تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

اگه در جایی حرف حق گفته بشه و پیامی از طرف خدا به بندهاش برسه، من چی کار می کنیم؟
آیا از حرف خدا حمایت می کنم و یا مثل دیگران اون حرف و گوینده اش را در بهترین حالت تنها رها می کنم.

من مشکلات خودم را دارم، من زندگی خودم را دارم، راهم دور است، بی خبرم، از مردم شهر و از گفتن حقیقت می ترسم.
آیا اینها کافی نیست؟!؟

داستانی که می خوام بگم درباره مردی هست که وقتی صدای دعوت پیامبران را در شهر خود شنید به سوی آنان شتافت.
با اینکه فاصله دوری از آنها داشت ولی این فاصله را بهانه قرار نداد
با اینکه می دونست مردم شهر بدترین رفتار را با پیامبران و او خواهند داشت، بازهم از حمایت از رسولان خدا دست نکشید
و در آخر او را به شهادت رسانند

مردی که در آیه 20 سوره مبارکه یس گفته شده: از دور ترین نقطه شهر خودش را به پیامبران و مردم می رسونه
تا ما بهانه ای برای سختی و دوری راه و یا بی خبری یا ... نداشته باشیم
اون مرد در مقابل همه سختی ها می ایسته


همیشه به این آیه فکر می کنم که چرا در سوره ای در قلب قرآن چنین قصه ای روایت می شه

آیا ممکنه یک روز و یا هر روز ما نیز در چنین امتحانی قرار بگیریم
امتحانی که ممکنه برای سربلند بیرون آمدن از اون باید جانمان را فدا کنیم

با سلام

از وقتي اين تاپيك گذاشته شده باعث شده كه هر وقت قرآن مي خونم روي مفهوم آيات بيشتر حساس بشم.
تا حالا در مورد آيه ي 22 سوره ابراهيم تفكر كرده ايد:

وَقَالَ الشَّيْطَانُ لَمَّا قُضِيَ الأَمْرُ إِنَّ اللّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدتُّكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ إِلاَّ أَن دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي فَلاَ تَلُومُونِي وَلُومُواْ أَنفُسَكُم مَّا أَنَاْ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَا أَنتُمْ بِمُصْرِخِيَّ إِنِّي كَفَرْتُ بِمَآ أَشْرَكْتُمُونِ مِن قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

اين پاسخي است كه شيطان در روز قيامت به گنهكاران مي دهد.

چنين مى‏گويد: «و شيطان هنگامى كه كار حساب بندگان صالح و غير صالح پايان پذيرفت (و هر كدام به سرنوشت و پاداش و كيفر قطعى خود رسيدند) به پيروان خود چنين مى‏گويد: خداوند به شما وعده حق داد و من نيز به شما وعده دادم (وعده‏اى پوچ و بى‏ارزش چنانكه خودتان مى‏دانستيد) سپس از وعده‏هاى خود تخلف جستم» (وَ قالَ الشَّيْطانُ لَمَّا قُضِيَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَ وَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ)

و بعد اضافه مى‏كند: «من بر شما تسلط و اجبار و الزامى نداشتيم، تنها اين بود كه از شما دعوت كردم، شما هم با ميل و اراده خود پذيرفتيد» (وَ ما كانَ لِي عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ إِلَّا أَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِي)

«بنابراين مرا هرگز سرزنش نكنيد، بلكه خويشتن را سرزنش كنيد» (فَلا تَلُومُونِي وَ لُومُوا أَنْفُسَكُمْ)

«نه من مى ‏توانم (در برابر حكم قطعى و مجازات پروردگار) به فرياد شما برسم و نه شما مى‏توانيد فريادرس من باشيد» (ما أَنَا بِمُصْرِخِكُمْ وَ ما أَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّ).

«من اكنون (اعلام مى ‏كنم كه) از شرك شما در باره خودم كه از قبل داشتيد (و اين كه اطاعت مرا هم رديف اطاعت خدا قرار داديد) بيزارم و كافرم» (إِنِّي كَفَرْتُ بِما أَشْرَكْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ).

بدانيد «براى ستمكاران قطعا عذاب دردناكى است» (إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ).
برگزيده تفسير نمونه، ج‏2، ص: 505

چرا از آيات خداوند غافل رد مي شيم! برهاني قوي تر از اين هست كه ما گناه نكيم ولي باز ما جرئت گناه كردن پيدا مي كنيم؟!
نمي دونم اگر خدايي نكرده در آخرت گناهكار شناخته بشيم و همين صحنه برامون اتفاق بيفته ديگر روي سر بلند كردن را خواهيم داشت؟

آیاتی که خبر از رحمت و غفران الهی می دهد بسیار برایم لذت بخش است

نقل شده است : یکی از علما ، عالمی را (که از دنیا رفته بود) در خواب دید که به مقام عالی و ارجمندی رسیده ، از او سوال کرد به چه سبب به این مقام رسیدی ؟

گفت : به واسطه ی حسن ظنی که به خدا داشتم و کسی به خیر و خوبی دنیا و آخرت نمی رسد ، مگر به داشتن حسن ظن به خدای متعال ، پس سزاوار است که بنده گمان خوب به خدا داشته باشد ؛ زیرا وسیله ی بزرگی است برای سعادت او ، و چه چیز بهتر از این می شود ؟ زیرا که خدای تعالی می فرماید :
«من نزد گمان خوب بنده ام هستم .»

کتاب «ارشاد» روایتی برای سبب نزول آیه ی شریفه ی «نبی عبادی انی انا الغفور الرحیم» نقل کرده است که : روزی رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بر جمعی عبور کردند که می خندیدند ، پس آن حضرت ایستاد و فرمود :
«آیا می خندید ؟ اگر می دانستید آن چه را که من می دانم (از عذابهای الهی) هر آینه کمتر می خندیدید و بسیار بر حال خود گریه می کردید.»
پس جبرئیل نازل شد و عرض کرد :
یا رسول الله ! خدایت سلام می رساند و می فرماید : «نبی عبادی انی انا الغفور الرحیم و ان عذابی هو العذاب الالیم» (حجر،49-50)
یعنی : (ای رسول ما !) بندگان مرا آگاه ساز و مژده بده ایشان را ، که من بسیار آمرزنده و مهربانم و نیز آنها را بترسان که عذاب من بسیار سخت و دردناک است .

یکی از آیاتی که اولین بار وقتی روی محرابی که نوشته شده بود خوندم و خیلی لذت بردم و ...
این آیه بود:

نَبىْ عِبَادِى أَنى أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

(ای رسول ما !) بندگان مرا آگاه ساز و مژده بده ایشان را ، که من بسیار آمرزنده و مهربانم

لذت بیشتر را زمانی می برید که دقت کنید :

1- تا کید خداوند بر استفاده از ضمیر متکلم وحده : بندگان من، مطمئنا من، من. ای قربون این من گفتنت برم من.

و بدانید:

2- غفر: بالا تر از عفو و صفح است.

عفو: یعنی بخشش. زمانی که کسی کار خطایی انجام می دهد و ما او را می بخشیم می گویند که او را عفو کردیم.

صفح: یعنی علاوه بر بخشیدن آن فرد ، خطای او را به کلی فراموش کنیم و هرگز به روی او نیاوریم

غفر: یعنی علاوه بر بخشش فرد و فراموش کردن گناه او، خطای او را تبدیل به حسنه کنیم.

و خداوند غفار است.

ای نام تو بهترین سرآغاز

پرندگان همه ستایش و نیایش خدا می کنند
سوره نور، آیه 41

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالطَّيْرُ صَافَّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبِيحَهُ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ
آيا نديدي كه براي خدا تسبيح مي‏كنند تمام آنان كه در آسمانها و زمينند و همچنين پرندگان به هنگامي كه بر فراز آسمان بال گسترده‏اند، هر يك از آنها نماز و تسبيح خود را مي‏داند، و خداوند به آنچه انجام مي‏دهند عالم است

بسم الله

يا وَيْلَتى‏ لَيْتَني‏ لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَليلاً (28- فرقان)
اى واى بر من، كاش فلان (شخص گمراه) را دوست خود انتخاب نكرده بودم!

دوستان این آیه خیلی مهمیه... بعضی دوستی ها نه تنها باعث ندامت اخروی میشه، بلکه باعث ندامت دنیوی میشه و یک موقع بخاطر یک دوستی کوچک میبینیم که پیش خدا خیلی بیشتر ازین حرفا شرمنده ایم.

یا الله

از دیدگاه قرآن‌، بالاترین نعمت‌ها در آخرت چیست‌؟

در آیة 72 سورة توبه آمده است‌:
"وَعَدَ اللَّه‌ُ الْمُؤْمِنِین‌...وَرِضْوَ َن‌ٌ مِّن‌َ اللَّه‌ِ أَکْبَرُ ذَ َلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیم
خداوند به مردان و زنان با ایمان‌، باغ‌هایی از بهشت وعده داده‌....و ]خشنودی و[ رضای خدا، ]از همة این‌ها[ برتر است‌; و پیروزی بزرگ‌، همین است‌!"

در این آیه‌، به یک نعمت معنوی اشاره شده که از همه چیز برتر و بزرگ‌تر است و هیچ کس نمی‌تواند آن لذت معنوی و احساس روحانی را که به یک انسان‌، به خاطر توجه رضایت و خشنودی خدا از او دست می‌دهد، توصیف کند،
و به گفتة بعضی مفسران‌، حتی گوشه‌ای از این لذت روحانی‌، از تمام بهشت و نعمت‌ها و مواهب گوناگون و رنگارنگ و بی پایانش‌، برتر و بالاتر است‌.
در پایان آیه‌، به این مطلب اشاره می‌کند که رضایت خدا، پیروزی بزرگی است‌.
(تفسیر نمونه‌، آیت اللّه مکارم شیرازی و دیگران‌، ج 7، ص 39، دارالکتب الاسلامیة)
.
.
هم چنین در آیة 119 مائده می‌خوانیم‌:
"قَال‌َ اللَّه‌...رَّضِی‌َ اللَّه‌ُ عَنْهُم‌ْ وَرَضُواْ عَنْه‌ُ ذَ َلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیم‌ُ
خداوند می‌گوید:... هم خداوند از آن‌ها خشنود است‌، و هم آن‌ها از خدا خشنودند; این رستگاری بزرگ است‌!"

در این آیه‌، پس از بیان باغ‌های بهشت با آن همه نعمت‌هایش‌، نعمت خشنودی خداوند از بندگان و بندگان از خداوند را بیان می‌کند و به دنبال آن "ذلک الفوز العظیم‌" را می‌آورد و این نشان می‌دهد تا چه اندازه این رضایت دو جانبه‌، دارای اهمیت است‌، زیرا ممکن است انسان‌، غرق عالی‌ترین نعمت‌ها باشد، ولی هنگامی که احساس کند مولا و معبود و محبوب از او ناراضی است‌، تمام آن نعمت‌ها و مواهب در کام جانش تلخ می‌شود.
(تفسیر نمونه‌، آیت اللّه مکارم شیرازی و دیگران‌، ج 5، ص 139، دارالکتب الاسلامیة‌)

بسم الله





«ا،س،و» به معنای اقتدا کردن و راضی بودن به رفتار الگو و در احوال مثل او بودن است.
کلمه اسوه در قرآن سه بار استفاده شده است که دو بار آن درباره حضرت ابراهیم (علیه السلام)، و یک بار آن درمورد پیامبر اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) می‌باشد:البته قرآن از کلمه اسوه فقط در جاهای نیکو استفاده کرده است تا به انسان‌ها بفهماند که افراد خوب را برای خود الگو بگیرند.

سوپر استارهای شما کدام گروه است و چرا؟

یا الله

تاثیرگذارترین آیه تو زندگی من آیه ی پنجم سوره ی حمد بوده:
ایاک نعبد و ایاک نستعین

این آیه یه روز سر نماز توجهمو به خودش جلب کرد.تو این آیه کلمه ی ایاک در اول جمله اومده یعنی تاکید شده که خدایا فقط فقط فقط فقط تورا میپرستیم و فقط فقط فقط از تو یاری میخواهیم.بعد از نماز کلی با خودم فکر کردم و دیدم من هر جا به یه مشکلی بر میخورم اول از همه تمام راه های ممکن رو انتخاب میکنم و آخرش اگه هیچ جوری مشکلم حل نشد میرم پیش خدا و از خدا کمک میخوام.یه دنیا شرمنده شدم که روزی حد اقل5بار به خدا میگم تنها از تو یاری میخوام ولی پای عمل که میرسه خدا را میذارم آخر لیست یاری دهتده ها.بعد اون هرکاری داشتم فقط به خدا گفتم و زندگیم واقعا دچار تغییر شد خدا خودش کارها رو درست میکنه

سلام

من یه کاری رو جدیداً شروع کردم
شخصاً به لطف خدا جواب گرفتم


وقتی وسوسه میشم به خصوص در مواقع تنهایی...

این آیه ی شریف رو زیاد توی دلم تکرار میکنم و بهش فکر میکنم

والعاقبة للمتقین

عاقبت از آن متقین و پرهیزگاران است

.
.
.

قیامت ؛ راهی بس سخت و تکان دهنده !!!

یکى از دردناکترین منازل پس از مرگ، منزل هولناک آخرت است ، قیامت است که نگرانی و دلهره اش بزرگ و عظیم است ، بلکه از هر نگرانی و دلهره، بزرگتر و فزع و گرفتاریش "فزع اکبر" است و خداوند در وصف آن در سوره اعراف آیه 187 مى فرماید: