تدبر در آیات قرآن(جالبترین آیاتی که در هر روز با آن مواجه شدیم)

[علی 110]

سلام رفقا

ضمن تشکر فراوان از پیگیری طرح بسیار ارزشمند ختم قرآن که آثار و برکات فراوان فردی و جمعی برای تالار و اعضا داره

یک یا چند آیه که در اون صفحه و یا جزء که خیلی براش جذاب بوده رو برای استفاده ی سایرین با توضیحات مختصری از خودش که چرا این آیه نظرش رو جلب کرده در تالار قرار بده

اگه حوصله کرد یه نظری هم بر تفسیر بیاندازه

اگه المیزان بود چه بهتر

نبود هم که خوب هر تفسیری که شد

حتی بدون تفسیر هم گفتم مسئله ای نیست


اینکار مقدمه ای خواهد شد که انشالله در گام بعدی، پس از تفکر و تدبر در آیات قرآن ما به این معارف مؤمن بشیم و در عمل به اونها عمل کنیم


منتظر هستم


یا علی

[MESSENGER]

يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ‏

(نور 24)

روزى كه زبان‏ها و دست‏ها و پاهايشان عليه آنان به آنچه انجام داده‏اند گواهى مى‏دهند.

.

.

نکته ها

مسأله‏ى گواهى دادن اعضاى بدن در قيامت، بارها در قرآن مطرح شده است.

در سوره‏ى فصّلت مى‏خوانيم: «حتّى اذا ما جاءوها شَهِد عليهم سَمعُهم و ابصارُهم و جُلودُهم بما كانوا يعملون»( فصّلت 20) هنگامى كه به دوزخ رسند، گوش و چشم و پوست بدن آنان به گناهانى كه انجام داده‏اند، گواهى دهند. در سوره‏ى يس مى‏خوانيم: «أليوم نَختِمُ على أفواهِهم و تُكلِّمُنا ايديهِم و تَشهَد أرجُلُهم بما كانوا يَكسِبون»( يس65) در آن روز بر دهان كافران مهر خموشى زنيم و دست‏هايشان با ما سخن گويند و پاهايشان به آنچه كرده‏اند گواهى دهند.

چون در شهادت، بايد در مورد ديگرى گواهى داد، پس معلوم مى‏شود جوهر وشخصيّت انسان غير از اعضاى بدن اوست كه عليه او شهادت مى‏دهند. زيرا شاهد ومشهود بايد از هم جدا باشند.

.

.

پيام ها

1- در دادگاه قيامت، انسان حتى مالك اعضاى خود نيست. «تَشهدُ عليهم السنتهم و ايديهم و ارجلهم»

2- گواهى‏دادن، به درك و شعور نياز دارد. بنابراين اعضاى بدن آنچه را انجام مى‏دهند درك مى‏كنند، گرچه ما نفهميم. «تَشهَدُ عليهم السنتهم و ايديهم و ارجلهم»

3- در قيامت، بر تمامى گفتار و رفتار گواه آورده مى‏شود. «بما كانوا يعملون»

[یا ثارالله]

بسم الله الرحمن الرحیم

بچه ها این نکته رو در مورد قرآن از یکی از اساتیدمون یاد گرفتم. آیه هم ایشون مثال زد چون مفهوم بسیار زیبایی داره دلم نیومد اینجا مطرح نکنم...

نکته ای که مطرح کردند این بود که بیشتر آیات قرآن آیات رحمت خداوند است تا خشم و غضب. حتی اگر در ظاهر فکر کنیم که آیه ای در مورد خشم پروردگارمونه ممکنه باطنا معنی رحمت رو بده.

به این آیه زیبا دقت کنید:



الرَّحْمَـٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَىٰ (سوره طه آیه 5)

معنیش اینه :خداوند بر عرش استیلا یافته و محیط است.




شاید در نظر اول به نظر بیاد که به معنی قدرت پروردگارمون و پادشاهی اون بر کل جهان است. البته این معنی کاملا درست است. اما بیایم آیه رو به این صورت بخونیم :


الرَّحْمَـٰنُ ، عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَىٰ


و به معنیش اینطور نگاه کنیم : کسی که بر جهان مستولی است ، کسی که پادشاه ماست ، رحمان است....
یعنی بنده های من نترسید. کسی که روی تخت پادشاهیه رحمانه. کسی که بر دنیا تسلط داره خدای مهربانه...

نمی دونم تونستم منظورو برسونم یا نه. من خیلی با این آیه حال می کنم. دلگرمی بزرگیه ...
هیچ انسانی نمیتونه ادعای تسلط بر جهان رو داشته باشه. بلکه ؛

الرَّحْمَـٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَىٰ...

[علی 110]

قرار شد این هفته در ختم هفتگی قرآن جزء 4 رو بخونم

با این آیه شروع شده

خیلی بهش فکر کردم:

لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ .... ﴿۹۲﴾

هرگز به نيكوكارى نخواهيد رسيد تا از آنچه دوست داريد انفاق كنيد... (۹۲)

چند بار واقعاً از چیزی که حقیقتاً بهش علاقه داشتم انفاق کردم؟؟؟

[یا ثارالله]

بسم الله الرحمن الرحیم


یکی از راههای تقوا و پرهیزکاری ، داشتن اعتماد کامل به خداوند و خوش بین بودن به خواست خداوند می باشد...

به آیه زیبای زیر از سوره نحل توجه بفرمایید :

وَقِيلَ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا مَاذَا أَنزَلَ رَبُّكُمْ ۚ قَالُوا خَيْرًا ۗ لِّلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هَـٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۚ وَلَدَارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ ۚ وَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِينَ (30)

و (هنگامی که) به كسانى كه تقوا پيشه كردند، گفته شود: «پروردگارتان چه نازل كرد؟» مى گويند: «خیر» براى كسانى كه در اين دنيا نيكى كردند [پاداش‌] نيكويى است، و قطعاً سراى آخرت بهتر است، و چه نيكوست سراى پرهيزگاران



این آیه شما را یاد کسی نمی اندازد؟
آیا میخواهید با یکی از با تقوا ترین های عالم آشنا شوید؟

"ما رایت الا جمیلا..."

این کلام حضرت زینب (سلام الله علیها) است زمانی که از وی درباره کربلا پرسیده می شود. کربلایی که برادرانش را در آن از دست داد... کربلایی که فرزندانش را در آن از دست داد ... کربلایی که در آن اسیر شد ، ناسزا شنید ، تشنگی کشید ...
پاسخ چیست ؟ "چیزی جز زیبایی ندیدم!"


آیا برخورد ما نیز در مواجهه با سختی ها اینچنین است؟ یا خیلی از زیبایی ها را نیز زشت میبینیم ؟ (خودم را عرض میکنم)


مثالی ساده می زنم که با آن خود را محک بزنیم. که آیا جزو با تقوایان می باشیم یا ...

فرض کنید در امتحانی مردود شدیم . طرز فکر ما کدام یک از حالات زیر خواهد بود؟

_حتما این درس را خوب بلد نبودم .خدایا شکرت که فرصت دوباره خواندن آن را به من عطا کردی...

_ این چه امتحان سختی بود که استاد نامرد گرفته بود؟ این چه طرز صحیح کردن بود؟ خدایا مگه من کلی زحمت نکشیده بود؟ مگه کلی این درسو نخونده بودم؟ مگه به تو توکل نکرده بودم؟ این بود جواب من ؟ خدایا این بود جواب عبادت هام و دعاهام و تلاش هام؟


همان طور که گفتم این مثال خیلی خیلی ساده است و یکی از پیش پا افتاده ترین مسائلی است که ممکن است در زندگی هرکس رخ دهد. اما زمانی که در مورد این بی ارزش ترین اتفاق طرز فکر ما حالت دوم می باشد ، در مواجهه با مشکلات و مسائل بزرگتر زندگی دین و ایمانمان را از دست ندهیم هنر کردیم!!


شرمنده پر حرفی کردم.
یا علی...

[208]

وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا ۖ إِنَّكَ لَن تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَلَن تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا (سوره اسراء آیه 37)







وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا ۖ

و روی زمین، با تکبر راه مرو!

فکر کردی کی هستی؟؟!!


إِنَّكَ لَن تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَلَن تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا


تو نمی‌توانی زمین را بشکافی، و طول قامتت هرگز به کوه‌ها نمی‌رسد!

حتی قدرت شکافتن زمینم نداری! قدت اندازه کوه ها هم نیست!
مثل یه مورچه میمونی که داره با غرور رو انگشت یه آدم راه میره
وقتی نه میتونی اون انگشتو تکون بدی نه حتی قدت اندازه یکی از ناخن هاست به چی غرور داری نادون...

[208]

بسم الله الرحمن الرحیم

در قرآن بعد از آیه ای که شیطان می گوید همگی فرزندان آدم را (بجز عده کمی) گمراه می کند خداوند خطاب به وی می فرماید:

فرمود: «برو! هر کس از آنان از تو تبعیت کند، جهنم کیفر شماست، کیفری است فراوان!

اما آیه بعدی خیلی جالبه...

هر کدام از آنها را می‌توانی با صدایت تحریک کن! و لشکر سواره و پیاده‌ات را بر آنها گسیل دار! و در ثروت و فرزندانشان شرکت جوی! و آنان را با وعده‌ها سرگرم کن! -ولی شیطان، جز فریب و دروغ، وعده‌ای به آنها نمی‌دهد

اگر دقت کنید اولین راهی که خداوند در قرآن به شیطان گفته به وسیله آن می توانی انسان را فریب دهی صوت است! صوت شیطان! (دوستان به موسیقی که گوش میکنیم دقت کنیم . آیا خدایی است یا شیطانی؟؟؟ )

آیه بعدی هم جالب است...

إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ ۚ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ وَكِيلًا

(اما بدان) تو هرگز سلطه‌ای بر بندگان من، نخواهی یافت (و آنها هیچ‌گاه به دام تو گرفتار نمی‌شوند)! همین قدر کافی است که پروردگارت حافظ آنها باشد.»

یکی از راه های مقابله با شیطان را به ما آموزش داده است... کافیست رب تو ، وکیلت باشد... کافیست به او توکل کنی...

یا حق

[أین المنتظر]

از حضرت یوسف (علیه السلام) درس بگیریم

وَمَآ أُبَرِّئُ نَفْسِى إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارةُ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبّى إِنَّ رَبِّى غَفُورٌ رَّحِيمٌ

و من نفس خود را تبرئه نمى‏ كنم، چرا كه نفس آدمى بدون شك همواره به بدى امر مى ‏كند، مگر آن كه پروردگارم رحم كند كه همانا پروردگار من آمرزنده‏ ى مهربان است.

نکته ها:

در قرآن براى نفس، حالاتى بيان شده است از جمله:
1. نفس امّاره كه انسان را به سوى زشتى‏ ها سوق مى ‏دهد و اگر با عقل و ايمان مهار نشود، انسان يكباره سقوط مى‏ كند.
2. نفس لوّامه، حالتى است كه انسان خلافكار خود را ملامت و سرزنش مى‏ كند و اقدام به توبه و عذرخواهى مى ‏كند. و در سوره قيامت از آن ياد شده است.
3. نفس مطمئنّه، حالتى است كه تنها انبيا و اوليا و تربيت شدگان واقعى آنان دارند ودر هر وسوسه وحادثه ‏اى، پيروزمندانه بيرون مى‏ آيند و دلبسته‏ ى خدايند.
این آیه در ادامه داستان حضرت یوسف آمده. يوسف ‏عليه السلام عدم خيانت و سربلندى خود را در اين آزمايش، مرهون لطف و رحم خداوند مى ‏داند و به عنوان يك انسان كه داراى طبيعت انسانى است، خود را تبرئه نمى ‏كند.
در روايات متعدّد، خطرات نفس مطرح شده و راضى بودن از نفس را نشانه ‏ى فساد عقل و بزرگ‏ترين دام شيطان دانسته ‏اند.

[أین المنتظر]

أ لیس الله ... ؟؟؟

وَمَن يَهْدِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن مُّضِلٍّ أَلَيْسَ اللَّهُ بِعَزِيزٍ ذِي انتِقَامٍ ؟
كَذَلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لِّيَقُولواْ أَهَؤُلاء مَنَّ اللّهُ عَلَيْهِم مِّن بَيْنِنَا أَلَيْسَ اللّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاكِرِينَ ؟
أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ ؟
أَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَادِرٍ عَلَى أَن يُحْيِيَ الْمَوْتَى ؟
أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ ؟

و هر كه را خدا هدايت كند گمراه ‏كننده ‏اى ندارد مگر خدا نيست كه نيرومند كيفرخواه است ؟
و بدين گونه ما برخى از آنان را به برخى ديگر آزموديم تا بگويند آيا اينانند كه از ميان ما خدا بر ايشان منت نهاده است آيا خدا به [حال] سپاسگزاران داناتر نيست ؟
آيا خدا كفايت ‏كننده بنده ‏اش نيست ؟
آيا چنين كسى قادر نيست كه مردگان را زنده كند ؟
آيا خدا نيكوترين داوران نيست ؟

زمر / 37
انعام / 53
زمر / 36
قیامه / 40
تین / 8

[V-E]

به نام الله...

با سلام خدمت دوستان


از بین ایات کلام الله مجید یکی از ایات مورد علاقه ی من و ایه ای که همیشه من و به فکر وامیداره این ایه هست:

اِیّاکَ نَعبُدُ وَ اِیٍّاکَ نَستَعِینُ

[أین المنتظر]

امام علی (علیه السلام):

ألا لا خیرَ فی قرائةٍ لیس فیها تدبُّر

بدانید قرائتی كه همراه با تدبّر نباشد خیری در آن نیست.

بحار الانوار، ج 89، ص 211.