تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم


زنده یا مرده !

حكیمى گفت : گروهى مرده اند، ولى یادشان دل را زنده مى كند

و گروهى زنده اند، ولى دیدنشان دل را مى میراند!

خدا گفت : نه!
رها کردن کار توست . تو باید از آنها دست بکشی!!

"از خدا خواستم تا بیماران معلول را درمان کند"

خدا گفت : نه!
روح او بی نقض است و تن او موقت و فناپذیر!

"از خدا خواستم تا خوشی و سعادت ام بخشد"

خدا گفت : نه!
من به تو نعمت و برکت داده ام
حال با توست که سعادت را فراچنگ آوری

"از خدا خواستم تا از رنج هایم بکاهد"

خدا گفت : نه!
رنج و سختی ، تو را از دنیا دورتر و دورتر ،
و به من نزدیک تر و نزدیک تر می کند

"از خدا خواستم یاری ام دهد تا دیگران را
دوست بدارم ، همان گونه که او مرا دوست دارد"

و خدا گفت :آری .
سرانجام چیزی خواستی تا من اجابت کنم!!!!

بسم رب المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)
سلام علیکم
در اطراف بصره مردى فوت کرد او چون بسیار آلوده به معصیت بود، کسى براى حمل و تشییع جنازه اش حاضر نشد. زنش چند نفر را به عنوان مزدور گرفت و جنازه او را تا محل نماز بردند، ولى کسى براى او نماز نخواند. بدن او را براى دفن به خارج از شهر بردند.
در آن نواحى ، زاهدى بود بسیار مشهور که همه به صدق و صفا و پاکدلى او اعتقاد داشتند. زاهد را دیدند که منتظر جنازه است ، همین که بر زمین گذاشتند، زاهد پیش آمد و گفت : آماده نماز شوید و خودش نماز را خواند. طولى نکشید که این خبر به شهر رسید و مردم دسته دسته براى اطلاع از جریان و اعتقادى که به آن زاهد داشتند، از جهت نیل به ثواب مى آمدند و نماز بر جنازه اش مى خواندند و همه از این پیش آمد در شگفت بودند.
سرانجام از زاهد پرسیدند که : چگونه شما اطلاع از آمدن این جنازه پیدا کردید؟ گفت : در خواب دیدم به من گفتند: برو در فلان محل بایست ، جنازه اى مى آورند که فقط یک زن همراه اوست ، بر او نماز بخوان که آمرزیده شده است .
زاهد از زن او پرسید، شوهر تو چه عملى مى کرد که سبب آمرزش او شد؟ زن گفت : شب و روز او، به آلودگى و شرب خمر مى گذشت .
پرسید: آیا عمل خوبى هم داشت ؟
زن جواب داد: آرى ، سه کار خوب نیز انجام مى داد:
۱- هر وقت شب از مستى به خود مى آمد، گریه مى کرد و مى گفت : خدایا! کدام گوشه جهنم مرا جاى مى دهى ؟
۲- صبح که مى شد، لباس خود را عوض مى کرد، غسل مى نمود و وضو مى گرفت و نماز مى خواند!
۳- هیچگاه خانه او خالى از دو یا سه یتیم نبود. آنقدر که به یتیمان مهربانى و شفقت مى کرد به اطفال خود خوبى نمى کرد.
شجره طوبى ، ج ۲، ص۲۷۸
************
"صلوات "
برای سلامتی و تعجیل در فرج امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) فراموشمان نشود .
"خدایا با ما آن کن که لایق حضرت توست."
اللهم صل علي محمد ال محمد و عجل فرجهم
و لعنة الله على عدائهم اجمعين
و جعلنا من خير أنصاره و أعوانه
و المستشهدين بين يديه
واللهم عجل الوليك الفرج

بسم الله الرحمن الرحیم




روزی تصمیم گرفتم که دیگر همه چیزم را رها کنم. شغلم را… دوستانم را… زندگی ام را…

به جنگلی رفتم تا برای آخرین بار با خدا صحبت کنم. به خدا گفتم: آیا می
توانی دلیلی برای ادامه ی زندگی برایم بیاوری؟ و جواب او مرا شگفت زده کرد.
او گفت: آیا درخت سرخس و بامبو را می بینی؟ پاسخ دادم: بلی. فرمود: هنگامی
که درخت بامبو و سرخس را آفریدم به خوبی از آنها مراقبت کردم. به آنها نور
و غذای کافی دادم. دیر زمانی نپایید که سرخس سر از خاک برآورد و تمام زمین
را فراگرفت اما از بامبو خبری نبود. من از او قطع امید نکردم… در دومین
سال سرخس ها بیشتر رشد کردند و زیبایی خیره کننده ای به زمین بخشیدند اما
همچنان از بامبو ها خبری نبود. من بامبو ها را رها نکردم. در سال های سوم و
چهارم نیز بامبو ها رشد نکردند اما من باز از آنها قطع امید نکردم. در سال
پنجم جوانه ی کوچکی از بامبو نمایان شد. در مقایسه با سرخس… کوچک و کوتاه
بود اما با گذشت شش ماه ارتفاع آن به بیش از ۱۰۰ متر رسید. ۵ سال طول کشیده
بود تا ریشه های بامبو به اندازه ی کافی قوی شدند. ریشه هایی که بامبو را
قوی می ساختند و آنچه را برای زندگی نیاز داشت فراهم می کردند.

خداوند در ادامه فرمود: آیا می دانی در تمام این سال ها که تو درگیر مبارزه
با سختی ها و مشکلات بودی در حقیقت ریشه هایت را مستحکم می ساختی؟ من در
تمامی این مدت تو را رها نکردم همان گونه که بامبوها را رها نکردم. هرگز
خودت را با دیگران مقایسه نکن… بامبو و سرخس دو گیاه متفاوتند اما هر دو به
زیبایی جنگل کمک می کنند. زمان تو بالاخره نیز فرا خواهد رسید. تو نیز رشد
می کنی و قد می کشی. از او پرسیدم: من چقدر قد می کشم؟ در پاسخ از من
پرسید: بامبو چقدر رشد می کند؟ جواب دادم: هر چقدر که بتواند. گفت: تو نیز
باید رشد کنی و قد بکشی… هر اندازه که بتوانی! به امید رشد کردن و قد کشیدن
همچنان باید مبارزه کرد!

نابینا و فضول
نابینایی در شب تاریک سبویی بر دوش و چراغی در دست داشت و به راهی می رفت. شخصی فضول به او رسید و خطاب به وی گفت: ای نادان شب و روز پیش تو یکسان است و روشنی و تاریکی برابر. چرا با خود چراغ حمل می کنی؟

راستش این روزها چیزی بیش از حد ذهنم را به خود مشغول کرده و حتی در این ساعت از شب هم مرا رها نمی کند و مجبورم می کند تا بنویسم.
این روزها هرکس را که می بینی به فکر قیمت آنلاین دلار است و بس!! هیچکس از قیمت اجناس در ساعات آینده مطمئن نیست و از مردم کوچه و خیابان بگیر تا مدیران ذی ربط دنبال مقصر جلوه دادن همدیگر ، و تنها کارشان انداختن توپ در زمین دیگریست. آیا حکومت جهانی عدل بدون تلاش در راه ارزشها و مقاومت در سختیها ممکن است؟ آیا می توان دست روی دست گذاشت و به تماشای اینکه چه خواهد شد نشست؟چگونه می خواهیم پاسخگوی این همه کم لطفی ها باشیم؟ آیا باید همیشه نگاهی انفعالی به پیرامئن خود داشته باشیم؟

این صدا را نمی شنوید؟...آیا یاری دهنده ای هست که مرا یاری کند؟...این پیام هم اکنون نیز به گوش میرسد.آیا نمی شنوید؟آنها که بعد از شهادت امامشان حسین چشمهایشان به حقیقت باز شد انهایی بودند که این ندا به گوششان تمی رسید. چون گوشی برای شنیدن برایشان نبود.

آیا اندکی مقاوت در مقابله با تحریمها و فتنه ها و بی کفایتی برخی نمی تواند یاری به امام زمانمان باشد؟ چرا همیشه منتظر کس دیگری هستیم تا اینکه خود شروع کننده باشیم؟
تا از این آزمون ها سربلند بیرون نیائیم خبری از آنچه منتظرش هستیم نخواهد شد. حرفهمان را با اعمالمان مقاسه کرده ایم؟ گاهی فکر می کنم با دست به پیش می کشیم و با پا پس می زنیم!!

حکایتی به یاد دارم که بی ارتباط با موضوعمان نیست.

آرامش سنگ یا برگ

مردجوانی کنار نهر آب نشسته بود و غمگین و افسرده به سطح آب زل زده بود

پریشانش شدو کنارش نشست

مرد جوان بی اختیار گفت: عجیب آشفته ام و همه

گفت:به این برگ نگاه کن وقتی داخل آب می افتد خود را به جریان آب

و داخل نهر انداخت . سنگ به خاطر سنگینی اش داخل نهر فرو رفت و در عمق

اما امواجی را روی آب ایجاد کرد و بر جریان آب تاثیر گذاشت

حال تو به من بگو آیا آرامش سنگ را می خواهی یا آرامش برگ را

او با هر افت و خیز آب نهر بالا و پائین می رود و الان معلوم نیست کجاست!؟

لااقل سنگ می داند کجا ایستاده و با وجودی که در بالا و اطرافش آب جریان

چرا از جریان های مخالف و ناملایمات جاری

اگر آرامش سنگ را برگزیده ای پس تاب ناملایمات را هم

از مرد سالخورده پرسید: شما اگر جای من بودید آرامش سنگ را

رودخانه هستی به جریان زندگی سپرده ام

از افت و خیزهایش هرگز دل آشوب نمی شوم

و هم به برگ توانایی همراه شدن با افت و خیزهای سرنوشت

صبر نعمت بزرگی است. اما در کار خیر نیز حاجت هیچ استخاره نیست. امیدوارم همه ی ما تعادل را به معنای واقعی در زندگی مان پیاده کنیم. ومثل جوان این حکایت آرامش زندگیمان را بیابیم.