تالار گفتگوی بیداری اندیشه

واقعا یادش به خیر ..............
من از این شامپو تیله ایها الان برای پسرم می خرم

این ها همه اش یه طرف...
"نقاشی های مداد آبی" هم یه طرف...
هر چی گشتم عکسی ازش پیدا نکردم.
توی این ایمیل ها و پست های نوستالژیک هیچ اثری از اون کارتون پیدا نکردم.
"از پای تلویزیون های خود تکون نخورید..."

سلام

.
.
.




.
.
عاشق این بودم که از اینا سوار شم. هر وقت میرفتیم پارک با کلی اصرار بالخره به آرزوم میرسیدم........
یادش بخیر...........................................
.
.

.
.
درباره اینم هیچ توضیحی ندارم بدم....فقط همین بس که تو خونه ، سر بازی کردن با سگا همیشه با خواهرم دعوا داشتم.............
بازم یادش بخیر......................................
.
.
.
یا علی

(۹/مرداد/۹۲ ۹:۲۱)سجاد313 نوشته است: [ -> ]به نام خدا
سلام علیکم

عمو پورنگ که دیگه امروزی امروزی هم نیست.

چند ساله.

برای ما دهه هفتادی هم برنامه اجرا می کرد.

هنوز هم گاهی نگاه می کنم،زیباست.

فی امان الله

سلام
عمو پورنگ که گند زد به صدا و سیما
از وقتی این اومد برنامه کودک = رقص و موسیقی و هجویات شد.
قبل این پورنگ ، زمان ما آقای مجری بود
اولا دو تا عروسک کوچیک داشت که یکیش بوق بوقی بود ، یه عروسک دختر بود که هی می گفت الآن آتیشی می شم ، آقای مجری مترجم بوق بوقی بود.بعدا گلابی و ژولی پولی اومدند که ژولی پولی دهنش مثل دایره زنگی بود صدای زنگ می داد و مجری جان ترجمه می فرمودند.بعد هم کلاه قرمزی و پس خاله ، اصلا تحول عظیمی بود در برنامه کودک و بعد که فیلمش اومد مدت زیادی رکورد دار فروش بود (تا قبل اخراجی ها تازه با تورم) ، صف های عجیب قریب و طولانی در سینما ها!
خانم برومتد هم خوب فعال بود.
یادمه کلاس سوم بودم ، شاگرد سوم کلاس ، بعد یک پسره اومد وسطای سال تو کلاس ما ، پدرش معلم راهنمایی نمونه دولتی بود.وسطای سال قرار شد سه نفر اول هر کلاس رو ببرند مدرسه مدرسه موشها رو ببینند ، اما من با این که سوم بودم ، به جاش پارتی بازی کردند و اون رو بردند ، خیلی دلم شکست ، هنوز هم روی دلمه.داداشم از سربازی که زمان جنگ بود بر می گشت ، نوار کاستش رو گرفت برام (هنوز اون موقع ویدئو نبود) و یک کتاب سه بعدی داشت (خیلی سطحش نسبت به اون موقع بالا بود).بعدها هم که خونه مادربزرگه (با آهنگش تو سربازی بدو رو می رفتیم ) و زی زی گولو رو ساخت.
این پورنگ و قناد جدید (نه اون قناد قدیم) که همش به موسیقی و رقص متوسل می شند و آموزنده نیستند.