه نگفتی الطایر)
به قول شما ایماجینیشن، چه ربطی به نماد داره؟؟؟
اگه از اون لحاظ هم بخوایم فکر کنیم 1001 مدل نماد میشه درست کرد، پس چرا تو همه بازی ها نماد ها آخرش میرسن به ایلومناتی؟

نقل قول: رمان هم...نه اصلا...بهترین چیز برای سرگرمیه.مخصوصا اگه موضوع تخیلی-ترسناک یا اکشن داشته باشه.

اینو تا حدودی موافقم ولی باز نمیشه گفت نه اصلا!
تو این دوره زمونه 99% چیزایی که به دست بشر ساخته شدن حتی یکم هم شده شیشه خورده دارن!

[Unname28]

(۲۲/دی/۹۰ ۱۳:۳۱)آیدین نوشته است:  

(۲۲/دی/۹۰ ۱۳:۰۴)Unname28 نوشته است:  بازی برای سرگرمیه و هدفی رو دنبال نمی کنه! اگه قرار بود هدف دار باشه که تفریح و سرگرمی نمی شد می شد کار

نه عزیزم بازی هدفی رو دنبال نمی کنه به نظر من کسانی که بازی رو می سازند هدفی دارند و هدف تو را نیز می خواهد عوض کنند و تحت کنترل خودشون در بیاورند البته این نظر شخص منه نظر ها متفاوته اما من به این شکل معتقدم.

باتشکر
آیدین

این دیگه چه هدفیه که بخاطر بازی تغییر می کنه؟

[Detector]

(۲۶/دی/۹۰ ۱۸:۳۵)Unname28 نوشته است:  

(۲۲/دی/۹۰ ۱۳:۳۱)آیدین نوشته است:  نه عزیزم بازی هدفی رو دنبال نمی کنه به نظر من کسانی که بازی رو می سازند هدفی دارند و هدف تو را نیز می خواهد عوض کنند و تحت کنترل خودشون در بیاورند البته این نظر شخص منه نظر ها متفاوته اما من به این شکل معتقدم.

باتشکر
آیدین

این دیگه چه هدفیه که بخاطر بازی تغییر می کنه؟ آدم که سست باشه با باد وزیدن هم هدفش تغییر میکنه

به نظر شما با صد ها یا شاید هم هزاران ساعت بازی هیچ تغییری تو آدم ایجاد نمیشه؟
مخصوصا اگه همه بازی ها دست به دست هم بدن که یک چیز خاصی در شما الغا کنن
به نظر من بازی و رومان رو باید بیشتر از این ها جدی گرفت

[Unname28]

(۲۶/دی/۹۰ ۱۸:۳۸)Detector نوشته است:  

(۲۶/دی/۹۰ ۱۸:۳۵)Unname28 نوشته است:  این دیگه چه هدفیه که بخاطر بازی تغییر می کنه؟ آدم که سست باشه با باد وزیدن هم هدفش تغییر میکنه

به نظر شما با صد ها یا شاید هم هزاران ساعت بازی هیچ تغییری تو آدم ایجاد نمیشه؟
مخصوصا اگه همه بازی ها دست به دست هم بدن که یک چیز خاصی در شما الغا کنن
به نظر من بازی و رومان رو باید بیشتر از این ها جدی گرفت

موافقم که بعضی از بازی ها باعث اعصاب خوردی میشه ولی نه بیشتر

با این که تقریبا همه نسخه های Gta رو بازی کردم اصلا دوست ندارم مردم رو با Rpg بکشم یا با اینکه Dota بازی میکنم هیچ وقت نمی خوام روح دیگران رو بیرون بکشم. کسی با بازی شیطان پرست یا فراماسون نشده

[vahrakan]

سلام دوستان محترم
در مورد بازی کردن ها از همه نوعی که وجود داره شرط افراط و تفریط باید رعایت بشه و نکته ای که باید به اون توجه داشت اولویت ارزشهای یک فرد در مقابل وقت گذاشتن برای انجام بازی های مختلفه .
و اگر هر فردی به جای گذراندن وقت در کنار خانواده و دوستان خوبش به این موارد مجازی و غیر واقعی رو ی بیاره ممکنه بعد از مدتی دچار توهم و اضطراب ناشی از افراط در تفریحاتی اینچنینی بشه .
و انجام دادن بازی های مختلف زمانی باید صورت بگیره که فرد رو از محیطی که در اون زندگی میکنه به طور کامل جدا نکنه و این خیلی مهمه و تمامی دوستان خودشون میدونند که پس از مدتی بازی کردن علاوه بر خستگی های فیزیکی به گوشه گیری حاصل از حس پس از پیروز کاذب به فرد دست میده که این کمی برای گیمر ها خطرناکه و در کنار همه این موارد باید شخصی که علاقه به این بازیها داره خودش رو از اجتماع جدا نکنه ..........در نهایت در مورد حلال یا حرام بودن بازی ها حکم ان مانند موسیقیه و تا زمانی جایز به بازی هستیم که از حالت عادی خارج نشیم و از صلابت شخصیتی که قبل از انجام بازی برخوردار بودیم پایین تر کشیده نشیم و منظور از صلابت شخصیتی همون اعتدال روانی هر فرده که به طور طبیعی برای همه اشخاص صدق مینکه



در مورد کتاب هم بهتره به صورت هدفمند خونده بشه تا هم اطلاعات فرد افزایش پیدا بکنه وهم برای رشد اجتماعی فرد موثر باشه
و هر کتابی رو باید با منابع اون دنبال کرد تا از انحرافاتی که بعضی از کتب برای اشخاص به وجود می اورند جلو گیری بشه و به تناسب سنی هم میتوان منبع تحقیقی برای مطالعه فردی را افزایش داد تا مطالعه هدفمندی داشته باشیم
من معتقدم همه نوع کتاب باید خونده بشه اما به تناسب سن و ظرفیت افراد بستگی داره که با خوندن اون کتاب راه خطایی رو در پیش نگیرند و ما که بنای فکری مان اسلام . و ایرانی بودن است باید نقطه پرگار تمامی مطالعاتمان کتاب قران و بینش الهی اعمع اطهار باشه و هر نوشته ای رو که مغایر با این بینش باشه رو با این بینش الهی پاسخ بدیم نه اینکه از اون نوشته بدمون بیاد و اون رو نخونیم و کنارش بگذاریم
چون بزگترین دشمنان اسلام اولین کتابی رو که خوندن قران بوده پس ما هم باید بینش اونها رو با خوندن کتابهایی که چاپ میکنند تشخیص بدیم.
یا حق

[Detector]

(۲۶/دی/۹۰ ۲۲:۲۲)vahrakan نوشته است:  سلام دوستان محترم
در مورد بازی کردن ها از همه نوعی که وجود داره شرط افراط و تفریط باید رعایت بشه و نکته ای که باید به اون توجه داشت اولویت ارزشهای یک فرد در مقابل وقت گذاشتن برای انجام بازی های مختلفه .
و اگر هر فردی به جای گذراندن وقت در کنار خانواده و دوستان خوبش به این موارد مجازی و غیر واقعی رو ی بیاره ممکنه بعد از مدتی دچار توهم و اضطراب ناشی از افراط در تفریحاتی اینچنینی بشه .
و انجام دادن بازی های مختلف زمانی باید صورت بگیره که فرد رو از محیطی که در اون زندگی میکنه به طور کامل جدا نکنه و این خیلی مهمه و تمامی دوستان خودشون میدونند که پس از مدتی بازی کردن علاوه بر خستگی های فیزیکی به گوشه گیری حاصل از حس پس از پیروز کاذب به فرد دست میده که این کمی برای گیمر ها خطرناکه و در کنار همه این موارد باید شخصی که علاقه به این بازیها داره خودش رو از اجتماع جدا نکنه ..........در نهایت در مورد حلال یا حرام بودن بازی ها حکم ان مانند موسیقیه و تا زمانی جایز به بازی هستیم که از حالت عادی خارج نشیم و از صلابت شخصیتی که قبل از انجام بازی برخوردار بودیم پایین تر کشیده نشیم و منظور از صلابت شخصیتی همون اعتدال روانی هر فرده که به طور طبیعی برای همه اشخاص صدق مینکه

خیلی نکته خوب و مهمی بود
دقیقا یکی از مهمترین مشکلات همین فاصله گرفتن از اجتماع هست ولی خب شرکت ها این رو هم به طور کاذب جبران کردن
(نمونش توی نت هیمن فیس بوک!)
به عنوان مثال dota و کانتر (که از همه معروفترن)، شما تکی احتمالا 1% لذتی رو که با دوستان توی گیم نت یا تو اینترنت بازی میکنی نیخواهی برد
چرا؟ چون این بازی فقط حنبه سرگرمی نداره یا بهتره بگم اصلا جنبه سرگرمی نداره، توی شبکه جنبه خودنمایی و کل انداختن فرد هم داره
اصلا مشه گفت یک نوع ارتباط با اجتماع هست که شما هیچ جای دیگه مثل این رو تجربه نخواهی کرد
شاید هیچ جای دیگه ای شما نتونی به این صورت هوش و مهارتت رو به رخ دوستات بکشی و خلاقیتی که داری رو بروز بدی
کلا دوتا خیلی بحث پیچیده ای داره ولی من هرکس که دیدم به اوج گیم پلی رسید و قلق بازی دستش اومد، راحت بازی رو بوسید و گذاشت کنار
چون به این رسید که دوتا شاید توی شبکه، گیم پلیی رو بهتون بده که هیچ بازی دیگه ای نداشته اما در عوض همه زندگیتون رو ازتون میگیره! بدبختی اینجاس که این چیزیه که هرکس باید خودش بهش برسه تا بفهمه!!!

نقل قول:در مورد کتاب هم بهتره به صورت هدفمند خونده بشه تا هم اطلاعات فرد افزایش پیدا بکنه وهم برای رشد اجتماعی فرد موثر باشه
و هر کتابی رو باید با منابع اون دنبال کرد تا از انحرافاتی که بعضی از کتب برای اشخاص به وجود می اورند جلو گیری بشه و به تناسب سنی هم میتوان منبع تحقیقی برای مطالعه فردی را افزایش داد تا مطالعه هدفمندی داشته باشیم
من معتقدم همه نوع کتاب باید خونده بشه اما به تناسب سن و ظرفیت افراد بستگی داره که با خوندن اون کتاب راه خطایی رو در پیش نگیرند و ما که بنای فکری مان اسلام . و ایرانی بودن است باید نقطه پرگار تمامی مطالعاتمان کتاب قران و بینش الهی اعمع اطهار باشه و هر نوشته ای رو که مغایر با این بینش باشه رو با این بینش الهی پاسخ بدیم نه اینکه از اون نوشته بدمون بیاد و اون رو نخونیم و کنارش بگذاریم
چون بزگترین دشمنان اسلام اولین کتابی رو که خوندن قران بوده پس ما هم باید بینش اونها رو با خوندن کتابهایی که چاپ میکنند تشخیص بدیم.
یا حق

خب هدفمندی؛ شاید توی سرگرمی ها کلا هدف معنی خاصی نداشته باشه ولی شما هر داستانی بخونی، شیطان پرستانش هم باشه باز یه سودی برات داره، یه نکته ای رو بهت یاد میده که شاید به دردت بخوره اما اون مطالبی که ناخودآگاه بهت الغا میشه چی؟
بیشتر بحث من روی رمان هست نه کتاب، چون کتاب جنبه علمی هم داره
رومان یه چیز خلاقیتیه و هررومانی که خلاقیت بیشتری درش به کار بره مخاطب هم بیشتر جذبش میشه
هرچی عجیب غریبتر و از واقعیت دورتر بهتر
باز یکی از دلایل خطرناک بودن رمان هم دقیقا همینه که هیچ منبعی نیست که شما بتونی از اون طریق موافق یا مخالف بودن مطالب رو با اعتقاداتت مقایسه کنی
خب این بدجوری آدم رو به چالش میکشه و تنها چیزی که تلف میشه زمانه!
من کلا توی بازی و رمان زمان هست که برام مهمه چون احتمالا میتونم اون چیزی که طی زمان بهاغا شده کنترل یا حتی برطرف کنم، اما عمری که رفته چی؟؟؟
یعنی شما توی اون چند ساعت وقتی که میذاری میتونی خیلی کار های بهتری انجام بدی و خلاصه به زندگیت برسی ولی میشینی پای بازی که همیشه دراختیارت هست
من میخوام بپرسم این زمانی که صرف مطالع یا بازی میشه تا چه حدی باشه که شما رو به چالش نکشه
یکی از دوستان گفت روزی دوساعت ولی باز این هم بستگی به خود فرد داره
دقیقا نوع بازی و گروه سنیش، مثل موزیکه و برای هر کس به خودش بستگی داره ولی یکسری فاکتور ها جنبه عمومی دارن و برای هرکسی یکسانه
دوستان خیلی نظرات جالبی بود و بعضی هاشون رو احتما تا به حال اصلا بهشون فکر هم نکرده بودیم
از همه ممنونم که در بحث شرکت کردید
ولی من دنبال این فاکتور های عمومی هستم و هنوز به اون جواب اصلی که دنبالش هستم نرسیدم...
یا حق

---

(۲۶/دی/۹۰ ۱۸:۴۳)Unname28 نوشته است:  

(۲۶/دی/۹۰ ۱۸:۳۸)Detector نوشته است:  به نظر شما با صد ها یا شاید هم هزاران ساعت بازی هیچ تغییری تو آدم ایجاد نمیشه؟
مخصوصا اگه همه بازی ها دست به دست هم بدن که یک چیز خاصی در شما الغا کنن
به نظر من بازی و رومان رو باید بیشتر از این ها جدی گرفت

موافقم که بعضی از بازی ها باعث اعصاب خوردی میشه ولی نه بیشتر

با این که تقریبا همه نسخه های Gta رو بازی کردم اصلا دوست ندارم مردم رو با Rpg بکشم یا با اینکه Dota بازی میکنم هیچ وقت نمی خوام روح دیگران رو بیرون بکشم. کسی با بازی شیطان پرست یا فراماسون نشده

راستی شما یک چیزی رو اشتباه متوجه شدید
هیچ بازی وجود نداره و نخواهد داشت که با اون آدم شیطان پرست یا فرماسون بشه
اصلا اگه سازنده اون بازی همین ها هم باشن عمرا همچین هدفی ندارن
هدفشون اینه که سرشما رو گرم کنن تا خودشون هرکاری میخوان بکنن
در حین این سرگرمی هم (جدا از فساد اخلاقی و تاثیرات بد جسمی) چیز هایی رو بهتون الغا میکنن که آمادگی پذیرشش رو در واقعیت داشته باشی!
انصافا چقدر وقت گذاشتی که همه نسخه های gta رو بازی کردی؟
واسه دختر ها هم sims نقش gta برای پسر ها رو بازی میکنه
چرا وقت اینقدر برای شیطان پرستا و فراماسون ها ارزشمنده که هرچقد بتونن هزینه میکنن تا ما اون رو تلف کنیم
میخوان ما عقب بمونیم ولی خب چه جوری ما بهشون پاتک بزنیم؟

[Unname28]

بله می دونیم که وقتی بازی می کنیم سرگرمیم یعنی می خوایم که سرگرم باشیم. اگه پدر و مادر ها به درجه سنی توجه کنند هیچ وقت همچین اتفاق هایی نمی افته. وقتی یه بچه 13 ساله یه بازی که حداقل سن باید 18 سال باشه انجام می ده معلومه تاثیر بد هم می زاره!
انصافا چقدر ما رو با این نماد های فراماسونی سرگرم کردن؟

[dark.knight]

(۲۷/دی/۹۰ ۱۱:۰۷)Unname28 نوشته است:  بله می دونیم که وقتی بازی می کنیم سرگرمیم یعنی می خوایم که سرگرم باشیم. اگه پدر و مادر ها به درجه سنی توجه کنند هیچ وقت همچین اتفاق هایی نمی افته. وقتی یه بچه 13 ساله یه بازی که حداقل سن باید 18 سال باشه انجام می ده معلومه تاثیر بد هم می زاره!
انصافا چقدر ما رو با این نماد های فراماسونی سرگرم کردن؟

چی میگییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی!!!!
من سوم دبستان بودم بازی بالای هجده سال بازی کردم!!!
الان خیلی وضعم خرابه...نه؟

[Unname28]

(۲۸/دی/۹۰ ۲۳:۰۸)dark.knight نوشته است:  

(۲۷/دی/۹۰ ۱۱:۰۷)Unname28 نوشته است:  بله می دونیم که وقتی بازی می کنیم سرگرمیم یعنی می خوایم که سرگرم باشیم. اگه پدر و مادر ها به درجه سنی توجه کنند هیچ وقت همچین اتفاق هایی نمی افته. وقتی یه بچه 13 ساله یه بازی که حداقل سن باید 18 سال باشه انجام می ده معلومه تاثیر بد هم می زاره!
انصافا چقدر ما رو با این نماد های فراماسونی سرگرم کردن؟

چی میگییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی!!!!
من سوم دبستان بودم بازی بالای هجده سال بازی کردم!!!
الان خیلی وضعم خرابه...نه؟

وقتی دزدی و قاچاق بازی حلال بشه بازی میشه 2 هزار تومان. اگه واسه بازی 60 هزار تومان می دادند:
1. پدر و مادر ها توجه می کردن که چی می خرن. بلاخره دارن این همه پول می دن
2. بازی ساز ایرانی بیچاره مجبور نمیشه بازی رو بده 5 تومن تازه اونم کسی نمی خره
ممکنه اینجوری هر سال 1 بازی خارجی بخری ولی متوجه میشی که بازی سازی چقدر زحمت داره و می رفتی بازی ایرونی که ارزون تر بود می خریدی