عوامل حزن و اندوه امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

[در جستجوی سختی]

به شانه کشیدی غم سینه اش را ؟!!
و یا چون بقیه تو سربار یاری ؟

1- اضطرار و ناچاري آن حضرت

در دعاي ندبه آمده است: «أَيْنَ المُضْطَرُّ الَّذِي يُجابُ إِذا دَعا» کجاست آن مضطرِّ که هرگاه دعا کند به اجابت مي‏رسد.

و در تفسير علي بن ابراهيم قمي درباره آيه مبارکه:

«أَمَّنْ يُجِيبُ المُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَيَکْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُکُمْ خُلَفآءَ الاَرْضِ»؛ [1]

آيا [جز خدا] کيست که دعاي مضطرّ [ناچار] را به اجابت رساند و شما را جانشينان زمين قرار دهد؟

از پدرش از حسن بن علي بن فضال از صالح بن عقبه روايتي نقل کرده است که امام صادق (‏ع) فرمود: اين آيه درباره قائم آل محمد (علیه السلام) نازل شده است، آن مضطرّي که هرگاه در مقام [ابراهيم] دو رکعت نماز بگذارد و خداوند را بخواند و دعا کند، خداوند دعاي او را اجابت فرمايد و او را خليفه در زمين قرار دهد. [2]




2- بلاء آن حضرت,ابتلا به مصيبت‏ها

شيخ صدوق به سند خود از حضرت سيد الساجدين علي بن الحسين‏ (علیه السلام) روايت کرده که فرمود: در حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از هفت پيغمبر نشانه هست، (تا آن‏جا که فرمود) و امّا از ايّوب، فرج و گشايش پس از ابتلا. [3]




3- تحمل اذيت از دست ما

در توقيعي از آن حضرت روايت است که : جاهلان شيعه و احمق‏هاي آنان و کساني که دينشان [مانند] بال پشّه‏اي هست ما را اذيت کرده‏اند. [4]




4- ترک کردن حق خودش براي ما

حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) حقّ دنيا و آخرت خودش را به سود ما ترک و رها فرموده و خواهد فرمود.

در بحار از امام صادق (‏ع) روايت شده است که فرمود: هر گاه روز قيامت شود خداوند حساب شيعيان ما را بر ما قرار مي‏دهد، پس آنچه از گناهان بين آن‏ها و بين خدا باشد، محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) از درگاه الهي برايشان طلب بخشش مي‏کند و آنچه بين آن‏ها و بين مردم بوده باشد از مظالم محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) آن را از طرف ايشان ادا خواهد ساخت و آنچه بين آن‏ها با ما باشد ما به آن‏ها مي‏بخشيم تا بدون حساب وارد بهشت شوند. [5]




5- تشييع جنازه مردگان ما

دليل بر اين معني روايتي است که در بحار به نقل از مناقب ابن شهرآشوب آمده است که {پس از نقل روایت مفصلی} حضرت موسي بن جعفر (علیه السلام) می فرمایند : من و امامان نظير من بايد که پاي جنازه‏هاي شما حاضر شويم در هر جا که از دنيا برويد، پس تقواي خدا را در خود حفظ کنيد. [6]




6- ثائر خون حسين‏ و شهيداني که با آن حضرت‏ بوده‏اند

در مجمع البحرين آمده: ثائر کسي است که بر هيچ وضعي قرار و آرام نمي‏گيرد تا اين‏که خون‏بهاي خويش را بگيرد. [7]
و در زيارت عاشورا مي‏خوانيم: پس از خداوندي که مقام تو را گرامي داشته و مرا به واسطه دوستي تو عزّت و کرامت بخشيده درخواست مي‏کنم که: خونخواهيِ تو را به ياريِ امامي ياري شده از خاندان محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به من روزي گرداند. و در بحار به نقل از غيبت نعماني از حضرت امام باقر (علیه السلام) در وصف امام قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) آمده: کار او به جز کشتن نيست، کسي [از مخالفين حقّ] را باقي نمي‏گذارد. [8]




7- جهاد آن حضرت

در دعايي که از حضرت امام رضا (علیه السلام) درباره حضرت حجّت‏ (علیه السلام) روايت شده، چنين آمده است: بزرگوار، مجاهد، تلاشگر. [9]

و در بحار از حضرت امام باقر (علیه السلام) روايت است که فرمود: او خونخواه، با تأسف و غضبناک خروج مي‏کند به خاطر غضب خداوند بر اين خلق، پيراهني که رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) روز احد پوشيده بود بر اندام اوست، و عمامه سحاب و زره سابغه و شمشير ذوالفقار پيغمبر با اوست، شمشير بر شانه مي‏گذارد و تا شش ماه از کشته پشته مي‏سازد. [10]




8- جنگ آن حضرت‏ با مخالفين

شاهد بر اين مقال، روايتي است که در بحار از نعماني منقول است که به سند خود از فضيل آورده که گفت: از حضرت ابوعبد اللَّه امام صادق (‏ع) شنيدم که فرمود: به درستي که وقتي قائم ما بپاخيزد بيشتر از آنچه پيغمبر اکرم‏ (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) از مردم جاهليت ديد به ناراحتي‏ها برخورد مي‏کند.
گفتم: چطور؟
فرمود: پيغمبر اکرم (‏ص) به سوي مردم مبعوث شد در حالي که سنگ و چوب و تخته‏اي به صورت بت مي‏تراشيدند و پرستش مي‏کردند، ولي قائم ما (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در حالي بپاخيزد و به سوي مردي آيد، که همگي آن‏ها عليه او کتاب اللَّه را تأويل نموده و احتجاج مي‏کنند. [11]




9- خوف آن حضرت

از امام موسي بن جعفر (علیه السلام) روايتي است که می فرماید: او پنجمين فرزند من است او را غيبتي است طولاني به خاطر ترس بر خودش.
و در کمال الدين به سند خود، از حضرت امام سجّاد (علیه السلام) آمده که فرمود: در حضرت قائم (‏ع) از هفت پيغمبر شيوه و روش هست. از آدم و نوح طول عمر، و امّا از ابراهيم مخفي بودن ولادت و دوري از مردم، و از موسي ترس و غيبت، و امّا از عيسي به اختلاف افتادن مردم درباره او، و امّا از ايّوب فرج بعد از ابتلاء و امتحان، و امّا از محمّد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) خروج و قيام با شمشير. [12] .




10- صبر آن حضرت

در حديث لوح که در کمال الدين و غير آن به طرق مختلفي روايت شده، در وصف حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) آمده : کمال موسي، و درخشندگي عيسي، و صبر ايوب، در وجود اوست.
و در روایتی خود آن حضرت می فرمایند : اندوهي که من دارم کم‏ترين مقدارش را يعقوب نداشت، و همه بلاي ايوب قسمتي از ابتلاي من است.




11- ظلم دشمنان بر آن حضرت

در کتاب‏هاي المحجّه و بحار از حضرت باقر (علیه السلام) منقول است که فرمود: قائم‏ (علیه السلام) هنگامي که ظهور مي‏کند به بيت اللَّه الحرام به پشت تکيه مي‏زند و در حالي که پناهنده به آن شده باشد، ندا مي‏کند... تا آن‏جا که مي‏گويد: و شما را به حقّ خدا و به حقّ رسول او و حقّ من که حقّ قرابت و خويشاوندي با پيغمبر خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است سوگند مي‏دهم که ما را کمک کنيد، و کساني را که به ما ستم نمايند از ما دور سازيد، زيرا که ما ترسانيده شديم و به ما ستم نمودند و از شهر و فرزندانمان دربدر شديم و مورد سرکشي قرار گرفته‏ايم. [13]
در کمال الدين به سند خود از امام حسين (‏ع) روايت کرده که فرمود: قائم اين امّت نهمين نسل از فرزندان من است و اوست صاحب غيبت و هم اوست که در حالي که زنده باشد ميراثش تقسيم مي‏گردد. [14]




12- عزلت و گوشه‏ گيري آن حضرت‏ از مردم

در خبر صحيحي از حضرت ابي عبد اللَّه صادق (‏ع) آمده که فرمود: به ناچار صاحب اين امر را غيبتي خواهد بود، در هنگام غيبت ناچار از عزلت و گوشه‏گيري است ... [15]




13- غربت آن حضرت

بدان که غربت دو معني دارد:

1 - دوري از خاندان و وطن و شهر و ديار.
2 - کمي ياران و اعوان.
و بر هر دو معني غربت دلالت مي‏کند فرمايش امير المؤمنين علي (‏ع) در حديثي که در کمال الدين روايت شده فرمود: صاحب اين امر همان رانده شده فراري يگانه و تنهاست. [16]

و آن حضرت - که جانم فدايش باد - به هر دو معني غريب است.

پس اي بندگان خدا! ياري‏اش نماييد
اي بندگان خدا! او را کمک کنيد.




14- همّ آن حضرت

همّ و اندوه آن جناب به خاطر ضعف و ناتواني اهل اسلام و به ترديد افتادن دل‏هاي مردم و گناهاني که مرتکب مي‏شويم و اصراري که بر معاصي داريم مي‏باشد، چنان‏که اين امر از بعضي توقيعات آن حضرت معلوم مي‏شود، که موجب لزوم دعا براي برطرف شدن اندوه آن بزرگوار بر خاصّ و عامّ مي‏باشد.


______________________________________________________

ساعتي بينديشیم، حقيقت مطلب برايمان روشن مي‏شود.
پس بر شما باد که براي دل پرخون آن حضرت دعا کنيد و فرجش را از خداوند متعال بخواهيد.

---

[1] سوره نمل، آيه 62.
[2] تفسير القمي: 497.
[3] کمال الدين: 332:1.
[4] الاحتجاج: 289:2.
[5] بحار الانوار: 274:7.
[6] بحار الانوار: 73:48.
[7] مجمع البحرين: 234:3 و 235.
[8] بحار الانوار: 231:52.
[9] بحار الانوار: 333:95.
[10] بحار الانوار: 361:52.
[11] بحار الانوار: 362:52.
[12] کمال الدين: 322:1.
[13] المحجّه: 196.
[14] کمال الدين: 317:1.
[15] بحار الانوار: 157:52.
[16] کمال الدين: 303:1.

[در جستجوی سختی]

(۷/تیر/۹۱ ۱۲:۴۶)sarallahe73 نوشته است:  بسیاری از بزرگان در توقیع و شرفیاب شدن خدمت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) برخی نگرانی های آن حضرت را درمورد شیعیان درک کرده اند، که قسمت هایی از آنها را با هم مرور می کنیم.

اعمال ناپسند و بی توجهی به عرضه اعمال
در تشرّف مرحوم شیخ محمدطاهر نجفی، خادم مسجد کوفه، می فرمایند: «آیا ما شما را هر روز رعایت نمی کنیم؟ آیا اعمال شما بر ما عرضه نمی شود؟ چرا شیعیان برای فرج ما دعا نمی کنند؟»(1)

آقامیرزا محمدباقر اصفهانی می گوید که شبی در خواب گویا مولایم حضرت امام حسن مجتبی (علیه السلام) را دیدم که به من فرمودند: «روی منبرها به مردم بگویید که توبه کنید و برای فرج حضرت حجت(عجل الله تعالی فرجه الشریف) دعا نمائید و بدانید این دعا مثل نماز میت واجب کفایی نیست بلکه مانند نمازهای یومیه بر تمام مکلفین واجب است.»(2)

در تشرّف آقا شیخ حسیم سامرایی در سرداب مقدس فرمودند: «به شیعیان و دوستان ما بگویید که خدا را قسم بدهند به حق عمه ام حضرت زینب (سلام الله علیها) که فرج را نزدیک گرداند.»(3)

در تشرّف مرحوم آیت الله حاج سید محمد- فرزند آیت الله سیدجمال الدین گلپایگانی(رحمة الله علیه)- امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: "از علایم ظهور فقط علامات حتمی مانده است و چه بسا آنها نیز در مدتی کوتاه به وقوع بپیوندد. شما برای فرج من دعا کنید."(4)

در تشرّف دیگری که یکی از علماء به محضر امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) پیدا کرده بود آن حضرت فرمودند: "به آنان بگو که برای فرج من دعا کنید تا خدا مرا از زندان غیبت نجات دهد."(5)

در تشرّف مرحوم آیت الله حاج سید محمد- فرزند آیت الله سیدجمال الدین گلپایگانی(رحمة الله علیه)- امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: از علایم ظهور فقط علامات حتمی مانده است و چه بسا آنها نیز در مدتی کوتاه به وقوع بپیوندد. شما برای فرج من دعا کنید

همکاری شیعیان با ظالمان و ستمگران
شیخ عبدالحسین حویزاوی می گوید مردی به نام میرزا احمد رئیس شهرداری نجف اشرف بود، او مرد متدین و خوبی بود که به اجبار او را شهردار کرده بودند. شبی در عالم رۆیا به محضر امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) مشرّف شدم و دیدم که رئیس شهرداری نجف نزد ایشان حاضر است. حضرت با تندی به او فرمودند: "چرا داخل شغل حکومتی شدی و اسم خود را در زمره آنها محسوب داشتی؟"

بعد مطلبی فرمودند که آن مرد متوجه نشد من خواستم گفته حضرت را به او بفهمانم. گفتم حضرت بقیه الله(عجل الله تعالی فرجه الشریف) می فرمایند: وَ لا ترکَنُوا اِلی الّذین طَلَمُوا فَتَمّسکُمُ النّار؛ یعنی، به سوی ستمگران میل نکنید به آنان تکیه ننمایید که موجب می شود آتش شما را فرا گیرد." وقتی این جمله را گفتم، حضرت رو به من کرد و فرمود: "پس تو چرا مدح می کنی؟" عرض کردم: "تقیه می کنم." حضرت دست مبارک را به دهان گذاشتند و به عنوان انکار سخن من با تبسم فرمودند: "تقیه! تقیه! تقیه!- یعنی تو از روی خوف و تقیه مدح نمی کنی- هفت روز بیشتر از عمر تو باقی نیست فردا برو و مُهر حکومتی را رد کن."(6)

از توقیع شریفی که به وسیله ی نایب دوّم ابوجعفر محمد بن عثمان از امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) رسیده است، آن حضرت در مورد خمس که باید به فقیه جامع الشرایط پرداخت شود، می فرماید: "کسی که آنچه را از اموال ما در دست او است حلال می داند و بدون اجازه ما در آنها تصرف می کند، همانند تصرفی که در مال خود می کند، ملعون است و در روز قیامت از دشمنان ما محسوب می شود

تحصیل معارف از طریق غیر مشروع
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) می فرماید: "طَلَبُ المَعارِف مِن غَیرِ طَریقَتِنا اَهلَ البَیتِ مُساوِقُ لِلاِنکارِنا؛ یعنی، بدست آوردن معارف جز از طریق ما خاندان پیغمبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) مساوی با انکار ماست."(7)

گناه شیعیان
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) می فرمایند: "نادان ها و کم خردان شیعه و کسانی که به اندازه پر و بال پشه دین ندارند- با رفتار و گفتار ناشایست خود- ما را آزار می دهند."(8) امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) می فرمایند: "به خدا پناه می برم از کوری بعد از بینایی و از گمراهی بعد از هدایت."(9)

پرهیز از تصرف اموال معصوم (علیه السلام)
از توقیع شریفی که به وسیله ی نایب دوّم ابوجعفر محمد بن عثمان از امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) رسیده است، آن حضرت در مورد خمس که باید به فقیه جامع الشرایط پرداخت شود، می فرماید: "کسی که آنچه را از اموال ما در دست او است حلال می داند و بدون اجازه ما در آنها تصرف می کند، همانند تصرفی که در مال خود می کند، ملعون است و در روز قیامت از دشمنان ما محسوب می شود."(10)

امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در توقیع شریفی می فرمایند: "هرکس در اموال مربوط به ما تصرف کند و بخورد، بدرستی که آتش را در شکم خود وارد کرده است و به زودی در آتش افروخته وارد خواهد شد."(11)
ایشان می فرماید:"وقتی برای هیچ کس جایز نباشد که در مال دیگران بدون اجازه آنان تصرف کند چگونه این کار در مال ما جایز می شود؟"(12)
در توقیع دیگر می فرماید: "لعنت خداوند و ملائکه و تمامی مردم بر کسی که یک درهم از مال ما را حلال بداند و در آن تصرف کند."(13)

پی نوشت ها:
1- برکات حضرت ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، ص 35.
2- ملاقات با امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، ص 87.
3- ملاقات با حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، ج 1، ص 251.
4- شیفتگان حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، ج 1، ص 184.
5- کرامات الصالحین، ص 174.
6- برکات حضرت ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، ص 361.
7- صحیفه المهدی، ص 334.
8- احتجاج، ج 2، ص 474.
9- الخرائج، ج 3، ص 1110.
10- کمال الدین، ص 520.
11- کمال الدین، ص 520.
12- کمال الدین، ص 521.
13- نجم الثاقب، ص 411.




منبع: شبستان

[در جستجوی سختی]

گریه ی امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)

در یکی از تشرفات ، حضرت آیة الله بهبهانی (از بزرگان علمای شیعه ) خدمت حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) رسیده (در عالم حضور ) و مشاهده می کنند که ، حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در حال گریه هستند .

ایشان دلیل گریه را از حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) جویا می شوند.
حضرت او را به جلو خوانده و دلیل گریه ی خود را زخمی که بروی سینه ی ایشان است ،بیان می کنند .

ایشان تعجب می کنند و می پرسند ، که دلیل این زخم دردناک که بروی سینه ی شماست چیست ؟

حضرت در پاسخ می فرمایند :

این زخمی است که شیعیان با گناه بر قلب من می گذارند .