(۵/مرداد/۹۲ ۱۳:۰۲)ali0077 نوشته است: [ -> ]
من دهه هفتادی ام (آخراش) و میدونم این چیه
علی جان پتانسیل دهه ی شصتی شدن رو داشتیاااااااااا
شوخی کردما

راستش من بیشتر خاطرات و نستالژی های دهه ی شصتم رو بیشتر از سیما و علی الخصوص صدا دارم!
من همیشه به رادیو بیشتر از تلویزیون علاقه مند بودم، حتی همین الان.

صبا وقتی می خواستم برم مدرسه صدای برنامه ی تقویییییییم تاااااااریخ هنوز توی گوشمه. که آهنگ Time پینک فلوید بود.
(شروع برنامه یه آدم با صدای بی روحی می گفت 800 سال پیش در چنین روزیییی...

)
رادیو جمعاش که برنامه هاش محشر بود.مثل:
قصه های ظهر جمعه (که با صدای محدرضا سرشار بود با اون صدای نرم و دلنشین)
صبح جمعه با شما
از برنامه های تلویزیون هم خیلی خاطره دارم.
مثلا همین الان یاد برنامه ی آقای حکایتی افتادم که قصه های خوبی تعریف می کرد. (با این آهنگ شروع میشد که: آقای حکایتی اسم قصه گوی ماست...

)
یا یه کار عروسکی که اسمش بود کار و اندیشه ( با این آهنگ شروع میشد که: ما کارو اندیشه با هم هستیم همیشه ...)
هوشیار و بیدار
و ...
یادش بخیر

(۲/مرداد/۹۲ ۲۳:۵۷)شیدا نوشته است: [ -> ]به نام خدا
به نام خدا
سلام علیکم
حالا بذارید من بگم تا نسلای بعد هم بدوینن.
مدادو می کردیم تو نوار تا باهاش نوار رو جلو عقب کنیم و صاف کنیم وقتی گیر میکرد.
فی امان الله
.......................
........................................
![[تصویر: 68624_760.jpg]](http://www.bartarinha.ir/files/fa/news/1390/12/17/68624_760.jpg)
سلام
یکی از کارتونایی که اون موقع میداد و برام خاطره انگیز بود,السون و ولسون بود.............
مخصوصا شعری که اولش میخوند.....(اولش میگفت بیا بخوریم-نه نخوریم ,گول میخوریم-چی بود؟ چی بود؟شیشه شکست؟
شیشه نبود پس چی شکست؟...السون و ولسون قلب منو شکستند چه شیطونایی هستند)
و برنامه بستنی هارم خیلی دوست داشتنی بود و از برنامه کودک هایی مثل عمو قناد و عمو پورنگ امروزی که هیچ محتوایی
ندارند خیلی قشنگ تر و جذاب تر بود............
فی امان الله
کارتونی که من عاشقش بودم اون اردکه خون آشام بود که با یه کمد دور دنیارو سفر میکرد یه اردک چاق دست شکسته ایم (خانم یود)آشپزش بود و اون اردک پیر که نوکرش بود و همه جا باهاش بود و کمکش میکرد خیلی هم ریلکس بود همیشه یه صدای با نمکی هم داشت هییییییییی یادش بخیر . کسی یادشه اسمش چی بود؟