تالار گفتگوی بیداری اندیشه

چی می شد اگه خدا رو می دیدم وقتی به هر آنچه می نگریستم
چی می شد اگه خدا بیکرانگی و بی انتهایی اش و کوچکی ام در برابرش را در معنای واقعی اش مرا قدر درکش میداد
چی می شد اگه خدا به همه شایستگی شناختش واقعیشو به تمام کمال میداد
چی می شد اگه خدا اطرافمون فقط چیزهایی می گستراند که با دیدنش فقط و فقط مرا به فکر خالقش میانداخت
خدایا مرا دریاب خسته ام از دنیایی که روز به روز در نگاهم کوچک تر می گردد

در دنیای درونم می اندیشیدم دنیای ما چقدر کوچک است

و وسعت احوال درونمان چقدر بزرگ

و خدایا مرهمی خواهم

و برای شکستکی هایم مرهم روحبخشی چون مولای مهربانم

بیا که دارم تمام می شوم

در دریای آسمان به جستجوی مهتاب نگاهت به نظاره نشستم

بی صبرانه منتظر نگاه مهربان و دستان نوازشگرت هستم

خدای من خداییست که دست گیر است نه مچ گیر!

دستم را میگیرد همان طور که هستم!

بدون پیش شرط

همین و بس . . .

میخوانمت در بلندی که خودت بلند ترینی

میخوانمت به مهربانی که خود مهربان ترینی

میدانمت به رحمتت که خودت رحیم ترینی

میدانمت به بزرگی که خودت بزرگترینی

همه این میخوانمت ها و میدانمت ها بهانه ای هست

تا بگویم خدایا دوستت دارم ، من خدا را دارم!
.
.

شگفتا از من که توکلم برمردم است و توقعم ازخدا...
شگفتا از من که هرآنچه خواسته ام، کرده ام، با لفظ اگر خدا بخواهد...
شگفتا از من که تنها اندوه را به میهمانی خداوند می برم و سهم
شادی را نمی پردازم...
شگفتا از من، که لقمه های مردم را می شمارم و هدایای بیشمارخدا را از یاد می برم..