تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بنام ستار معاصی عاصیان


نماز پشتوانه و آرام بخش روان انسان است. اگر در محيط خانواده فرهنگ نماز گسترش و ژرفا يابد، اگر ترنم نماز، فضاي خانواده را معطر و متبرك سازد. اگر كودكان و فرزندان، پدر و مادر را مقيد و معتقد به نماز ببينند، بي هيچ ترديد آنان نيز الگوي خويش را از خانواده خواهند گرفت و انس و الفت با نماز خواهند يافت كه نتایج موثر آن پرهيز از منكر و ناهنجاري ها و گريز از آلودگي و همسايگي و دوستی با پاكي و تهذيب و صفا و صداقت است.


خواندن نماز به طور مداوم و محافظت بر آن، آرامش رواني پديد مي آورد و دل مومن را امنيت مي بخشد.

بسم الله
سخن حكيم فرزانه ،آیت الله حسن زاده آملى :

نماز عبادت جمعى دارد، كليه عبادات تكوينيه موجودات را از نبات و جماد و حيوان ...جامع عبادت قلبى و عقلى كه تشريعى نيز هست . نماز از جهت ديگر عبادت جامعه است . زيرا كه خاصيت زكوة و حج و جهاد و صوم و غيرها دارد.
امّا زكوة :
چون محك محبت است و گذشتن از ملك خويش در راه دوست و فناى خويش در هستى اوست . اين اثر در نماز ظاهر مى شود در وقتى كه در مالك يوم الدين تصديق قلبى كنى .
امّا صوم :
به جهت اينكه مفطرات روزه در نماز حرام است علاوه صمت از كلام فحلوقين لازم است .
امّا حجّ:
براى اينكه توجه ظاهرى به كعبه ظاهرى مى كنى از دور توجه مى كنى امّا در عوض توجه به كعبه حقيقى مى نمايى كه عبارت از دل است كه در عالم بدن انسان به منزله كعبه است .
امّا جهاد:
زيرا كه جهاد با نفس اماره است كه جهاد اكبر است .

مرحوم شهید رجایی در مورد نماز گفته :
به کارهات بگو نماز دارم به نمازت نگو کاردارم ...
و اینکه مثالی هم دارند که به یکی از نزدیکانشون گفتند: چطور وقتی تلفن زنگ می خوره شما بی تبی می کنین تا زودتر جواب بدین تا اون فرد معطل نشه ؛ وقتی هم که اذان گفته میشه انگار خدا داره به ما زنگ می زنه چطور حاضر میشی خدا رو معطل نگه داری ؟!
ما چه طوری نماز می خونیم ؟!
غافل می ایتسم (قیام نمی کنیم بلکه می ایستیم) رو به سوی قبله و نماز می خونیم و غافل تر از اون هم نماز رو تموم می کنیم و روی از قبله بر یم گردونیم !!!
وقتی تکبیر می گیم و دستان رو به پشت سرمون می اندازیم یعنی از هر چی غیر خدا بوده گذشتیم ولی بعضی از ما جوری نماز می خونیم انگار نعوذ باالله به خدا داریم احسان می کنیم ...؟!
گاهی هم طوری نماز می خونیم و تمومش می کنیم بدون اینکه به خدا نزدیک بشیم و بعد از سلام نصفه نیمه امون یه نفس راحت می کشیم که خوبه حالا می تونیم به زندگی مون برسیم ؟!؟!
یه نمازی رو از سر تکلیف و بی اشتیاقی و گاهی اجبار و رفع تکلیف می خونیم که دیگه هیچ ذوق و شوقی برای نماز بعدی نداریم و انگار نمازمون تکرار واژه هاست ...؟!
دکتر الهی قمشه ای چه قدر قشنگ میگن، می گن نمازی که اولین بار انبیاء می خوندن یه رقص بوده که بی اختیار با دیدن عظمت خدا بدن خود به خود تعظیم می کند...
مثال ملموسش هم میشه باز شدن بی اختیار چشم ها موقع تعجب کردن .
یک دست باده و دستی زلف یــــــار / رقصی چنین میانه ی میدانم آرزوستــــــ
یه حالت از خود بی خود شدن ؛ یعنی اونقدر عاشقانه که همین رکوع و سجود و و نشستن و برخاستن و ترتیبات نماز همه اشون به طور طبیعی و بی اختیار انجام می شده ( با دوست دست افشان به عالم پای کوبان )
ایشون میگن حقیقت عبادت یعنی تجلی صورت اون معانی ای که در دل آدم عاشق گذشته و این همون چیزیه که ما ازش غافلیم -" معنی " -
باید معنی با صورت هماهنگ بشه تا بشه عبادت واقعی