تدبر در آیات قرآن(جالبترین آیاتی که در هر روز با آن مواجه شدیم)

[علی 110]

سلام رفقا

ضمن تشکر فراوان از پیگیری طرح بسیار ارزشمند ختم قرآن که آثار و برکات فراوان فردی و جمعی برای تالار و اعضا داره

یک یا چند آیه که در اون صفحه و یا جزء که خیلی براش جذاب بوده رو برای استفاده ی سایرین با توضیحات مختصری از خودش که چرا این آیه نظرش رو جلب کرده در تالار قرار بده

اگه حوصله کرد یه نظری هم بر تفسیر بیاندازه

اگه المیزان بود چه بهتر

نبود هم که خوب هر تفسیری که شد

حتی بدون تفسیر هم گفتم مسئله ای نیست


اینکار مقدمه ای خواهد شد که انشالله در گام بعدی، پس از تفکر و تدبر در آیات قرآن ما به این معارف مؤمن بشیم و در عمل به اونها عمل کنیم


منتظر هستم


یا علی

[علی 110]

بسم الله الرحمن الرحیم

شاید به جرأت بتونم بگم این تاپیک یکی از ارزشمندترین و پربرکت ترین تاپیک های تالار ما هست

با توجه به پایان ماه رحمت

این تاپیک رو به زودی با تاپیک قرائت روزی یک صفحه ی قرآن کریم، همراه با تدبر !!!!! ادغام می کنیم و این حرکت ارزشمند رو به لطف و عنایت و برکت خدا ، به حق حضرت حجت به امید خدا به همین شکل ادامه میدیم

به امید این که اعتقادات و اعمال ما قرآنی شود و در دنیا و آخرت با ثقلین محشور باشیم

یا علی

[MESSENGER]

بِسْمِ اْللهِ اْلرَّحْمنِ اْلرَّحِیمِ

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَى‏
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّكْرَى‏
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَى‏
وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى
الَّذِى يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَى‏
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَى‏
(سوره اعلي آيه 8-13)


ترجمه
و ما تو را براى آسان‏ترين (راه دعوت) آماده مى‏سازيم.
پس تذكّر بده، (البتّه) اگر تذكّر مفيد افتد.
هر كس خشيت الهى داشته باشد، بزودى پند گيرد.
و بدبخت‏ترين افراد از آن دورى كند.
همان كس كه به آتش بزرگ درافتد.
پس در آنجا نه بميرد و نه زندگانى كند.

نکته ها
حضرت موسى براى موفقيّت در انجام تبليغ، دو چيز از خدا خواست، يكى سعه ‏صدر ويكى آسان شدن امر رسالت:
«ربّ اشرح لى صدرى و يسّر لى امرى»(1) خداوند اين دو امر را بدون درخواست، به پيامبر اسلام عطا فرمود.
چنانكه درباره سعه‏ صدر فرمود:
«ألم‏نشرح لك صدرك»(2)
و درباره آسان شدن امر دعوت در اين آيه مى فرمايد: «و نيسّرك لليسرى».(3)
مراد از «نيسّرك» آن است كه اى پيامبر! نفس شريف تو را با خلق عظيم و سعه صدر و صفا و سادگى، چنان مهيّا مى ‏كنيم كه بتواند وظيفه رسالت را به آسانى و به بهترين طريق انجام دهد. كارى مى ‏كنيم كه تو خود راه آسان را انتخاب كنى كه همان راه فطرت است.(4)

شرائط تذكّر و موعظه:
الف: شرط موعظه، آمادگى واعظ است. «نيسّرك... فذكّر»
ب: تذكّر و موعظه بايد بر اساس قرآن باشد. «سنقرئك... فذكّر»
ج: واعظ بايد خود اهل غفلت و نسيان نباشد. «فلا تنسى... فذكّر»
د: واعظى موفق است كه به امدادهاى الهى اميدوار باشد. «سنقرئك... نيسّرك... فذكّر»

1) طه، 25 - 26
2) شرح، 1
3) تفسير الميزان
4) تفسير الميزان


پيام ها
1- تبليغ دين و دعوت مردم به سوى خدا، مشكلات و سختى‏ هاى فراوانى در پيش دارد كه خداوند وعده داده است، مبلّغ دين را يارى دهد و تحمّل سختى ‏ها را بر او آسان سازد. «نيسرك لليسرى‏»
2- به هر كس مأموريّتى مى‏ دهيد، گره كارش را باز كنيد. «نيسرك لليسرى فذكّر»
3- تسبيح ما مقدّمه كار گشايى خداوند است. «سبّح اسم ربّك ... نيسرك لليُسرى »
4- نزول وحى براى تذكّر به مردم است. «سنقرئك... فذكّر»
5 - شرط تذكّر، پند پذيرى است و پيامبر نسبت به افراد پندناپذير مسئوليّتى ندارد. «فذكّر اِن نفعت الذكرى»
6- تنها افراد خداترس تذكّر را مى ‏پذيرند. «سيذكّر من يخشى»
7- پنددادن افراد خداترس آسان‏تر است. «نيسرك لليُسرى... سيذكر من يخشى»
8 - به مُبلّغ بايد دلدارى داد كه كارش بيهوده نيست. «فذكّر... سيذكّر...»
9- مُبلّغ نبايد توقّع تأثير فورى داشته باشد. «سيذكّر»
10- مشكل كفّار دورى خود آنان از قرآن و پيامبر است، نه آنكه در اين دو عنصر پاك، ضعف يا نقصى باشد. «يتجنّبها»
11- قرآن ميزان است. پندپذير آن مدال «يَخشى» مى ‏گيرد، «سيذكر من يخشى» و پندناپذير آن لقب «اشقى» دريافت مى‏ كند. «و يتجنّبها الاشقى»
12- دورى از پند و پيام قرآن، مايه شقاوت است. «يتجنّبها الاشقى»
13- سيره دائمى تيره‏ بختان دورى از پند است. «يتجنبها» در قالب مضارع براى معناى استمرار و دوام است.
14- بدبخت‏ترين مردم كسى است كه خشيت الهى ندارد. «اَشقى» در برابر «يَخشى» قرار گرفته است.
15- توقّع اصلاح همه مردم را نداشته باشيد. «سيذكر من يخشى و يتجنّبها الاشقى»
16- عامل پذيرش و عدم پذيرش در درون خود انسان است. «يخشى... اشقى»
17- كيفر به مقدار خباثت است. «اشقى - النار الكبرى»
18- دوزخ براى گروهى ابدى و هميشگى است. «لايموت فيها و لايحيى»
19- خلود در دوزخ، طبيعت دوزخيان را تغيير نمى ‏دهد كه ديگر از آتش رنج نبرند، بلكه دائما در شكنجه هستند. «لايموت فيها و لا يحيى»

[netlog36]

سوره مبارکه شوری
آیه شریفه 20

مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا

معنی:کسی که آخرت را بخواهد، افزون برآن، به او دهیم و کسی که دنیا را بخواهد تنها دنیا را به او دهیم.

پیام آیه:امام صادق (علیه السلام) فرمودند: « حرث الاخره (کشت آخرت) یعنی معرفت علی(علیه السلام) و ائمه (علیه السلام)، حرث الدنیا (کشت دنیا) یعنی تلاش کسانی که از دولت حق حضرت بقیه الله (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بهره ای نخواهند داشت»

[netlog36]

سوره مبارکه مجادله
آیه شریفه 42

أُوْلَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

معنی: آنان حزب خدا هستند بدون شک حزب خدا پیروز است.

پیام آیه: جابربن عبدالله گوید پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) از حجه ابن الحسن (عجل الله تعالی فرجه الشریف) آخرین امام معصوم، یاد کردند و فرمودند، «خوشا به حال کسانی که بر محبت آنان استوارند آنان کسانی هستند که خداوند در توصیفشان فرمود :« اولئک حزب الله» آنان حزب الله هستند.

[رهیافته]

با توجه به آیه 37 سوره بقره (فَتَلَقَّى ءَادَمُ مِن رَّبِّهِ كلِمَتٍ فَتَاب عَلَيْهِإِنَّهُ هُوَ التَّوَّاب الرَّحِيمُ) كلماتى كه خدا بر آدم القا كرد چه بود؟


در اينكه ((كلمات )) و سخنانى را كه خدا براى توبه به آدم تعليم داد چه سخنانى بوده است در ميان مفسران گفتگو است

معروف اين است كه همان جملات سوره اعراف آيه 23 مى باشد: قالا ربنا ظلمناانفسنا و ان لم تغفر لنا و ترحمنا لنكونن من الخاسرين )): ((گفتند: خداوندا ما بر خود ستم كرديم ، اگر تو ما را نبخشى و بر ما رحم نكنى اززيانكاران خواهيم بود)).

بعضى گفته اند منظور از كلمات ، اين دعا و نيايش بوده است :
اللهم لا اله الا انت سبحانك و بحمدك رب انى ظلمت نفسى فاغفر لى انك خير الغافرين .
اللهم لا اله الا انت سبحانك و بحمدك رب انى ظلمت نفسى فارحمنى انك خير الراحمين .
اللهم لا اله الا انت سبحانك و بحمدك رب انى ظلمت نفسى فتب على انك انت التواب الرحيم

پروردگارا! معبودى جز تو نيست ، پاك و منزهى ، تو را ستايش مى كنم ، من به خود ستم كردم مرا ببخش كه بهترين بخشندگانى .
خداوندا! معبودى جز تو نيست ، پاك و منزهى ، تو را ستايش مى كنم ، من به خود ستم كردم بر من رحم كن كه بهترين رحم كنندگانى .
بارالها! معبودى جز تو نيست ، پاك و منزهى ، تو را حمد مى گويم ، من بهخويش ستم كردم رحمتت را شامل حال من كن و توبه ام را بپذير كه تو تواب ورحيمى )).


اين موضوع در روايتى از امام باقر (عليه السلام ) نقل شده است .

نظير همين تعبيرات در آيات ديگر قرآن در مورد يونس (عليه السلام ) و موسى (عليه السلام ) مى خوانيم ، يونس به هنگام درخواست بخشش از خدا مى گويد: سبحانك انى كنت من الظالمين ((خداوندا منزهى من از كسانى هستم كه به خودستم كرده ام )).


درباره حضرت موسى (عليه السلام ) مى خوانيم : قال رب انى ظلمت نفسى فاغفرلى فغفر له : ((گفت : پروردگارا من به خود ستم كردم مرا ببخش و خدا او رابخشيد)).

در روايات متعددى كه از طرق اهل بيت (عليهم السلام ) وارد شده است مى خوانيم : كه مقصود از كلمات تعليم اسماء بهترين مخلوق خدا يعنى محمد و علىو فاطمه و حسن و حسين (عليهماالسلام ) بوده است ، و آدم با توسل به اينكلمات از درگاه خداوند تقاضاى بخشش نمود و خدا او را بخشيد.

اين تفسيرهاى سه گانه هيچگونه منافاتى با هم ندارد، چرا كه ممكن است مجموعاين كلمات به آدم ، تعليم شده باشد تا با توجه به حقيقت و عمق باطن آنهاانقلاب روحى تمام عيار، براى او حاصل گرديده و خدا او را مشمول لطف وهدايتش قرار دهد.

قرآن مجید، خدای متعال را در چند جا به این صفت خوانده است که او توبه‌پذیر مهربان است‌. توبه در اصل به معنای رجوع است‌. وقتی می‌گوییم‌: بنده توبه کرده است‌; یعنی از گناه بازگشت کرده نادم و پشیمان شده است‌. وقتی این لفظ به خدا اطلاق می‌شود; یعنی رجوع خدا به بنده و بازگشت او به رحمت بدین معنا که رحمتی که به خاطر ارتکاب گناه‌، از بنده سلب کرده بود، بعد از بازگشت او به مسیر اطاعت و بندگی‌، به او باز می‌گردد; به همین خاطر در مورد خدا، توّاب (بسیار بازگشت کننده به رحمت‌) استعمال شده است‌.

توبة بنده‌، عمل نیکی است که به قوه و توان و توفیق الهی‌، محتاج است و همة قوّه‌ها از آن خدا است که اسباب و توفیق توبه را برای بنده‌، مهیّا نموده زمینه را اوّل آماده می‌کند، تا بنده توبه نماید، و بعد از توبه‌، او را مشمول رحمت می‌کند، که این توبه‌ای دیگر است‌; از این رو یک توبة بنده‌، به دو توبه خدا محفوف است که از رحمت او ناشی می‌شود. قرآن می‌فرماید: "ثُم‌َّ تَاب‌َ عَلَیْهِم‌ْ لِیَتُوبُوَّا;(توبه‌،118)

این توبه اوّل است‌. در جای دیگر می‌فرماید: "فَأُوْلَغ‌کَ أَتُوب‌ُ عَلَیْهِم‌;(بقره‌،160) و این توبه دوم است و بین این دو توبة الهی‌، توبة بنده قرار دارد. و تناسب آن با رحمت‌، نیز روشن شد که توبة الهی‌، یعنی رجوع ذات اقدسش‌، با رحمت به سوی بنده‌; به این خاطر، خدا هم توّاب و هم رحیم است و بنده‌، فقط توبه می‌کند و دیگر رحمت برای بنده‌، مطرح نیست‌.

(المیزان‌، علامه طباطبائی‌، ج 4، ص 238، جامعه مدرسین / تفسیر نمونه‌، آیت ا... مکارم شیرازی و دیگران‌، ج 2، ص 196، دارالکتب الاسلامیة‌.)

---

علی‌ آقا تاپیک خیلی‌ مفید و خوبی ایکاش دوستان بیشتر از این تاپیک استقبال کنن
یا علی

[netlog36]

سوره مبارکه نور
آیه شریفه 55

وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْضِ

معنی: خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دهند وعده می دهد که قطعاً آنان را حکمران روی زمین خواهد کرد.........

پیام آیه: امام صادق (علیه السلام) فرمودند: « این آیه درباره ی حضرت بقیه الله (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و یارانش است.» جابر گوید پیامبر فرمودند « جانشینان من هم چون یاران موسی (علیه السلام) دوازده نفرند» سپس حضرت، امامان را نام بردند و فرمودند «فرزند حسن (علیه السلام) غایب می شود و سپس این آیه را تلاوت فرمودند»

[netlog36]

سوره مبارکه هود
آیه شریفه 86

بَقِيَّةُ اللّهِ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

معنی: آن که نزد خدا باقی است، بهترین است، اگر ایمان داشته باشید.......

پیام آیه: امام عصر در روایات (بقیه الله) نامیده شده است چون آن حضرت ذخیره و باقی نگه داشته شده ی خداوند برای هدایت مردم است. وقتی آن حضرت در مکه ظهور می کند این آیه را تلاوت می کند و می فرماید: «من آن بقیه
الله هستم»

[netlog36]

سوره مبارکه فتح
آیه شریفه 28

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ

معنی: خداوند است که پیامبرش را با هدایت و آیی حق فرستاد تا بر همه ی مکاتب پیروز شود.

پیام آیه: امام صادق (علیه السلام) در تفسیر این آیه فرمودند « پیروزی حق یعنی ظهور امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) که بر همه ی مکاتب و احزاب پیروز شود و زمین را پر از عدالت کند.

[netlog36]

سوره مبارکه صافات
آیه شریفه 83

وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ

معنی: و از پیروان او ابراهیم بود.

پیام آیه: امام صادق (علیه السلام) در تفسیر این آیه فرمودند وقتی ابراهیم (علیه السلام) آفریده شد، نوری در کنار عرش دید سوال کرد، این نور چیست؟ پیام آمد : نور محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم). نوری در کنارش دید. باز سوال کرد پیام آمد : نور علی (علیه السلام) است و سه نور دیگر، فاطمه (سلام الله علیها)، حسن (علیه السلام) و حسین (علیه السلام) و نه نور دیگر فرزندان امام حسین (علیه السلام) هستند. ابراهیم (علیه السلام) گفت : خدایا مرا از شیعیان امیرالمومنین قرار ده. و این آیه نازل شد: ان من شیعته لابراهیم

.

[netlog36]

سوره مبارکه احزاب
آیه شریفه 33

إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا


معنی: خواست خداوند چنین است که هر پلیدی را از خاندان پیامبر دور کند و آنان را از هر آلودگی پاک نماید.

پیام آیه: انسن بن مالک گوید: « پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) شش ماه هنگام رفتن برای نماز صبح از کنار خانه ی زهرا (سلام الله علیها) عبور می کردند و می فرمودند : « ای اهل بیت نماز و آیه ی فوق را تلاوت می فرمودند»جابرین عبدالله گوید : هنگامی که این آیه نازل شد جز حضرت علی (علیه السلام)، فاطمه (سلام الله علیها)، حسن (علیه السلام)، حسین (علیه السلام) کسی در خانه نبود، و پیامبر فرمود : خدایا، اینان خاندان من هستند»(1) در کتاب شواهد التنزیل 137 روایت پیرامون سخن فوق آمده است.