چرا امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ...؟!! (مکیال المکارم)

[در جستجوی سختی]

1- امنيت راه‏ها و شهرها با ظهور آن حضرت



در بحار به نقل از ارشاد القلوب ديلمي از حضرت ابوعبد اللَّه صادق‏ (علیه السلام) روايت کرده است که فرمود: هرگاه حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قيام کند، به عدالت حکم مي‏کند و در زمان او ستمگري برچيده مي‏شود، و به وسيله آن حضرت امنيت در راه‏ها برقرار مي‏گردد و زمين برکاتش را برمي‏آورد و هر حقّي به حقدار مي‏رسد. [1]

در حديث ديگري از آن حضرت درباره ظهور حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) آمده: پيرزن ناتوان از مشرق به قصد سفر به مغرب بيرون رود، هيچ کس او را خشمگين ننمايد. [2]

و در خبر ديگري در [تأويل] آيه شريفه: «سِيرُوا فِيها لَيالِيَ وَأَيَّاماً آمِنِينَ»؛ [3]

در اين راه‏هاي نزديک به هم، شب‏ها و روزهايي با امنيت سير کنيد.

آمده است: با قائم ما اهل بيت. [4]

---

[1] بحار الانوار: 338:52.
[2] بحار الانوار: 345:52.
[3] سوره نساء، آيه 18.
[4] المحجّة: 175.

[در جستجوی سختی]

2- احياء و زنده کردن دين خدا و اعلاي کلمة الله



در دعاي ندبه مي‏خوانيم:

«أَيْنَ مُحْيِي مَعالِمِ الدِّينِ وَأَهْلِهِ»؛
کجاست آن‏که نشانه‏ها و آثار دين و اهل دين را زنده کند؟

و نيز در تفسير آيه:

«لِيُظْهِرَهُ عَلَي الدِّينِ کُلِّهِ»؛ [1]
تا تو را بر همه [مجموعه‏هاي] دين پيروز گرداند.

آمده است: با ظهور حضرت قائم (‏ع) اين کار انجام خواهد شد.

نيز در بحار در حديث مفصلي از حضرت ابوجعفر باقر (علیه السلام) آمده: سپس به سوي کوفه باز خواهد گشت. آن‏گاه سيصد نفر را به تمامي جاها مي‏فرستد؛ بين شانه و سينه‏هايشان دست مي‏کشد؛ پس در هيچ قضاوتي در نمي‏مانند، و هيچ سرزميني نماند مگر اين‏که در آن بانگ شهادت به لا إله إلاّ اللَّه وحده لا شريک له وأنّ محمّداً رسول اللَّه بلند شود. [2]

و احاديث در اين باره بسيار است، خواستيم فقط اشاره‏اي کرده باشيم.

---

[1] سوره فتح، آيه 38.
[2] بحار الانوار: 345:52.

[در جستجوی سختی]

3- انتقام آن حضرت از دشمنان خدا


در بحار به نقل از علل الشرايع به سند خود از عبد الرحيم قصير از حضرت ابوجعفر امام باقر (علیه السلام) روايت کرده که فرمود: هرگاه قائم ما بپاخيزد، حميرا به سوي او بازگردانده شود تا حدّ تازيانه به او بزند تا انتقام فاطمه دخت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را از او بگيرد.

گفتم: فدايت شوم؛ چرا حدّ تازيانه به او مي‏زند؟
فرمود: به خاطر تهمتي که بر مادر ابراهيم زد.
گفتم: پس چطور شد که اين کار (حد زدن) را خداوند براي زمان حضرت قائم تأخير انداخت؟
فرمود: به تحقيق خداوند - تبارک و تعالي - محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را {به منظور} رحمت فرستاد، ولي قائم (‏ع) را به منظور نقمت و کيفردهي برمي‏انگيزد. [1]


و در تفسير قمي درباره آيه:
«فَمَهِّلِ الکافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْداً»؛ [2]
پس کافران را مهلت بده، آن‏ها را به اندک مهلتي.
چنين آمده است: براي هنگام قيام قائم، پس او را بر جبّارها و طاغوت‏هاي قريش و بني‏اميّه و ساير مردم براي من انتقام مي‏گيرد. [3]

---

[1] بحار الانوار: 314:52؛ و علل الشرايع: 267:2.
[2] سوره طارق، آيه 18.
[3] تفسير القمي: 721.

[در جستجوی سختی]

4- اقامه و برپا کردن حدود الهي



در کتاب کمال الدين از امام صادق‏ (علیه السلام) ضمن تشريح زمان ظهور آن حضرت آمده است: و در آن زمان حدود الهي برپا مي‏شود. [1]

در حديث ديگري آمده: به درستي که برپا شدن يک حد از حدود الهي پاکيزه‏تر از چهل شبانه‏روز بارش باران است. [2]

در بحار از امام صادق‏ (علیه السلام) روايت شده که: دو خون در اسلام از سوي خداوند مباح و روا است، اما هيچ کس درباره اين دو خون به آنچه خداوند دستور فرموده حکم و داوري نمي‏کند تا اين‏که خداوند قائم اهل البيت (‏ع) را برانگيزد، پس در آن‏ها به حکم الهي حکم خواهد فرمود و در آن بيّنه و شاهد نخواهد خواست :
يکي، زناکار محصن که سنگسارش مي‏کند؛ و ديگري منع کننده زکات که گردنش را مي‏زند. [3]

---

[1] کمال الدين: 647:2.
[2] فروع کافي: 174:7.
[3] بحار الانوار: 325:52.

[در جستجوی سختی]

5- تجديد بناي اسلام پس از کهنه و فرسوده شدن آن



در بحار به نقل از ارشاد القلوب ديلمي از حضرت صادق (‏ع) روايت است که فرمود: هنگامي که قائم بپاخيزد مردم را بار ديگر به اسلام دعوت کند و آن‏ها را به امري که از بين رفته و عموم مردم از آن جدا گشته و به گمراهي افتاده‏اند، هدايت فرمايد. براي اين جهت حضرت قائم (‏ع) را مهدي ناميده‏اند که به امري که از آن وامانده‏اند، هدايت مي‏کند، و بدين سبب او را قائم ناميده‏اند که به حقّ قيام مي‏کند. [1]

و در غيبت نعماني از امام باقر (علیه السلام) روايت است که درباره شيوه حکومت حضرت قائم‏ (علیه السلام) فرمود: حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) با امري جديد و کتابي نوين و قضاوتي تازه که بر عرب شديد است بپا خواهد خاست. [2]

و از حضرت امام باقر (علیه السلام) روايت است که فرمود: به تحقيق که وقتي قائم ما بپاخيزد، مردم را به امر جديدي دعوت خواهد کرد، همان‏طور که پيغمبر اکرم‏ (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) دعوت فرمود و اسلام غريبانه آغاز شد و به حال غربت باز خواهد گشت، همان‏طور که آغاز شد. پس خوشا به حال غريبان. [3]

---

[1] بحار الانوار: 30:51.
[2] غيبت نعماني: 122.
[3] غيبت نعماني: 173.

[در جستجوی سختی]

6- تعليم و آموختن قرآني که اميرالمؤمنين جمع کرده بود



در بحار به نقل از نعماني از امير مؤمنان علي (‏ع) آمده که فرمود: گويا مي‏بينم شيعيان ما در مسجد کوفه خيمه‏ها زده‏اند و قرآن را به همان گونه که نازل شده به مردم مي‏آموزند.

اصبغ بن نباته مي‏گويد: عرض کردم: مگر [اين قرآن] همان‏گونه که نازل شده نيست؟

فرمود: نه، هفتاد نفر از قريش به نام خودشان و نام پدرانشان از قرآن محو شده است، و ابولهب را جا نگذاشته‏اند مگر به منظور سرزنش رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)، چون عموي آن حضرت بود. [1]


پ.ن: جهت کسب اطلاعات بیشتر جهت قرآن جمع آوری شده به دست امیر المومنین به تاپیک مصحف علی(علیه السلام):محفوظ نزد امام زمان عج %# مراجعه فرمایید.

---

[1] غيبت نعماني: 125.

[در جستجوی سختی]

7- ثائر خون حسين (علیه السلام)‏ و شهيداني که با آن حضرت‏ بوده‏اند




در مجمع البحرين آمده: ثائر کسي است که بر هيچ وضعي قرار و آرام نمي‏گيرد تا اين‏که خون‏بهاي خويش را بگيرد. [1]


عيّاشي در تفسير آيه:
«وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً فَلا يُسْرِفْ فِي القَتْلِ إِنَّهُ کانَ مَنْصُوراً» [2]
و هر آن‏که مظلوم کشته شود، البته ما براي وليّ او تسلط و حکومت قرار داده‏ايم، پس در کشتن اسراف نکند که او ياري شده است.
به روايت سلام بن المستنير از امام باقر (علیه السلام) آورده است که فرمود: او حسين بن علي‏ (علیه السلام) است که مظلوم کشته شده و ما اولياي او هستيم، هنگامي که قائم ما بپاخيزد به خونخواهي حسين‏ (علیه السلام) مي‏پردازد، پس آن قدر مي‏کشد تا جايي که گفته مي‏شود: در کشتن اسراف کرد. [3]


و نيز از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) منقول است که فرمود: هرگاه قائم (‏ع) خروج کند، نوادگان کشندگان حسين (‏ع) را به قتل خواهد رساند. [4]
البته در حديثي از حضرت رضا (علیه السلام) علّت اين امر را رضايت آن‏ها نسبت به کارهاي پدرانشان دانسته و اين‏که آن‏ها افتخار هم مي‏کنند و هر کس به چيزي راضي باشد مانند آن است که آن را انجام داده باشد.


و در کتاب المحجّة فيما نزل في القائم الحجّة [5] از امام صادق (‏ع) درباره آيه: «وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً...» [6] آمده که اين آيه درباره حسين‏ (علیه السلام) نازل شده، اگر وليّ او اهل زمين را بکشد اسراف نکرده است، و وليّ او قائم (‏ع) است. [7]

---

[1] مجمع البحرين: 234:3 و 235.
[2] سوره اسراء، آيه 33.
[3] تفسير العيّاشي: 290:2.
[4] بحار الانوار: 313:52.
[5] اين کتاب به قلم همين مترجم به نام «سيماي حضرت مهدي (‏ع) در قرآن» بارها منتشر شده است.
[6] سوره اسراء، آيه 33.
[7] المحجة: 127.

[در جستجوی سختی]

8- جمع کلمه بر توحيد و اسلام



در کتاب المحجّه و غير آن از امير مؤمنان علي (‏ع) درباره آيه:
«لِيُظْهِرَهُ عَلَي الدِّينِ کُلِّهِ»؛ [1]
براي آن‏که او را بر همه دين برتري بخشد.
آمده که فرمود: تا جايي که هيچ آبادي نماند مگر اين‏که هر صبح و شام بانگ شهادت لا إله إلاّ اللَّه ومحمّد رسول اللَّه در آن بلند شود. [2]


در کتاب المحجّة از عيّاشي روايت است که در تفسير خود از حضرت صادق (‏ع) درباره آيه:
«وَلَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّمواتِ وَالأَرْضِ طَوْعاً وَکَرْهاً»؛ [3]
و هر آن‏که در آسمان‏ها و زمين است خواه و ناخواه براي او تسليم است.
آورده که فرمود: هنگامي که قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) قيام کند هيچ زميني باقي نمي‏ماند مگر اين‏که در آن شهادت لا إله إلاّ اللَّه ومحمّد رسول اللَّه اعلام مي‏شود. [4]

---

[1] سوره فتح، آيه 28.
[2] المحجّة: 86.
[3] سوره آل عمران، آيه 83.
[4] المحجّة: 50.

[در جستجوی سختی]

9- جمع عقول

قسمت اول


اين يکي از ويژگي‏هايي است که خداوند به آن حضرت اختصاص داده، به طوري که اگر دست خود را بر سر مؤمن بگذارد، خداوند عقل او را جمع و حلم او را کامل مي‏گرداند.

بعضي از معاصرين ارجمند در معني حديث چنين گفته‏اند: جمع عقل به قوّه عقليه برمي‏گردد، به اينکه لشکريان عقل در او جمع شود تا امور باطني را درک کند، و کمال حلم مربوط به کمال قوّه تدبير و نظم بخشيدن به امور معاش و زندگي مادّي است. (مؤلّف)

در کمال الدين از حضرت ابوجعفر امام باقر (علیه السلام) روايت شده که فرمود: هرگاه قائم ما بپاخيزد خداوند دستش را بر سر بندگان قرار مي‏دهد، پس عقل‏هايشان جمع و حلم و بردباري‏شان کامل مي‏گردد. [1] و در کتاب خرايج به جاي جمله آخر، آمده است: «و اخلاقشان کامل گردد»


پس عقل‏هايشان جمع و... به دو وجه محتمل است:

اوّل: اين‏که آن حضرت عقل‏هايشان را بر اقرار به حقّ جمع مي‏کند که ديگر هيچ اختلافي نخواهند داشت.

دوم: اين‏که عقل هر کدام از آن‏ها جمع مي‏شود، يعني قواي نفساني و نيروهاي حيواني تسليم عقل گردند و با آن همراهي کنند، که ديگر به خاطر پراکندگي قواي نفساني، عقل پراکنده نمي‏شود.



این قسمت ادامه دارد ...

---

[1] کمال الدين: 67:2.

[در جستجوی سختی]

9- جمع عقول

قسمت دوم



اول باید ببینیم از منظر قرآن و روایات اسلامی چه معنی دارد :

عقل در قرآن

عقل در کتاب خدا بارها آمده است و از دقت در آنها به دست می آید که در تمامی موارد به معنی فهم و درک است که به برخی از موارد آن اشاره می شود:


«فَقُلْنَا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِهَا کَذَلِکَ یُحْیِ اللهُ الْمَوْتَی وَ یُرِیکُم آیاتِهِ لَعلَّکُم تَعقِلُونَ» [1]
«پس دستور دادیم که پاره ای از اعضای آن گاو را بر بدن کشته بزنید تا ببینید که این گونه خدای عالم مردگان را زنده و قدرت خود را آشکار خواهد ساخت تا شما تعقل کنید و بفهمید»

«یَا اَهلَ الْکِتابِ لِمَ تُحَاجُّونَ فِی إِبْرَاهِیمَ وَ مَآ اُنْزِلَتِ التَّوْرَاةُ وَ الإِنْجِیلُ اِلّاَ مِنْ بَعْدِهِ أفَلا تَعْقِلُونَ» [2]
« ای اهل کتاب چرا در آیین ابراهیم(علیه السلام) با یکدیگر مجادله می کنید در حالی که تورات و انجیل بعد از آن نازل شده است، آیا تعقل نمی کنید و نمی خواهید بفهمید؟»

بنابراین در قرآن کریم مشتقات عقل در چند مورد استعمال شده است:
الف. مردم را به دقت وا دارد تا با بکارگیری عقل، مسائل را درک کنند.
ب. مردم را به این دلیل که از عقل خود استفاده نکرده اند، مورد سرزنش قرار می دهد و آنها را توبیخ می کند، زیرا در درک و فهم مسائل تلاش نکرده اند.
ج. سومین حالت هم جنبة بازخواست دارد زیرا مردم پس از فهم دقیق مسائل و یا با وجود شرایط کامل برای فهم آنها، بهره برداری صحیحی از آن نداشته اند و برخلاف مقتضای فهم و درکشان حرکت کرده اند.

بنابراین می توان گفت که قرآن کریم از عقل همان فهم درست، دقیق و دریافت صواب از حقایق عالم و حیات را اراده کرده است.



این قسمت ادامه دارد ...

---

[1] سوره بقره، آیه 73.
[2] سوره آل عمران، آیه 65.