بسم الله الرحمن الرحیم
0.0
سلام
0.0
اگر به دنبال مهارت هستید خودتون دنبالش برید, کلاس بیرون , حرفه آموزی یا هرچی حتی خیلی بیشتر از یه کلاس جوشکاری و تا دوره کنکور در کنار درس استعداد های خودتون رو بترکونین ولی بهش دل نبنید که واقعا دانشگاه خوب برای رشته ریاضی همه چیه.
0.0
در مورد کارگری هم به نظرم اصلا فکر نکن , با اون وضع سطح علمی تیزهوشان توی مازندران من اگه بجای تو بودم الان خودم رو یکی از دو رقمی های کنکور میدونستم البته اگه خوب درس میخوندی یا میخونی یا بخونی یا بخوای بخوانی (آخه مثل این که عزیزان شمال نشین کشور رتبه های زیر 100 رو قبضه کردن )
البته من شخصا به کارگری علاقه دارم چون اولا یه مهارت هست, ثانیا مانع از غرور کاذب میشه, ثالثه مبارزه با نفسه, رابعا اینکه خامسا و سا ...
0.0
بعضی وقت ها هم خدا رو شکر می کنم که صدای خوبی ندارم چون واسه آدم مسئولیت داره .
ولی کلا بعد از اینکه جند تا از روایت شهدا رو در مورد علاقه ائمه اطهار - صلوات الله علیهم به مداحی خوندم من هم تصمیم گرفتم مداح بشم (به صورت موازی)
0.0
من واقعا در مورد بلوغ فکری نظری ندارم چون در شرایطی که فعلا یکسال مونده به 18 سالگی (شاید سن بلوغ عقلی از نظر قانون) هر بار (که فکر می کنم) احساس می کنم نوع تحلیل هام نسبت به دیروز خیلی فرق کرده. حتی در مورد رشته دانشگاهی چندین بار ؟ (خودم هم نمیدونم چند بار) نظرم رو عوض کردم.
0.0
ولی در مورد مشکلات ازدواج توی سن پایین زیاد حرف دوستان رو متوجه نمیشم, به نظر من نوجوان ازدواج توی این سن یعنی همدیگر رو دیدن و پشتیانی مالی پدر هر کس از بچه خودش مثل قبل.
0.0
سقف رو متوجه نمیشم جیه
0.0
ولی موافقم با دوستان که : شما واقعا شناختی رو از ایشون نداری و با چند تا ویژگی که از ایشون دیدی یا فهمیدی (که حتما شنیدی) بقیه رو خودتون شبیه سازی کردین یا حداقل فکر می کنید مگه چه ویژگی های منفی ای میتونه داشته باشه که بنظرم ناشی از تجربه کم از بدی های روزگاره (البته خود من هم تجربه ای ندارم ولی عقلا اصلا در مورد این چنین مواردی خوشبینانه فکر نمی کنم)
0.0
یه سوال هم دارم ازشما : چطوری میتونید فراموشش کنید ؟ در حالی که یک ساخته ذهنی هست . توی یه فیلم می گفت ما به سختی می تونیم چیزهایی که خودمون ساختیم رو از بین ببریم پس بهتره یه مقدار هم در مورد اون فرد شناخت و تحقیق داشته باشید
0.0
سیاست هم به من میگه اگر به طور شفاف با پدر و مادرم مشورت کنم و بعد بریم تحقیق کنیم و بعدش خوشم نیاد و راه رو برگردم یه جورایی به موقعیت خودم ضربه زدم ( با این علاقه ای که شما دارید)
0.0
روی معیار هاتون هم کمی فکر کنید. ان شاء الله اگر مثل من کنکوری بشید و کتاب ها رو خط به خط بخونید دیگه ازبر میشید که قبل از انتخاب همسر شایسته باید معیار های خودمون رو تعیین کنیم (دین و زندگی 3 - درس 14 - صفحه
)
0.0
مثلا من قبلا فکر می کردم همسر باید منطقی باشه تا احیانا اگر تو یک مورد اعتقادی مشکل داشتیم حداقل شاید با دلیل متقاعدش کنم .
ولی بعدا فهمیدم :
1. همسر کسی نیست که بشینه به حرف های ما گوش کنه و ما با یکسری دلیل و فلسفه مغزش رو بخوریم
2. ازدواج برای رشد و بالندگی فردی و اخلاقی هست و بهتره از همون اول طرف آخر مذهب باشه
درکتون می کنم ، ایشالا شما هم ازدواج می کنین مشکلتون حل میشه...
اینجوری نمیشه که! فقط خودت رو عذاب میدی!
و آثارش رو هم در آینده میبینی.