دو کاربر با نام «هامون» داریم انگار! اولش اشتباه گرفتم!
(۱۶/شهریور/۹۲ ۱۵:۳۷)hamoon نوشته است: [ -> ]این رو در نظر نگرفتین که خیلی از مسلمون ها تو کشور های اسلامی نه حجاب دارن نه مثل ما روابط رو محدود میکنن مثلا طرف تو کانادا یه روسری سرش کرده اما با یه تاپ داره تو پارک میدوه
خب اومانیسم با ظاهر اسلام همینه دیگه!
البته من کمی اشتباه گفته بودم که قرآن میفرماید «نگویید مسلمان نیستی»، درستش اینه که میفرماید «نگویید مؤمن نیستی».
بالأخره اینکه یه آدم بیحجاب تسلیم بخشی از احکام الهی نیست مشخصه، ولی بهش نمیشه گفت مؤمن نیستی.
حجاب برای پرهیزکاری هست. اگه پرهیزکاری صورت نگیره، آیا اون حجاب بیشتر از یه ظاهر ِ شبیه اسلام هست؟
نمیشه که فکر کنیم اون کسی که چنین ظاهری درست میکنه نمیتونه بفهمه کارش مشکل داره، بلکه در مورد کارش فکر نمیکنه. اینکه بیحجابی خودنمایانه و گناهآمیز هست آنقدر واضحه که در میان افراد مقید ادیان دیگر هم درک این مسئله رو میبینیم(منظورم روحانیونشون نیست).
به همین اندازه واضحه که نگاه به نامحرم برای مردان گناهآمیز هست، و کسی که بچه یا پیر نباشه ابداً نمیتونه ادعا کنه که میتونه به زیباییهای نامحرمان خیره بشه و لذت حرام نبره.
اگر من بجای بال و پر گرفتن از پرهیزکاری، دنبال این باشم که از نگاه کردن به نامحرم بال و پر بگیرم، دیگه چه اهمیتی داره که ریش دارم و نماز و دعا میخونم؟
آیا چیزی که باید در من یافت بشه تا بشه من رو مسلمون محمدی نامید، از میان ظواهر اسلام هست، یا اخلاقیات اسلامی؟
به قول معروف، قسم حضرت عباس رو باور کنیم یا دم خروس رو؟
(۱۶/شهریور/۹۲ ۱۵:۳۷)hamoon نوشته است: [ -> ]یا شما یه سر به شبکه های عربی زبان بزن ببین اصلا اسلامشون با مال ما زمین تا آسمون فرق داره
خب اومانیسم با ظاهر اسلام همینه دیگه!
پس داریم چی میگیم که این حکومتهای موافق آمریکا در کشورهای مسلمان دارن اسلام آمریکایی رو رواج میدن؟
البته حساب شبکههای عربزبان با خود مسلمانان اون کشورها جداست،
همینطور که حساب شبکههای ما با ما جداست!
مثلاً آیا خیلی از این کارهایی که توی تلویزیون ما انجام میشه، یا فیلمهایی که توی سینماهای ما نمایش میدن، معرف اسلام ماست؟
در مورد اسلام خود مردم، بحث اینه که اصلیت اسلام از کجا میاد؟ از عمل مردم، یا از قرآن و حدیث؟
بخاطر عمل مردم اسلام رو تعریف نمیکنیم، بلکه اگه عمل مردم فرق داشت میگیم اینها «درجهای» از اسلام هستن، یعنی بعضی بخشها رو به عنوان دین درک نکردهاند.
(۱۶/شهریور/۹۲ ۱۵:۳۷)hamoon نوشته است: [ -> ]این که دلیل نمیشه که چون طرف دست داده پس مسلمون نیست حالا اینجا طرف دست نمیده اما.....
ما که نگفتیم دلش با اسلام نیست، گفتیم این اسلام نیست.
بعد هم، بدی کار یه نفر دیگه چه ربطی به کار اون داره؟ خب اینی که اینجا هست و به قول شما «دست نمیده اما...» هم اون کار دیگرش خارج از اسلامه!
همینطور که شما بخاطر اون کارش چنین کسی رو مذمت میکنید، میشه بخاطر گناه ندانستن این مسئله، سامی یوسف رو مذمت کرد.
(۱۶/شهریور/۹۲ ۱۵:۳۷)hamoon نوشته است: [ -> ]بغیر ازین شما مگه مامور تفتیش عقایدی چون سامی یوسف و یا خیلی های دیگه مثل ما نیستن و بعضی احکام رو درست اجرا نمیکنن یعنی مسلمون نیستن. پناه بر خدا از این افراط ها و تفریط ها
ببینید، ما از اون اول که ایشون رو دیدیم، آیا به صرف ظاهر اسلامی و اظهار اسلامش ایشون رو مسلمون ندونستیم؟
پس ما تفتیش عقاید نمیکنیم.
فقط میگیم اسلام ضرر میکنه اگه احکام الهی افراط شمرده بشن.
(۱۶/شهریور/۹۲ ۳:۳۴)هامون نوشته است: [ -> ]ایتالیایی ها معروفن به خودمانی برخورد کردن این مثال خوبی نیست که زدین من هم کلی مثال در نقض حرف شما دارم
نکتهی سخنم این بود که به هر حال از مثبت تلقی شدندش میشه فهمید که چنین چیزی در فرهنگ غرب بد تلقی نمیشه.
(۱۶/شهریور/۹۲ ۳:۳۴)هامون نوشته است: [ -> ]من این کارهای خیریه این بازیگرها رو هم تحسین میکنم چرا همشون نمیکنن؟ چرا ارزش کار خیر و مفید رو پایین بیارم با گناه اون شخص بسنجم؟ نه هر کاری جای خود داره.
اون بازیگری که بخاطر پول میلیونها نفر رو به فساد میکشونه اول باید نفس پلیدش رو زیر پا بذاره، تا بعد بتونه بخاطر هدفی نیکو از اون پول صرف کنه.
1. فیلمها و در کل تمام محتواهایی که فسادآمیز هستن یا به هدف تأثیرات مخرب دیگه تولید میشن اونقدر اهمیت دارن که میارزه حتی با ضرر مادی هم تولید بشن، و یه دستهشون هم واقعاً اینطوری هستن و از اول سازنده میدونه که از فروش سود نخواهد برد و از جای دیگری حمایت میشه، مثل فیلمهایی که به اسلام توهینهای شنیع میکنن. در باقی موارد فیلمها جذاب ساخته میشن و سود مادی هم به سازندگان میرسونن.
2. بخش کوچکی از این پول دستمزد اون بازیگر هست.
3. اون بازیگر بخش کوچکی از درآمدش رو به یه کشور آسیایی یا آفریقایی که کمک میکنه، ولی اینها همون کشورهایی هستن که با فیلمهاشون قصد اضمحلالشون رو داشتهاند.
یعنی این کمک به هیچوجه قابل مقایسه نیست با ضرری که به اون مردم زده شده.
اون وقت ما چطور میتونیم فکر کنیم این کار خیر هست؟
بلکه اهداف تبلیغاتی در این کار هست.
(۱۶/شهریور/۹۲ ۳:۳۴)هامون نوشته است: [ -> ]من حرفم فقط این آقا نیست حرفم توهمیه که عده ای دارن که خودشون رو فوق بشر می دونن هرروز گناه یه ادم معروف رو علم میکنن کل شخصیت و کارهای مثبتشو به زیر سوال میرن ( این حرفم کلی بود مخاطبش همه و خودم بود لطفا کسی به خودش نگیره!)
نه، قرار نیست با یه گناه کل شخصیت کسی زیرسؤال بره. هرکسی هم که این کار رو میکنه اشتباه میکنه.
ولی گناه خیلی فرق داره با گناه نپنداشتن.
همونطور که قبلاً گفتم،
گناه مربوط به
لغزش هست، و
تفکری که گناه رو درست بپنداره مربوط به
اشتباه در عقاید هست.
گناه نپنداشتن بطور ضمنی این پیام رو داره که: آهای تمام جامعه! برید همتون این کار رو بکنید که هیچ اشکالی نداره.
این همون آسیب به اسلام هست.
«علنی گناه کردن» هم همین «گناه نپنداشتن» هست،
ولی زمانی که علنی گناه نکرده، اگه کسی فهمید نباید علنیاش کنه، و حتی اگه علنی شد باز هم فقط یه لغزش به حساب میاد.
(۱۶/شهریور/۹۲ ۳:۳۴)هامون نوشته است: [ -> ]ببین من دارم خودم رو میگم... من برام مهم نیست این آقا تو زندگی شخصیش چه غلط و درستی رو انجام میده ( این موضوع همیشه بین من و دوستانم مساله بوده و همیشه همه به من خرده گرفتن که این فکر اشتباهه...) من دلم میخواد از هنرش استفاده کنم نه از سبک زندگیش به من مربوط نیست که قاطی نامحرم شده یا نشده چون نمیبینمش که امر به معروفش کنم نه اونقدر برام عزیزه که الگوش کنم و سبک زندگیمو مثل اون کنم همه ادم کامل کامل نیستند و در زندگیشوت اشتباهاتی رو انجام میدن برای همینه که معترضم نباید خودمون رو جدا از اینجور گناهان بدونیم چه تضمینی هست اگه فرضا من یا شما جای ایشون بودیم بهتر از این آقا رفتار میکردیم؟
حرفی که این بالا گفتم اینجا مشخصه:
دقت بفرمایید،
زندگی شخصی شخصی هست، نه چیزی که خودش میاد علنیاش میکنه(اینکه یه رسانه در موردش دروغ بگه یا مسئلهای که خودش علنی نکرده رو علنی کنه بحثش کلاً از این بحث جداست).
بحث اینه که ما سبک زندگیاش و اینکه قاطی نامحرم شده یا نشده رو از کجا دیدیم؟ علنی شده که دیدیم. حالا اینجا دو حالت داره:
1. اگه توسط خودش چنین چیزی از زندگی خصوصیاش بروز داده شده، با بطور علنی اینطور رفتار کرده، به معنی پیامی در حمایت از این کار هست.
2. اگه توسط شخص دیگری چیزی از زندگی خصوصیاش مطرح شده، در این حالت اگه خودش تأیید و همراهی کنه میشه حالت 1، و در غیر این صورت فقط یه لغزش هست، و کسی نباید اصلاً باور کنه، چه برسه به اینکه به روی خودش بیاره.
![[تصویر: ((asal-0002)).gif]](http://www.asalchat.com/smilies/((asal-0002)).gif)