تالار گفتگوی بیداری اندیشه

فکر کنم بهتره که یکی دو تا نمونه بذارم که بشه بهتر نظر داد:
نمونه ی اول: مجنون شهر:این آهنگ از علی خدام (سورنا) هست. خودم وقتی اینو گوش دادم یه جوری شدم. سبک این خواننده با بقیه واقعا فرق می کنه. اگه گوش دادید متوجه می شید (بیت نداره!). مضمونش درباره ی فرهنگ فقیر هست. یعنی فقر و فرهنگی که به دنبالش میاد. این سبک خیلی شبیه به رپ سفیده. اما یکی دو جا بد دهنی کرده که نمیشه رپ سفید حسابش کرد. شما به بزرگی خودتون ببخشید.

نمونه ی دوم: یه حس: بهرام هیچ وقت فراموش نمی شه. شخصیت بهرام با سایر رپر ها فرق داره. این یکی از ترک های به یاد موندنیشه. مضمونش خطاب به اقشار پول پرسته. یه ویدئو دارم ازش توی استودیو که توی لام سوم گریه اش می گیره. اگه گوش بدید می فهمید چرا گریه اش گرفت.

نمونه ی سوم: خورشید خانم: این ترک هم از بهرام و خیلی جای بحث داره. همونطور که توی پست های قبلی گفتم درباره ی یک منجی صحبت شده. دو حالت داره: 1- خورشید خانوم نماد آزادیه. خب این ممکنه اما یه چیزایی گفته که حالت دیگه هم به وجود می یاد. 2- خورشید خانوم نماد ولی عصره. اما خورشید خانم، زنه و ولی عصر...! اونقدرا تو کتم نمی ره. شاید خواسته یه بار اروتیکی به آهنگش بده. هر چی گشتم ازش حرفی درباره ی خورشید خانوم پیدا نکردم. نگفته که خورشید خانوم چی بوده.

وقتی این ترک ها رو گوش بدین می فهمین که شاهین نجفی اصلا رپر نبوده. کلا شر ور می خونده.( در همه حالات شر و ور می خونده یه ترک درست حسابی هم نداشته)

تصور می کنم که برخی از این ارسال آزرده دل باشن. از اونجا که نمی خوام کسی رو آزار بدم، هر کسی توی این تاپیک اعتراضی کرد حتما این پست رو حذف می کنم.

دید مذهبیون رو ولش کن،هر چی خودت دوست داری و دلت میگه رو بچسب،با حرف مردم که نمیشه زندگی کرد (این قسمت شوخیش)

از نظر ساختار موسیقی اگه بخوای موشکافی کنی،من بین سبک های مادر رپ،پاپ و راک اند رول،پایین ترین رتبه رو به رپ میدم،چون واقعا از نظر علم موسیقی چیزی نمیشه توش مشاهده کرد،اکثر ریتم ها رو تو رپ اصوات کامپیوتری میسازن،از این لحاظ هیچ کدوم از دو سبک پاپ و رپ به پای راک اند رول نمیرسن،واقعا باید یه هنرمند موسیقیدان باشی تا بتونی ریتم ها و ریف های متال و راک رو بسازی!

از نظر اشعار،من نمیتونم قضاوتی بکنم،چون یه مسئله سلیقه ای هست،یکی خوشش میاد و یکی خوشش نمیاد،اما از نظر خودم اگه بخوام یه مقایسه کلی بین سه سبک مادری که در بالا نام بردم انجام بدم،سبک پاپ دارای چیپترین وسبک ترین اشعار هست،بعدش سبک رپ هست و اشعاری که بندهای راک و متال نگارش میکنن به نظرم خیلی پخته تر و زیباتر از دو سبک قبلی هست،البته در همه جا استثنائاتی وجود داره که به باعث میشه زیاد هم صفر و یکی به قضیه نگاه نکنیم

در مورد دوستانی هم که میخوان بیان جبهه بگیرن هم بگم که بحث شیطان پرستی و ضمیر ناخودآگاه و تاثیرات موسیقی رو هم نگه دارین برای خودتون،گوشمون از این حرفا پره،داریم در مورد علم موسیقی صحبت می کنیم

من خودم کلا تو عمرم حداکثر 10 تا آهنگ رپ گوش دادم! اونهم از یاس، چون بیشتر از معضلات اجتماعی می خونه!



بقیه آثار رپ واقعا ارزش نداره اما به هر حال این موضوع سلیقه ایه!
در هر حال اگر علاقه دارید و گوش می دید بهتون توصیه می کنم بیشتر از یک سوم زمانی که موسیقی گوش می دید رو به این سبک اختصاص ندید چون در بلند مدت آثار بسیار بدی روی روح و روان داره!

جناب anti شما راست می گین. بیت های رپ رو همه جا می فروشن و خیلی دیدم که از روی بیت هم دیگه استفاده می کنن. من هم با حرف شما از نظر ارجعیت راک اند رول و متال موافقم.
اما کاستی های موسیقی رپ در صدای خداننده جبران شده. صدای رپر به حدی مهمه که حتی مضمون و محتوی یا بیت رو هم تعیین می کنه. بیشتر رپر ها با اینکه محتوی ترک هاشون خوبه اما به خاطر صدای نامناسب کارشون خراب می شه.
لحن رپر موضوع رو عوض می کنه. خشم و خشونت، آه و غم، شادی و رضایت، جنون و سخرگی. هر کدوم انقدر حیاتی هستند توی ترک ها که من اهمیت لحن رو توی سایر سبک ها به اون شکل ندیدم.
جناب مجتبی 110 هم درست می گن، هر کسی حرف یه نفرو می فهمه. سلیقه است. من هم همین طور هستم.
اما نگاه متفاوت من نسبت به رپر ها یه چیز دیگه است. کافیه برید توی گوگل و طرفداراشونو پیدا کنید ببینید چیا می نویسن و از کدوم قشرن. اونوقت فرق بزرگ یک رپر واقعی مثل بهرام و سورنا و یاس و ... رو با کسایی مثل یگانه و قمیشی و ... متوجه می شید.

(۱۴/اردیبهشت/۹۳ ۱۸:۰۷)bidel نوشته است: [ -> ]جناب anti شما راست می گین. بیت های رپ رو همه جا می فروشن و خیلی دیدم که از روی بیت هم دیگه استفاده می کنن. من هم با حرف شما از نظر ارجعیت راک اند رول و متال موافقم.
اما کاستی های موسیقی رپ در صدای خداننده جبران شده. صدای رپر به حدی مهمه که حتی مضمون و محتوی یا بیت رو هم تعیین می کنه. بیشتر رپر ها با اینکه محتوی ترک هاشون خوبه اما به خاطر صدای نامناسب کارشون خراب می شه.
لحن رپر موضوع رو عوض می کنه. خشم و خشونت، آه و غم، شادی و رضایت، جنون و سخرگی. هر کدوم انقدر حیاتی هستند توی ترک ها که من اهمیت لحن رو توی سایر سبک ها به اون شکل ندیدم.
جناب مجتبی 110 هم درست می گن، هر کسی حرف یه نفرو می فهمه. سلیقه است. من هم همین طور هستم.
اما نگاه متفاوت من نسبت به رپر ها یه چیز دیگه است. کافیه برید توی گوگل و طرفداراشونو پیدا کنید ببینید چیا می نویسن و از کدوم قشرن. اونوقت فرق بزرگ یک رپر واقعی مثل بهرام و سورنا و یاس و ... رو با کسایی مثل یگانه و قمیشی و ... متوجه می شید.

کاملا درست میگین،موسیقی رپ موسیقی کاملا خواننده محور و شعر محور هست،این دو مقوله یعنی اهمیت زیاد به خواننده و شعر باعث شده تا میزان زیادی از ضعف موسیقیایی این سبک پوشونده بشه

توی متال تو زیر شاخه هایی مثل ترش،دت و بلک هم میشه تا حدودی این خواننده محوری رو که شما عرض کردین رو مشاهده کرد

رپ موسیقی نیست چون:
هارمونی نداره
ساز نداره، همه اصوات کامپیوتری هستن.

تو آواز رپ ام نه اوج دیده میشه نه فرود! کلایمکس نداره! همش تو یه محدوده ی خاص حرکت میکنه! نه تحریر خاصی میدن به صدا نه کارخاصی دیگه ای...
خواننده هاش سواد موسیقی ندارن برا همین ساز نمی تونن بزنن. آهنگسازی و تئوری موسیقی توش معنایی نداره که طرف بخواد سواد موسیقی داشته باشه! همش با کامپیوتر ساخته می شه.
هر چیز ریتمیک موسیقی نیست. استراوینسکی یکی از بزرگترین نوابغ موسیقی قرن 20 و استاد دانشگاه هاروارد میگه : هرچیز ریتمیکی موسیقی نیست! حتی اگر احساسات شمارو تحت تاثیر قرار بده و برای اینکه به یک موسیقی تبدیل بشه نیاز به یک نظم خاص داره که این نظم بوجودنمیاد مگه اینکه یک علم پشتش باشه به نام آهنگسازی...

رپ خوانندگی هست (مثل آواز ایرانی) ولی موسیقی یا سبک موسیقی به تنهایی حساب نمی شه و اینکه الان ما سبکی به نام رپ داریم علمی نیست و نباید باشه.
همونطور که گفتم ما رپ نداریم و کار این خواننده ها که با نرم افزار هایی مثل FL Studio کار می دن بیرون جزو موسیقی حساب نمی شه.
رپ می تونه به عنوان سبک خوندن با سبک های موسیقی مثل پا و متال ترکیب بشه و مثلا سبک رپ متال رو به وجود بیاره. (به عنوان مثال تروی استتینا یه قطعه ریتم برای این سبک تو کتاب هوی متال ریتم 2 داره)
در ضمن اینم بگم که ما خوندن خالی و تنها رو موسیقی نمی دونیم ولی موسیقی بی کلام زیاد داریم. پس سبک خوانندگی جزو موسیقی نیست، حتما باید ساز هم زده بشه.
این از دیدگاه موسیقی.
از دیدگاه بررسی خود خواننده ها می تونم بگم اکثر خواننده ها ی رپ انگل اجامعه هستن! (اون وقت می گن اجتماعی می خونیم، طرف خودش انگل جامعه هست، می گه اجتماعی می خونم!)
دلیلم هم واضحه:
متن بسیاری از شعر های رپ در مورد گانگستر بازی و این حرفا هست. (همه رو نمی گم!)
یه سری طرفدارا رپ هم دیدم که رپ و با متال و راک مقایسه می کنن. حالا یکی بگه آقا رپ موسیقی نیست که با این دو سبک برتر و واقا هنری (چه از نظر شعر و چه از نظر موسیقی) مقایسه می کنین. سولو ها و ریتم ها و ریف های این دو سبک واقا بی نظیر هستن که با اشعار فوق العاده به سبک های برتر تبدیل شدن...
نوازنده ها و خواننده های این دو سبک هم با ساز زدن کاملا آشنا هستن (نوازنده ها که خوشون ساز می زنن خب) و هم موسیقی و شعر و این کارها رو خودشون درست می کنن. (نه مثل یه سری خواننده های پاپ که فقط می خونن و کار دیگه ای نمی کنن!)

(۱۴/اردیبهشت/۹۳ ۱۹:۲۵)JohnShepard نوشته است: [ -> ]رپ موسیقی نیست چون:
هارمونی نداره
ساز نداره، همه اصوات کامپیوتری هستن.

تو آواز رپ ام نه اوج دیده میشه نه فرود! کلایمکس نداره! همش تو یه محدوده ی خاص حرکت میکنه! نه تحریر خاصی میدن به صدا نه کارخاصی دیگه ای...
خواننده هاش سواد موسیقی ندارن برا همین ساز نمی تونن بزنن. آهنگسازی و تئوری موسیقی توش معنایی نداره که طرف بخواد سواد موسیقی داشته باشه! همش با کامپیوتر ساخته می شه.
هر چیز ریتمیک موسیقی نیست. استراوینسکی یکی از بزرگترین نوابغ موسیقی قرن 20 و استاد دانشگاه هاروارد میگه : هرچیز ریتمیکی موسیقی نیست! حتی اگر احساسات شمارو تحت تاثیر قرار بده و برای اینکه به یک موسیقی تبدیل بشه نیاز به یک نظم خاص داره که این نظم بوجودنمیاد مگه اینکه یک علم پشتش باشه به نام آهنگسازی...

رپ خوانندگی هست (مثل آواز ایرانی) ولی موسیقی یا سبک موسیقی به تنهایی حساب نمی شه و اینکه الان ما سبکی به نام رپ داریم علمی نیست و نباید باشه.
همونطور که گفتم ما رپ نداریم و کار این خواننده ها که با نرم افزار هایی مثل FL Studio کار می دن بیرون جزو موسیقی حساب نمی شه.
رپ می تونه به عنوان سبک خوندن با سبک های موسیقی مثل پا و متال ترکیب بشه و مثلا سبک رپ متال رو به وجود بیاره. (به عنوان مثال تروی استتینا یه قطعه ریتم برای این سبک تو کتاب هوی متال ریتم 2 داره)
در ضمن اینم بگم که ما خوندن خالی و تنها رو موسیقی نمی دونیم ولی موسیقی بی کلام زیاد داریم. پس سبک خوانندگی جزو موسیقی نیست، حتما باید ساز هم زده بشه.
این از دیدگاه موسیقی.
از دیدگاه بررسی خود خواننده ها می تونم بگم اکثر خواننده ها ی رپ انگل اجامعه هستن! (اون وقت می گن اجتماعی می خونیم، طرف خودش انگل جامعه هست، می گه اجتماعی می خونم!)
دلیلم هم واضحه:
متن بسیاری از شعر های رپ در مورد گانگستر بازی و این حرفا هست. (همه رو نمی گم!)
یه سری طرفدارا رپ هم دیدم که رپ و با متال و راک مقایسه می کنن. حالا یکی بگه آقا رپ موسیقی نیست که با این دو سبک برتر و واقا هنری (چه از نظر شعر و چه از نظر موسیقی) مقایسه می کنین. سولو ها و ریتم ها و ریف های این دو سبک واقا بی نظیر هستن که با اشعار فوق العاده به سبک های برتر تبدیل شدن...
نوازنده ها و خواننده های این دو سبک هم با ساز زدن کاملا آشنا هستن (نوازنده ها که خوشون ساز می زنن خب) و هم موسیقی و شعر و این کارها رو خودشون درست می کنن. (نه مثل یه سری خواننده های پاپ که فقط می خونن و کار دیگه ای نمی کنن!)

خوب گفتید. نمی تونم رو حرفتون نه بیارم. اما منم حرف دلمو می گم:
وقتی به آهنگایی که شما بهش می گید موسیقی گوش می دم، فقط چند تا چیز متوجه می شم.
1 - طرف عاشق یه کسی شده
2 - طرف شکست عشقی خورده
3 - داره یه غنایی می خونه کا خودشم نمی فهمه.
گفتم غنا! آره برادر من! گفتم غنا! راستی رپ هم غنا محسوب می شه. می تونید به اشعار مافیه مولانا مراجعه کنید تا ببینید. من معتقدم رپ فارس با رپ سیاه پوستی فرق داره. چون رپ فارس ریشه در اشعار درویشان و مجالس سکر اونها داره.
من تئوری ها رو بررسی نمی کنم. چیزی که هست اینه. چیزیه که موسیقی ایرانی هست اینه. وقتی یکی می یاد اون چیزا رو می خونه و من باید هر جور شده احساساتشو درک کنم( تا لذت ببرم )
من کی عاشق کسی شده باشم که حالا ترکم کنه و من به آهنگش گوش بدم. اما حتما با فقر سر و کله زده ام! حتما از فساد در نهاد ها عصبی شده ام! حتما از اوضاع افتضاح فرهنگ جامعه نالیده ام!
بنان می تونه با اون سبکش از فحشا بخونه؟ چاووشی می تونه با اون سبکش از فقر بخونه! نه! نه! ابدا!
این رپه که پذیرای این مفاهیمه و این مفاهیمه که باید توی روح یک انسان واقعی جای بگیره.
من دنبال عشق نمی رم تا وقتی که همسایه ام برای نگه داشتن کارش مجبوره چادر سر کنه.
من دنبال دختر بازی نمی رم تا وقتی که جلوی چشمم زن بیچاره رو بدون قرآن زیر بغل سنگسار می کنن.
من دنبال حماسه نمی رم تا وقتی که هر شب توی حماسه های مرکز شهر یکی رو با قمه می فرستن هوا.
من دنبال ریتم و سلو و نت و ... نمی رم تا وقتی که یک جوون کارتن خواب رو هر شب با بالشتش جلوی ساختمون ارشاد می بینم.
من دنبال گل و بلبل نمی رم تا وقتی که هر روز صبح بغل شهرداری بوی شیشه میاد و رو پیاده رو قی کردن.
من دنبال چیزی می رم که حقیقت اینا رو به من نشون بده. من نمی دونم معیار شما واسه انگل شدن چیه اما معیار من واسه انگل بودن سکوته. سکوت در برابر پیرمرد های نشعه ای کا تو کوچه ها دنبال دخترای بی پناه می کنن. اونا هر چی باشن ساکت نیستن. مثل شجریان و یگانه و قمیشی چشمشون رو روی حومه شهر ها ببندن و پول بلیت کنسرتاشون رو تعیین کنن.
نمی دونم چه هدفی در موسیقی می دونید. اما هدف موسیقی، موسیقی نیست. هدفش تحول درونیه نه گریه یا بشکن.

(۱۴/اردیبهشت/۹۳ ۲۰:۳۸)bidel نوشته است: [ -> ]خوب گفتید. نمی تونم رو حرفتون نه بیارم. اما منم حرف دلمو می گم:
وقتی به آهنگایی که شما بهش می گید موسیقی گوش می دم، فقط چند تا چیز متوجه می شم.
1 - طرف عاشق یه کسی شده
2 - طرف شکست عشقی خورده
3 - داره یه غنایی می خونه کا خودشم نمی فهمه.
گفتم غنا! آره برادر من! گفتم غنا! راستی رپ هم غنا محسوب می شه. می تونید به اشعار مافیه مولانا مراجعه کنید تا ببینید. من معتقدم رپ فارس با رپ سیاه پوستی فرق داره. چون رپ فارس ریشه در اشعار درویشان و مجالس سکر اونها داره.
من تئوری ها رو بررسی نمی کنم. چیزی که هست اینه. چیزیه که موسیقی ایرانی هست اینه. وقتی یکی می یاد اون چیزا رو می خونه و من باید هر جور شده احساساتشو درک کنم( تا لذت ببرم )
من کی عاشق کسی شده باشم که حالا ترکم کنه و من به آهنگش گوش بدم. اما حتما با فقر سر و کله زده ام! حتما از فساد در نهاد ها عصبی شده ام! حتما از اوضاع افتضاح فرهنگ جامعه نالیده ام!
بنان می تونه با اون سبکش از فحشا بخونه؟ چاووشی می تونه با اون سبکش از فقر بخونه! نه! نه! ابدا!
این رپه که پذیرای این مفاهیمه و این مفاهیمه که باید توی روح یک انسان واقعی جای بگیره.
من دنبال عشق نمی رم تا وقتی که همسایه ام برای نگه داشتن کارش مجبوره چادر سر کنه.
من دنبال دختر بازی نمی رم تا وقتی که جلوی چشمم زن بیچاره رو بدون قرآن زیر بغل سنگسار می کنن.
من دنبال حماسه نمی رم تا وقتی که هر شب توی حماسه های مرکز شهر یکی رو با قمه می فرستن هوا.
من دنبال ریتم و سلو و نت و ... نمی رم تا وقتی که یک جوون کارتن خواب رو هر شب با بالشتش جلوی ساختمون ارشاد می بینم.
من دنبال گل و بلبل نمی رم تا وقتی که هر روز صبح بغل شهرداری بوی شیشه میاد و رو پیاده رو قی کردن.
من دنبال چیزی می رم که حقیقت اینا رو به من نشون بده. من نمی دونم معیار شما واسه انگل شدن چیه اما معیار من واسه انگل بودن سکوته. سکوت در برابر پیرمرد های نشعه ای کا تو کوچه ها دنبال دخترای بی پناه می کنن. اونا هر چی باشن ساکت نیستن. مثل شجریان و یگانه و قمیشی چشمشون رو روی حومه شهر ها ببندن و پول بلیت کنسرتاشون رو تعیین کنن.
نمی دونم چه هدفی در موسیقی می دونید. اما هدف موسیقی، موسیقی نیست. هدفش تحول درونیه نه گریه یا بشکن.

فک کنم اشتباه گرفتین.
فک کنم شما فکر کردین که من مثل بیشتر افراد این تالار ضد موسیقی و اینا هستم و الان دارم از توطئه استکبار می گم ولی بهتره یه نگاه به پستای من بندازین.
من از طرفدارای دو آتیشه موسیقی هستم و حتی خودم هم ساز می زنم و دلیل عضو شدنم اینجا هم دفاع از موسیقی بود!
متال از کی عاشقانه شده و ما خبر نداریم؟
اجتماعی تر و پر درد از متال سراغ دارین؟
درسته هر گروهی ممکنه تعدادی آهنگ عاشقانه هم داشته باشه ولی فقط تعدادی، اکثر آهنگ های راک و متال شدیدا اجنماعی هستن. این که دیگه جای بحث نداره.
ولی رپ نیست!
رپ شعرای اجتماعی داره ولی اکثر خواننده ها که دارن در مورد شکست عشقی و اینا می خونن یا در مورد خوف بودن خودشون و اینکه از همه بهترن!
اون چیزایی هم که در مورد موسیقی نبودن رپ گفتم هم که مشکلی توش نیست. هر جا مشکلی می بینین بگید. رپ به دلایلی که گفتم موسیقی حساب نمی شه ولی سبک خوندن هست. حالا طرف می خواد عاشقانه بخونه، بره این سبک خوندنو قاطی پاپ کنه، تعداد معدودی که اجتماعی می خونن می یان رپ متال می خونن.
رپرا ایرانی هم که دیگه هیچی. از بس شعرا چرتی دارن، دیگه لازم نیست من چیزی بگم، خودش معلومه. (اکثر رو می گم نه همه!)
یه چیزی هم که طرفدار داره دلیل به درست بودنش نیست، حالا همه بگن رپ سبک موسیقیه ولی خب وقتی نیست، یعنی نیست.
در مورد بخش غنا و این چیزا هم من فقط سکوت می کنم

نقل قول:

فک کنم شما فکر کردین که من مثل بیشتر افراد این تالار ضد موسیقی و اینا هستم و الان دارم از توطئه استکبار می گم ولی بهتره یه نگاه به پستای من بندازین.

نه برادر من! از همون پست اول حساب کار دستم اومد. قصد جسارت هم نداشتم. چیزی که تو این پست ها از شما دیدم و حرف هایی که زدید، فهمیدم که شما خیلی بیشتر از من توی موسیقی اطلاعات دارید( شوخی نکردم. جدی گفتم. افعال معکوس هم نبود. اشتباه نشه! )

راستیتش اینه که من موزیک خارجی گوش نمی دم. نه اینکه استکباریه و این حرفا. بلکه زبان های خارجی زیاد سرم نمی شه. من با اینکه طرفدار رپم اما امینم خوشم نمی یاد. چون فقط خارجی سرم نمی شه. فقط یه آهنگ گیتار الکتریک از دیوید بوی دارم که اونم منو یاد یه خاطره خوب می ندازه.
من آهنگ متال ایرانی زیاد نمی شناسم. شنیدم اما اکثرا کذب جنون بودن. اگه متال اجتماعی می شناسین بگین تا استفاده ببرم. یکم مقایسه کنم کار دستم بیاد. یکی دو تا خواننده ایرانی که تو این زمینه فعالیت دارن.

(۱۴/اردیبهشت/۹۳ ۲۲:۰۲)bidel نوشته است: [ -> ]نه برادر من! از همون پست اول حساب کار دستم اومد. قصد جسارت هم نداشتم. چیزی که تو این پست ها از شما دیدم و حرف هایی که زدید، فهمیدم که شما خیلی بیشتر از من توی موسیقی اطلاعات دارید( شوخی نکردم. جدی گفتم. افعال معکوس هم نبود. اشتباه نشه! )

راستیتش اینه که من موزیک خارجی گوش نمی دم. نه اینکه استکباریه و این حرفا. بلکه زبان های خارجی زیاد سرم نمی شه. من با اینکه طرفدار رپم اما امینم خوشم نمی یاد. چون فقط خارجی سرم نمی شه. فقط یه آهنگ گیتار الکتریک از دیوید بوی دارم که اونم منو یاد یه خاطره خوب می ندازه.
من آهنگ متال ایرانی زیاد نمی شناسم. شنیدم اما اکثرا کذب جنون بودن. اگه متال اجتماعی می شناسین بگین تا استفاده ببرم. یکم مقایسه کنم کار دستم بیاد. یکی دو تا خواننده ایرانی که تو این زمینه فعالیت دارن.

آقا شرمنده، من اصلا قصد جسارت نداشتم، من پست دوم رو برا این دادم که یه وقت اشتباه از شخصیت و پست من برداشت نشه.
اطلاعات موسیقی که هم اون جور که گفتین نیست. مطمئنا شما اطلاعات بیشتری از من در موسیقی دارین.
در مورد معرفی آهنگ هم، من گروه های متال ایرانی رو زیاد نمی شناسم. اونایی گروه های ایرانی هم که می شناسم فارسی نمی خون. شاهین نجفی یکی از آدمایی هست که خودش می گه راک می خونه و خب زبان فارسی هم می خونه...
ولی در گروه های خارجی بسیار آهنگ های خوب پیدا می شه که البته زبان انگلیسی خوب می خوان. شما اگه می خواین می تونین The Unforgiven از متالیکا رو گوش کنین و ترجمه ی اون هم تو اینترنت پیدا می شه (حتی تفسیرشم دیدم) برا همین مشکلی هم در معنا پیش نمی یاد و خود آهنگ هم بسیار زیبا و پر معنی هست و اگه خوشتون اومد می تونین The Unforgiven 2 و The Unforgiven 3 رو هم از همون بند متالیکا گوش کنین.
متاسفانه تو ایران حکومت داره به شدت با متال و راک مبارزه می کنه برا همین اون طور که باید این دو سبک تو ایران رشد نکردن...