تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرّحمن الرّحیم
اى يحيى كتاب [خدا] را به جد و جهد بگير و از كودكى به او نبوت داديم (۱۲)
يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا ﴿۱۲﴾


و [نيز] از جانب خود مهربانى و پاكى [به او داديم] و تقواپيشه بود (۱۳)
وَحَنَانًا مِّن لَّدُنَّا وَزَكَاةً وَكَانَ تَقِيًّا ﴿۱۳﴾


و با پدر و مادر خود نيك‏رفتار بود و زورگويى نافرمان نبود (۱۴)
وَبَرًّا بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُن جَبَّارًا عَصِيًّا ﴿۱۴﴾


و درود بر او روزى كه زاده شد و روزى كه مى‏ميرد و روزى كه زنده برانگيخته مى‏شود (۱۵)
وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ﴿۱۵﴾

....حضرت یحیی باتلا پوش را تن کرد و به بیت المقدس آمد و به همراه روحانیون شروع به عبادت کرد تا آنکه بالاپوشش گوشت تنش را خورد پس روزی یحیی نگاهی به اندامش که لاغر شده بود انداخت و گریستن آغاز کرد خدای عزوجل به او وحی کرد به این مقدار از جسمت که لاغر شده گریه میکنی؟ به عزت و جلالم سوگند اگر کمترین اطلاعی از آتش دوزخ داشتی بالاپوشی از آهن میپوشیدی تا چه رسد به بافته.

یحیی این خطاب از خدای تعالی که شنید آنقدر گریه کرد که اشک چشمش گوشت هر دو گونه اورا خورد بطوریکه قیافه دندانهایش برای بینندگان پیدا بود خبر او به مادرش رسید و..... پس مادر یحیی دو قطعه نمد برای او تهیه کرد که دندانهایش را میپوشاند و اشک هایش را به خود میگرفت تا آنکه از اشک چشمانش خیس میشد یحیی آستین بالا میزد و آن نمد ها را میگرفت و فشارشان میداد و اشک ها از میان انگشتانش فرو میریخت.....

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِي الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ ﴿112﴾ قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَاسْأَلْ الْعَادِّينَ ﴿113﴾ قَالَ إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا لَّوْ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿114﴾
(خداوند) مى‏گوید: «چند سال در روى زمین توقف کردید؟» ﴿112﴾ (در پاسخ) مى‏گویند: «تنها به اندازه یک روز، یا قسمتى از یک روز! از آنها که مى‏توانند بشمارند بپرس!» ﴿113﴾ مى‏گوید: «(آرى،) شما مقدار کمى توقف نمودید اگر مى‏دانستید!» ﴿114﴾